BasketForum

Διακρίσεις
Ολυμπιακοί Αγώνες: 3η θέση το 1936
Παναμερικανικό: 1η θέση το 2013, 3η θέση το 2017
Μουντομπάσκετ: 5 συμμετοχές, υψηλότερη θέση η 8η (1967)

Η ομάδα του Μεξικού μετά από αρκετά χρόνια αφάνειας έγινε ξανά γνωστή στο διεθνές κοινό την δεκαετία του 2010 χάρη κυρίως στην παρουσία σε αυτήν του μεγάλου Gustavo Ayon. O Ayon πλέον έχει σταματήσει, ορισμένοι όμως από τους συμπαίκτες του δίνουν ακόμη το παρόν. Δυστυχώς όμως δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια νέα γενιά να πάρει την σκυτάλη, με την ομάδα να είναι σε γενικές γραμμές μία από τις πιο γερασμένες της διοργάνωσης.

Ρόστερ
2. Gael Bonilla (2.02 - 2003), Mexico City Capitanes (USA)
3. Fabian James (1.98 - 1992), Atenas (ARG)
4. Paul Stoll (1.80 - 1985), Libertadores de Queretaro (MEX)
7. Jorge Gutierrez (1.91 - 1988), Libertadores de Queretaro (MEX)
8. Moises Andriassi (1.85 - 2000), Astros de Jalisco
9. Francisco Cruz (1.91 - 1989), Manisa (TUR)
10. Gabriel Giron (1.92 - 1988), Libertadores de Queretaro (MEX)
13. Orlando Mendez (1.83 - 1986), Mexico City Capitanes (USA)
15. Jorge Camacho (2.01 - 1989), Dorados de Chihuahua (MEX)
25. Israel Gutierrez (2.06 - 1993), Dorados de Chihuahua (MEX)
34. Joshua Ibarra (2.11 - 1995), Brampton (CAN)
44. Daniel Amigo (2.08 - 1995), Libertadores de Queretaro (MEX)

Προπονητής: Omar Quintero (1981)

Depth Chart
1. Gutierrez - Stoll - Andriassi
2. Cruz - Mendez
3. Bonilla - Giron
4. Jaimes - Gutierrez I. - Camacho
5. Amigo - Ibarra

Τα συν
Η περιφερειακή γραμμή της ομάδας είναι σίγουρα μιας κάποιας ηλικίας, αλλά είναι όλοι πολύ "κωλοπετσωμένοι" παίκτες, είναι βασικά σχεδόν αυτούσια η ίδια περιφέρεια εδώ και 10 χρόνια. Ειδικότητά τους βέβαια είναι η επίθεση και όχι η άμυνα, με προεξάρχοντα τον Paco Cruz, που μόλις πριν 2 χρόνια ήταν ο πρώτος σκόρερ της πολύ δυνατής τουρκικής λίγκας.

Τα πλην
Τουλάχιστον μέχρι αποδείξεως του εναντίου, οι ψηλοί της ομάδας δεν είναι του ίδιου επιπέδου (αν και έστω είναι νεότεροι των περιφερειακών). Ο Amigo είναι σίγουρα ένας ενδιαφέρων παίκτης (γεννημένος στις ΗΠΑ, ενώ έχει αγωνιστεί και με την εθνική Αργεντινής και με του Μεξικού!), που όμως στερείται πολλών παραστάσεων. Αντίστοιχα και το βασικό τεσσάρι(?) Jaimes, που είναι πλέον στα 31 του χωρίς να έχει αγωνιστεί ποτέ του εκτός της λατινικής Αμερικής.

Στόχος
Ο όμιλος με Λιθουανία, Μαυροβούνιο και Αίγυπτο αφήνει περιθώρια για το καλύτερο και για το χειρότερο. Σίγουρα η πρόκριση στους 16 θα είναι επιτυχία, οτιδήποτε πέρα από αυτό θαύμα.

Ο Josh Ibarra θα είναι ο βασικός ψηλός και όσο αντέχει θα παίζει ο Amigo που προέρχεται από τραυματισμό και ουσιαστικά είναι ανενεργός σε όλη την προετοιμασία. Παρόλο που δεν σου γεμίζει το μάτι ο Ibarra καταφέρνει και είναι αρκετά αποτελεσματικός στα όρια του double-double. Ο Amigo νομίζω ότι μπήκε στη δωδεκάδα γιατί προπονητής του Μεξικό θέλει να έχει άλλο ένα κορμί ώστε να μπορεί να αντέξει το μέγεθος των αντίπαλων ψηλών (Valanciunas, Motejunas, Vucevic, Dubljevic).

Όντως συμφωνώ πως πρόκειται για την κωλοπετσομένη ομάδα της Αμερικής, τη μόνη που έχει κερδίσει τις ΗΠΑ 3 φορές (έστω και την ομάδα από την G-League), άρα δε θα μου κάνει εντύπωση σε ένα από τα δύο δύσκολα παιχνίδια να κάνουν την έκπληξη.