BasketForum

Το τόπικ για τους αγαπημένους όλων μας.
Είτε κυριολεκτικά (ποιοι είναι αυτοί άραγε;), είτε μεταφορικά (ποιος ξεχνάει άραγε το μυθικό τόπικ για Χάτζη στο παλιό forum )

Ξεκινάω με την επικότερη ατάκα που έχω ακούσει από Βαγγέλη Ιωάννου, όταν είχε μεταφράσει το miss-match ως "χαμένο παιχνίδι", κάνοντας και την κατάλληλη επεξήγηση φυσικά ότι αφού υπάρχει τόση διαφορά ύψους, είναι "χαμένο παιχνίδι" για τον αμυντικό 8-) 8-)

Η επικότερη μετάδοση όλων των εποχών που έχω δει είναι τελικός χόκει Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων στο Σότσι από το ντούο διάνοιας Βαγγέλα και Τσώνη. Απίστευτα άσχετοι, ακόμη και για το υπέρτατο επίπεδο ασχετίλας.

Δεν μπορούσαν να δουν το πακ. ΚΑΘΟΛΟΥ. Και ζητούσαν συγνώμη κάθε δυο φάσεις...
Δεν ήξεραν ότι υπάρχει δεύτερο ημίχρονο.
Δεν καταλάβαιναν πότε έχει αποβολή για ποιο λόγο και πόσο διαρκεί.
Αγνοούσαν ότι υπάρχει παράταση.

Αλλά το κορυφαίο ήταν ότι για κακή τους τύχη, ο τελικός (μπορεί να ήταν και ημιτελικός, η μία ομάδα πάντως ήταν οι ΗΠΑ) πήγε στα πέναλτι. Τα οποία πέναλτι γίνονται ως εξής: ξεκινάει με φόρα ο επιτιθέμενος από το ένα τέρμα και καταλήγει στο άλλο όπου τον περιμένει ο γκολκίπερ. Επειδή οι φωστήρες περίμεναν στατικά πέναλτι α λα ποδόσφαιρο, δεν είχαν καταλάβει ότι αυτό που βλέπουμε είναι όντως η διαδικασία των πέναλτι που έχει ήδη ξεκινήσει, νόμιζαν ότι αυτό που βλέπουν είναι ... η προθέρμανση των πέναλτι. Στο μεταξύ το κοινό το ζούσε κανονικότατα, ούρλιαζαν, πανηγύριζαν και τραβούσαν τα μαλλιά τους σε κάθε χαμένο ή επιτυχημένο πέναλτι λέει ο Τσώνης "Κοιτάξτε πώς το ζουν οι φίλαθλοι, ακόμη και στην προθέρμανση των πέναλτι είναι ενθουσιώδεις!". Πετάγεται κι ο Βαγγέλας από δίπλα και συμπληρώνει "ε είπαμε, είναι θρησκεία το χόκεϊ εδώ!".

Λοιπόν πρώτον προτείνω να ανοίξουν ξεχωριστά τόπικ τουλάχιστον για τους δημοσιογράφους-σούπερ σταρ βλέπε Ιωάννου, Χάτζη. Αν πάρει περισσότερες μεταδόσεις μπάσκετ η ΕΡΤ ξανά θα μας τροφοδοτήσουν με άπειρο υλικό.

Δεύτερον για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι καινούριοι, ποιος μπορεί να ξεχάσει τη θρυλική εκστρατεία που ξεκινήσαμε ως φόρουμ να στείλουμε επιστολή στην ΕΡΤ για να αναλάβουμε εμείς τις μεταδόσεις μπάσκετ στην κρατική τηλεόραση; Θυμάμαι ότι υπήρχαν 3 άξονες συζήτησης, ο πρώτος ήταν ότι δεν έχουμε πρόβλημα με αυτούς που μεταδίδουν, αλλά με τις μπασκετικές τους γνώσεις, ο τρίτος ήταν να δείξουμε μεγάλο σεβασμό στο πρόσωπο του Λημνιάτη. Τον δεύτερο δε θυμάμαι, αλλά νομίζω ότι είχαμε πει και καλά να αναλάβουμε εμείς τις μεταδόσεις δωρεάν. Τόπικ-θρησκεία πραγματικά.

Καλά μάθε παιδί μου γράμματα είναι η ιστορία. Πόσο μάλλον για κάποιους από εμάς (γκουχ-γκουχ) που δεν το είχαμε με το σχολείο.
Φίλιππας νάμπερ ουάν. Άσχετα με συμπάθειες κ.α.
Καλοί κι οι Σκουντής, ΚΑρύδας, Παπαδοτζόν (πριν τη στροφή στη γραφικότητα-αυτοαναφορικότητα) κι ο μεγαλύτερος όλων. Μέγκα Τσάνελ και Κώστα Μπατής κυρίες και κύριοι. Ήτο και παίκτης του Παναθηναϊκού και ήξερε από καλό λάδι- μπάσκετ.
Εκστασιαζόταν με το μέγεθος του Πιρς Λοτερντέιλ.

Οι Ιωάννου και Χάτζη δεν είναι δημοσιογράφοι. Είναι ποιητές του δρόμου. Είναι φιλόσοφοι του αθλήματος. Είναι το μπάσκετ το ίδιο και απαιτώ ένα τόπικ μονάχα για πάρτη τους.

Κώστας Μπατής... Αδυναμία, π.χ. χτύπαγε η μπάλα στο ταμπλο και μας έλεγε ότι "η μπάλα βρισκόταν σε άνοδο" . Εκστασιαζόταν με τα καρφώματα του Λεβινκστόν(τότε μετέδιδε σχεδόν όλα τα παιχνίδια του ΠΑΟΚ). Μορφή, λέίπει από τις μεταδόσεις.

Ο Παπαδογιαννης ειναι μακραν ο χειροτερος ολων.

Δεν φτανει που ειναι ξερολας, εμμονικος, εγωπαθης και απολυτος, τα τελευταια χρονια καθε του αρθρο ειναι και πολιτικο μανιφεστο της αριστερας (οπως την αντιλαμβανεται στο μυαλο του ο εν λογω κυριος τελος παντων). Αδυνατον να τον ακουσεις/διαβασεις, ουτε για πλακα.

Εγώ, εξαιρώντας Ιωάννου, Χάτζη που τερματίζουν το καλτόμετρο, δε μπορώ να ακούσω το Σκουντή. Μου είναι πολύ συμπαθής ως μορφή, αλλά ειδικά τα τελευταία χρόνια περιγράφει με τεράστια ένταση, σχεδόν φωνάζοντας σε κάθε φάση, χρησιμοποιεί επίτηδες πολύπλοκες ή αρχαΐζουσες εκφράσεις σε άκυρα σημεία και κυρίως έχει τη χροιά και το στυλ του ποιητού Τιμολέαοντα Φανφάρα σε κάθε περιγραφή.

nikolas12 έγραψε: ↑

Δευ Μαρ 09, 2020 12:23 am

Εγώ, εξαιρώντας Ιωάννου, Χάτζη που τερματίζουν το καλτόμετρο, δε μπορώ να ακούσω το Σκουντή. Μου είναι πολύ συμπαθής ως μορφή, αλλά ειδικά τα τελευταία χρόνια περιγράφει με τεράστια ένταση, σχεδόν φωνάζοντας σε κάθε φάση, χρησιμοποιεί επίτηδες πολύπλοκες ή αρχαΐζουσες εκφράσεις σε άκυρα σημεία και κυρίως έχει τη χροιά και το στυλ του ποιητού Τιμολέαοντα Φανφάρα σε κάθε περιγραφή.

Για Σκουντή έτσι που τα λες είναι. Έχω πολλά χρόνια να τον ακούσω να μεταδίδει. Αλλά από τις σπάνιες φορές που διαβάζω το γκαζέτα- να περάσει κάτι τέτοια γράφει. ΩΡαία τα λέει, αλλά κάπου το καίει με όσα σωστά περιγράφεις. Τον κόβω και ισα-ποστάκια, επιπλέον.

Ο Συρίγος μας έμαθε το "ελισσεται", ο Αλευρόπουλος(που τον θυμήθηκα τώρα αυτόν) μας έμαθε "και καρφώνει" , ο Σκουντής "τι Λωζάνη, τι Κοζάνη". Εμένα μου άρεσε ο Καραλής, κακώς αλλαξοπίστησε και πήγε στην μπάλα, καλώς ήταν και ο Παχάκης ήρεμος και ήξερε το σπορ, ο Καρύδας βελτιώθηκε γιατί στην αρχή δεν καταλάβαινες τι έλεγε.

Από τους καινούριους αντιπαθώ πολλούς. Κυρίως γιατί είναι πουλημένοι. Δε θέλω να επεκτεθώ διότι καλό είναι να μείνουμε στο χιουμοριστικό-ανάλαφρο κομμάτι. Οι Χατζή, Jake και Ιωάννου σε εκνευρίζουν αλλά αν το καλόσκεφτείς γελάς μετά. Κανείς τους δεν μου είναι αντιπαθής.

Ο Αλευροπουλος μας έμαθε το "Και κοιτάξτε πού παταειειειειει".

Σκουντης επαναληπτικός στις ατάκες του αλλά ξέρει πολλά και δεν είναι λαμόγιο, μου αρέσει που προστατεύει και το χώρο. Ο woj της Ελλάδας είναι ο Καρύδας, κορυφή, αξιόπιστος . Η καλύτερη πένα είναι ο Παπαδοjohn, άλλο που το χάνει για εξωμπασκετικους λόγους, γράφει εξαιρετικά. Τώρα που έμαθα κι εγώ το τουιτερ, συμπαθώ τον Ψαρακη, γενικά εκείνη η γενιά ειμαι πολύ αξιόλογη, οι νέοι είναι πολύ λαμόγια και στρατευμένοι.

Unpopular opinion, αλλά μου αρέσει ο Δανδαλης. Ξέρει, διαβάζει, έχει άποψη έστω κι αν πολλες φορές δε συμφωνώ, αλλά τη στηρίζει. Γενικως οι του ΝΒΑ την παλεύουν κι ας είναι νέοι.

Ο Φίλιππος Συριγος πότε δε μου άρεσε. Απόλυτες απόψεις από έναν άνθρωπο με λιγότερες γνώσεις από αυτές που νομίζει πως έχει, άθλια συμπεριφορά απέναντι σε συναδέλφους και υφιστάμενους. Μεγάλο συν πάντως ότι είχε άποψη και μου προκάλεσε θαυμασμό η έρευνα του για τους όρους της παραχώρησης του Καραϊσκάκη στον Ολυμπιακό, για την οποία και μαχαιρωθηκε.

Ο Γιώργος Μινος είναι μια κατηγορία μόνος του. Η ζωντανή απόδειξη πως τα ψυχιατρικά ιδρύματα έχουν μια πολύ χαλαρή πολιτική στη χώρα, αν δεν εισαι ποινικά επικίνδυνος σε αφήνουν να σουλατσαρεις.

Ο Δάρδαλης που αναφέρει ο yorgos έχει επίσης δύο τρομερές στιγμές: Η μία είναι που ρωτάει τον Kerr αν είναι οξύμωρο που ο Αντετοκούμπο είναι Έλληνας και μαύρος:



Η δεύτερη και κορυφαία του που δε μπορώ να τη βρω μόνη της σε βίντεο παρά μέσα σε άλλο βίντεο είναι αυτή στο 36:10 όπου παίρνει παίκτης τρίποντο και φωνάζει ΓΙΑΤΙ; ΓΙΑΤΙ; λες και του χάλασε το στοίχημα.

Και φυσικά, αιώνια cult στιγμή είναι το γεγονός ότι ο Σκουντής έχει απέναντί του το Lebron. Καθένας από εμάς αν είχε απέναντί του το Lebron, θα είχε μία διαθέσιμη ερώτηση και θα ήθελε να του κάνει 300. Ο Βασίλης δε μάσησε, τον ρώτησε για το The Godfather Part 2 και ο Lebron παίζει να μην το είχε δει, δίνοντας πιο ξύλινη απάντηση κι από στριμωγμένο Έλληνα πολιτικό:

Εντάξει το Δάρδαλη τον φάγανε με την κοτσάνα που είπε στο Γιάννη, τιμωρήθηκε, φτάνει. Ο Σκουντής πρέπει να βάλει ένα τόνο λογοτεχνικό σε ό,τι πει, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνεται και να πετάει μπαρούφες σαν κι αυτή στο ΛεΜπρον. Ζω για να τον δω να μιλάει για το Μάλκοβιτς χωρίς να αναφέρει το συνεπώνυμο ηθοποιό.

Ο Δαρδαλης σε καθε μετάδοση θα πετάξει μια κοτσάνα, αλλά αυτό που κυρίως με ενοχλεί είναι όταν μιλανε απαξιωτικά για αθλητές. Δεν μοορω να το ανεχτώ άνθρωποι που δεν είχαν Δελτίο ούτε στην ομαδα της γειτονιάς τους να μιλανε με απαράδεκτο τρόπο για επαγγελματίες αθλητές, καλούς η καλούς. Στην ιδια κατηγορια βάζω και τον Συριγο τον νεώτερο. Σε μια εκπομπή συζητώντας για κάποιον ειπε ότι "καλα αυτόν τον έχουμε για να γελάμε"

Κατανοώ οποιονδήποτε κουράζεται από το ανελέητο μπλα-μπλα και τις φανφαρολογίες του Σκουντή, αλλά εμένα προσωπικά είναι η ένοχη απόλαυσή μου, και στο σπικάζ και στα γραπτά του

Συν ότι είχε μπει στον κόπο να μου απαντήσει σε ένα mail(!) προ αμνημονεύτων ετών (προ social media που έχει γίνει συνήθεια), συν ότι έχω καταπληκτική περσινή προσωπική ιστοριούλα να μοιραστώ με τον ίδιο και εμένα πρωταγωνιστές, θα το κάνω την κατάλληλη στιγμή :geek:

Με την ίδια αφορμή που έχω "γνωρίσει" προσωπικά τον V-Skount, έχω γνωρίσει και Ιωάννου με Χάτζη. Ο Ιωάννου είναι γενικά χαλαρός, ο Χάτζη είναι αρκετά πιο τελειομανής και "στην τσίτα", αλλά ΟΚ μην υπερβάλλω συμπαθής και αυτός από κοντά.

Εγω δεν μπορω να σεβαστω κανεναν δημοσιογραφο που φοβαται να εκφερει γνωμη για να μην υποστει "συνεπειες" απο τους...ευσωμους σωματοφυλακες παραγοντων που χτυπανε κουδουνια και ρωτανε την ωρα. Να κανανε αλλο επαγγελμα αν φοβουνται.