Day 23 - Zalgiris Kaunas vs Olympiacos

[basket72]

Εξισου εκνευριστικο οτι εχουμε γινει πελατες μιας μικρομεσαιας ομαδα οπως η Ζαλγκιρις, η οποια παιζει να εχει τους πιο εκνευριστικους οπαδους της Ευρωπης, α ου γκρινια σε καθε σφυριγμα, Όλα τα πήρε το καλοκαίρι με τα μισόλογα τα σβησμένα τα καραβόπανα τα σχισμένα Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια όλα τα πήρε τα πήγε πέρα τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα Όλα τα πήρε το καλοκαίρι κι εμάς του δύο χέρι με χέρι και διαμαρτυριες απο προπονητη και παικτες σε ολο το ματς, αμερικανιες τυπου υμνου, ραπ μουσικης, χοροπηδητων στα ταιμ αουτ και δε συμμαζευεται.

Ο Σάρας έτσι ήταν κι ως παίκτης, αλλά οκ, κάνω τα στραβά μάτια γιατί το έχει κερδίσει με κάποιον (λανθάνων) τρόπο. Κι ως παίκτης κι ως προπονητής είναι απ΄ αλλού ο τύπος. Μακράν.

Κατά τ' αλλά αυτά που περιγράφεις έτσι είναι, αλλά γενικά τους τραβάει το κιτς στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και δη σε εκείνες της Βαλτικής. Λες και είναι κάθε μέρα...της Γιουροβίζιον.
Μια γενικεύμενη καρικατούρα δυτικόύ λάιφ στάιλ με ανατολικό touch και μια υποκουλτούρα που θα την έβλεπες ας πούμε στο Δελφινάριο, στα καθ΄ημάς.

[jazz thrilos]

Εξισου εκνευριστικο οτι εχουμε γινει πελατες μιας μικρομεσαιας ομαδα οπως η Ζαλγκιρις, η οποια παιζει να εχει τους πιο εκνευριστικους οπαδους της Ευρωπης, α ου γκρινια σε καθε σφυριγμα, Όλα τα πήρε το καλοκαίρι με τα μισόλογα τα σβησμένα τα καραβόπανα τα σχισμένα Μες στις αφρόσκονες και τα φύκια όλα τα πήρε τα πήγε πέρα τους όρκους που έτρεμαν στον αέρα Όλα τα πήρε το καλοκαίρι κι εμάς του δύο χέρι με χέρι και διαμαρτυριες απο προπονητη και παικτες σε ολο το ματς, αμερικανιες τυπου υμνου, ραπ μουσικης, χοροπηδητων στα ταιμ αουτ και δε συμμαζευεται.

Κατά τ' αλλά αυτά που περιγράφεις έτσι είναι, αλλά γενικά τους τραβάει το κιτς στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης και δη σε εκείνες της Βαλτικής. Λες και είναι κάθε μέρα...της Γιουροβίζιον.
Μια γενικεύμενη καρικατούρα δυτικόύ λάιφ στάιλ με ανατολικό touch και μια υποκουλτούρα που θα την έβλεπες ας πούμε στο Δελφινάριο, στα καθ΄ημάς.

Πάντως, για να την πω κι εγώ την υπερβολή μου, φέτος καλύτερα είναι να πηγαίνουμε στο Δελφινάριο παρά στο ΣΕΦ. Μια χαρά είναι στο Δελφινάριο, ξέρεις τι θα δείς, κάθε παράσταση έχει αρχή μέση και τέλος, οι συντελεστές είναι οι ιδιοι ολη την χρονιά, δεν αλλάζουν δυο-τρείς κάθε δεύτερη εβδομάδα και επίσης υπάρχει ένας σκηνοθέτης και οχι τρεις. Με λίγα λόγια, μας ρίχνει στα αυτιά φέτος το μάνατζμεντ και η λειτουργία του Δελφινάριου. (Εντωμεταξύ συγχωρέστε με αλλά δεν εχω ιδεα αν όντως λειτουργει φέτος το Δελφινάριο, ή ποιά περίοδο έχει παραστάσεις)

Για το παιχνίδι δεν θα σχολιάσω πολλά, άλλωστε είπαμε, σε φάση προετοιμασίας βρισκόμαστε για του χρόνου. Απλά πρέπει να έχουν στο μυαλό τους οτι εκτός απο τις ήττες υπάρχουν και οι εξευτελιστικές ήττες. Όχι λογω σκορ, ούτε λόγω αντιπάλου (μια χαρα ομάδα είναι η Ζαλγκιρις). Λογω δικής μας εικόνας και έλλειψης διάθεσης. Η εικονα του Μιλουτινοφ είναι χαρακτηριστική. Εντάξει, να χάσουμε όλα τα παιχνίδια. Αλλα να παίξουμε, να ματώσουμε, να θυμώσουμε και λίγο. Οσο μπορούμε, αυτό το λίγο που μπορούμε φέτος.

Το μονο ενθαρυντικό η τεχνικη ποινη του κόουτς. Ας αρχίσει σιγα σιγά τα γαλλικά (και σε παιχτες και σε ρεφς) για να μπαίνουμε σε ρυθμούς κανονικότητας.....