BasketForum

Τι θα δούμε φέτος:
Οι Σπερς είναι μια ισορροπημένη ομάδα σε όλες τις θέσεις με νεανικό κορμό και προσεγμένες επιλογές από τα προηγούμενα draft.
Eξελίξιμοι και υπάκουοι στον προπονητή (μέχρι και το μαλλί κούρεψε ο Λόνι) θα δώσουν τα πάντα στο παρκέ και δεν θα θεωρηθούν εύκολος αντίπαλος για κανέναν. Η έλλειψη εμπειρίας η οποία δεν αντισταθμίζεται από τους υπάρχοντες βετεράνους του ρόστερ δεν δίνει πολλές βλέψεις για μια νικηφόρα σεζόν. Ο Πόποβιτς όμως δεν συμβιβάζεται με την ήττα και τόσα χρόνια οι "μικροί" του δεν μαθαίνουν από το tanking. Mένει να δούμε πως θα ανταποκριθούν εντός παρκέ οι οδηγίες του.

Depth Chart:
PG : D. Murray, Tre Jones, Joshua Primo
SG : Derrick White, Lonnie Walker, Bryn Forbes, D. Vassell
SF : Keldon Johnson, D. McDermoot, K.Bates-Diop, Joe Wieskamp
PF : Thaddeus Young, A.Aminu, J.Landale
C: Jakob Poeltl, Drew Eubanks, Zach Collins

Ο σταρ:

Dejounte Murray ειναι ο μοναδικός που μπορεί να θεωρηθεί σταρ σε μια κατά τα άλλα ισορροπημένη ομάδα του Ποποβιτς. Ειναι αυτός που μας θυμίζει με το παιχνίδι του κάποιους συγκεκριμένους all star που βρίσκονται στη δύση τους. Δυναμικός και ταλαντούχος υπό την καλύτερη καθοδήγηση αυτή τη στιγμή που υπάρχει διαθέσιμη σε προπονητικό επιτελείο.

Στόχος/Πρόβλεψη:
35-47 . Δύσκολα τα πλειοφ. Στόχος η εξέλιξη των νεαρών παικτών και η κατανόηση της ομαδικής φιλοσοφίας του Πόποβιτς.

Το ερώτημα:
Ποιο είναι το Last Dance του Πόποβιτς;

Οι ηγέτες αυτής της νεανικής ομάδας θα είναι ο Murray και ο White. Αναμένουμε μεγάλη χρονιά από τον Keldon Johnson, ενώ μένει να δούμε πόσο θα βελτιωθούν οι Vassell, Eubanks οι οποίοι δείχνουν ικανοί να διεκδικήσουν θέση βασικού από τους McDermott (με αυτόν δείχνει να πορεύεται αρχικά στο 3 ο Ποπ) και Poeltl αντίστοιχα.

Ένα σχόλιο για το φετινό draft pick. Άπαντες στην ομάδα δηλώνουν εντυπωσιασμένοι από την ωριμότητα και την εργατικότητα της φετινής έκπληξης του draft, Josh Primo. O τρόπος που κινείται στο γήπεδο και το θράσος του σε καμία περίπτωση δεν θυμίζουν 18χρονο. Νομίζω ότι η συγκεκριμένη επιλογή ίσως είναι η καλύτερη που έχει κάνει το front office την τελευταία 20ετία (αμέσως μετά δηλαδή από του Tony Parker και θυμίζω ότι ο Leonard είχε επιλεγεί από τους Pacers).
Ορίστε και ένα μικρό δείγμα:

Στην τελευταία χρονιά(;) του Popovich φαίνεται να υπάρχει μια ομάδα χωρίς ξεκάθαρο ηγέτη, ίσως ο White, ίσως ο Johnson, ίσως ο Walker και από όσο είδα εχθές μια ομάδα που δεν φαίνεται να μπορεί να παίξει το μπάσκετ που έπαιζε παλιά ο Αγιαντώνης .

Τα λάθη που γίνονται από τους περιφερειακούς είναι για παιδικό-εφηβικό, καθαρός οργανωτής δεν υπάρχει (ίσως ο White να θυμίζει) ενώ στη θέση 4 υπάρχει τεράστιο κενό (χαράδρα που λέμε ). Βελτιώση θα υπάρξει όμως μάλλον θα είναι εκεί περίπου στις 30 νίκες. Πάντως στην άμυνα υπάρχει προσπάθεια και αυτό ίσως να φανεί μέσα στη σεζόν αν συνδυαστεί με ρυθμό στην επίθεση.

* Που είναι αρκετές αυτές οι νίκες στον Popovich για να περάσει στην πρώτη θέση όλων των εποχών σε νίκες τον επίσης σπουδαιο Don Nelson.

*Βελτιωμένος είναι ο Poeltl και τώρα μόλις συνειδητοποίησα πως στο San Antonio οι λευκοί C είναι κατεστημένο (Nesterovic, Splitter, Eubanks κλπ).

Είναι πλέον η 3η χρονιά που δεν βλέπω να υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα στο πλάνο(?) του Πόποβιτς. Θέλει άλλες 22 νίκες για την 1η θέση όλων των εποχών και πιθανότατα θα τις κάνει, αλλά δεν νομίζω ότι έχουν να περιμένουν κάτι άλλο οι Spurs πλέον. Είναι σίγουρα μία ομάδα με χαμηλό μέσο όρο ηλικίας στους 5-6 σημαντικότερους παίκτες της και συνεχίζουν να παίζουν το μπάσκετ Πόποβιτς (2οι σε ασίστ στη λίγκα, παρά το ρεκόρ 4-13), αλλά δεν αρκούν αυτά. Μακάρι να έχουν ακόμα το "όνομα" να προσελκύσουν κάποιον franchise player σύντομα και να χτίσουν κάτι καινούριο (με τον νέο προπονητή) πάνω εκεί.

Το θαυματάκι πάντως το έκαναν και κέρδισαν τους Boston Celtics, χωρίς να "στριμωχτούν" και ιδιαίτερα. Βέβαια αυτό έγινε όπως λες και εσύ παίζοντας "μπάσκετ Popovich" και παράλληλα με μεγάλη ευστοχία την ώρα που οι Κέλτες τα έσπαγαν άσχημα.

+11 η διαφορά στο σκορ του αγώνα με τους Phoenix Suns. Αν και οι γηπεδούχοι σουτάρουν με 50%+, οι San Antonio Spurs έχουν ακόμη καλύτερο ποσοστό. Επιθετική ισορροπία, με πλην του McDermott, να έχει σκοράρει οποιοσδήποτε άλλος έχει αγωνιστεί. Μένει να δούμε πόσο θα αντέξουν στους ρυθμούς ενός τέτοιου αγώνα.

benchwarmer έγραψε: ↑

Παρ Νοέμ 26, 2021 8:30 pm

Είναι πλέον η 3η χρονιά που δεν βλέπω να υπάρχει κάποιο ιδιαίτερο νόημα στο πλάνο(?) του Πόποβιτς. Θέλει άλλες 22 νίκες για την 1η θέση όλων των εποχών και πιθανότατα θα τις κάνει, αλλά δεν νομίζω ότι έχουν να περιμένουν κάτι άλλο οι Spurs πλέον. Είναι σίγουρα μία ομάδα με χαμηλό μέσο όρο ηλικίας στους 5-6 σημαντικότερους παίκτες της και συνεχίζουν να παίζουν το μπάσκετ Πόποβιτς (2οι σε ασίστ στη λίγκα, παρά το ρεκόρ 4-13), αλλά δεν αρκούν αυτά. Μακάρι να έχουν ακόμα το "όνομα" να προσελκύσουν κάποιον franchise player σύντομα και να χτίσουν κάτι καινούριο (με τον νέο προπονητή) πάνω εκεί.

Έχει περάσει πλέον και τα 70 έτη δεν μπορούμε να περιμένουμε πια από αυτόν να παρουσιάζει συνεχώς νέες ιδέες και ομάδες, δεν μου είναι σαφές πάντως αν αυτή η μετριότητα (σε σχέση με ότι μας είχαν συνηθίσει) είναι γιατί ο Πόποβιτς είναι λιγότερα αποτελεσματικός από παλιά ή λόγω της αδυναμίας της ομάδας να προσελκύσει καλύτερους παίκτες.

To San Antonio πάντα ήταν μικρή αγορά. Δε νομίζω να έχει γίνει ποτέ με επιτυχία κάποιο trade ή sign με κάποιο μεγάλο όνομα (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, π.χ. Aldridge). H λογική του front office πάντα ήταν να επιλέγουν παίκτες με πολλή προσοχή μέσα από το draft. Και η αλήθεια είναι ότι στο υπάρχων ρόστερ υπάρχει πολύ ταλέντο, άγουρο όμως.

Το γεγονός της χρονιάς έως τώρα είναι η 1336η νίκη του Popovich που τον καθιστά πολυνίκη προπονητή, ξεπερνώντας τον Don Nelson. Το εντυπωσιακό είναι ότι όλες οι νίκες είναι με ένα franchise ωστώσο το εντυπωσιακότερο είναι ότι έβγαλε το κουστούμι του "γραφιά" φορώντας αυτό του προπονητή, σαν προσωρινός. Τελικά αποδείχτηκε ότι ουδεν μονινότερο του προσωρινού και μπράβο του!

Play-in σε μια σεζόν που ακόμα και το rebuild έμοιαζε κυρίως μια φάση που θα κάναμε τον Murray ηγέτη και μέχρι εκεί. Υπάρχουν βάσιμες ελπίδες όμως για την εξέλιξη ενός αξιοπρεπή κορμού. Όχι κι άσχημα. Ιδανικά για φέτος και σε συνδυασμό με το κάζο Lakers μια χρονιά που σίγουρα θα (χαμο)γελάω όταν θυμάμαι.

Για μια ομάδα που είναι καταδικασμένη να φτιάχνει και όχι να αγοράζει star, ο Dejounte είναι -λίγο πριν την αποχώρηση του goat των προπονητών- ο καλύτερος λόγος να είσαι ακόμα Spurs:

Dejounte Murray joined Michael Jordan (1988-89) as the only players in NBA history to average 20+ PPG, 8+ RPG, 8+ APG and 2+ SPG in a season.

Πολλά ακατανόητα έχουν συμβεί στους Σπερς επί Bryan Wright σε ρόλο GM. Αλλά αυτό ήταν το αποκορύφωμα. Έχεις ένα παίκτη μετά από breakout season, που θα μπορούσε να είναι ο PG σου για τα επόμενα 10 χρόνια αφού δεν έχει κλείσει ακόμα τα 26 του και τον δίνεις για έναν βετεράνο ψηλό που παίζει μισή σεζόν τη χρονιά από πάντα και κάποια πικς πρώτου γύρου για να τανκάρεις επειδή πιστεύεις ότι βρήκες τον νέο Duncan; Και επειδή μιλάμε για draft, και τελευταίος να βγεις κανείς δεν σου εγγυάται ότι θα πάρεις το 1ο πικ. Έτσι και το καταφέρουν βέβαια θα τους αξίζουν πολλά συγχαρητήρια αλλά είναι μικρή η πιθανότητα να επαναληφθεί η ιστορία του 1997 και όντως ο νεαρός Γάλλος γίνει ο franchise παίκτης που όλοι ονειρεύονται (και να μείνει πιστός στον οργανισμό όπως ο Timmy).
Και είναι κρίμα στην τελευταία σεζόν του Ποπ οι σφαλιάρες να πέφτουν σύννεφο, που με PG Tre Jones και τον 19χρονο Primo (θέλει τουλάχιστον μια 4ετία για να φτάσει τα standard του Murray) αυτό είναι εγγυημένο.