Είδα το τέλος βιαστικά και στις δύο αναμετρήσεις, μικρός και μεγάλος τελικός κρίθηκαν στον πόντο.
Ο Παναθηναϊκός νίκησε το Δούκα με δύο, αλλά μου έκανε εντύπωση που στην απονομή, ο Δούκας πήρε μετάλλια και κυπελάκι ως τέταρτος αλλά δεν ήταν ΚΑΝΕΙΣ του Παναθηναϊκού εκεί, για να πάρει τα μετάλλια, διπλώματα κλπ, για την 3η θέση. Αν δείτε την απονομή γίνεται κατά σειρά σε Δούκα, Περιστέρι και τελευταία η πρωταθλήτρια ΑΕΚ. Περίεργα πράγματα κι αν κάποιος έχει εξήγηση, εδώ είμαστε.
Στον τελικό το Περιστέρι είχε προβάδισμα οκτώ πόντων στην τέταρτη περίοδο, το έχασε, προηγήθηκε με 63-69 δυόμιση λεπτά πριν από το τέλος και κατόρθωσε, γιατί περί κατορθώματος πρόκειται, να χάσει 71-69.
Πολλά κρέντιτς, το έγραψα και χθες σε έναν αφανή και χαμηλών τόνων εργάτη του μπάσκετ, τον Λευτέρη Καλογήρου που οδήγησε την ΑΕΚ στην κορυφή μετά από 7-8 χρόνια. Άξια πρωταθλήτρια η ΑΕΚ, σε ένα πρωτάθλημα (επίσης το έγραψα και χθες), που ήταν πολύ αμφίρροπο.
Τέλος ξέρω ότι δεν σχολιάζουμε διαιτησίες, αλλά το φάουλ που δίνει στο αμυντικό ριμπάουντ στο τέλος και η απόφαση στη βολή του Βούκσεβιτς είναι και οι δύο πολύ αυστηρές εις βάρος του Περιστερίου και λυπάμαι που το λέω διαμόρφωσαν το αποτέλεσμα. Και δεν είμαι Περιστέρι, καθόλου μάλιστα. Δεν μπορώ να καταλάβω αν είναι από τον ίδιο ρεφ και οι δύο, αν είναι, καλό είναι να το κόψει ο άνθρωπος και να ασχοληθεί με κάτι άλλο.