ΕΟΚ - Διοικητικά

[abovetherim]

Δεν ξέρω τι είπε ο Γκούμας, δεν ασχολούμαι καν με το τι λέει κάποιος στην ηλικία του, ωστόσο θα το πω όπως το σκέφτομαι. Εξοργίζομαι όταν μιλάμε για μπάσκετ σε ένα φόρουμ μπασκετικό και να μην ξέρουμε ποιος είναι ο Γκούμας. Δεν είναι δικαιολογία παιδιά "μα δεν τον πρόλαβα να παίζει", κι εγώ δεν πρόλαβα για λίγο την ΑΕΚ του 68 γιατί κάπου τότε γεννήθηκα αλλά έχω δει βίντεο και ΚΥΡΙΩΣ έχω διαβάσει τα πάντα. Είναι σαν να λέμε "δεν ξέρω ποιος είναι ο Νέισμιθ γιατί δεν τον πρόλαβα".
Θέλω λοιπόν να πω στα νεότερα παιδιά, ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΑΙΔΕΣ!!! ΙΣΤΟΡΙΑ.
Υπάρχει σε δεκάδες πηγές πλέον στο ίντερνετ, καθίστε και διαβάστε λίγο. Θα σας αρέσει, είναι το μόνο βέβαιο.

Σε ότι αφορά τον Ντικούδη. Είναι ένας μονόχνωτος, ακοινώνητος από τα χρόνια που έπαιζε αλλά πανέξυπνος βλάχος Λαρισαίος, ο οποίος είχε τη διορατικότητα να διαβάσει την επόμενη μέρα του μπάσκετ στην Ελλάδα. Πρέπει να ήταν μέσα στους 2-3 πρώτους που συντάχθηκαν με το Λιόλιο. Του το πιστώνω και μπράβο του.
Επίσης δεν έχω κανένα πρόβλημα με την ανάρτησή του, στο κάτω κάτω την ομοσπονδία υπερασπίστηκε ως αντιπρόεδρος και όχι το Λιόλιο.
Αυτό που ωστόσο θα ήθελα, ήταν αφού το έγραψε που το έγραψε, να έχει τα κάκαλα να το γράψει με ονόματα. Όχι έτσι, ανώνυμα. Δεν το κάνει μάγκα ο τρόπος λοιπόν, τον κάνει δειλό.

[nikolas_asteri]

Νταξ παιδιά τσιλ λίγο πέσατε να φάτε τον σακ που δεν ξέρει τον Γκούμα. "Πώς γίνεται να μην ξέρεις τον Γκούμα", "κάτσε διάβασε ιστορία" λολ

Δεν χρειάζεται πτυχίο στο μπάσκετ ώστε να επιτρέπεται να το χαρείς. Κάποιος μπορεί να αγαπάει το άθλημα επειδή του αρέσει αυτό που βλέπει, επειδή έτυχε να παίζουν οι φίλοι του, επειδή τον τραβάει η το θέαμα, το γήπεδο, η παρέα κλπ. Αλίμονο αν χρειάζεται και πιστοποιητικό "παλιών δοξών" για να έχει άποψη ή για να μετράει ως φίλαθλος.

Κάτι που ίσως να μην σας (μας) αρέσει είναι πως το φόρουμ όσο "μπασκετικό" κι αν είναι, θα παρατηρήσετε ότι πολλοί δεν παρακολουθούν μπάσκετ γενικά. Παρακολουθούν την ομάδα τους. Είναι προφανές από το πως γράφουν, που γράφουν, και πως τυγχάνει η αντίληψη τους να εναρμονίζεται σχεδόν πάντα με το τι κάνει η "φυλή" τους. Δεν το λέω υποτιμητικά, έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Άλλος βλέπει ΝΒΑ/ΕΣΚΑ, άλλος ξέρει μόνο τι έκανε χθες ο Άρης/ΑΕΚ και μέχρι εκεί. Δεν χρειάζεται gatekeeping, και τα δύο είναι δεκτά.

Μπορούμε να προτρέψουμε κάποιον και όχι να είμαστε σε φάση "ίου, δεν ξέρεις τα ιερά τέρατα του ελληνικού μπάσκετ; Ανήκουστο". Είναι ακριβώς το ίδιο vibe με τους τύπους που σου λένε ότι αν δεν έχεις δει 500 ασπρόμαυρες ταινίες, τότε δεν δικαιούσαι να πεις ότι σου αρέσει το σινεμά.

Και κάτι τελευταίο, επειδή κάποιος που είναι σημαντική μορφή είπε κάτι, δεν το κάνει αυτομάτως άξιο σημασίας. Ειδικά όταν είναι 300 χρονών. Από την άλλη @σακ να σου πω την αλήθεια το σχόλιο πως μίλησε τώρα και δεν μίλησε για τα υπόλοιπα 20 χρόνια και ότι αυτό δείχνει "πόνο" με τον Λιόλιο είναι εντελώς άστοχο.

[abovetherim]

Νταξ παιδιά τσιλ λίγο πέσατε να φάτε τον σακ που δεν ξέρει τον Γκούμα. "Πώς γίνεται να μην ξέρεις τον Γκούμα", "κάτσε διάβασε ιστορία" λολ

Δεν χρειάζεται πτυχίο στο μπάσκετ ώστε να επιτρέπεται να το χαρείς. Κάποιος μπορεί να αγαπάει το άθλημα επειδή του αρέσει αυτό που βλέπει, επειδή έτυχε να παίζουν οι φίλοι του, επειδή τον τραβάει η το θέαμα, το γήπεδο, η παρέα κλπ. Αλίμονο αν χρειάζεται και πιστοποιητικό "παλιών δοξών" για να έχει άποψη ή για να μετράει ως φίλαθλος.

Κάτι που ίσως να μην σας (μας) αρέσει είναι πως το φόρουμ όσο "μπασκετικό" κι αν είναι, θα παρατηρήσετε ότι πολλοί δεν παρακολουθούν μπάσκετ γενικά. Παρακολουθούν την ομάδα τους. Είναι προφανές από το πως γράφουν, που γράφουν, και πως τυγχάνει η αντίληψη τους να εναρμονίζεται σχεδόν πάντα με το τι κάνει η "φυλή" τους. Δεν το λέω υποτιμητικά, έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Άλλος βλέπει ΝΒΑ/ΕΣΚΑ, άλλος ξέρει μόνο τι έκανε χθες ο Άρης/ΑΕΚ και μέχρι εκεί. Δεν χρειάζεται gatekeeping, και τα δύο είναι δεκτά.

Μπορούμε να προτρέψουμε κάποιον και όχι να είμαστε σε φάση "ίου, δεν ξέρεις τα ιερά τέρατα του ελληνικού μπάσκετ; Ανήκουστο". Είναι ακριβώς το ίδιο vibe με τους τύπους που σου λένε ότι αν δεν έχεις δει 500 ασπρόμαυρες ταινίες, τότε δεν δικαιούσαι να πεις ότι σου αρέσει το σινεμά.

Και κάτι τελευταίο, επειδή κάποιος που είναι σημαντική μορφή είπε κάτι, δεν το κάνει αυτομάτως άξιο σημασίας. Ειδικά όταν είναι 300 χρονών. Από την άλλη @σακ να σου πω την αλήθεια το σχόλιο πως μίλησε τώρα και δεν μίλησε για τα υπόλοιπα 20 χρόνια και ότι αυτό δείχνει "πόνο" με τον Λιόλιο είναι εντελώς άστοχο.

Κάτι που το αγαπάς πραγματικά, το παίζεις στα δάκτυλα φίλε. Αν αγαπάς τα γραμματόσημα ξέρεις τα πάντα γι' αυτά, αν σ' αρέσουν τα αυτοκίνητα ξέρεις που είναι το παραμικρό σωληνάκι, αν σ' αρέσει η μουσική ξέρεις τις νότες.
Έτσι πάει αυτό. Αυτό είναι που ξεχωρίζει τον αμιγώς "μπασκετικό", από τον "φίλαθλο" ή από τον "οπαδό". Αλλιώς μπαίνει καλάθι και φωνάζεις "γκολ". Συγνώμη προκαταβολικά για την κατηγοροιοποήση, αλλά έτσι πάει. Γιατί έτσι έχουν και αξία αυτά που λέει, όποιος τα λέει.

Προσωπικά δεν τον έκραξα, τον προέτρεψα να διαβάσει. Οι περισσότεροι έχουν σταματήσει να διαβάζουν, όλη μέρα χαζεύουν βιντεάκια στο κινητό αν ο Χέις-Ντέιβις μπαίνοντας στο παρκέ, χάιδεψε τον κώλο του Μουρ ή έκανε χάι-φάιβ με τον Μπριν.
Σημεία των καιρών λέγονται και τα αποδέχομαι, αλλά έχω δικαίωμα να μην μου αρέσουν σωστά;
Δεν ζητάω από κάποιον να έχει δει τον Γκάλη με τη φανέλα του Άρη στον Τάφο του Ινδού λοιπόν, ούτε να έχει δει live το Ελλάδα-Παναμάς στο Μουντομπάσκετ του 86 ή το μπαράζ της Κέρκυρας. Εγώ είμαι κοντά στα 60 πια και τα έχω προλάβει. Αλλά ΠΡΟΤΡΕΠΩ όσοι δεν το έχετε κάνει, να ψάξετε και να τα βρείτε. Και πολλά άλλα ακόμα. Υπάρχουν και αξίζει να ασχοληθείς.

[abovetherim]

Νταξ παιδιά τσιλ λίγο πέσατε να φάτε τον σακ που δεν ξέρει τον Γκούμα. "Πώς γίνεται να μην ξέρεις τον Γκούμα", "κάτσε διάβασε ιστορία" λολ

Δεν χρειάζεται πτυχίο στο μπάσκετ ώστε να επιτρέπεται να το χαρείς. Κάποιος μπορεί να αγαπάει το άθλημα επειδή του αρέσει αυτό που βλέπει, επειδή έτυχε να παίζουν οι φίλοι του, επειδή τον τραβάει η το θέαμα, το γήπεδο, η παρέα κλπ. Αλίμονο αν χρειάζεται και πιστοποιητικό "παλιών δοξών" για να έχει άποψη ή για να μετράει ως φίλαθλος.

Κάτι που ίσως να μην σας (μας) αρέσει είναι πως το φόρουμ όσο "μπασκετικό" κι αν είναι, θα παρατηρήσετε ότι πολλοί δεν παρακολουθούν μπάσκετ γενικά. Παρακολουθούν την ομάδα τους. Είναι προφανές από το πως γράφουν, που γράφουν, και πως τυγχάνει η αντίληψη τους να εναρμονίζεται σχεδόν πάντα με το τι κάνει η "φυλή" τους. Δεν το λέω υποτιμητικά, έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Άλλος βλέπει ΝΒΑ/ΕΣΚΑ, άλλος ξέρει μόνο τι έκανε χθες ο Άρης/ΑΕΚ και μέχρι εκεί. Δεν χρειάζεται gatekeeping, και τα δύο είναι δεκτά.

Μπορούμε να προτρέψουμε κάποιον και όχι να είμαστε σε φάση "ίου, δεν ξέρεις τα ιερά τέρατα του ελληνικού μπάσκετ; Ανήκουστο". Είναι ακριβώς το ίδιο vibe με τους τύπους που σου λένε ότι αν δεν έχεις δει 500 ασπρόμαυρες ταινίες, τότε δεν δικαιούσαι να πεις ότι σου αρέσει το σινεμά.

Και κάτι τελευταίο, επειδή κάποιος που είναι σημαντική μορφή είπε κάτι, δεν το κάνει αυτομάτως άξιο σημασίας. Ειδικά όταν είναι 300 χρονών. Από την άλλη @σακ να σου πω την αλήθεια το σχόλιο πως μίλησε τώρα και δεν μίλησε για τα υπόλοιπα 20 χρόνια και ότι αυτό δείχνει "πόνο" με τον Λιόλιο είναι εντελώς άστοχο.

Κάτι που το αγαπάς πραγματικά, το παίζεις στα δάκτυλα φίλε. Αν αγαπάς τα γραμματόσημα ξέρεις τα πάντα γι' αυτά, αν σ' αρέσουν τα αυτοκίνητα ξέρεις που είναι το παραμικρό σωληνάκι, αν σ' αρέσει η μουσική ξέρεις τις νότες.
Έτσι πάει αυτό. Αυτό είναι που ξεχωρίζει τον αμιγώς "μπασκετικό", από τον "φίλαθλο" ή από τον "οπαδό". Αλλιώς μπαίνει καλάθι και φωνάζεις "γκολ". Συγνώμη προκαταβολικά για την κατηγοροιοποήση, αλλά έτσι πάει. Γιατί έτσι έχουν και αξία αυτά που λέει, όποιος τα λέει.

Προσωπικά δεν τον έκραξα, τον προέτρεψα να διαβάσει. Οι περισσότεροι έχουν σταματήσει να διαβάζουν, όλη μέρα χαζεύουν βιντεάκια στο κινητό αν ο Χέις-Ντέιβις μπαίνοντας στο παρκέ, χάιδεψε τον κώλο του Μουρ ή έκανε χάι-φάιβ με τον Μπριν.
Σημεία των καιρών λέγονται και τα αποδέχομαι, αλλά έχω δικαίωμα να μην μου αρέσουν σωστά;
Δεν ζητάω από κάποιον να έχει δει τον Γκάλη με τη φανέλα του Άρη στον Τάφο του Ινδού λοιπόν, ούτε να έχει δει live το Ελλάδα-Παναμάς στο Μουντομπάσκετ του 86 ή το μπαράζ της Κέρκυρας. Εγώ είμαι κοντά στα 60 πια και τα έχω προλάβει. Αλλά ΠΡΟΤΡΕΠΩ όσοι δεν το έχετε κάνει, να ψάξετε και να τα βρείτε. Και πολλά άλλα ακόμα. Υπάρχουν και αξίζει να ασχοληθείς.
Οπότε είμαστε τσιλ μπρο μου.

[nikolas_asteri]

Κάτι που το αγαπάς πραγματικά, το παίζεις στα δάκτυλα φίλε.

Δεν διαφωνώ. Αυτοί που το αγαπάνε κάνουν όσα λες. Όμως αυτοί είναι λίγοι. Οι περισσότεροι (δεν έχω στοιχεία, αυτό είναι λίγο αυθαίρετο) ενδιαφέρονται για την ομάδα τους και όχι για το άθλημα αυτό καθ'αυτό.

[yawn.brigade]

παρακολουθώ μπάσκετ από το 1993 και ούτε μια φορά δεν έχω αναρωτηθεί ποιος ήταν και τι έκανε στον Ολυμπιακό ο Στηβ Γιατζόγλου π.χ. (καλά με τον συγκεκριμένο έχω και άλλα θέματα αλλά τεσπα)

το ίδιο και για κάτι Δεληκάρηδες κτλ όταν έβλεπα και μπάλα.

λατρεύω να διαβάζω ιστορία γενικότερα αλλά δε με ενδιαφέρει καθόλου η μπασκετική ιστορία, οπότε οι τίτλοι και οι παίκτες που έπαιζαν πριν αρχίσω να παρακολουθώ μπάσκετ μου είναι ψιλοαδιάφοροι.

δεν είναι σωστό ή λάθος αυτό και σίγουρα δε χρειάζεται να είναι εξοργιστικό, έχει να κάνει αποκλειστικά με το πόσο μπάσκετ θέλει να χωρέσει στη ζωή του ο καθένας μας.

[ssoulliss]

Τα φόρουμ γενικά (όσα υπάρχουν ακόμη) έχουν "τουιτεροποιηθεί" κατά κάποιο τρόπο. Αν μπείτε στον κόπο να δείτε στο αρχείο - τώρα που είναι και πιο εύχρηστο χάρη στο μεράκι του φίλου belalik - τα ρετρό κείμενα φίλων για Α1, Ευρώπη, ΝΒΑ κλπ ή τα πρώτα αφιερώματα στα πρωταθλήματα θα καταλάβετε ότι πλέον είναι δύσκολο (;) κάποιος να αποκτήσει σφαιρική άποψη για το άθλημα και να την καταγράψει σε κείμενο. Κάποιοι (λίγοι ή πολλοί) αγνοούν ή δεν τους ενδιαφέρει το μπάσκετ πριν τα εφηβικά τους χρόνια. Για πολλούς ακόμη και τις δικής μου γεννιάς το μπάσκετ ξεκίνησε με την κάθοδο του Γκάλη στην Αθήνα ή με την άφιξη του Ζάρκο στον Πειραιά, τα προηγούμενα είτε τους είναι ξένα ή απλά δεν τους ενδιαφέρουν. Με την επανέναρξη δε του φόρουμ τείνουμε όλο περισσότερο σε ατάκες παρά σε μπασκετικές σκέψεις, κάτι το οποίο ίσως να είναι και σημείο των καιρών. Λίγο πιο πάνω έγραψα τη λέξη μεράκι, αυτό είναι κάτι που δυστυχώς εξαφανίζεται από το άθλημα επομένως λογικό μου φαίνεται να συμβαίνει αυτό που περιγράφει πιο πάνω ο nikolas_asteri.

Σε ότι αφορά τον Ντικούδη. Είναι ένας μονόχνωτος, ακοινώνητος από τα χρόνια που έπαιζε αλλά πανέξυπνος βλάχος Λαρισαίος, ο οποίος είχε τη διορατικότητα να διαβάσει την επόμενη μέρα του μπάσκετ στην Ελλάδα. Πρέπει να ήταν μέσα στους 2-3 πρώτους που συντάχθηκαν με το Λιόλιο. Του το πιστώνω και μπράβο του.

Αυτό ακριβώς. Το έγραψες πιο σωστά από ότι εγώ, για το Ντικούδη.

[shaq7]

Κάτι που το αγαπάς πραγματικά, το παίζεις στα δάκτυλα φίλε. Αν αγαπάς τα γραμματόσημα ξέρεις τα πάντα γι' αυτά, αν σ' αρέσουν τα αυτοκίνητα ξέρεις που είναι το παραμικρό σωληνάκι, αν σ' αρέσει η μουσική ξέρεις τις νότες.
Έτσι πάει αυτό. Αυτό είναι που ξεχωρίζει τον αμιγώς "μπασκετικό", από τον "φίλαθλο" ή από τον "οπαδό". Αλλιώς μπαίνει καλάθι και φωνάζεις "γκολ". Συγνώμη προκαταβολικά για την κατηγοροιοποήση, αλλά έτσι πάει. Γιατί έτσι έχουν και αξία αυτά που λέει, όποιος τα λέει.

πιο πολυ να σταθω στο τελευταιο..οτι για να εχει αξια καποιος που λεει κατι για το παρον πρεπει να εχει κατσει να μελετησει κατι 100 χρονια πριν ειναι λαθος.Ασε που για να μαθω εγω ποιος ειναι ο γκουμας πρεπει να ακουσω την αποψη καποιου δημοσιογραφου του τοτε που μπορει να ειχε συμφεροντα να το πει η να ταν αμπαλος ο ιδιος και ειχε κακη κριση.Προσωπικα θελω να βγαλω εγω την αποψη μου για καποιον βλεποντας τον..Υπαρχουν αρκετοι δημοσιογραφοι που λενε ποιος τζορνταν ο λεμπρον ειναι ο καλυτερος μπασκετμπολιστας που χει βγει..Αντε δηλαδη να μην τους εχεις δει με τα ματια σου και να το πιστεψεις αυτο.Επισης καποιος που γνωριζει ιστορια δεν τον κανει αυτοματως και γνωστη του αθληματος,παλι γκολ μπορει να φωναζει.

Γενικα διαφωνω με αυτα που πιστευεις,γιατι αμα σαρεσουν τα αυτοκινητα να εχεις κατσει να μαθει ολα τα μοντελα που βγηκαν η αν αγαπας την μουσικη να ξερεις ολα τα συγκροτηματα του 1920..μπορει να σαρεσει να το κανεις αυτο,αλλα ειναι απολυτως φυσιολογικο να μην σε νοιαζει και καθολου.

[brandon_roy]

Νταξ παιδιά τσιλ λίγο πέσατε να φάτε τον σακ που δεν ξέρει τον Γκούμα. "Πώς γίνεται να μην ξέρεις τον Γκούμα", "κάτσε διάβασε ιστορία" λολ

Δεν χρειάζεται πτυχίο στο μπάσκετ ώστε να επιτρέπεται να το χαρείς. Κάποιος μπορεί να αγαπάει το άθλημα επειδή του αρέσει αυτό που βλέπει, επειδή έτυχε να παίζουν οι φίλοι του, επειδή τον τραβάει η το θέαμα, το γήπεδο, η παρέα κλπ. Αλίμονο αν χρειάζεται και πιστοποιητικό "παλιών δοξών" για να έχει άποψη ή για να μετράει ως φίλαθλος.

Κάτι που ίσως να μην σας (μας) αρέσει είναι πως το φόρουμ όσο "μπασκετικό" κι αν είναι, θα παρατηρήσετε ότι πολλοί δεν παρακολουθούν μπάσκετ γενικά. Παρακολουθούν την ομάδα τους. Είναι προφανές από το πως γράφουν, που γράφουν, και πως τυγχάνει η αντίληψη τους να εναρμονίζεται σχεδόν πάντα με το τι κάνει η "φυλή" τους. Δεν το λέω υποτιμητικά, έτσι λειτουργεί ο κόσμος. Άλλος βλέπει ΝΒΑ/ΕΣΚΑ, άλλος ξέρει μόνο τι έκανε χθες ο Άρης/ΑΕΚ και μέχρι εκεί. Δεν χρειάζεται gatekeeping, και τα δύο είναι δεκτά.

Μπορούμε να προτρέψουμε κάποιον και όχι να είμαστε σε φάση "ίου, δεν ξέρεις τα ιερά τέρατα του ελληνικού μπάσκετ; Ανήκουστο". Είναι ακριβώς το ίδιο vibe με τους τύπους που σου λένε ότι αν δεν έχεις δει 500 ασπρόμαυρες ταινίες, τότε δεν δικαιούσαι να πεις ότι σου αρέσει το σινεμά.

Και κάτι τελευταίο, επειδή κάποιος που είναι σημαντική μορφή είπε κάτι, δεν το κάνει αυτομάτως άξιο σημασίας. Ειδικά όταν είναι 300 χρονών. Από την άλλη @σακ να σου πω την αλήθεια το σχόλιο πως μίλησε τώρα και δεν μίλησε για τα υπόλοιπα 20 χρόνια και ότι αυτό δείχνει "πόνο" με τον Λιόλιο είναι εντελώς άστοχο.

Κάτι που το αγαπάς πραγματικά, το παίζεις στα δάκτυλα φίλε. Αν αγαπάς τα γραμματόσημα ξέρεις τα πάντα γι' αυτά, αν σ' αρέσουν τα αυτοκίνητα ξέρεις που είναι το παραμικρό σωληνάκι, αν σ' αρέσει η μουσική ξέρεις τις νότες.
Έτσι πάει αυτό. Αυτό είναι που ξεχωρίζει τον αμιγώς "μπασκετικό", από τον "φίλαθλο" ή από τον "οπαδό". Αλλιώς μπαίνει καλάθι και φωνάζεις "γκολ". Συγνώμη προκαταβολικά για την κατηγοροιοποήση, αλλά έτσι πάει. Γιατί έτσι έχουν και αξία αυτά που λέει, όποιος τα λέει.

Προσωπικά δεν τον έκραξα, τον προέτρεψα να διαβάσει. Οι περισσότεροι έχουν σταματήσει να διαβάζουν, όλη μέρα χαζεύουν βιντεάκια στο κινητό αν ο Χέις-Ντέιβις μπαίνοντας στο παρκέ, χάιδεψε τον κώλο του Μουρ ή έκανε χάι-φάιβ με τον Μπριν.
Σημεία των καιρών λέγονται και τα αποδέχομαι, αλλά έχω δικαίωμα να μην μου αρέσουν σωστά;
Δεν ζητάω από κάποιον να έχει δει τον Γκάλη με τη φανέλα του Άρη στον Τάφο του Ινδού λοιπόν, ούτε να έχει δει live το Ελλάδα-Παναμάς στο Μουντομπάσκετ του 86 ή το μπαράζ της Κέρκυρας. Εγώ είμαι κοντά στα 60 πια και τα έχω προλάβει. Αλλά ΠΡΟΤΡΕΠΩ όσοι δεν το έχετε κάνει, να ψάξετε και να τα βρείτε. Και πολλά άλλα ακόμα. Υπάρχουν και αξίζει να ασχοληθείς.
Οπότε είμαστε τσιλ μπρο μου.

Μπορείς και να αγαπάς κάτι ως ένα βαθμό, όπου υπάρχει ένα κατώφλι που ξέρεις οτι παραπάνω ενασχόληση ή γνώση έχει φθίνουσα απόδοση. Υπάρχουν διαβαθμίσεις μεταξύ των παθολογικά ερωτευμένων τύπου Παπαδογιάννη και του Σκουντή που ξέρουν όλα τα τρίβια του μπάσκετ από την άλωση της Πόλης μέχρι σήμερα και την ινφλουένσερ που είδε φως και μπήκε, δε χρειάζονται τέτοιου είδους ανούσιες διχοτομίσεις.

Επίσης το να ξέρεις ιστορία δε σε καθιστά αμέσως γνώστη του αθλήματος. Ειδικά κάτι "ειδήμωνες" που ξέρουν ποιός έγινε ντραφτ στο νούμερο 52 το 1821 αλλά παίζει να μη ξέρουν καν τι ειναι το Γκόρτατ σκριν (τύπου Χατζηγεωργίου, Ιωάννου, Τόλη Κοτζιά ή του Παπαδογιάννη) είναι ιδιαιτέρως εκνευριστικοί με την ασχετοσύνη τους.

[abovetherim]

Κάτι που το αγαπάς πραγματικά, το παίζεις στα δάκτυλα φίλε. Αν αγαπάς τα γραμματόσημα ξέρεις τα πάντα γι' αυτά, αν σ' αρέσουν τα αυτοκίνητα ξέρεις που είναι το παραμικρό σωληνάκι, αν σ' αρέσει η μουσική ξέρεις τις νότες.
Έτσι πάει αυτό. Αυτό είναι που ξεχωρίζει τον αμιγώς "μπασκετικό", από τον "φίλαθλο" ή από τον "οπαδό". Αλλιώς μπαίνει καλάθι και φωνάζεις "γκολ". Συγνώμη προκαταβολικά για την κατηγοροιοποήση, αλλά έτσι πάει. Γιατί έτσι έχουν και αξία αυτά που λέει, όποιος τα λέει.

Προσωπικά δεν τον έκραξα, τον προέτρεψα να διαβάσει. Οι περισσότεροι έχουν σταματήσει να διαβάζουν, όλη μέρα χαζεύουν βιντεάκια στο κινητό αν ο Χέις-Ντέιβις μπαίνοντας στο παρκέ, χάιδεψε τον κώλο του Μουρ ή έκανε χάι-φάιβ με τον Μπριν.
Σημεία των καιρών λέγονται και τα αποδέχομαι, αλλά έχω δικαίωμα να μην μου αρέσουν σωστά;
Δεν ζητάω από κάποιον να έχει δει τον Γκάλη με τη φανέλα του Άρη στον Τάφο του Ινδού λοιπόν, ούτε να έχει δει live το Ελλάδα-Παναμάς στο Μουντομπάσκετ του 86 ή το μπαράζ της Κέρκυρας. Εγώ είμαι κοντά στα 60 πια και τα έχω προλάβει. Αλλά ΠΡΟΤΡΕΠΩ όσοι δεν το έχετε κάνει, να ψάξετε και να τα βρείτε. Και πολλά άλλα ακόμα. Υπάρχουν και αξίζει να ασχοληθείς.
Οπότε είμαστε τσιλ μπρο μου.

Μπορείς και να αγαπάς κάτι ως ένα βαθμό, όπου υπάρχει ένα κατώφλι που ξέρεις οτι παραπάνω ενασχόληση ή γνώση έχει φθίνουσα απόδοση. Υπάρχουν διαβαθμίσεις μεταξύ των παθολογικά ερωτευμένων τύπου Παπαδογιάννη και του Σκουντή που ξέρουν όλα τα τρίβια του μπάσκετ από την άλωση της Πόλης μέχρι σήμερα και την ινφλουένσερ που είδε φως και μπήκε, δε χρειάζονται τέτοιου είδους ανούσιες διχοτομίσεις. Ειδικά κάτι "ειδήμονες" που ξέρουν ποιός έγινε ντραφτ στο νούμερο 52 το 1821 αλλά παίζει να μη ξέρουν καν τι ειναι το Γκόρτατ σκριν (τύπου Τόλη Κοτζιά ή του Παπαδοιγάννη) είναι ιδιαιτέρως εκνευριστικοί.

Προφανώς και υπάρχουν διαβαθμίσεις. Δεν σου ειπα εγώ να ξέρεις τι νούμερο βρακί φορούσε ο Γκούμας ή την πινακίδα του αυτοκινήτου του που ξέρει ο Σκουντής.
Αλλά "ποιος είναι ρε παιδιά ο Γκούμας" και "που να τον ξέρω" και "ωχ αδελφέ που θα μάθουμε όλη την αρχαιολογία του μπάσκετ", είναι από δω μέχρι την Κίνα απόσταση. Κι αν δεν το καταλαβαίνετε παίδες, δεν είναι δικό μου πρόβλημα.
Ως γενική παρατήρηση λοιπόν έχω να πω ότι η ιστορία είναι ωραία ότι κι αν αφορά. Είναι ελκυστική. Στα δικά μου μάτια. Από την ιστορία των φωτογραφιών της εκτέλεσης (για να πιάσω ένα πρόσφατο παράδειγμα), είτε είσαι ΚΚΕ είτε δεν είσαι, αν σε ενδιαφέρει η ιστορία του Β' ΠΠ, είναι ενδιαφέρον. Ενδιαφέρουσα είναι η ιστορία του μπάσκετ λοιπόν, ειδικά στην Ελλάδα είναι δέκα σελίδες όλες κι όλες τα βασικά, ίσως και λιγότερες.
Από την άλλη εγώ δεν αγχώνομαι καθόλου που δεν σας νοιάζει και δεν σας αφορά (ή έτσι νομίζετε τουλάχιστον). Χάσμα γενεών λέγεται. Σας τα σερβίρει όλα μασημένα το ΑΙ, Πάτα εκεί λοιπόν δέκα ονόματα, Μουρούζης, Ματθαίου, Μόσχος (φοβερή η ιστορία του), Αμερικανός, Τρόντζος, Κορωναίος, Κόντος, Δήμου, Ρήγας, ΧΑΝΘ κλπ κλπ

[brandon_roy]

Μπορείς και να αγαπάς κάτι ως ένα βαθμό, όπου υπάρχει ένα κατώφλι που ξέρεις οτι παραπάνω ενασχόληση ή γνώση έχει φθίνουσα απόδοση. Υπάρχουν διαβαθμίσεις μεταξύ των παθολογικά ερωτευμένων τύπου Παπαδογιάννη και του Σκουντή που ξέρουν όλα τα τρίβια του μπάσκετ από την άλωση της Πόλης μέχρι σήμερα και την ινφλουένσερ που είδε φως και μπήκε, δε χρειάζονται τέτοιου είδους ανούσιες διχοτομίσεις. Ειδικά κάτι "ειδήμονες" που ξέρουν ποιός έγινε ντραφτ στο νούμερο 52 το 1821 αλλά παίζει να μη ξέρουν καν τι ειναι το Γκόρτατ σκριν (τύπου Τόλη Κοτζιά ή του Παπαδοιγάννη) είναι ιδιαιτέρως εκνευριστικοί.

Προφανώς και υπάρχουν διαβαθμίσεις. Δεν σου ειπα εγώ να ξέρεις τι νούμερο βρακί φορούσε ο Γκούμας ή την πινακίδα του αυτοκινήτου του που ξέρει ο Σκουντής.
Αλλά "ποιος είναι ρε παιδιά ο Γκούμας" και "που να τον ξέρω" και "ωχ αδελφέ που θα μάθουμε όλη την αρχαιολογία του μπάσκετ", είναι από δω μέχρι την Κίνα απόσταση. Κι αν δεν το καταλαβαίνετε παίδες, δεν είναι δικό μου πρόβλημα.
Ως γενική παρατήρηση λοιπόν έχω να πω ότι η ιστορία είναι ωραία ότι κι αν αφορά. Είναι ελκυστική. Στα δικά μου μάτια. Από την ιστορία των φωτογραφιών της εκτέλεσης (για να πιάσω ένα πρόσφατο παράδειγμα), είτε είσαι ΚΚΕ είτε δεν είσαι, αν σε ενδιαφέρει η ιστορία του Β' ΠΠ, είναι ενδιαφέρον. Ενδιαφέρουσα είναι η ιστορία του μπάσκετ λοιπόν, ειδικά στην Ελλάδα είναι δέκα σελίδες όλες κι όλες τα βασικά, ίσως και λιγότερες.
Από την άλλη εγώ δεν αγχώνομαι καθόλου που δεν σας νοιάζει και δεν σας αφορά (ή έτσι νομίζετε τουλάχιστον). Χάσμα γενεών λέγεται. Σας τα σερβίρει όλα μασημένα το ΑΙ, Πάτα εκεί λοιπόν δέκα ονόματα, Μουρούζης, Ματθαίου, Μόσχος (φοβερή η ιστορία του), Αμερικανός, Τρόντζος, Κορωναίος, Κόντος, Δήμου, Ρήγας, ΧΑΝΘ κλπ κλπ

old_man_yells_at_cloud.jpg

[nikolas_asteri]

Χάσμα γενεών λέγεται.

Μάλλον δεν σε ενδιαφέρει όπως είπες αλλά με τέτοιου είδους ρηχή εξήγηση χάνεις σχεδόν όλη την δύναμη της επιχειρηματολογίας σου.

[Conan1982]

Τα φόρουμ γενικά (όσα υπάρχουν ακόμη) έχουν "τουιτεροποιηθεί" κατά κάποιο τρόπο. Αν μπείτε στον κόπο να δείτε στο αρχείο - τώρα που είναι και πιο εύχρηστο χάρη στο μεράκι του φίλου belalik - τα ρετρό κείμενα φίλων για Α1, Ευρώπη, ΝΒΑ κλπ ή τα πρώτα αφιερώματα στα πρωταθλήματα θα καταλάβετε ότι πλέον είναι δύσκολο (;) κάποιος να αποκτήσει σφαιρική άποψη για το άθλημα και να την καταγράψει σε κείμενο. Κάποιοι (λίγοι ή πολλοί) αγνοούν ή δεν τους ενδιαφέρει το μπάσκετ πριν τα εφηβικά τους χρόνια. Για πολλούς ακόμη και τις δικής μου γεννιάς το μπάσκετ ξεκίνησε με την κάθοδο του Γκάλη στην Αθήνα ή με την άφιξη του Ζάρκο στον Πειραιά, τα προηγούμενα είτε τους είναι ξένα ή απλά δεν τους ενδιαφέρουν. Με την επανέναρξη δε του φόρουμ τείνουμε όλο περισσότερο σε ατάκες παρά σε μπασκετικές σκέψεις, κάτι το οποίο ίσως να είναι και σημείο των καιρών. Λίγο πιο πάνω έγραψα τη λέξη μεράκι, αυτό είναι κάτι που δυστυχώς εξαφανίζεται από το άθλημα επομένως λογικό μου φαίνεται να συμβαίνει αυτό που περιγράφει πιο πάνω ο nikolas_asteri.

Ζούμε δυστυχώς ή ευτυχώς (για μένα που προτιμώ τα κείμενα, δυστυχώς) στην εποχή των βίντεο. Λιγοστεύουν γενικά συνεχώς οι γραπτές αναλύσεις και αυξάνονται τα βίντεο, ίσως και να υπάρχει περισσότερη πληροφόρηση κάπου εκεί μέσα χαμένη αλλά για μένα ένα καλογραμμένο γραπτό κείμενο δεν συγκρίνεται. Δεν ισχύει φυσικά μόνο στα φόρουμ ισχύει γενικότερα υπάρχουν όλο και λιγότερες ιστοσελίδες, και δεν εννοώ με ακαδημαϊκό περιεχόμενο, που βασίζονται στα κείμενα και όχι στα πολυμέσα.
Ίσως βέβαια όσον αφορά το φόρουμ μας να μας λείπει σε πολλούς (σίγουρα σε μένα) η γνώση για μεγάλες αναλύσεις ή/και ο χρόνος για να τις κάνουμε όσο μεγαλώνουμε ...ελαφρώς.
Έχουν και οι ατάκες την αξία τους βέβαια.
Για την ιστορία του μπάσκετ σε άλλους αρέσει σε άλλους όχι, γούστα είναι, δεν σημαίνει ότι κάποιος αγαπάει το μπάσκετ περισσότερο ή λιγότερα αναγκαία.
Εντάξει ακούστηκε λίγο άστοχη η φράση για το ποιος είναι ο Γκούμας δεν είναι ανάγκη μετά τα ...Ολυμπιακόμετρα και τα Παναθηναϊκόμετρα (και τα γκρινιαρόμετρα του ..Μπίλι) να βγάλουμε τώρα και τα μπασκετόμετρα.

Υ.Γ. Να θυμηθούμε να μεταφέρουμε την συζήτηση κάπου on topic