BasketForum

Είναι το τέταρτο και τελευταίο δεκάλεπτο του έβδομου τελικού ανάμεσα σε Lakers και Celtics (κρίμα να μην υπάρχει κάπου ολόκληρο).

Νίκησαν οι Κέλτες με 108-106 και κατέκτησαν το πρωτάθλημα παρόλο που ήταν θεωρητικά το αουτσάιντερ.

* MVP των τελικών βγήκε(Jerry WEst) για πρώτη και τελευταία φορά από χαμένη ομάδα.
* Ηταν το τελευταίο ματς των Sam Jones(δείτε την αποθέωση από το κοινό στο 9:41) και Bill Russell.
* Ο τελευταίος είχε και καθήκοντα head coach!!!
* Το καθοριστικό καλάθι το πετυχαίνει ο γνωστός μας σαν προπονητής Don Nelson.
* Ο West κάνει ματσάρα αλλά δεν αρκεί. Ο Wilt τα βρίσκει μπαστούνια από τον γερό-Russell.
* Ο Wilt εκτελεί βολές τραγικά.
* Στο τέλος έχει και δηλώσεις των νικήτών.

Το 1969 ήταν μία χρονιά που κανείς δεν περίμενε τους Σέλτικς, παρόλο που ήταν οι πρωταθλητές του '68. Ο Ράσελ και ο Τζόουνς ήταν πλέον στα 35 τους, ο Χάβλιτσεκ ήταν πλέον ο αναμφισβήτητος σταρ της ομάδας, δεν υπήρχε όμως κανείς άλλος νεότερος να ακολουθήσει. Στην κανονική περίοδο μάλιστα είχαν τερματίσει 4οι(!) στην Ανατολή και είχαν διάφορα προβλήματα χημείας, ακόμα και με τον ίδιο τον παίχτη-προπονητή Ράσελ (ας αναλογιστούμε εδώ λίγο τι σήμαινε εκείνα τα χρόνια να υπάρχει ένας έγχρωμος προπονητής στο ΝΒΑ).

Εδώ τα στατιστικά των τελικών:
https://www.basketball-reference.com/pl ... akers.html

Ήταν παράλληλα ένα από τα lowest points του Chamberlain, ίσως η σειρά που αν την είχε κερδίσει να τον είχε ακόμα ψηλότερα στις απόψεις πολλών για το GOAT.


Αντίστοιχα υπάρχουν εκτεταμένα στιγμιότυπα και από προηγούμενες χρονιές της δυναστείας των Κελτών, όπως για παράδειγμα αυτό από τον 7ο τελικό του 1962.

Για τα πρώτα χρόνια της δυναστείας των Celtics, τα γράφει καλύτερα από εμένα εδώ ο αγαπητός morfi:
http://dragon.a2hosted.com/basketforum. ... t4934.html

Φτάσαμε έτσι στο 1962 που υπάρχει και το βίντεο στο προηγούμενο ποστ, όπου ήταν η καλύτερη σεζόν και ατομικά στην καριέρα του Russell, η μοναδική σεζόν στην οποία στα playoff ήταν και πρώτος σκόρερ της ομάδας, εκτός από τα υπόλοιπα.

Την επόμενη τριετία οι τίτλοι ήρθαν ακόμη πιο εύκολα σε σχέση με τα 7 παιχνίδια των τελικών του '62, ενώ παράλληλα έγινε και η αλλαγή από την παλιά φρουρά (Cousy, Ramsey κλπ) στην καινούρια. Η αλλαγή αυτή μάλιστα είχε ως αποτέλεσμα η συνήθης πεντάδα των Κελτών να αποτελείται κατά τα 4/5 της από Αφροαμερικανούς (KC Jones, Sam Jones, Sanders, Russell). Σε κάποιο μάλιστα παιχνίδι το 1964 όπου έλειψε ο Heinsohn, ξεκίνησε ως βασικός και 5ος Αφροαμερικανός, ο Willie Naulls, με τους Celtics έτσι να γίνονται η πρώτη ομάδα στην ιστορία που κάνει κάτι τέτοιο, στα μέσα μίας δεκαετίας που οι ΗΠΑ σημαδεύτηκαν από το συγκεκριμένο θέμα.
Φυσικά, για να επιστρέψουμε και στα καθαρά μπασκετικά, ίσως ο σημαντικότερος παίκτης της ομάδας μετά τον Russell και τον σκόρερ Sam Jones ήταν πλέον ο νεαρός John Havlicek, ο πρώτος που καθιέρωσε (μαζί με τον Auerbach προφανώς που τον χρησιμοποίησε έτσι) τον όρο του 6th player στο παγκόσμιο μπάσκετ.

Ένα πραγματικά πολύ καλό αφιέρωμα για τον Bill Russell. Για όσους δεν το έχουν δει είναι must watch! To θέμα του βίντεο δεν είναι μόνο για το αν ο Russell είναι ο GOAT αλλά κυρίως για τον τρόπο που αντιλαμβανόταν το παιχνίδι και πώς αυτό αντικατοπτριζόταν στους συμπαίκτες του.