Shorts - Sloukas - Toliopoulos
Nunn - Grant - Grigonis
Osman - Rogavopoulos - Kalaitzakis
Juancho - Mitoglou - Samontourov
Lessort - Yurtseven - Kouzeloglou
Αυτό είναι το ρόστερ μας με βάση όλες τις επίσημες ανακοινώσεις αυτή τη στιγμή. Εν αναμονή του τελικού κομματιού του παζλ και δηλαδή του back-up center μας ας ρίξουμε μια πρώτη ματιά στην ομάδα που έχει φτιάξει ο Ataman για τη χρονιά που μας έρχεται και ιδιαίτερα σε σύγκριση με το ρόστερ που είχαμε στη διάθεσή μας κατά τα περσινά playoffs, το Final 4 και τους τελικούς της GBL.
Καταρχάς μπορούμε να πούμε ήδη πως αριθμητικά είμαστε υπερπλήρεις με ένα ροστερ 15 παιχτών (8 ξένων και 7 Ελλήνων). Από εκεί και πέρα φέραμε τον Κουζέλογλου ως 7ο Έλληνα για να αναλάβει ουσιαστικά τον περσινό ρόλο του Σαμοντούροφ (δηλαδή για την GBL σε περίπτωση τραυματισμού κάποιου άλλου Έλληνα + για τις προπονήσεις), ενώ ο ίδιος ο Σαμο θα αποκτήσει τον περσινό ρόλο του Pleiss (και προηγουμένως του Αντετοκούμπο) ως ο συμπληρωματικός μας ψηλός, με ρόλο στη GBL αλλά και σε ετοιμότητα να δωσει ουσιαστικές βοήθειες στη Euroleague όποτε χρειαστεί και ανάσες στον μέντορα του τον Juancho. Είναι πολύ θετικό ότι ο κόουτς φαίνεται να πιστεύει τον νεαρό και λογικά θα του δώσει παραπάνω ευκαιρίες φέτος, ελπίζουμε να είναι ανάλογες με όσες πήρε στο περσινό κλείσιμο της σεζόν. Αντίστοιχα και ο Τολιόπουλος παίρνει τον περσινό ρόλο του Μωραΐτη, ο οποίος έφυγε δανεικός και μάλλον θα επιστρέψει πάλι μετά την απόσυρση του Σλούκα – με τη διαφορά όμως ότι ο Τολιόπουλος ταιριάζει αρκετά περισσότερο στο playing style του Ataman και αυτό συνεπάγεται πως θα χρησιμοποιείται πολύ παραπάνω στα ματς της GBL (η αλήθεια είναι πως ο Μωραΐτης αδικήθηκε πέρσι), κάτι που είναι πολύ σημαντικό, καθώς θα δίνει κρίσιμες ανάσες στους ξένους μας για τα παιχνίδια της EL (στην οποία πιθανότατα να μην δούμε καθόλου τον Βασίλη παρά ελάχιστα). Ο Grigonis δεν υπήρχε ούτε πέρσι στην ομάδα, οπότε αν δεν υπάρξει και φέτος ουσιαστικά δεν αλλάζει τίποτα, αν βέβαια καταφέρει το παιδί να επιστρέψει υγιής θα αποτελέσει ένα εξτραδάκι για την ομάδα δίνοντας βάθος και 3&D στοιχεία, ειτε στο "2", ειτε στο "3". Πάμε και στους σημαντικούς παίχτες.
Ο Lessort επιστρέφει μετά από έναν σοβαρό τραυματισμο, βασικά για να αντικαταστήσει τον περσινό του αντικαταστάτη, δηλαδή τον Wenyen Gabriel, ένα παιδί που βοήθησε πάρα πολύ την ομάδα στο σύντομο πέρασμα του και έπαιξε πάνω από το ταβάνι του. Αρχικά θα ήθελα να παραμείνει ως τρίτος center, αλλά όταν έμαθα για το θέμα με το γόνατο του κατανόησα την απόφαση του staff να μην πάρει το ρίσκο ανανεώνοντας τον, βέβαια μετά και την παραμονή του Yurtseven, μάλλον θα προτιμούσα τον Gabriel στη θέση του, ακόμα και με αυτή την ευπάθεια. Όπως και να χει ο Lessort προφανώς δεν έχει τα αμυντικά ένστικτα του Wenyen αλλά και πάλι είναι τιμιότατος αμυντικός και πολύ αποτελεσματικος στο τύπο άμυνας που αρέσκεται ο κόουτς (πολύ σημαντικό), το μεγάλο του προτέρημα είναι εννοείται πως είναι two-way παίχτης και σοβαρή παρουσία στο ζωγραφιστό. Θα ξεκλειδώσει σε τεράστιο βαθμό την επίθεση μας, είναι πολύ καλός rim runner και αυτό σημαίνει ότι μπορεί να τρέξει στο transition δίπλα στον Shorts, ενώ είναι φυσικά καλός screener και roller που είχαν τόσο πολύ έναν τέτοιον ανάγκη τα γκαρντ μας πέρσι στο κλείσιμο της σεζόν. Η ικανότητα του στα hedge out (ειδικά αν είναι ξεκουραστους και δεν παίζει 35 λεπτά ανά ματς) θα βοηθήσει πάρα πολύ και τον Μήτογλου, γιατί στο σύστημα του Ataman αν το 5αρι δεν παίξει σωστά το hedge out, απαιτεί απτο 4αρι για να τον καλύψει να πρέπει να τρέξει πολύ γρήγορα τις αμυντικές περιστροφές, τομέας του παιχνιδιού στον οποίο ο Ντίνος δυσκολεύεται. Καλύτερος Μήτογλου συνεπάγεται καλύτερος (καθότι πιο ξεκούραστος) Juancho. Πολύ σημαντικό κι αυτό.
Ο Ρογκαβόπουλος έρχεται ως αντικαταστάτης του Παπαπέτρου, όχι όμως του προπέρσινου Παπαπέτρου που ήταν κομβικός στη κατάκτηση της euroleague, αλλά του περσινού που δυστυχώς δεν κατάφερε ποτε να βοηθήσει, ήταν εκτός ρυθμού, είχε συχνά μικροτραυματισμούς και ήταν εκνευριστικά άστοχος στο τρίποντο με αποτέλεσμα ο Ataman να τον αφήνει παρά ελάχιστα λεπτά στο παρκέ. Ο Ρογκα χωρίς να είναι χειρότερος αμυντικός από τον Ιωάννη (δεν έχει τα πιο γρήγορα πλάγια βήματα του κόσμου, αλλά όχι πιο αργά απτου Παπαπέτρου, ενώ και στο low post δεν σπρώχνεται εύκολα), ταυτόχρονα έχει το αβαντάζ του καλού του σουτ που θα του εξασφαλίζει λεπτά συμμετοχής από τον κόουτς. Μακροπρόθεσμα έχει τα φόντα να ξεπεράσει τον Ιωάννη και να γίνει ο δικός μας Biberovic, δεν έχει την ηγετική φυσιογνωμία του Παπαπέτρου προφανώς αλλά είναι σκληρός πνευματικά και με έντονο work ethic, θεωρώ θα έχει μεγάλη εξέλιξη και θα είναι πολύ σημαντικός, ειδικά στα εγχώρια ματς. Θυμάστε πόση ανάγκη είχαν τα γκαρντ μας πέρσι έναν spot up shooter που θα εμπόδιζε τα double και triple teams στους δικούς μας. Τέλος, είναι σημαντικό το ότι θα επιτρέψει στον Osman να παίξει και κάποια λεπτά στο "4" δίνοντας ακόμα μεγαλύτερη ευελιξία στα σχήματα μας.
Κλείνουμε με τον Shorts αντί του Brown, γράφοντας αυτή τη πρόταση με πιάνει μια συγκίνηση. Φεύγει ένας παίχτης που – για να το πω ευγενικά – ήταν αδιάφορος και έρχεται στη θέση του ο καλύτερος point guard της περσινής euroleague. Ένα παιδί που διψάει για τίτλους και διακρίσεις, που έχει έρθει από πολύ χαμηλά, είναι ακόμα σε νεαρή ηλικία και έχει κίνητρο να αποδείξει πολλά πράγματα. Άλλο Παρί και άλλο Παναθηναϊκός, αλλά ο Shorts είναι ένα παιδί που εδώ και 3 χρόνια ανεβαίνει κάθε φορά ένα νέο σκαλί, κάθε φορά όλοι λένε πως δεν είναι για το αντίστοιχο επίπεδο και κάθε φορά διαψεύδονται. Πιστεύω είναι έτοιμος να ηγηθεί της ομάδας μας, έχω την αίσθηση πως θα έχει μεγαλύτερο usage από τον Nunn και αυτό μόνο καλό θα κάνει στον Kendrick, ο οποίος πέρσι με το overdribbling του και το pure decision making του στα κρίσιμα γινόταν επιζήμιος, τώρα θα αποφορτιστεί και θα βρίσκει σουτ υπο καλύτερες προϋποθέσεις. Ανάλογος ήταν ο ενθουσιασμός μου βέβαια και πέρσι με τη μεταγραφή Lorenzo και τελικά πέσαμε έξω, όμως υπάρχουν διαφορετικοί παράγοντες στις δύο περιπτώσεις, καταρχάς το κίνητρο (λόγω ηλικίας) είναι διαφορετικό και δεύτερον ο ρόλος. Ο Brown δεν γινόταν να αποδώσει ως τέταρτο γκαρντ, ο Shorts έρχεται σαν καρα-βασικούρα για να κάνει όσα ξέρει καλά, ούτε αυτός θα απέδιδε εννοείται αν είχε την ίδια μεταχείριση με τον Brown πέρσι, όμως αυτόν τον ρόλο τον αναλαμβάνει πλέον ο Σλούκας, ο οποίος έχει υπάρξει ξανά (και σε Φενερ και σε Οσφπ) ένας πολύτιμος 6th man. Έχει πάρει ευρωλιγκα ως MVP, οπότε δεν έχει πλέον ανάγκη πιστεύω να είναι το πρώτο βιολί, λόγω ηλικίας κι ολας θεωρώ πως θα είναι ακόμα πιο χρήσιμος σε αυτά τα 10-15 λεπτά που θα παίζει, στις καλές του μέρες θα κλείνει και τα ματς αφήνοντας τον Shorts στον πάγκο. Ο TJ επιπλέον ξεκλειδώνει μια άλλη διάσταση στην επίθεση μας, το transition παιχνίδι, που πέρα από κάποιες εκλάμψεις του Osman δεν είχαμε καθόλου, πλέον θα μπορούν να τρέχουν οι δύο τους στον αιφνιδιασμό με την υπόλοιπη ομάδα να ακολουθεί και ανά πάσα στιγμή ο Ataman θα μπορεί να αλλάξει τον ρυθμό ρίχνοντας στο παρκέ τον Σλουκα και παίζοντας set. Είναι πρόβλημα το κακό τρίποντο του Shorts αλλά έχουμε γύρω του Nunn, Grant, Juancho, Mitoglou, Ρογκαβόπουλο και ενδεχομένως Grigonis, όλοι σουτερ άνω του 40%. Ο παίχτης αυτός είναι κινητό miss match, με δολοφονικό mid-range και καλά τελειώματα κάτω από το καλάθι, ταυτόχρονα είναι σούπερ δημιουργός, αν αξιοποιεί σωστά από τον κόουτς (σαν ένας νέος Micic) η επίθεση μας ανεβαίνει level και ο Nunn φυσικά γίνεται ο Larkin του τίτλου της Εφες (δλδ μετά από τη σεζόν που ήταν ο καλύτερος παίχτης στη λίγκα έκανε ένα step back για το καλο της ομάδας). Ο Kendrick στο κλείσιμο της σεζόν η αλήθεια είναι πως αποτελούσε τον PG μας, ο Grant που βρισκόταν μόνιμα δίπλα του για να τον καλύπτει αμυντικά είχε ρόλο ball mover-ball stopper αλλά αφού περνούσε το κέντρο έπαιζε κυρίως off ball, τώρα αυτό θα αλλάξει και ο Nunn θα παίζει ως SG. Αυτά δεν σημαίνουν ότι δεν θα βάζει τις 30αρες του συχνά πυκνά, αλλά ότι όταν δεν του μπαίνουν στα σουτ θα μπορεί να κάτσει λίγο πάγκο ή να περιμένει στη γωνία για μια καλή πάσα από τον Shorts.
Η επίθεση μας λοιπόν είναι στο χέρι του Ataman να περάσει σε ένα επόμενο επίπεδο φέτος, τα εργαλεία τα έχει όλα, guards με παιχνίδι με τη μπάλα, shooting wings, παίχτες που παίζουν σε διαφορετικά pace, playmaking από πολλές θέσεις, σοβαρές οντότητες στο ζωγραφιστό, καλούς screeners και cutters, low post παίχτες, το θέμα είναι να υπάρχει σχέδιο, κατεύθυνση και να μην βασιζόμαστε ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ στο ατομικό ταλέντο των παιχτών μας, γιατί όσο καλούς παίχτες κι αν έχεις, αν δεν έχεις πλάνο, ένας καλός αντίπαλος (έχει πολλούς τέτοιους η euroleague πλέον) θα σε διαβάσει και θα σε περιορίσει. Επίσης είναι σημαντικές και οι εγκαιρες αναπροσαρμογές του πλάνου μέσα στη ροή του ματς αν το αρχικό σχέδιο δεν λειτουργεί, μακριά από εμμονές και δίνοντας ευκαιρίες σε όποιον αξίζει, δηλαδή θέλει και σωστό μοίρασμα των ρόλων.
Από την άλλη η άμυνα προβληματίζει, βασικά η άμυνα προβληματιζε πέρσι καθολη της σεζόν και ποτέ αυτό δεν διορθώθηκε, είχαμε τη 2η καλύτερη επίθεση της λίγκας ακόμα και χωρίς Lessort, αλλά ταυτόχρονα μια από τις χειρότερες άμυνες και αυτό μας στοίχισε το τίτλο. Ξέρω ότι ο Ataman ειναι επιθετικογενής κόουτς και καλά κάνει, με βαση αυτό έχει πάρει 3/5 τελευταίες ευρωλιγκες, ωστόσο τo winning basketball απαιτεί two way χαρακτήρα κι αυτό το γνωρίζει πολύ καλά. Άλλωστε τόσο στο back to back με την Εφες, όσο και στη κατάκτηση του 7ου με τον ΠΑΟ ο Ataman είχε φτιάξει σούπερ αμυντικά σύνολα, χωρίς απαραίτητα τρομερούς αμυντικους σαν μονάδες, αλλά οι ομάδες του ήταν δουλεμενες στα μετόπισθεν και για αυτο έφερναν αποτελέσματα. Ο Grant εννοείται πως πρέπει να μαρκάρει τον αντίπαλο καλύτερο χειριστή (ακόμα κι αν παίζει ως 3αρι - θα στέλνουμε τον Nunn στον αντίπαλο SF) και ο Juancho αν έχει περισσότερες ανάσες θα μπορεί να βοηθήσει ακόμα παραπάνω. Ο Osman πρέπει να βελτιωθεί στην ομαδική άμυνα και στις περιστροφές, ο Lessort που δεν θα παίζει τόσο πολύ επίσης θα πρέπει να είναι πιο συγκεντρωμενος αμυντικά, ο ΠΚ μπορεί και πρέπει να παίξει παραπάνω, ενώ κι ο Ρογκα είναι τίμιος αμυντικός. Θέλουμε κι έναν τερματοφυλακα ως back-up center, αυτό είναι απαραίτητο, αλλά κατά τα άλλα σαν εργαλεία δεν έχουμε λιγότερους καλούς αμυντικούς από ότι είχαν η Φενερ και η Μονακο πέρσι πχ, μάλιστα έχουμε περισσότερα εργαλεία από ότι είχαμε πριν 2 χρόνια που ήμασταν η καλύτερη άμυνα στη λίγκα. Μπορούμε και φέτος λοιπόν να φτιάξουμε ένα καλό αμυντικός και συνολικά ένα two-way σύνολο.
Αν αυτη η ομάδα δεν παίξει άμυνα φέτος λοιπόν, η ευθύνη πέφτει ολόκληρη στον Ataman.
γιατί δεν τον πήρατε εσείς αντι του Γουορντ τότε τον Ναναλι? Ο Ρογκα μπορεί να φτάσει στο επίπεδο του Μπιμπεροβιτς της Φενερ μην πω και του Σασα αν δουλέψει, έχει πολύ σωστή νοοτροπία και mentality + το διαβατήριο. Ο Οσμαν θα ήταν βασικός 3αρι στην ομάδα στο μεταξύ ακόμα και τον Χεζονια να φέρναμε... το λες και τα λεπτά του δεν έπαιρνε με την αξία του στο μεταξύ. Τέρμα εκτός πραγματικότητας είσαι.
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο