Knicks-Cavaliers 115-104 (OT) (1-0)
Ματσάρα και εδώ, με πολύ rollercoaster και εγκληματικά λάθη από τον Atkinson. Η πρώτη περίοδος ξεκίνησε με όντως σκουριασμένους τους Knicks και τον Mitchell με 7 πόντους να δίνει προβάδισμα 4-10 στο 4'. Μόλις γίνονται οι αλλαγές, μπαίνει ο Robinson ξυπνάει το γήπεδο, κάνουν σερί λάθη οι Cavs και με ένα 12-0 σερί φτάνουμε αρχικά στο 20-13 στο 11' για να κλείσει το 12λεπτο στο 23-16, με τους φιλοξενούμενους να κουτουλάνε. Στο ίδιο μοτίβο και η 2η περίοδος, οι Knicks συντηρούσαν ένα προβάδισμα ασφαλείας με 35-27 στο 18' με κάτι γιούρια του Hart και το γλυκό midrange του Bridges όμως σαν να πατήθηκε κουμπί, εντελώς αναπάντεχα και με χαμηλό σχήμα αρχικά οι Cavaliers ανέκαμψαν και προσπέρασαν ακριβώς στο φινάλε με 46-48, με τον Mitchell να πετυχαίνει 4ποντο και να φτάνει τους 16 πόντους.
Στην επανάληψη φαινόταν μόνο μια ομάδα στο παρκέ, οι Cavs με Schroeder, Merrill, Wade και Struss κυριάρχησαν, ο δε Allen έπαιζε μόνος του στη ρακέτα. Από την άλλη πλευρά ο Towns είχε αντιμετωπιστεί άριστα και ήταν non-factor, ο Brunson είχε σιγήσει και οι υπόλοιποι δε βοηθούσαν. Είδαμε φοβερή κυκλοφορία από τους Cavaliers που συνοδεύτηκε από 6/7 τρίποντα και γενικό ξεχαρβάλωμα της άμυνας των Knicks, συν το κερασάκι με το hack--a-Mitch που δούλεψε ρολόϊ. Στην αρχή της 4ης περιόδου, ο Mitchell συνέχισε να κάνει ό,τι ήθελε - έφτασε τους 29 πόντους με 6 κλεψίματα - και οι Knicks έμειναν άποντοι για 3' όταν και το σκορ πήγε από 69-83 στο 71-92, στο 40'.
Σε αυτό το σημείο μπήκε ο Shamet και πολύ γρήγορα ήρθαν 2 τρίποντα ένα σερί 13-1 με τρίποντο του Brunson, για το 84-94 στο 44' Το οποίο αργότερα έγινε 89-94 ώσπου ο Mobley ευστοχησε για τρεις διαμορφώνοντας το 89-97 μπαίνοντας στο τελευταίο τρίλεπτο. Η αλληλουχία που ακολουθεί με τα 2 μεγάλα τρίποντα του Bridges, το 2ο τρίποντο του Shamet και την ισοφάριση του Brunson σε 101-101 ήταν ονειρική για τους γηπεδούχους και ταυτόχρονα καταδικαστική για τους φιλοξενούμενους που απλά περίμεναν να τελειώσει η παράταση για να πάνε στο ξενοδοχείο να ξεκουραστούν.
* Ο Mitchell έβαλε 29 πόντους και στα τελευταία 8 λεπτά & τα 5 της παράτασης έμεινε στο 0!
* Ξαφνικά η μπάλα σταμάτησε να γυρίζει όταν ο γίγας Atkinson επανέφερε τους βασικούς, επέμεινε στον αρνητικό Merrill και έβγαλε τον πολύτιμο Wade (ξέχασε και τον Struss).
* Ο Atkinson επίσης είχε time-outs που δε χρησιμοποίησε
, λες και δεν έβλεπε ότι η ομαδα του είχε σκάσει 
. Ακόμη και αυτά τα 2΄που διαρκεί ένα τέτοιο, μπορουν να αποβούν καθοριστικα σε έναν αγώνα που είναι τόσο κοντά στο σκορ. Πολλοί παίκτες ηρεμουν τόσο-όσο και επιστρέφουν κανονικά.
* Ο Brown είδε το πλάνο του με τον Towns κορυφή να μη δουλεύει, εδώ να πούμε & ένα καλό λόγο για τον Atkinson, είδε επίσης ότι με τον "βάζω την κεφάλα κάτω και πάω" Hart δεν πας μακρυά τον απέσυρε και έριξε τον Shamet - δικαιώθηκε απόλυτα - πίεσε στην περιφέρεια αφόρητα και είπε στον Brunson "κάνε τα δικά σου". Ο κατσούφης ζωγράφισε στην 4η περίοδο και οδήγησε τους Knicks στην νίκη (με 15 πόντους) ωστόσο χωρίς τα δύο τεράστια τρίποντα του Bridges (το ένα ήταν στο 0 με άμυνα πάνω του) το παιχνίδι δε θα γύριζε.
* Ο Anunoby μάλλον ήταν σοβαρότερα τραυματίας από ότι διαρρεόταν. Δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια και ήταν λίγο φοβισμένος, ίσως δεν ήταν έτοιμος ακόμη.
* Οι Knicks είχαν 2/19 τρίποντα στο ημίχρονο, ευστόχησαν στο τρίτο κάπου στα μέσα της 3ης με τον Towns (για το 3/22) και ακολούθησαν 7/10 μέχρι το τέλος του αγώνα, στο τέλος δε είχαν 4/4!
* Οι Cavaliers απλά κουράστηκαν
. Εδώ φάνηκε το 7ο παιχνίδι και το ταξίδι που ακολούθησε, δεν πολυπιστεύω δηλαδή ότι έγινε choke όπως περιγράφετε, άλλωστε τουλάχιστον 3 σουτ στο τέλος κυριολεκτικά μπήκαν και βγήκαν. Ένα από αυτά να έμπαινε θα είχαμε break.
Ματσάρα και εδώ, με πολύ rollercoaster και εγκληματικά λάθη από τον Atkinson. Η πρώτη περίοδος ξεκίνησε με όντως σκουριασμένους τους Knicks και τον Mitchell με 7 πόντους να δίνει προβάδισμα 4-10 στο 4'. Μόλις γίνονται οι αλλαγές, μπαίνει ο Robinson ξυπνάει το γήπεδο, κάνουν σερί λάθη οι Cavs και με ένα 12-0 σερί φτάνουμε αρχικά στο 20-13 στο 11' για να κλείσει το 12λεπτο στο 23-16, με τους φιλοξενούμενους να κουτουλάνε. Στο ίδιο μοτίβο και η 2η περίοδος, οι Knicks συντηρούσαν ένα προβάδισμα ασφαλείας με 35-27 στο 18' με κάτι γιούρια του Hart και το γλυκό midrange του Bridges όμως σαν να πατήθηκε κουμπί, εντελώς αναπάντεχα και με χαμηλό σχήμα αρχικά οι Cavaliers ανέκαμψαν και προσπέρασαν ακριβώς στο φινάλε με 46-48, με τον Mitchell να πετυχαίνει 4ποντο και να φτάνει τους 16 πόντους.
Στην επανάληψη φαινόταν μόνο μια ομάδα στο παρκέ, οι Cavs με Schroeder, Merrill, Wade και Struss κυριάρχησαν, ο δε Allen έπαιζε μόνος του στη ρακέτα. Από την άλλη πλευρά ο Towns είχε αντιμετωπιστεί άριστα και ήταν non-factor, ο Brunson είχε σιγήσει και οι υπόλοιποι δε βοηθούσαν. Είδαμε φοβερή κυκλοφορία από τους Cavaliers που συνοδεύτηκε από 6/7 τρίποντα και γενικό ξεχαρβάλωμα της άμυνας των Knicks, συν το κερασάκι με το hack--a-Mitch που δούλεψε ρολόϊ. Στην αρχή της 4ης περιόδου, ο Mitchell συνέχισε να κάνει ό,τι ήθελε - έφτασε τους 29 πόντους με 6 κλεψίματα - και οι Knicks έμειναν άποντοι για 3' όταν και το σκορ πήγε από 69-83 στο 71-92, στο 40'.
Σε αυτό το σημείο μπήκε ο Shamet και πολύ γρήγορα ήρθαν 2 τρίποντα ένα σερί 13-1 με τρίποντο του Brunson, για το 84-94 στο 44' Το οποίο αργότερα έγινε 89-94 ώσπου ο Mobley ευστοχησε για τρεις διαμορφώνοντας το 89-97 μπαίνοντας στο τελευταίο τρίλεπτο. Η αλληλουχία που ακολουθεί με τα 2 μεγάλα τρίποντα του Bridges, το 2ο τρίποντο του Shamet και την ισοφάριση του Brunson σε 101-101 ήταν ονειρική για τους γηπεδούχους και ταυτόχρονα καταδικαστική για τους φιλοξενούμενους που απλά περίμεναν να τελειώσει η παράταση για να πάνε στο ξενοδοχείο να ξεκουραστούν.
* Ο Mitchell έβαλε 29 πόντους και στα τελευταία 8 λεπτά & τα 5 της παράτασης έμεινε στο 0!
* Ξαφνικά η μπάλα σταμάτησε να γυρίζει όταν ο γίγας Atkinson επανέφερε τους βασικούς, επέμεινε στον αρνητικό Merrill και έβγαλε τον πολύτιμο Wade (ξέχασε και τον Struss).
* Ο Atkinson επίσης είχε time-outs που δε χρησιμοποίησε
, λες και δεν έβλεπε ότι η ομαδα του είχε σκάσει . Ακόμη και αυτά τα 2΄που διαρκεί ένα τέτοιο, μπορουν να αποβούν καθοριστικα σε έναν αγώνα που είναι τόσο κοντά στο σκορ. Πολλοί παίκτες ηρεμουν τόσο-όσο και επιστρέφουν κανονικά.* Ο Brown είδε το πλάνο του με τον Towns κορυφή να μη δουλεύει, εδώ να πούμε & ένα καλό λόγο για τον Atkinson, είδε επίσης ότι με τον "βάζω την κεφάλα κάτω και πάω" Hart δεν πας μακρυά τον απέσυρε και έριξε τον Shamet - δικαιώθηκε απόλυτα - πίεσε στην περιφέρεια αφόρητα και είπε στον Brunson "κάνε τα δικά σου". Ο κατσούφης ζωγράφισε στην 4η περίοδο και οδήγησε τους Knicks στην νίκη (με 15 πόντους) ωστόσο χωρίς τα δύο τεράστια τρίποντα του Bridges (το ένα ήταν στο 0 με άμυνα πάνω του) το παιχνίδι δε θα γύριζε.
* Ο Anunoby μάλλον ήταν σοβαρότερα τραυματίας από ότι διαρρεόταν. Δεν μπορούσε να πάρει τα πόδια και ήταν λίγο φοβισμένος, ίσως δεν ήταν έτοιμος ακόμη.
* Οι Knicks είχαν 2/19 τρίποντα στο ημίχρονο, ευστόχησαν στο τρίτο κάπου στα μέσα της 3ης με τον Towns (για το 3/22) και ακολούθησαν 7/10 μέχρι το τέλος του αγώνα, στο τέλος δε είχαν 4/4!
* Οι Cavaliers απλά κουράστηκαν
. Εδώ φάνηκε το 7ο παιχνίδι και το ταξίδι που ακολούθησε, δεν πολυπιστεύω δηλαδή ότι έγινε choke όπως περιγράφετε, άλλωστε τουλάχιστον 3 σουτ στο τέλος κυριολεκτικά μπήκαν και βγήκαν. Ένα από αυτά να έμπαινε θα είχαμε break.
, στο θέμα κούρασης!! Δεν μπορούν να παίξουν άμυνα στο τέλος, το έχουμε δει σε πολλές ομάδες στο παρελθόν αυτό. Εκεί όπως σωστά λες ο Atkinson έπρεπε να παρέμβει και να βάλει για 1-2 κατοχές αυτούς που ήταν σε λίγο πιο καλή κατάσταση, αντ'αυτού τους έκαψε με το σχήμα που άφησε.
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο