Μετά την ήττα από τη Μονακό και αφού άνοιξε αυτή η συζήτηση ως προς το αν έκλεισε ο κύκλος του Μπαρτζώκα η απάντηση μου ήταν πως ναι έκλεισε. Και συνεχίζω να έχω την ίδια άποψη.
Η σωστή στιγμή όμως για να απαντηθεί αυτό το ερώτημα είναι μετά τη λήξη του πρωταθλήματος. Το πολύ σε 10 ημέρες λοιπόν.
Αν η ομάδα κατακτήσει το πρωτάθλημα δε ξέρω αν η χρονιά θα θεωρείται αποτυχημένη ή όχι αλλά θα κλείσει με ένα θετικό τρόπο διότι η αξία του αντιπάλου αυτή τη στιγμή δίνει και μεγαλύτερη αξία στο τίτλο. Ο ΠΑΟ έχει επιστρέψει πλέον στις κορυφαίες ομάδες της Ευρώπης και είναι ο περσινός νικητής της Ευρωλίγκα. Αυτό από μόνο του δίνει άλλη βαρύτητα στο τίτλο.
Σε αυτό το σενάριο ίσως υπάρξουν σκέψεις παραμονής του coach από τη διοίκηση και να δωθεί ακόμα μια ευκαιρία με καλύτερες-στοχευμένες επιλογές ώστε να επιτευχθεί ο πολυπόθητος στόχος της κατάκτησης της Ευρωλίγκα τη νέα σεζόν. (Οπού θα είναι και πιο δύσκολη απ ότι φαίνεται)
Σε περίπτωση απώλειας του πρωταθλήματος που κατά τη γνώμη μου είναι το επικρατέστερο σενάριο δε βρίσκω τρόπο και λογική που μπορεί να μείνει ο coach.
Ο coach δείχνει πως δε μπορεί να διαχειριστεί την ατμόσφαιρα που δημιουργείται γύρω από την ομάδα και το όνομα του από εξωτερικούς παράγοντες. Στο εσωτερικό της ομάδας φαίνεται πως οι μισοί παίχτες δε θέλουν να βλέπουν το coach και τους άλλους μισούς δε θέλει να τους βλέπει ο coach. Ενώ όλο το ρόστερ είναι προσωπικές του επιλογές μετά τη πολυετή παρουσία του στο πάγκο.
Στο αγωνιστικό κομμάτι στην Ευρωλίγκα μετά από 5 σεζόν έχουμε 4 συμμετοχές σε final 4 και μια συμμετοχή σε τελικό. Η πορεία αυτή είναι αξιοσημείωτη και του πιστώνετε ασχέτως αν πάντα κάτι έλλειπε για να έρθει ο τίτλος. Δυστυχώς όμως οι δυο τελευταίες συμμετοχές στους ημιτελικούς η μια ήταν χειρότερη από την άλλη. Κι αν πέρσι η Ρεάλ ήταν καλύτερη ομάδα φέτος με την Μονακό δεν ίσχυε κάτι αντίστοιχο. Το χειρότερο όμως ήταν η εικόνα που παρουσίασαν. Η ομάδα πνίγηκε από το άγχος του coach, η έλλειψη καθαρού μυαλού και εναλλακτικών λύσεων έφεραν τα γνωστά αποτελέσματα.
Στις εγχώριες διοργανώσεις ναι μεν κατακτήθηκαν δυο πρωταθλήματα αλλά με ένα υποδεέστερο αγωνιστικά ΠΑΟ που πολύ δύσκολα θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό εκείνης της εποχής αλλά και χωρίς να υπάρχει τόσο έντονος εξ αγωνιστικός πόλεμος εναντίον του coach. Όταν ο ΠΑΟ ξαναέγινε αγωνιστικά ισχυρός και η πίεση αυξήθηκε η ομάδα έχασε το πρωτάθλημα από 0-2 σε 3-2. Μπορούν να αποτελέσουν αυτά τα δύο πρωταθλήματα κριτήριο για τη παραμονή του coach στην ομάδα; Κατα τη γνώμη μου όχι.
Συμπερασματικά αυτό που έχω να πω είναι πως η ομάδα δείχνει τα τελευταία δύο χρόνια να έχει φθίνουσα πορεία αν και φέτος ανέβασε το μπάτζετ της. Οι προστριβές πλέον είναι όλο και πιο συχνές που δείχνουν πως κάτι δε πάει κάτι καλά, ο σχεδιασμός του ρόστερ των τελευταίων δύο σεζόν δε θα έλεγα πως ήταν πετυχημένος ενώ και αγωνιστικά πλέον η ομάδα δείχνει πως όταν έρχονται τα δύσκολα είναι μονοδιάστατη, με έλλειψη εναλλακτικών λύσεων. Δε νομίζω πως ο coach πλέον μπορεί να εμπνεύσει τους παίχτες τους αλλά δε νομίζω πως είναι διατεθειμένος να κάνεις ριζικές αλλαγές στα εγώ του για να συνεχίσει την επόμενη μέρα.
Τελειώνοντας δε μπορεί και δε πρέπει να μπει η ομάδα-διοίκηση στη λογική πως οι εναλλακτικές λύσεις είναι χειρότερες άρα να μείνουμε στην ίδια κατάσταση. Η κατάσταση είναι άρρωστη και ενδεχομένως θα γίνετε χειρότερη. Μπορεί να έρθει ένας coach χειρότερος τακτικά αλλά καλύτερος στη διαχείριση της ομάδας ή καλύτερος στο σχεδιασμό ή να είναι περισσότερο επιδραστικός κι αυτό εν τέλη να φέρει καλύτερα αποτελέσματα.
Αν όμως η ομάδα αλλάξει προπονητή κατα τη γνώμη μου θα πρέπει να κάνει και ριζικές αλλαγές σε άλλους τομείς. Από κάποια πρόσωπα στο τεχνικό επιτελείο μέχρι να τοποθετηθεί ένα πρόσωπο ως γενικός αρχηγός του αγωνιστικού τμήματος. Ένα πρόσωπο του χώρου με ισχυρή παρουσία στα αποδυτήρια ώστε να αποφευχθούν μελλοντικά περιστατικά απειθαρχίας και δηλώσεις διάλυσης.Να είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ διοίκησης-προπονητή-παιχτών. Ενώ ίσως θα πρέπει να υπάρξουν και σκέψεις για επιλογή τεχνικού διευθυντή. Να είναι αρμόδιος για θέματα συμβολαίων, διάρκειας συμβολαίων κλπ..
Δεν είναι κακό λοιπόν να κλείσει ένας κύκλος για να ανοίξει ένας άλλος έτσι είναι ο αθλητισμός και η ζωή.