NBA Finals 2015 - Golden State Warriors-Cleveland Cavaliers 4-2 (SG3ptshooter + SteveNashidis + Sacarame)

Συντονιστής: Captains

Απάντηση
Άβαταρ μέλους
SteveNashidis

Captain
Reactions: 2292
Δημοσιεύσεις: 6884
Εγγραφή: Δευ Σεπ 20, 2010 11:36 pm
Τοποθεσία: Arizona
Αγαπημένη θέση: PG
Twitter: https://twitter.com/Nashidis
Αγαπημένος παίκτης: Steve Nash, Devin Booker
Αγαπημένη ομάδα: Phoenix-Suns
Προειδοποιήσεις: 0

Σάβ Μάιος 28, 2022 4:56 pm

ΝΒΑ Finals 2015
Εικόνα
Aρχείο Old Basketforum https://dragon.mochahosted.com/basketfo ... ?f135.html
Golden State Warriors - 2015 finals by SG3ptshooter
Εικόνα
Πρωταθλητές της Δύσης, μένει άλλο ένα βήμα..



Πως φτάσαμε όμως ως εδώ..

Regular Season





Το 67-15 δηλώνει από μόνο του αρκετά ξεκάθαρα πόσο επιτυχημένη ήταν η κανονική περίοδος της φετινής σεζόν για τους Warriors.

Είδαμε μια εκ των καλύτερων επιθέσεων της χρονιάς, ξεχωριστή σε παραγωγικότητα κατ' απόλυτο αριθμό, σε ποσοστά ευστοχίας, σε advanced stats και πάνω απ' όλα στο πόσο πίεζε να δημιουργεί ανισορροπίες με όπλο το καλό transition, κυρίως στο δευτερεύων. Μπορεί να μην υπάρχει go-to παίκτης με έφεση στο σκορ κοντά στο καλάθι, αλλά η δημιουργία των κατάλληλων προϋποθέσεων και η ατομική ικανότητα αρκετών εκ των περιφερειακών με τη μπάλα στα χέρια βοήθησε τα μέγιστα στο να προσπεραστεί αυτό το εμπόδιο. Έτσι η ομάδα της Bay Area με βάση τις πρωτιές της στις assists και στους πόντους στον αιφνιδιασμό κατάφερε επίσης να τελειώσει δεύτερη στο πρωτάθλημα και όσον αφορά τους πόντους απ' το ζωγραφιστό, προς πείσμα των αντιρρησιών που θεωρούσαν πως η επίθεσή τους θα ήταν μονοδιάστατη, υπερβολικά βασισμένη στη μέρα των Splash Brothers έξω απ' τη γραμμή του τριπόντου. Καταδείχθηκε ξεκάθαρα η αλλαγή φιλοσοφίας σε κάποια πράγματα και ήταν σπουδαία η επιτυχία της επιμονής του νέου προπονητή στην αναζήτηση της καλύτερης δυνατής λύσης σε όσο το δυνατόν περισσότερες απ' τις επιθέσεις τους.

Άλλη μια διαλυμένη πλέον αμφιβολία αφορούσε την αμυντική αποτελεσματικότητα των πολεμιστών. Η σκυλίσια παρουσία του Draymond Green που ο Kerr προήγαγε σε βασικό ένατι του απογοητευτικού άντε να πω ευγενικά μέτριου αμυντικά - και τραυματιά αρχικά- Lee ήταν καθοριστικός παράγοντας στο να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο. Βάλτε στην εξίσωση τον πιο υγιή Bogut των τελευταίων ετών, την εύστοχη προσθήκη του Livingston, τον μεταλλαγμένο προς το καλύτερο Speights και τη συνολική προσπάθεια ακόμα και των καλλιτεχνών βασικών της Καλιφορνέζικης περιφέρειας και οι Warriors προς πείσμα των τυφλών που συνεχίζουν να πιστεύουν πως δεν είναι καλή ομάδα αμυντικά, τελείωσαν τη χρονιά με το καλύτερο Def Rtg κρατώντας του σύνολο των αντιπάλων τους στο χαμηλότερο opp-fg% της χρονιάς.




Kάπου εδώ θα περίμενα κι εγώ ο ίδιος να γράψω άλλη μια αποθεωτική παράγραφο για τον MVP του 2015. Δεν υπάρχει λόγος, πραγματικά, γι' αυτό θα σταθώ στιγμιαία στο φαινόμενο Green. Eιλικρινά αν δεν έχετε δει διψήφιο αριθμό παιχνιδιών των Warriors δεν έχετε αντιληφθεί το impact που έχει ο Dray στο μέγεθος της επιτυχίας τους για φέτος. Όπως είπε κι ο Kerr:
QUOTE
"I ask Draymond if he's tired. If he says no, I leave him in. If he says yes, I leave him in."
Και δεν είναι μόνο η εντυπωσιακή αν αναλογιστείς το μέτριο ύψος αμυντική απόδοση. Ούτε η μέτρια εκτέλεση στην άλλη πλευρά του παρκέ που συνοδεύεται όμως από καλή αντίληψη και ικανότητα στην πάσα και στο διάβασμα της κάθε φάσης, πράγμα απαραίτητο στο transition-oriented, big man passing, constant movement scheme των φετινών Warriors. Eίναι η φωνή των παικτών όταν βρίσκεται δίπλα από 2 πολύ συνεσταλμένους σε συμπεριφορά και χωρίς ιδιαίτερη διάθεση για κραυγές stars, είναι η φωνή που ηχεί στα αυτιά του κόσμου όταν η Oracle Arena δεν ξεσαλώνει αλλά φοβάται όπως στην εικόνα πιο πάνω, είναι η φωνή που ακούγεται δυνατότερα στα αποδυτήρια γιατί θέλει να ακουστεί περισσότερο όταν ως το φθινόπωρο έβλεπε ως πιθανή επόμενη στάση το Novgorod, είναι η φωνή που ταυτίζεται με τις ιστορίες πολλών εκ των συμπαικτών του που "δε θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί", γιατί παίζουν μπάσκετ κανονικής περιόδου, γιατί είναι κοντοί, γιατί είναι λεπτοί, γιατί χτύπησαν πολλάκις κι άλλοι στη θέση τους θα είχαν εξασφαλίσει με το πρώτο καλό τους συμβόλαιο ισόβιες διακοπές, αντί να επιστρέψουν στο μπάσκετ σε αυτό το επίπεδο και σε αυτές τις ταχύτητες. Είναι η φωνή της μόνιμα overachieving σχολής του Izzo δανεική σε κόστος draft steal.

Η κυριαρχία και στις 2 πλευρές του παρκέ οδήγησε σε μία πολύ πειστική και καθολική πρωτιά λοιπόν, που περισσότερο νόημα έχει να συγκρίνεται με άλλες ομάδες με ιστορικές επιδόσεις στο παρελθόν. Λιγότερες από 15 ήττες σε μία σεζόν σημείωσαν μόνο 5 ομάδες στο παρελθόν, 2 συνεχόμενες φορές οι Bulls επί MJ με το αξεπέραστο 72-10 ως γνωστόν και από μία φορά στην ιστορία τους οι Celtics, οι Lakers και οι 76ers. Κι αν λάβουμε υπ' όψιν την προσπάθεια του SRS του basketball-reference να εξισορροπήσει τη δυσκολία του προγράμματος κάθε ομάδας από χρονιά σε χρονιά, οι Warriors έκαναν καλύτερη σεζόν κι απ' τις καλύτερες ακόμα στην ιστορία των Celtics και 76ers, όντας κάτω μόνο απ' τις 3 προαναφερθείσες σεζόν των Bulls και Lakers, καθώς κι απ' τους ΤΕΡΑΣΤΙΟΥΣ Bucks του 1971 των 16 ηττών με τις 5 ήττες στα 6 τελευταία παιχνίδια της κανονικής περιόδου, ίσως την καλύτερη ομάδα όλων των εποχών.

The Road to the Finals


Round 1: vs New Orleans Pelicans





Oι Pelicans με φόβιζαν περισσότερο απ' ότι μ' άρεσε να παραδέχομαι στις αρχές του Απρίλη, σε σημείο που προτιμούσα ως αντιπάλους τους Thunder του Westbrook και του... Kanter. Ο συμπαθέστατος Jrue αναστήθηκε, ο Anthony Davis έκανε μια καταπληκτική σειρά όπως φοβόμουν, ειδικά απέναντι σε οποιονδήποτε δε λέγεται Green - ναι και πάνω στο Bogut- και έτσι στο δεύτερο παιχνίδι κατάφεραν να πλησιάσουν ένα πιθανό break μα όπως επιμένω να λέω, αν φύγεις 2-0 απ' την Oracle επί Steph θα γυρίσεις on the brink. Τελικά σε πείσμα και των δικών μου προβλέψεων δεν επέστρεψαν ποτέ. Η σκούπα αδικεί την πολύ καλή παρουσία των Pels αλλά δεν είχαν και πολλές ελπίδες εξ' αρχής. Ο πάγκος των Warriors δεν απέδωσε συστηματικά τα αναμενόμενα στη σειρά, όμως o Steph έβαλε 79 πόντους στα 2 παιχνίδια της Νέας Ορλεάνης, ο Klay με 11/17 ήταν πρώτος scorer στο καθοριστικό δεύτερο παιχνίδι και ο Green είχε και στα 4 παιχνίδια της σειράς double double σε πόντους και rebounds με minimum 5 assists στο καθένα...

Round 2: vs Memphis Grizzlies




Ο ορισμός του δυσκολοκατάβλητου αντιπάλου, μια ομάδα βασισμένη στην καλή άμυνα και με ένα πολύ ισχυρό δίδυμο βασικών ψηλών που έβαλαν πολύ δύσκολα στη frontline των Warriors. Στο πρώτο παιχνίδι η απουσία του Conley άφηνε εκτεθειμένες τις αρκούδες, όμως η επιστροφή του στο δεύτερο παιχνίδι σε συνδυασμό με τα βλαμμένα ματσαρίσματα από φόβο προς το inside scoring του -γιγάντιου- Marc και την άκαιρη και εκ του αποτελέσματος αποσυντονιστική στην προσπάθεια των Warriors απονομή του MVP στον Curry έφερε για πρώτη φορά τους Warriors υποχρεωμένους, αναγκασμένους να επικρατήσουν εκτός έδρας αν ήθελαν να συνεχίσουν την προδιαγεγραμμένη πορεία τους ως το τέλος. Το Golden φυσικά τα κατάφερε στο τέταρτο παιχνίδι της σειράς, κάπου ανάμεσα στην καλύτερη αμυντική προσαρμογή τους, στην έμφυτη αστοχία του Tony Allen και στην έφεσή του να υποπίπτει σε fouls σε ακατάλληλη στιγμή, σε συνδυασμό βέβαια και με τους 33 πόντους του Curry που για άλλη μια φορά ανταποκρίθηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μετά την υπερβολικά άνετη επικράτηση στο πέμπτο παιχνίδι η σειρά έμοιαζε να τελειώνει και κάπου εκεί ήρθε και το δεύτερο "διπλό" που έκλεισε τη σειρά στο 4-2, με τους Warriors να ψάχνουν επιτέλους εμπιστοσύνη στον πάγκο τους και να βρίσκουν 19 πόντους(!) απ' τους Livingston και Iguodala, ενώ έμοιαζε σιγά σιγά να αποδέχεται και ο Kerr την ανάγκη να παίζει ο Ezeli αντί του ρεζι-Λι, μια απόφαση που σε μεγάλο βαθμό διευκόλυνε τα πράγματα απέναντι στον επόμενο αντίπαλο..

Και κλάμα ο Phil Jackson μετά το περιβόητο "goink"...

Conference Finals: vs Houston Rockets





Ο Festus Ezeli λοιπόν παρά την αφθονία garbage χρόνου που δύναται να προσφέρει το Golden έχει παίξει πάνω από 10 λεπτά 6 φορές στην φετινή postseason. Οι 5 ήταν απέναντι στους Houston Rockets. Εκεί όπου ο Dwight έβαλε υπερβολικά δύσκολα στον Αυστραλό κι ο Lee ήταν για λυ-πηση, ενώ ο Speights παρέμενε απών. Στο τελευτάιο μάλιστα παιχνίδι της σειράς ο Νιγηριανός της καρδιάς μας έμεινε στο γήπεδο για 28,5 λεπτά σκοράροντας 12 πόντους... Τι άλλο να θέλει να βιώσει κανείς σε τελικούς περιφέρειας; Οι Rockets έκαναν κι αυτοί μια πολύ φιλότιμη προσπάθεια να αποδράσουν απ' την Oracle Arena, στο πρώτο παιχνίδι οι Harden - Ariza και ο πάγκος στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων, σε αντίθεση με τον Iggy tongue.gif, και χρειάστηκε small ball ανατροπή των Warriors με επικό Shaun, στο δεύτερο οι επίδοξοι πρωταθλητές μπήκαν καλύτερα όμως και πάλι δυσκολεύτηκαν να τα βάλουν με τους stars των Rockets, στο τρίτο παιχνίδι μπήκαν με την κλασσικά εκνευριστική τους αυτοπεποίθηση και τον Curry σε καλή μέρα τελείωσαν τη σειρά με 35 πόντους επικράτηση εκτός έδρας. Τελικά οι Rockets απέφυγαν τη σκούπα αλλά μπορεί και να ήταν καλύτερα να είχαν ηττηθεί στα 4 παιχνίδια αφού εν τέλει έκλεισαν τη σεζόν τους με μια αρκετά αποθαρρυντική εμφάνιση στην Oracle Arena, που σημαδεύτηκε απ' το ρεκόρ λαθών του 2/11 Harden. Με το Barnes να σηκώνει την ευθύνη του βασικού περιφερειακού που ξέμεινε χωρίς να παίζει πονεμένος, τον Iguodala να παίζει ανησυχητικά καλά και το Lee να κερδίζει 19 δευτερόλεπτα συμμετοχής η πρόκριση των Warriors στους τελικούς αποδείχθηκε πανηγυρική.



Το δυσκολότερο εμπόδιο είναι ακόμη στον ορίζοντα


Αν και όπως θα λεγε ο Steph οφείλω να πιστεύω στο motto του:


btw είναι τρομερό το πότε το καθιέρωσε, όταν δεν τον πίστευε κανείς και να το διαβάζεις τώρα στα παπούτσια του ενώ κάνει όσα κάνει σε αυτό το επίπεδο πλέον, το κορυφαίο..

Το βασικό ερώτημα αν συζητούσαμε πριν την έναρξη της postseason για τους αρκετά πιθανούς από τότε επερχόμενους τελικούς μεταξύ των δύο θα ήταν κατά πόσο μπορούν οι Cavaliers να αναχαιτίσουν την επίθεση του Golden State τόσο, όσο χρειάζεται. Όσο και να ευνοείται το στατιστικό δείγμα απ' την περιορισμένη εκ των υστέρων επιθετική αποτελεσματικότητα των ως τώρα Ανατολικών αντιπάλων τους, oι Cavs χωρίς Love και με περιορισμένο Irving έχουν καταφέρει να βρουν λύσεις που δεν έδειχναν να έχουν νωρίτερα στη σεζόν στην δική τους πλευρά του παρκέ, φαινομενικά στην πιο κατάλληλη στιγμή. Υπάρχει σειρά εδώ και εύχομαι να μην μεταφράζετε ως παράλογη ή οπαδική τη σταθερή μου αισιοδοξία, δεν παριστάνω καθόλου πως είναι τελειωμένη υπόθεση η σεζόν.

Το πρώτο πράγμα που έχω στο μυαλό μου όσον αφορά τους Warriors και τους πιθανούς κινδύνους είναι τα νεκρά διαστήματα στην επίθεση, ειδικά τα άσχημα και χλιαρά ξεκινήματα, παρότι το φαινόμενο δεν περιορίζεται στα πρώτα λεπτά απαραίτητα. Πολλές φορές το shot selection διαφορών παικτών που δεν λέγονται Curry μοιάζει βιαστικό ή careless θα πείτε. Παρότι ισχύει σε ένα βαθμό, οι Warriors πρεσβεύουν το να βρουν ένα σουτ με καλές προϋποθέσεις σε καλή συχνότητα και διακρίνονται για τη διάθεση να γυρίσει η μπαλα σωστά μέχρι να βρεθεί η καλύτερη δυνατή επιλογή ή να στοχευτεί κάποιο mismatch. Το πρόβλημα στην επίθεση των Warriors δεν γίνεται να είναι η ίδια τους η φιλοσοφία λοιπόν, αλλά η κακή της εκτέλεση. Που οδηγεί στο μεγαλύτερό μου φόβο, τα λάθη. Είτε μια κακή επιλογή στο transition, είτε μια λάθος πάσα στο 5 on 5 από κάποιον περιφερειακό στο φτερό που διάβασε λάθος την εξέλιξη της φάσης γιατί δεν έχει βρει ακόμη ρυθμό και συγκέντρωση στο παιχνίδι του, προκαλεί το φαινόμενο της κακής εκτίμησης μιας κατάστασης κι όταν αυτό γίνεται σχεδόν συστηματικό λόγω της πίεσης των playoff στιγμών πλέον υπάρχουν 5λεπτα κι 6λεπτα που προβληματίζουν. Σίγουρα γι' αυτό ευθύνεται η λογική τους, είναι αποτέλεσμα της επιμονής τους να πιέζουν καταστάσεις και να επιδιώκουν να κερδίσουν τη μάχη του transition. Όταν υπάρχουν ημίχρονα που βάζουν 50+ πόντους και υποπίπτουν σε ένα λάθος, προτιμώ να καταλογίζω το πρόβλημα στον υπερβολικό ενθουσιασμό ή την υπερβολικά streaky ψυχολογία των νεαρών εκ των παικτών των πολεμιστών. Σίγουρα δε γίνεται να παίζεις υπερηχητικά για 48 λεπτά κάθε φορά, όταν όμως μπορείς να το κάνεις για 12 και μπορείς να είσαι πλήρως συγκροτημένος για 36 παρά την ταχύτητα και την ένταση που ο ίδιος επιβάλλεις στο εγχείρημά σου, το low point δεν είναι μόνο αναπόφευκτο αλλά και επιδέχεται βελτίωσης όσο ωριμάζουν οι πρωταγωνιστές σου. Κι ένας τίτλος σε καταξιώνει, μετατρέπει το θράσος του Draymond Green σε πιο εκλογικευμένη πίστη στις δυνατότητές του, κάνει το mid range του Barnes μετά από επιθετικό rebound να μοιάζει λιγότερο με αυθάδεια. Πολύς κόσμος περιμένει κάθε 10 μέρες απ' τον Οκτώβρη την προδιαγεγραμμένη κατάρρευση του οικοδομήματος μιας ομάδας χωρίς playoff εμπειρία. Η απάντησή μου, ακόμα και να το χάσουν φέτος και να τα καταφέρουν σε 1 ή 2 χρόνια, είναι η εξής: Η τελευταία ομάδα που έφτασε σε τελικούς ΝΒΑ χωρίς να υπάρχει κανείς παίκτης στο roster της με προηγούμενη παρουσία σε τελικούς ήταν οι Bulls του 1991. I'll take it.


Είτε το πιστεύετε είτε όχι δεν έχω δει ποτέ το Back to the future, ελπίζω να το βιώσω.


Άλλος ένας προσωπικός προβληματισμός είναι η ισορροπία στο θέμα βολές. Ο LeBron είναι ικανότατος στο να πηγαίνει στη γραμμή σε σημείο που με ενοχλεί ως γνωστόν, παράληλα οι Warriors ελλείψει σταθερά ικανού inside scorer ή post player στο frontcourt δεν έχουν εξίσου σπουδαία αποτελέσματα σε αυτόν τον τομέα, ενώ μάλιστα συχνά καλούνται να αντιμετωπίσουν κάποιο πρόβλημα με fouls. Γενικά το τελείως Obradovicικό - νταξ όσο είναι jazz οι Dillinger, αλλά και να φρίττετε ισχύει - στη λογική του όσον αφορά την εμμονή με το mismatch Golden State οφείλει να βρει τρόπους να φθείρει παίκτες της απέναντι όχθης. Απ' την πλευρά τους δε θα διστάσουν να κατεβάσουν small lineup, αν αναγκάσουν όμως το Cleveland να το κάνει, με λιγότερο Mozgov στο παρκέ, θα ελέγχουν περισσότερο τις ισορροπίες του αγώνα. Ούτως ή άλλως έχουν το μεγαλύτερο βάθος ποσοτικά.

Κάτι που συζητείται γενικά προφανώς είναι το πως θα περιοριστεί η επιθετική παρουσία των superstars της κάθε ομάδας, με πολλές ενδιαφέρουσες θεωρήσεις να υπάρχουν στον ορίζοντα των δύο τεχνικών επιτελειών. Το συνεχές switch των Warriors δε μοιάζει κομμένο και ραμμένο στην έφεση του James να πιέζει καταστάσεις με την σωματική και αθλητική του κυριαρχία, ούτε πιστεύω πως λύσεις όπως το να στείλεις το χειρότερο σου αμυντικό στον Curry "γιατί έτσι κι αλλιώς θα στα βάλει" -seriously, JVG?- ή να προσπαθείς να τον ντουμπλάρεις και τον πιέζεις μόνιμα θα φέρει αποτελέσματα σε βάθος χρόνου. Η θέση μου πάνω κάτω είναι η εξής: Όσον αφορά τον Curry, θα βρει περισσότερες φορές τη λύση ό,τι κι αν κάνεις, γι' αυτό πρέπει 1. να κλείσεις τις γωνίες της πάσας όποτε έχει τη μπάλα ώστε να τον αναγκάσεις να συμβάλλει στο πιθανό κόλλημα της κυκλοφορίας της μπάλας που βιώνει κατά διαστήματα η ομάδα του και 2. να έχεις τον θεωρητικά πιο ταιριαστό αμυντικό σου πάνω του, με μάκρος και ταχύτητα ώστε να μπορεί να κάνει contest σε όσο το δυνατόν περισσότερες απ' τις φορές που θα επιχειρήσει να σουτάρει, ώστε να παλέψεις έστω να περιορίσεις την επαφή του με το καλάθι. Ο Curry κάνει αυτό που κάνει τόσο καλά γιατί εκβιάζει προσπάθειες και πιέζει καταστάσεις όταν νιώθει πως είναι συνδεδεμένος, μπορεί κάλλιστα να περάσει πάνω από μισή περιόδος και να μην έχει επιχειρήσει καν προσπάθεια, ή να μην έχει ξεπεράσει τη μία, όταν δε νιώθει πως έχει τον απαιτούμενο ρυθμό. Το να αυξήσεις αυτά τα λεπτά θα ήταν για μένα ο βασικός σου στόχος και το μεγαλύτερο δυνητικό σου κέρδος. Κάποια στιγμή ναι θα βάλει, πιθανότατα και συνεχόμενες προσπάθειες, είτε εύκολες είτε δύσκολες. Για μένα οφείλεις να σεβαστείς το skillset του και να στείλεις το Shumpert, αφού κάνεις το σταυρό σου βεβαίως. Όσον αφορά τώρα το LeBron, οι Warriors έχουν πλειάδα παικτών που θεωρητικά μπορούν να τον ματσάρουν σε ένα καλό μέρος των επιθετικών του δεξιοτήτων και είμαι σίγουρος πως θα δούμε στο παρκέ τουλάχιστον 2-3 διαφορετικές προσεγγίσεις απ' το Ron Adams. Ο Iguodala αρέσκεται να είναι περισσότερο off-ball defender παρά ο κύριος stopper σου, γιατί ποτέ δεν υπάρχει περίπτωση να κάνει κάτι παραπάνω από "σε γενικές γραμμές καλά" αλλά στοχεύει σχεδόν στο να σου σπάσει τα νεύρα, ο Barnes παρότι έχει μαρκάρει από Ζάχο μέχρι Harden σε 2 βδομάδες μέσα είναι ελαφρύτερος του ιδεατού στο post, ο Green είναι πολύτιμος να διαβάζει φάσεις κοντά στο καλάθι σε σχέση με το να κυνηγάει παίκτη έξω απ' τη βολή και να μάχεται να βγει από screens, ο Livingston παραείναι ψηλοκρεμαστός, ο Speights και να επιστρέψει παραείναι βαρύς, ο Thompson σε ό,τι κατάσταση και να βρίσκεται παραείναι ελαφρύς και κάπου σε όλο αυτό το Μπορχεσιανό λαβύρινθο δε θα μου κάνει καμία εντύπωση να δω μέχρι και centers επάνω του κατά διαστήματα. Οπότε συνεχίζεις να κάνεις switch στα πάντα, αλλάζεις συνεχώς τα matchups για να τον αποσυντονίσεις ή διαλέγεις αυτό που κατά τη γνώμη σου ταιριάζει καλύτερα και το παρκάρεις 48 λεπτά πάνω του; Εγώ ψηφίζω Barnes πριν το Dray, θα τα δούμε και τα δύο σίγουρα, και, όπως και απέναντι στο Steph, όχι double teams. Υπάρχει και στις 2 περιπτώσεις το supporting cast να βάλει τα σουτ και η ποιότητα να τα βρουν.

Πέραν των 2, υπάρχουν αρκετά ερωτήματα για τόσους ακόμη εκ των ταλαντούχων παικτών των 2 ομάδων. Ο Irving είναι ο μόνος παίκτης που σκόραρε -2 φορές μάλιστα - 55+ πόντους στην κανονική περίοδο, ο JR Smith έκανε franchise record με 8 τρίποντα στο διπλό στο πρώτο παιχνίδι έναντι των Hawks που υπερ-απλούστευσε τους τελικούς της Ανατολής και το μαρκάρισμά τους αν είναι σε καλή μέρα μόνο εύκολη υπόθεση δεν είναι. Το ίδιο ισχύει και για τον επίσης πονεμένο Klay ή τον ασταθή αλλά συχνά παραγωγικό Barnes, που πρακτικά εκείνος έκλεισε τη σειρά με το Houston στο παιχνίδι της περασμένης εβδομάδας. Ο Curry στο game 5 δεν ήταν στο πιο αέρινο που τον έχουμε δει, ο Speights έβγαλε ολόκληρη προπόνηση μετά από καιρό αλλά δεν πρόκειται να είναι 100% ούτε θεωρείται καν δεδομένο πως θα παίξει στο πρώτο παιχνίδι, ας μην το ξεχνάμε. Επιμένω να θεωρώ σπουδαία απώλεια το Speights αν δείτε πόσο διαφορετικά παίζει ως spacing της frontline το GS χωρίς τη mid - range απειλή του στα λεπτά που του αναλογούν, όπως επέμενα πέρυσι πως η μη ικανότητά του επί Jackson να αναπληρώσει το τεράστιο σε διάμετρο κενό του Landry ήταν καταλυτική στο να μην έχει ανάλογη επιτυχία με πρόπερσι η κανονική τους περίοδος. Φέτος προφανώς και έχει ανατρέψει πάμπολλες ισορροπίες η σεζόν του Green, αυτό όμως δεν κάνει καθόλου μικρή την απώλεια του Speights όταν ο Lee δικαιολογημένα δε χαίρει της εκτίμησης του τεχνικού επιτελείου επιτέλους κι όταν το small lineup όσο επιτυχημένο κι αν έχει υπάρξει στις κατάλληλες συνθήκες, προφανώς και δεν είναι πανάκεια.



μακάρι να αποδειχθεί ο ιμιτασιόν, αυτός του Χάρρυ Κλύνν, ή όπως τον βλέπουν αυτοί που θέλουν να τον βλέπουν έτσι


Αν φοβάμαι κάποιον ατομικά απ' το supporting cast των Cavs είναι σίγουρα ο ήδη προαναφερθείς JR και η πιθανότητα να ζεσταθεί για τα καλά. Η διαφορά ύψους στο πιθανό ματσάρισμα με το Steph δε με ενθουσιάζει όταν ο συγκεκριμένος παίκτης δύναται να δημιουργήσει το σουτ του από τρίπλα αλλά και να εκτελέσει σε στάση παρά το καλό μαρκάρισμα πάνω του. Αν θα υποτιμηθεί κάποια παρουσία απ' τους πιο αναγνωρισμένους ρολίστες του Golden State, θα είναι αυτή του μεγάλου Shaun Livingston. Mια απ' τις ομορφότερες ιστορίες στο σύγχρονο παγκόσμιο αθλητισμό, η επιστροφή του στα παρκέ και σταδιακά σε υψηλό αγωνιστικό επίπεδο δεν είναι απλά ένα success story απέναντι σε ένα φρικιαστικό τραυματισμό. Χρειάστηκε να γίνει πολύ πιο ώριμος παίκτης στις επιλογές του, να αναγνωρίσει όσο λίγοι τις δεξιότητες και τις αδυναμίες του - είτε ήταν υπάρχουσες είτε επίκτητες οι τελευταίες- για να βρεθεί να παίζει τελικούς ΝΒΑ μετά από όλα αυτά τα χρόνια. Και να μάθει να ποστάρει σαφώς καλύτερα. tongue.gif Γενικά οι Cavs για να πιάσει το βέλτιστο της λειτουργικότητάς τους η επίθεσή τους χρειάζονται την ευστοχία των περιφερειακών που έχουν αρκετές καλές ts% επιδόσεις ως τώρα, ενώ οι Warriors χρειάζονται πέραν του Curry πιο συνεχή τη συνεισφορά των υπολοίπων. Αντισταθμίζουν βέβαια, για να μην υπερβάλλω κιόλας, την κακή βραδιά του χ,ψ contributor με το μεγαλύτερο δυνητικό βάθος ανάμεσα στους 2 φιναλίστ.

Στη μάχη των πάγκων οι 2 rookies μόνο τέτοιοι δε μοιάζουν, ο Kerr έχει ένα καταπληκτικό επιτελείο και ανέλαβε πολύ πετυχημένα το βασικό ρόλο του motivator και του πρώην παίκτη που έχει βρεθεί στην κορυφή και πείθει τους παίκτες τους πως μπορεί να τους δείξει το δρόμο ως εκεί, χωρίς να πιστεύω πως άφησε πια τα πάντα στα χέρια των Gentry και Adams κλπ, όπως μοιάζουν να πιστεύουν κάποιοι. Το ίδιο θα πω και για τον αποδεδειγμένα σε εμάς τους φίλους του Ευρωπαϊκού μπάσκετ μεγάλο προπονητή David Blatt, που εμφάνισε στο παρκέ την καλύτερη επίθεση μετά το All-Star break και τη μετέτρεψε εν μια νυκτί στην καλύτερη άμυνα της postseason με το που έχασε το κύριο όπλο του όσον αφορά το επιθετικό του spacing. Με ενοχλεί αρκετά η αντιμετώπισή του απ' τα Αμερικανικά ΜΜΕ, που τον περιμένουν στη γωνιά και μειώνουν την οποιαδήποτε συμβολή του στην επιτυχία των Cavs απ' την πρώτη στιγμή. Βέβαια οι ίδιοι άνθρωποι θα ήταν που δεν έβλεπαν με καλό μάτι την επιμονή του να αποκτηθεί ο διεθνής υπό τις οδηγίες του ο Mozgov, που δεν τους γέμιζε ιδιαίτερα το μάτι. Χωρίς το inside presence του Ρώσου δε θα βισκόταν εδώ αυτή τη στιγμή, άρα κάτι έκανε κι ο rookie....


Είναι μια μάχη του καλού με το κακό, μια μάχη μιας ομάδας που ανατρέπει ισορροπίες απέναντι σε μία που παίζει με αυτές, ένας Gogol να συγκρίνεται με τον προαναφερθέντα Borges. Η σεζόν των ομάδων που υποστήριξα φέτος έκλεινε άδοξα συνήθως την τελευταία στιγμή, ας ελπίσουμε πως αυτή τη φορά κάπως έτσι θα είμαι κι εγώ σε μερικές μέρες:



Kι αφού ξεπέρασα πόσο ταιριαστό στο Steph μου έμοιαζε το "Radioactive",

A monster, a monster,
I've turned into a monster,
A monster, a monster,
And it keeps getting stronger.
Cleveland Cavaliers - 2015 Finals by SteveNashidis
Εικόνα
The fact: Lebron's Cavaliers
H επιστροφή του Ασώτου αλλάζει το χάρτη της Ανατολής και όλη η πόλη κινείται γύρω από τον Βασιλιά. Ο Μπλατ επικρίνεται πολύ και οι σχέσεις του με την ομάδα δεν ήταν στο καλύτερο επίπεδο.
Η αρχή δεν ήταν εύκολη αλλά η συνέχεια και ιδιαίτερα μετά το all-star είναι εντυπωσιακή . Στατιστικό που μας παρέθεσε ο LakersDynasty δείχνει ότι "Οι νέοι Cavaliers μετά τη προσθήκη των Mozgov Smith και Shumpert είχαν 34 νίκες σε 46 παιχνίδια. Ποσοστό 74% αντίστοιχο 60 νικών σε σεζόν 82 παιχνιδιών" . Και κάπως έτσι φτάσαμε στους τελικούς του ΝΒΑ γράφοντας για 5η συνεχόμενη χρονιά για τον παρόντα Λεμπρόν




Storyline
Μετά από 4 χρόνια απουσίας από τα playoffs οι Cavaliers επέστρεψαν και θα βρεθούν για 2η φορά στην ιστορία τους στους τελικούς του NBA. Η πόλη του Cleveland ανυπομονεί για τους αγώνες με το GS, μιας και ο τελευταίος τίτλος που κερδίθηκε από την ομάδα της πόλης τους ανήκει στο μακρινό 1964.




The Road to the Finals

vs Boston Celtics

Cavs-Boston 113-100
Cavs-Boston 99-91
Boston-Cavs 95-103
Boston-Cavs 93-101
Η σειρά λήγει με 4-0 αλλά δεν ήταν μια εύκολη σκούπα για τους Καβς . Για την ακρίβεια ήταν μια Πύρρειος νίκη χάνοντας με τραυματισμό τον Love . Στα παιχνίδια που έγιναν οι Κέλτες αποδείχθηκαν σκληρό καρύδι παρά το δωράκι που τους είχε κάνει το Cleveland με τις 2 νίκες χρυσάφι στην Regular season. Tα πρώτα τεστ δοκιμασίας για τους big 3 δεν ήταν απόλυτα πετυχημένα και στο τέλος χάθηκε η ευκαιρία να δούμε πως θα λειτουργούσαν oι 3 τους στη συνέχεια .




vs Chicago Bulls
Cavs-Chicago 92-99
Cavs-Chicago 106-91
Chicago-Cavs 99-96
Chicago-Cavs 84-86
Cavs-Chicago 106-101
Chicago-Cavs 73-94

Στην πιο δυνατή και αμφίρροπη διασταύρωση μεταξύ 2 ομάδων της ανατολής είχαμε 2 εκπλήξεις .
Η μία ήταν η ηγετική εμφάνιση του Λεμπρόν χωρίς τη βοήθεια των Love , Irving που ήταν ασταμάτητος κυριολεκτικά με αποκορύφωση το buzzer beater τρίποντο στο 4ο παιχνίδι, όπου γύρισε τη σειρά και τη ψυχολογία της ομάδας του.
Η άλλη ήταν η ετοιμότητα και η αποτελεσματικότητα των υπόλοιπων παικτών που αντέδρασαν με βαθμό άριστο σε όλα τα double team που δέχθηκε ο Λεμπρόν. To Chicago και ο πρώην προπονητής του * δεν έβαλε δύσκολα στον Μπλατ Λεμπρόν και κάπου εκεί άρχισαν οι ύμνοι για τον ίδιο .

* Εdit από τον Admin tongue.gif




vs Atlanta Hawks

Atlanta-Cavs 89-97
Atlanta-Cavs 82-94
Cavs-Atlanta 114-111
Cavs-Atlanta 118-88

Η πιο εύκολη στάση κατά την άποψη μου ήταν αυτή στην Ατλάντα. Παρόλο που υπήρχε το πλεονέκτημα έδρας από τους Ηawks οι Cavaliers δεν σταμάτησαν λεπτό και δεν βρήκαν ουδεμία αντίσταση στα μεταξύ τους παιχνίδια. Η Βοστώνη μπορώ να πω έβαλε πιο δύσκολα στο Λεμπρόν παρά οι πρώτοι της ανατολής. H Atlanta με μοναδικό πρώτο βιολί τον Horford , μόνο στο 3ο παιχνίδι κατάφεραν να φανούν ανταγωνιστικοί. Από τη στιγμή που έχασαν τον Korver με τραυματισμό , μειώθηκε το spacing για τους άλλους παίκτες με αποτέλεσμα να βρίσκουν σίδερο μακριά από τη ρακέτα .




Ο Μιλσαπ επισκιάσθηκε από την πολύ καλή εμφάνιση του Thompson ενώ ο Teague ήταν άφαντος αν και τον μάρκαρε o Dellavedova . O Ηorford δεν μπορούσε μόνος του-τιμωρήθηκε και για το 4-και ο Λεμπρόν παρά τα άσχημα ποσοστά του κατάφερνε να οργανώσει το παιχνίδι , να βάλει καλάθια από το ζωγραφιστό και να δημιουργήσει ευκαιρίες και καλάθια για τους συμπαίκτες του.
Ένας play-forward. ( οι ύμνοι συνεχίζονται :Ρ )




Επόμενη Στάση \" GOLDEN STATE WARRIORS, OAKLAND\"
Το πιο πολύ-αναμενόμενο ζευγάρι τελικών για τη φετινή χρονιά, βρίσκεται στη διεκδίκηση του τίτλου.
Οι δύο ομάδες εμφανώς διψασμένες για δαχτυλίδι θα μας δώσουν σίγουρα μια γεμάτη σειρά αγώνων με αρκετές ανατροπές. Ο Love παραμένει εκτός και μένει να δούμε αν θα μπορεί ο Klay Thompson να παίξει στα πρώτα παιχνίδια μετά την διάσειση που έπαθε στον 5ο αγώνα εναντίων του Houston .( edit: Ο Klay πέρασε το τεστ και θα αγωνιστεί στο πρώτο ματς της σειράς..)
Ο Λεμπρόν προκάλεσε τον MVP σε μια κατά τα άλλα ήσυχη , από πλευράς δηλώσεων, χρονιά .
Ο Curry μας χάρισε σπουδαίες εμφανίσεις απέναντι σε all -star παίκτες όπως οι Davis,Gasol,Conley,Harden,Howard και έδειξε το πόσο επικίνδυνος μπορεί να γίνει σε λίγα κλάσματα του δευτερολέπτου.
Αν o Irving είναι υγιής και μπορεί να τον περιορίσει θα κερδίσει το Cleveland ένα μικρό προβάδισμα .Aλλά αυτό μοιάζει εξαιρετικά αμφίβολο , οπότε ετοιμαζόμαστε για άλλη μια MVP σειρά εμφανίσεων από τον Curry .
Το πιο σημαντικό κομμάτι για μένα είναι εκείνο που αφορά την απόδοση των Dellavedova, Smith, Shumpert, Mozgov, οι οποίοι θα βρουν αυτή τη φορά πιο δύσκολα μαρκαρίσματα από τους τελικούς Ανατολής. Ο Lebron πάλι θα συναντήσει double teams , ο Tristan Thompson δίνει μέχρι στιγμής εξαιρετικό πλεονέκτημα στο Cleveland μέσω των επιθετικών rebound και μένει να δούμε αν ο Blatt προτιμήσει να παίξει με τους Thompson Mozgov ή με πιο κοντά σχήματα .
Ο James Jones θα πάρει τα σουτάκια του αλλά αυτή τη φορά η τρύπα από την άμυνα του δεν θα χαριστεί από τους αντιπάλους. Perkins,Marion,Miller είναι στην αφάνεια μέχρι στιγμής κάτι που δεν αποκλείει τη συμμετοχή τους , λόγω της εμπειρίας τους , όταν τα πράγματα θα δυσκολέψουν.
Γενικά εύκολες προβλέψεις δεν γίνονται γιατί το ζευγάρι είναι πιο αμφίρροπο από το περσινό. Το σίγουρο είναι ότι θα ζήσουμε μια ακόμα Lebron-ιάδα ανεξαρτήτως των ορέξεων του Curry γιατί τα φετινά επιτεύγματα του James είναι άκρως σημαντικά.
Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα
Εικόνα

1
1 Εικόνα
🏀Steve Nash. 2× NBA ΜVP (2005, 2006)🏀SSOL- Seven Second or Less Len
Εικόνα Εικόνα Εικόνα
Άβαταρ μέλους
SteveNashidis

Captain
Reactions: 2292
Δημοσιεύσεις: 6884
Εγγραφή: Δευ Σεπ 20, 2010 11:36 pm
Τοποθεσία: Arizona
Αγαπημένη θέση: PG
Twitter: https://twitter.com/Nashidis
Αγαπημένος παίκτης: Steve Nash, Devin Booker
Αγαπημένη ομάδα: Phoenix-Suns
Προειδοποιήσεις: 0

Σάβ Μάιος 28, 2022 4:59 pm

2015 Eastern Conference Champions: Cleveland Cavaliers by Sacarame

Εικόνα
#23. Lebron James

Games played (playoffs): 14
Games Started (playoffs): 14
Στατιστικά playoffs: 27.6π. , 10.4ρ. , 8.3 ασ., 1.8 κλ. , 1.3 μπλ.

Ο κυριότερος λόγος που οι Καβς είναι στους Τελικούς... Σκούπισε τους Κέλτες, έβαλε το σουτ μέσα στο United Center και γύρισε τη σειρά με τους Ταύρους, έκανε αστρονομικά νούμερα στη σειρα με την Ατλάντα. Ο Τζέημς θέλει να επιστρέψει στους τίτλους.

#2. Kyrie Irving

Games played (playoffs): 12
Games Started (playoffs): 12
Στατιστικά playoffs: 18.7π. , 3.3ρ. , 3.7 ασ.

Ο Kyrie δεν είναι σε καλή κατάσταση, κουβαλάει ακόμα τον τραυματισμό και δεν μπορεί να συνεισφέρει στους Καβς στο 100% των δυνατοτήτων του. Στους τελικούς βέβαια θα χρειαστεί να κάνει αισθητή την παρουσία του, ειδικά όταν απέναντι του θα είναι ο MVP της φετινής σεζόν και συμπαίκτης του στην Team USA.

#13. Tristan Thompson

Games played (playoffs): 14
Games Started (playoffs): 9
Στατιστικά playoffs: 9.4π. , 9.9ρ. , 1.3 μπλ.

Ο αφανής ήρωας. Ο Τομπσον κάνει πολύ καλά παιχνίδια στα play-offs και βοηθάει ώστε να μην φανεί το κενό του Κεβιν Λοβ. Συνεπής στο σκοράρισμα του, πολύ δυναμικός στα ριμπάουντ. Αναμένουμε τις μάχες του κάτω από τα καλάθια με τη front- line των Warriors

#4. Iman Shumpert

Games played (playoffs): 14
Games Started (playoffs): 10
Στατιστικά playoffs: 10π. , 5.4ρ. , 1.4 ασ. , 1.0 κλ.

O Shumpert έχει βρει το ρόλο του στους Καβς και αξιοποιείται σωστά από το προπονητικό σταφ. Το πρόβλημα του Kyrie δίνει την ευκαιρία στον Ιμάνη να φανεί περισσότερο και στο επιθετικό κομμάτι, πέραν της αμυντικής συνεισφοράς που ήταν ο κύριος λόγος για τον οποίο αποκτήθηκε. Λογικά θα τον δούμε στο μαρκάρισμα του Κάρι.

#5. J. R. Smith

Games played (playoffs): 12
Games Started (playoffs): 4
Στατιστικά playoffs: 13.5π. , 4,9ρ. , 1.3 ασ. , 1.2 κλ.


Άλλος ένας πρώην Νικερμπόκερ που βρήκε ρόλο στο Κλίβελαντ. Ο Smith έχει αναλάβει να βοηθάει στο σκοράρισμα με το μακρινό του σουτ και μέχρι στιγμής το καταφέρνει. Εντάξει, δεν λείπουν και οι βραδιές με τα 10+ τρίποντα, αλλά κάνει φιλότιμες προσπάθειες στα φετινά οφφς να λειτουργήσει ως κανονικος παίκτης.

#20. Timofey Mozgov

Games played (playoffs): 14
Games Started (playoffs): 14
Στατιστικά playoffs: 9,2π. , 7.2ρ. , 1.9 μπλ

Εξελίχτηκε σε πολύ ουσιαστική προσθήκη ο Ρώσος. Οι Καβς δεν είχαν ένα rim protector, έναν παίκτη που θα προστάτευε τη ρακέτα τους από τις διεισδύσεις των αντιπάλων. Ο Mozgov ταίριαξε ιδανικά στο ρόλο αυτό, ενώ εκμεταλλεύεται στο έπακρο τις ασσίστ των συμπαικτών του τελειώνοντας τις φάσεις κοντά στο καλάθι. Πολύ εύστοχος και στις βολές.

#8. Matthew Dellavedova

Games played (playoffs): 14
Games Started (playoffs): 2
Στατιστικά playoffs: 7π. , 1.8ρ. , 2.6 ασ.

Ο Αυστραλός από κει που ήταν για πέταμα και για να κουβαλάει πετσέτες, έχει εξελιχτεί σε γρανάζι της λειτουργίας των Καβς. Καλά ποσοστά στο τρίποντο, πιεστικός στην άμυνα, βοηθάει και στην οργάνωση του παιχνιδιού (όταν τον αφήνει ο Λεμπρόν). Μελανό σημείο ότι σε κάθε σειρά χτύπαγε και από έναν αντίπαλο ηθελημένα ή κατά λάθος. Ελπίζουμε ότι δεν θα έχουμε κατι παρόμοιο στους τελικούς.

#1. James Jones

Games played (playoffs): 14
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 4.8π. , 1.5ρ.

Σε ρόλο ρολίστα καθαρά ο Jones. Βοηθάει σε μερικά χαμηλά σχήματα παίζοντας στο 4, και δίνοντας λύσεις με κάποια αμαρκάριστα σουτ.

Περιμένοντας τη Σκουπιδιάρα....

#18. Mike Miller

Games played (playoffs): 4
Games Started (playoffs): 1
Στατιστικά playoffs: 1.5π. , 2.3ρ.

Το ίδιο και για τον Μίλλερ. Δεν χρησιμοποιείται παρά ελάχιστα, και αυτό σε σχήματα και plays που θα του δώσουν ένα ελεύθερο σουτ.


Και η σαπίλα ξεκινά....

#3. Kendrick Perkins

Games played (playoffs): 7
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: Χέσε μας ρε Πέρκινς που θες και στατς 1.1π. , 1.1ρ.

Ώωωωωωωωρε ένας παλίκαρος. Τι να γράψεις για τον Κέντρικ. Μουσι και φάτσα που θυμίζει κατάδικο, κατεβαίνει πιο αργά το γήπεδο και από τη διαδρομή του Τραμ Συνταγμα-Φάληρο, δεν πηδάει ούτε εφημερίδα και όμως θα παίξει τελικούς. Πίσωωω ρε χαμούρα...Μεγάλος φιδουκλας...

#31. Shawn Marion

Games played (playoffs): 6
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 0.3π. , 1.1ρ

Σε διακοσμητικό ρόλο ο Σον στα παιχνίδια που έπαιξε ως τώρα. Κυρίως garbage time και ελάχιστη συνεισφορά. Μένει να δούμε αν θα του ανατεθεί κάποιος ειδικός ρόλος απέναντι στους Green και Barnes.

#12. Joe Harris

Games played (playoffs): 4
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 1.8π. , 0.3ρ.

Δεν αναμένεται να δούμε τον νεαρό στους τελικούς. Μόνο σε περίπτωση κάποιου ματς που οι Καβς θα έχουν εξασφαλίσει τη νίκη από νωρίς... (Φτου κακά..)

#33. Brendan Haywood

Games played (playoffs): 1
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: Ένα σουτ στο 2λεπτο που έπαιξε....Αστοχο βεβαίως..


Άλλο πρωτοπαλίκαρο. Για να καταλάβετε επίπεδο, παίζει λιγότερο από τον Πέρκινς. Μπήκε ένα δίλεπτο στο τελευταίο ματς με την Ατλάντα με το σκορ στο +25, μπας και βάλει ένα καλάθι.. Πήρε τη μπάλα, πόσταρε, ντρίμπλαρε, ποσταρε, ντρίμπλαρε, έκανε το χουυυυυυυυυυυκ.... ταμπλο και έξω. End of story..

Και από το βάθος του σπιτιού του....

#0. Kevin Love

Games played (playoffs): 4
Games Started (playoffs): 4
Στατιστικά playoffs: 14π. , 7ρ. , 2.5 ασ.

Γνωστά τα πράγματα για τον Kevin Love. Ο λόγος που τον βάζουμε στο ρόστερ είναι επειδή αγωνίστηκε σε 4 ματς των play-offs και παραμένει μια σημαντική απώλεια για το Κλίβελαντ..
2015 Western Conference Champions: Golden State Warriors by Sacarame
Εικόνα
#30. Stephen Curry

Games played (playoffs): 15
Games Started (playoffs): 15
Στατιστικά playoffs: 29,2π. , 4,9ρ. , 6,4 ασ.

Τα λόγια είναι λίγα για να περιγράψουν τα πεπραγμένα του Κάρι φέτος. Το MVP της ρέγκιουλαρ θα μπορούσε να τα πει όλα, (SG: ΠΡΟΦΑΝΩΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΡΚΕΙ) όμως ο Κάρι συνέχισε σε ίδιο τέμπο και στα offs. Μένουμε να δούμε αν θα μπορέσει να είναι εξίσου αποτελεσματικός και θεαματικός υπό την πίεση της κατάκτησης του πρωταθλήματος. (SG: λολ απλά)

#23. Draymond Green

Games played (playoffs): 15
Games Started (playoffs): 15
Στατιστικά playoffs: 14π, 10,8ρ. , 5,3 ασ. , 1,7 κλ. , 1,2 μπλ.

Ένας από τους καθοριστικότερους παράγοντες της φετινής πορείας των Warriors. Ο Green είναι πραγματικά παντού και στις δύο πλευρές του γηπέδου και τα κάνει όλα. Σκορ κοντά και μακριά στο καλάθι, ριμπάουντ και τρομερή συνεισφορά στην άμυνα. Λογικά θα τον δούμε να μαρκάρει τον Λεμπρον στη σειρά των παιχνιδιών. Ματς απ που ίσως κρίνει και τον πρωταθλητή..

#11. Klay Thompson

Games played (playoffs): 15
Games Started (playoffs): 15
Στατιστικά playoffs: 19,7π, 3.7ρ, 2.9ασ

Ο πιστολέρο των Warriors έφυγε με concussion από το τελευταίο παιχνίδι των Τελικών Δύσης, όμως πέρασε το λεγόμενο concussion protocol testing και τίθεται στη διάθεση του Kerr για το πρώτο παιχνίδι. Η ικανότητα του Klay στο σκοράρισμα είναι δεδομένη, και το θέμα είναι σε τι κατάσταση θα βρίσκεται μετά τον τραυματισμό και πόσο ο τελευταίος μπορεί να επηρεάσει τη συνολική του απόδοση. Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ερώτημα που θα κρίνει πράγματα στη σειρά το ποιον θα κληθεί να μαρκάρει και σε πόσο καλή κατάσταση θα βρίσκεται για να τα καταφέρει αποτελεσματικά.

#40. Harrison Barnes

Games played (playoffs): 15
Games Started (playoffs): 15
Στατιστικά playoffs: 11.3π, 5.0ρ, 1.8 ας

Και αυτός σε χρονιά εξέλιξης φέτος. Έδεσε ιδανικα με τον Green στις θέσεις των Forwards. Η ικανότητα του να ανεβοκατεβαίνει στο 3 και στο 4 δίνει ευχέρεια για ποικίλα σχήματα στον προπονητή του. Συνεπής στο σκοράρισμα και στα ριμπάουντ. Κάνει τα πάντα και συμφέρει ή κάποιο άλλο κλισέ παίκτου που κανείς δεν εκτιμά αρκετά.

#12. Andrew Bogut

Games played (playoffs): 15
Games Started (playoffs): 15
Στατιστικά playoffs: 5.3π, 8.6ρ, 4.9ασ

Το σημαντικότερο για τον Αυστραλό είναι ότι διατηρείται υγιής και χωρίς προβλήματα. Έχει αγωνιστεί σε όλα τα φετινά παιχνίδια των Warriors στα play-offs αποτελώντας την κολώνα τους μέσα στο καλάθι. Σημαντικός στο αμυντικό κομμάτι, ενώ συνεισφέρει και επιθετικά με την ικανότητα του να βρίσκει τον ελεύθερο παίκτη και να τον τροφοδοτεί σωστά. (SG: Αν έβαζε και μερικά παραπάνω απ’ τα πανελεύθερα που του δίνουν καλά θα ήταν.)

#9. Andre Iguodala

Games played (playoffs): 15
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 8.0π, 3.9ρ, 3.3 ασ, 1.2 ασ.

Σε βοηθητικό ρόλο όλη τη χρονιά ο Iggy δεν έχει βοηθήσει όσο θα περίμεναν πολλοί ( γκουχου γκούχου..). (SG: Δεν το έγραψα εγώ.) Θα έρθει από τον πάγκο κάνοντας λίγο από όλα (SG: λέξη –κλειδί: λίγο) ενώ λογικά θα του ανατεθεί και κάποιος ρόλος εξολοθρευτή, είτε απέναντι στο Λεμπρόν είτε πιο πιθανά σε κάποιο από τα υπόλοιπα guards των Καβαλίερς.

#34. Shaun Livingston

Games played (playoffs): 15
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 5.0π, 2.7ρ, 2.0ασ

Τhe return. Ναι, το Ρώσικο. Ο Μεγάλος Shaun Livingston απέδειξε πως το επίσημο της αναγέννησής του στους Nets δεν ήταν περιοδικού χαρακτήρα, έκανε πολύ μεστές εμφανίσεις ερχόμενος από τον πάγκο και οργανώνοντας τη second unit, ενώ τον ειδαμε αρκετές φορές και σε ρόλο δεύτερου guard δίπλα στον Κάρι. Βασιλιάς του small lineup που κυριάρχησε της λίγκας για 90κάτι παιχνίδια ως τώρα.

#19.Leandro Barbosa

Games played (playoffs): 15
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 5.0π, 1.0ρ, 1.0ασ

Να που ο Βραζιλιάνος στα γεράματα θα παίξει τελικούς ΝΒΑ. Οι Warriors τον υπέγραψαν ως συνέχεια της προσπάθειάς τους να αυξηθούν οι έμπειροι contributors, με κύριο στόχο να δώσει κάποιες λύσεις στο σκοράρισμα καθώς η 2nd παρουσίαζε μια δυσκολία σε αυτόν τον τομέα. Μέχρι στιγμής έχει ανταποκριθεί αρκετά καλά καθώς το up tempo του GS βοηθάει το παιχνιδι του Λεαντρίνιο, που παρά τη φθορά του χρόνου αντέχει να δίνει καλά λεπτά. Μένει να δούμε αν θα μπορέσει να είναι εξίσου συνεπής στους τελικούς.

#31. Festus Ezeli

Games played (playoffs): 15
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 3.2π, 3.0ρ

Τιμιότατος ο Γίγαντας Ήφαιστος. Σε πολύ λίγο χρόνο συμμετοχής, κατάφερνε πάντα να είναι χρήσιμος. Λαμπρή απόδειξη ο ημιτελικός με το Houston που υπήρξε καθοριστικός στην άμυνα στον Howard, την ώρα που ο Bogut τα είχε βρει σκούρα. (SG: Έλεος, ο Ezeli είναι ο καλύτερος παίκτης του roster. Οk, είναι σίγουρα πολύ καλύτερος απ’ το credit που του δίνει αυτή η μία γραμμή.)

Τα κουρασμένα/τραυματισμένα παλικάρια...

#10. David Lee

Games played (playoffs): 9
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 2.0π, 2.7ρ, γελάει ο κόσμος (SG: Ούτε αυτό το έγραψα καν εγώ. Το 59 pick άμα πάρουμε κερδισμένος θα νιώθω.)

#5. Marreese Speights

Games played (playoffs): 7
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 4.0π, 2.3ρ

Μακάρι στην επιστροφή του να μπορέσει να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στο 100%, είναι μια ακόμα ποιοτική λύση στη διάθεση του Kerr.

Οι παροπλισμένοι..

#20. James Michael McAdoo

Games played (playoffs): 4
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 1π, 0.8ρ
Από μεγάλο prospect σε undrafted ρεμάλι σε πιθανή μελλοντική ελπίδα για ένα απ’ τα πιο μοδάτα franchise της εποχής μας, καθόλου άσχημα. Που να προσπαθούσε κιόλας, εκτός αν άρχισε να το κάνει πλέον….

#25. Brandon Rush

Games played (playoffs): 3
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 1π, 1ρ
Άλλος ένας πολυτραυματίας περιμένει τη δικαίωσή του. Οκ, αυτός δεν παίζει συχνά.

#7. Justin Holiday

Games played (playoffs): 4
Games Started (playoffs): 0
Στατιστικά playoffs: 0.8π, 0.3ρ

Ο μόνος Holiday που αναγνωρίζω είναι Ο άλλος. Ο Justin έκανε garbage time party φέτος στη regular, στην postseason μάλλον απλά έχει την καλύτερη θέση στο γήπεδο να βλέπει τι γίνεται. Και δεν πρόκειται να αλλάξει αυτό.


1
1 Εικόνα
🏀Steve Nash. 2× NBA ΜVP (2005, 2006)🏀SSOL- Seven Second or Less Len
Εικόνα Εικόνα Εικόνα
Απάντηση

Επιστροφή στο “The History of NBA Finals since 1947 and counting...”