Basketballguru-Αναλύσεις για το ΝΒΑ.-
Δημοσιεύτηκε: Πέμ Οκτ 01, 2026 11:21 am
Το έχω αναφέρει ξανά αρκετές φορές το basketballguru.gr, σε μια εποχή που οι περισσότεροι εγκαταλείπουν το γράψιμο για να βγάζουν βιντεάκια τα παιδιά συνέχιζαν να γράφουν, και να γράφουν εξαιρετικά, μια από τις αγαπημένες μου ιστοσελίδες για το μπάσκετ. Και εκεί που υπήρχε ένα μεγάλο διάστημα "σιωπής" ξαφνικά σε ένα διάστημα 20 ημερών ο Νϊκόλαος Ραδικόπουλος πάει και ανεβάζει 5 εξαιρετικά άρθρα για το σύγχρονο ΝΒΑ.
Δεν τα γνωρίζω τα παιδιά, αλλά αξίζει να κάτουν όσοι ενδιαφέρονται για το ΝΒΑ και να διαβάσουν τα κείμενα, έχουν ένα πλούτο πληροφοριών για πράγματα που πιθανότατα αγνοούμε, και μια οπτική για την μετάλλαξη του από άθλημα σε επενδυτικό προϊόν που αξίζει να σκεφτούμε.
Το νέο Draft Lottery και η «Ζώνη Υποβιβασμού»
Από την επόμενη χρονιά, το καλοκαίρι του 2027 το σύστημα του draft αλλάζει ριζικά σε μια προσπάθεια να περιοριστέι το tanking, θα περιοριστεί άραγε ή θα μετατεθεί από τις τελευταίες θέσεις στην μέση; Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι αγώνες play in όπου οι χαμένοι θα κερδίζουν μια θέση στην λοταρία. Μια ωραία ανάλυση για το πωθ θα λειτουργεί το draft και πιθανά προβλήματα που και αυτό θα παρουσιάσει.
Αναλύοντας την 2023 CBA του NBA, τρία καλοκαίρια μετά την έναρξη ισχύος της
Πληροφορίες για την συλλογική σύμβαση του ΝΒΑ, πως δουλεύει, αν πέτυχε ή απέτυχε. Εκεί που όλοι στεκόμαστε στα 2 Apron μια ματιά και στην αλλαγή της φορολογίκής κλίμακας για τις ομάδες που κάνουν υπερβάσεις και πως επιβαρύνει όσες κάνουν μεγάλες υπερβάσεις αλλά και για το ανάποδο το ελάχιστο ποσό που μπορεί να δαπανήσει μια ομάδα. Σταθείτε λίγο όσοι το διαβάσετε και στο αν τελικά ο κανόνας με τα 65 παιχνίδια προστατεύει όντως τους παίκτες από τραυματισμούς και στο πως οι Oklahoma "τιμωρούνται" στην ουσία με τους νέους περιορισμούς παρ' όλο που δεν έχουν αγοράσει την ομάδα αλλά κτίσει.
Το NBA ως το πρότυπο της μετατροπής των sports σε επενδυτικά προϊόντα μηδενικού ρίσκου
Πως το ΝΒΑ μετατρέπεται από άθλημα σε ένα επενδυτικό προϊόν μηδενικού ρίσκου με εγγυημένα έσοδα και πως αυτό αλλάζει τελικά και το ίδιο το άθλημα στην προσπάθεια να γίνει πιο θεαματικό και με περισσότερους πόντους (χαρακηριστική η κατάργηση του hand checking).
Αντιγράφω:
"η εύνοια της επίθεσης σε βάρος της άμυνας δεν είναι αισθητική εξέλιξη, είναι διοικητική απόφαση με σαφείς υποδείξεις." και "το θέαμα που πληρώθηκε για έντεκα χρόνια, στο νέο τηλεοπτικό συμβόλαιο της Λίγκας, που τρέχει από τη σεζόν 2025-26 έναντι περίπου $76 δισ.[4], δεν αφήνει περιθώρια στην, όχι τόσο φιλική στο μάτι του μέσου θεατή, άμυνα να το περιορίσει. Και ένα asset με εγγυημένο θέαμα είναι asset με ακόμα πιο εξασφαλισμένη αποτίμηση. Κοντολογίς, όποιος αγοράζει σήμερα ένα NBA franchise δεν αγοράζει ρίσκο: αγοράζει βεβαιότητα ταμειακών ροών με υπογραφή."
Και στο κομμάτι που αφορά τα μέρη μας:
"με προγραμματισμένη εκκίνηση τον Οκτώβριο του 2027 και τη FIBA (ίσως και όχι βέβαια) για συνέταιρο. Προσφορές από $500 εκατ. έως και πάνω από ένα δισ. ανά πόλη, break-even προβλεπόμενο από τον τρίτο χρόνο, και το μετοχικό κεφάλαιο μοιρασμένο πενήντα-πενήντα ανάμεσα στους ιδιοκτήτες του NBA και στους δώδεκα νέους που θα εισέλθουν. Και εδώ κρύβεται το πιο εύγλωττο σημείο: το project δεν κυνηγά ιστορία ή πάθος, κυνηγά αγορές. Δεν στοχεύει στους ιστορικούς συλλόγους με τα τρόπαια, στοχεύει σε μεγάλες πόλεις και τηλεοπτικές αγορές: Λονδίνο, Παρίσι, Μαδρίτη, Μιλάνο, Μόναχο, Ρώμη, Κωνσταντινούπολη, Αθήνα. Εκεί που δεν υπάρχει σοβαρή μπασκετική ομάδα, μπολιάζεται πάνω στο ποδοσφαιρικό brand, όπως συζητιέται με την PSG στο Παρίσι. Εκεί που η αγορά είναι παρθένα, εμφανίζονται σχήματα από το μηδέν, όπως οι μνηστήρες της Ρώμης, ή δανείζεται ένα όνομα της Premier League. Το πλάνο του δεν φωτογραφίζει παθιασμένους οπαδούς, αλλά ισοσκελισμένους ισολογισμούς και θετικές ταμειακές ροές. Το ίδιο ακριβώς προϊόν μηδενικού ρίσκου, τώρα σε προσπάθεια έκδοσης ευρωπαϊκού διαβατηρίου.
Και όμως, ένας δισεκατομμυριούχος μπορεί να τιμωρηθεί, αν είναι για το καλό της συνολικότερης επένδυσης
Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου (αν και όλα στην πραγματικότητα συνδέονται μεταξύ τους), το πως η τιμωρία των Clippers είναι τόσο βαριά ακριβώς γιατί παραβίασε τη αρχή ότι όλες οι ομάδες έχουν εγγυημένα έσοδα ανεξάρτητα από το πόσες πλούσιες είναι αυτές η ο ιδιοκτήτης τους.
Αναρωτιέμαι, ακολουθεί όντως η Euroleague διαφορετικό δρόμο; Πιστεύω πως όχι, απλώς προς το παρών πουλάει την διαφορετική ταυτότητα του μπάσκετ στην Ευρώπη με την ίδια όμως κατάληξη.
Δεν τα γνωρίζω τα παιδιά, αλλά αξίζει να κάτουν όσοι ενδιαφέρονται για το ΝΒΑ και να διαβάσουν τα κείμενα, έχουν ένα πλούτο πληροφοριών για πράγματα που πιθανότατα αγνοούμε, και μια οπτική για την μετάλλαξη του από άθλημα σε επενδυτικό προϊόν που αξίζει να σκεφτούμε.
Το νέο Draft Lottery και η «Ζώνη Υποβιβασμού»
Από την επόμενη χρονιά, το καλοκαίρι του 2027 το σύστημα του draft αλλάζει ριζικά σε μια προσπάθεια να περιοριστέι το tanking, θα περιοριστεί άραγε ή θα μετατεθεί από τις τελευταίες θέσεις στην μέση; Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι αγώνες play in όπου οι χαμένοι θα κερδίζουν μια θέση στην λοταρία. Μια ωραία ανάλυση για το πωθ θα λειτουργεί το draft και πιθανά προβλήματα που και αυτό θα παρουσιάσει.
Αναλύοντας την 2023 CBA του NBA, τρία καλοκαίρια μετά την έναρξη ισχύος της
Πληροφορίες για την συλλογική σύμβαση του ΝΒΑ, πως δουλεύει, αν πέτυχε ή απέτυχε. Εκεί που όλοι στεκόμαστε στα 2 Apron μια ματιά και στην αλλαγή της φορολογίκής κλίμακας για τις ομάδες που κάνουν υπερβάσεις και πως επιβαρύνει όσες κάνουν μεγάλες υπερβάσεις αλλά και για το ανάποδο το ελάχιστο ποσό που μπορεί να δαπανήσει μια ομάδα. Σταθείτε λίγο όσοι το διαβάσετε και στο αν τελικά ο κανόνας με τα 65 παιχνίδια προστατεύει όντως τους παίκτες από τραυματισμούς και στο πως οι Oklahoma "τιμωρούνται" στην ουσία με τους νέους περιορισμούς παρ' όλο που δεν έχουν αγοράσει την ομάδα αλλά κτίσει.
Το NBA ως το πρότυπο της μετατροπής των sports σε επενδυτικά προϊόντα μηδενικού ρίσκου
Πως το ΝΒΑ μετατρέπεται από άθλημα σε ένα επενδυτικό προϊόν μηδενικού ρίσκου με εγγυημένα έσοδα και πως αυτό αλλάζει τελικά και το ίδιο το άθλημα στην προσπάθεια να γίνει πιο θεαματικό και με περισσότερους πόντους (χαρακηριστική η κατάργηση του hand checking).
Αντιγράφω:
"η εύνοια της επίθεσης σε βάρος της άμυνας δεν είναι αισθητική εξέλιξη, είναι διοικητική απόφαση με σαφείς υποδείξεις." και "το θέαμα που πληρώθηκε για έντεκα χρόνια, στο νέο τηλεοπτικό συμβόλαιο της Λίγκας, που τρέχει από τη σεζόν 2025-26 έναντι περίπου $76 δισ.[4], δεν αφήνει περιθώρια στην, όχι τόσο φιλική στο μάτι του μέσου θεατή, άμυνα να το περιορίσει. Και ένα asset με εγγυημένο θέαμα είναι asset με ακόμα πιο εξασφαλισμένη αποτίμηση. Κοντολογίς, όποιος αγοράζει σήμερα ένα NBA franchise δεν αγοράζει ρίσκο: αγοράζει βεβαιότητα ταμειακών ροών με υπογραφή."
Και στο κομμάτι που αφορά τα μέρη μας:
"με προγραμματισμένη εκκίνηση τον Οκτώβριο του 2027 και τη FIBA (ίσως και όχι βέβαια) για συνέταιρο. Προσφορές από $500 εκατ. έως και πάνω από ένα δισ. ανά πόλη, break-even προβλεπόμενο από τον τρίτο χρόνο, και το μετοχικό κεφάλαιο μοιρασμένο πενήντα-πενήντα ανάμεσα στους ιδιοκτήτες του NBA και στους δώδεκα νέους που θα εισέλθουν. Και εδώ κρύβεται το πιο εύγλωττο σημείο: το project δεν κυνηγά ιστορία ή πάθος, κυνηγά αγορές. Δεν στοχεύει στους ιστορικούς συλλόγους με τα τρόπαια, στοχεύει σε μεγάλες πόλεις και τηλεοπτικές αγορές: Λονδίνο, Παρίσι, Μαδρίτη, Μιλάνο, Μόναχο, Ρώμη, Κωνσταντινούπολη, Αθήνα. Εκεί που δεν υπάρχει σοβαρή μπασκετική ομάδα, μπολιάζεται πάνω στο ποδοσφαιρικό brand, όπως συζητιέται με την PSG στο Παρίσι. Εκεί που η αγορά είναι παρθένα, εμφανίζονται σχήματα από το μηδέν, όπως οι μνηστήρες της Ρώμης, ή δανείζεται ένα όνομα της Premier League. Το πλάνο του δεν φωτογραφίζει παθιασμένους οπαδούς, αλλά ισοσκελισμένους ισολογισμούς και θετικές ταμειακές ροές. Το ίδιο ακριβώς προϊόν μηδενικού ρίσκου, τώρα σε προσπάθεια έκδοσης ευρωπαϊκού διαβατηρίου.
Και όμως, ένας δισεκατομμυριούχος μπορεί να τιμωρηθεί, αν είναι για το καλό της συνολικότερης επένδυσης
Σε συνέχεια του προηγούμενου άρθρου (αν και όλα στην πραγματικότητα συνδέονται μεταξύ τους), το πως η τιμωρία των Clippers είναι τόσο βαριά ακριβώς γιατί παραβίασε τη αρχή ότι όλες οι ομάδες έχουν εγγυημένα έσοδα ανεξάρτητα από το πόσες πλούσιες είναι αυτές η ο ιδιοκτήτης τους.
Αναρωτιέμαι, ακολουθεί όντως η Euroleague διαφορετικό δρόμο; Πιστεύω πως όχι, απλώς προς το παρών πουλάει την διαφορετική ταυτότητα του μπάσκετ στην Ευρώπη με την ίδια όμως κατάληξη.