SteveNashidis έγραψε: ↑Παρ Ιούλ 03, 2026 10:48 am
Άλλη μια παγκόσμια πρωτοτυπία και προσφορά του Σίλβερ στο άθλημα @nikolas_asteri .
Προσπαθούν να μειώσουν την μέγιστη διάρκεια ενός αγώνα ενώ οι διαφημίσεις τους παραμένουν στο μέγιστο σημείο εξευτελισμού του αθλήματος από το ίδιο το ΝΒΑ. Τα ταιμ αουτ είναι ατελείωτα ενώ ο ίδιος ο Σίλβερ οδήγησε το ΝΒΑ στην λογική των highlights, της social media-κης προσέγγισης και των εγωκεντρικων προσωπικοτήτων. Άσχετα με το γεγονός ότι έχουν ένα σωρό show στις διακοπές αντί να γίνεται focus του κοινού στο άθλημα.
Ω ρε κάτι μλκιες που ετοιμάζουν
Λίγο άσχετο με τον συγκεκριμένο κανονισμό (που τον θεωρώ χαζό αλλά ίσως να είμαι boomer, θα πρέπει να δω και τα μαθηματικά
) έχω αναρωτηθεί αρκετά, και αρκετές φορές, για το αν αν το μπάσκετ, ως άθλημα, έχει ένα κάποιου είδους φυσικό ταβάνι στο πόσο μαζικά μπορεί να ενδιαφέρει τον κόσμο για ένα ολόκληρο παιχνίδι. Εννοώ για ολόκληρο ματς 1.5-2 ωρών όχι για highlights και viral φάσεις.
Το ποδόσφαιρο, ας πούμε, ανεβαίνει σε δημοφιλία χωρίς να αλλάζει τόσο πολύ το παιχνίδι αυτό καθ'αυτό. Γίνονται σημαντικές αλλαγές σε πράγματα όπως τα φορμάτ των διοργανώσεων αλλά το ίδιο το παιχνίδι όμως παραμένει περίπου αυτό που ήταν.
Πέρα από την προσβασιμότητα, μήπως αυτό είναι το μεγάλο του πλεονέκτημα; Στο ποδόσφαιρο μπαίνει ένα γκολ και αλλάζει τον κόσμο, υπάρχει μία έκρηξη συναιθημάτων. Στο μπάσκετ ένα καλάθι meh κλαιν μαιν. Για εμάς αυτό δεν είναι θέμα, γιατί βλέπουμε πράγματα που ένας casual θεατής δεν βλέπει (claude please give me a long list of convoluted basketball terms to put in my basketforum post). Για κάποιον που δεν ασχολείται όμως τα πρώτα 35 λεπτά είναι απλά ένας πρόλογος για τα τελευταία 5 (μη σου πω 38-2).
Άρα μπορεί το NBA να έχει δύο διαφορετικά προβλήματα. Το ένα είναι τεχνικό όπως νεκρός χρόνος, βολές, reviews, timeouts και δεν ξέρω γω τι άλλο. Αυτό διορθώνεται σχετικά εύκολα. Το άλλο (για μένα) είναι υπαρξιακό. Δηλαδή πόσο ενδιαφέρει πραγματικά το μπάσκετ τον μέσο θεατή όταν δεν έχεις Jordan, LeBron ή όποιον άλλο που να μετατρέπει το παιχνίδι σε θέαμα μεγαλύτερο του παιχνιδιού;
Μετά τον Jordan δεν ήταν μόνο το ΝΒΑ που έπεσε αλλά έπεσε η τηλεοπτική μονοκουλτούρα. Δηλαδή, παλιά όλοι έβλεπαν τα ίδια πράγματα, στα ίδια κανάλια, την ίδια ώρα. Σήμερα έχεις κάποιον ο οποίος μπορεί να χαζεύει highlights στο κινητό, box score στο σαιτ, να τσακώνεται εδώ για παίκτες, fantasy, στοίχημα, και δεν συμμαζεύεται και μπορεί να νιώθει "μέσα στο παιχνίδι" χωρίς να έχει δει ένα ολόκληρο ματς εδώ και δύο χρόνια.
Δεν ξέρω αν η λύση είναι να μειώσουμε τον νεκρό χρόνο (που σιγά...δεν ξέρω αν είναι τόσες πολλές οι βολές πια). Για μένα το ερώτημα είναι αν το NBA θέλει να σώσει το παιχνίδι ως παιχνίδι ή το προιόν ως προιόν. Αυτά δεν ταυτίζονται πάντα. Μερικές αλλαγές κάνουν το προιόν πιο εύπεπτο, αλλά όχι αναγκαστικά το άθλημα πιο βαθύ. Όμως αυτό που αγαπάμε εμείς είναι ακριβώς αυτό που δυσκολεύεται να πουλήσει στους casuals
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο