Δεν υπάρχει σωστό και λάθος προφανώς, είναι τι γεμίζει τον καθένα ή τι τον βολεύει.nikolas_asteri έγραψε: ↑Κυρ Φεβ 15, 2026 7:49 pmΔεν έχω κάποια στέρεη επιχειρηματολογία, πρέπει να κάτσω να το σκεφτώ λίγο καλύτερα και να διαβάσω στατιστικές (που δεν ξέρω αν θα το κάνω) αλλά ήθελα λίγο να πω πάνω σε αυτό το κομμάτι (με το οποίο συμφωνώ 100%):
Εξαρτάται. Εννοούμε Αθήνα κέντρο τύπου Ομόνοια; Για μένα που γεννήθηκα και μεγάλωσα στου Παπάγου κάπως έτσι ήταν η ζωή μου. Ναι δεν είναι κέντρο, αλλά είσαι 10 λεπτά από το κέντρο. Με τα πόδια σχολείο, με τα πόδια προπόνηση, με τα πόδια στους φίλους. Μέχρι και Πολυτεχνείο με τα πόδια πήγαινα (όταν πήγαιναConan1982 έγραψε: ↑Κυρ Φεβ 15, 2026 7:29 pmΓια μένα το γεγονός ότι ξυπνάω το πρωί, παίρνω τα παιδιά με τα πόδια αφήνω την μεγαλύτερη λίγο παρακάτω να πάει με την φίλη της στο Δημοτικό, περνάω αφήνω τα παιδιά στο Νηπιαγωγείο και μετά πάω με τα πόδια στην δουλεια΄μου είνα ανεκτίμητο. Περπατάω και βλέπω γνωστούς, συγγενείς, φίλους, δεν γίνονται αυτά στην Αθήνα νομίζω.).
Έχω μείνει χρόνια σε μεγάλη πόλη (Νέα Υόρκ), σε (σχετικά) μικρή πόλη (Aarhus) και τώρα μένω στο Παρίσι που δεν το λες και μικρή πόλη. Το Ααρχους μου άρεσε πολύ, η ποιότητα ζωής ήταν πολύ καλή αλλά πάντα μου φαινόταν λίγο "μικρό". Ίσως να μου άρεσε να μείνω σε μία τέτοια κατάσταση μακροπρόθεσμα αλλά πάντα λέω πως η ΝΥ είναι το καλύτερο μέρος στη Γη. Παρίσι είναι ένα καλό compromise.
Ειδικά για εμάς που ταξιδεύουμε πολύ συχνά, είναι πίκρα να μην είναι κοντά μεγάλο αεροδρόμιο. Για να πάω να Αμερική από το Aarhus δηλαδή έπρεπε να πάω συνήθως στο Billund που ήταν 1.5 ώρα μακριά (και τα λεωφορεία ήταν μία φορά την ώρα) και από εκεί πάντα με connection κάπου Φρανκφούρτη/Παρίσι/Άμστερνταμ.
Νομίζω πως η ιδανική ζωή για μένα είναι αυτή που περιέγραψα πιο πάνω, ίσως επειδή μεγάλωσα έτσι: στα προάστια μίας πόλης, ώστε να έχεις τα καλά μιας μικρότερης, συνεκτικότερης κοινωνίας, αλλά να είσαι σχετικά δίπλα στα πάντα. Τα πεθερικά μου δηλαδή που μένουν στα προάστια της Νέας Υόρκης αλλά σε 20 λεπτά με το τραίνο είσαι Port Authority έχουν καλή φάση. Βέβαια η Αμερική έχει άλλα προβλήματα με τις τοπικές συγκοινωνίες αλλά είναι άλλη συζήτηση αυτή.
Μου αρέσει η φύση, πάντα μου άρεσε, αλλά δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ζήσω μακροπρόθεσμα σε χωριό.
Για τα προάστια δεν έχω ιδιαίτερη άποψη πως είναι η ζωή, πήγαινα σε γνωστούς, συγγενείς αλλά δεν έμενα μόνιμα. αλλά στην Αθήνα είτε κέντρο είτε προάστια δεν είμαι σίγουρος, θέλω να πω μένεις εκεί μεγαλώνεις πας σχολείο, οκ είναι όλα κοντά, μετά θέλεις να πας να δεις έναν φίλο σου και αυτός πάει και μένει Πειραιά ένα παράδειγμα, η δουλειά σου ξαφνικά βρίσκεται στο κέντρο, δεν βλέπω δηλαδή πως μπορείς να γλυτώσεις όλο αυτό με τις μετακινήσεις. Για μένα μου φαίνεται βουνό πλέον κάτι τέτοιο.
Όπως απολαμβάνω να περιποιούμαι τα δέντρα, τον κήπο, να κόβω το ρόγδι από το δέντρο, τα πορτοκάλια, τα λεμόνια, τα μούσμουλα τα σύκα και μην απαριθμήσω τώρα τα πάντα (μέχρι να ερημοποιηθούμε όπως πάει) και από την άλλη μας λείπουν πράγματα, δεν έχει θέατρο δίπλα σου ή σινεμά πρέπει να το κανονίσεις), δεν έχεις να πας στο τάδε εστιατόριο που άνοιξε, τα παιδιά σου δεν έχουν να διαλέξουν ανάμεσα σε 20 διαφορετικές δραστηριότητες και πάει λέγοντας, κάτι χάνεις κάτι κερδίζεις. Πολλοί βρίσκουν την ζωή εδώ έως και ανυπόφοροι, ή κι εγώ κατά διαστήματα.
Στην Αθήνα επίσης θυμάμαι με αποστροφή σχεδόν την ταλαιπωρία για να πάμε να κάνουμε κάνα μπάνιο και τον κόσμο που είχε και κυρίως την επιστροφή. Εντάξει δεν σημαίνει ότι στα χωριά έχουν όλοι πρόσβαση σε θάλασσες και ωραίες παραλίες αυτό είναι και που μένεις προφανώς.
Το σίγουρο για μένα είναι ότι δεν μετάνιωσα για τα χρόνια που πέρασα στην Αθήνα, πέρασα ωραία ως φοιτητής και στην συνέχεια ως εργαζόμενος, αλλά επίσης δεν θα γύριζα εύκολα εκεί πλέον.
. Αυτό στην πόλη δεν μπορεί να γίνει ακόμη και αν μένεις π.χ. στην Πεύκη (εκεί που καβαλάς το αμάξι για να πας να πάρεις ψωμί από το φούρνο).
. Η δημοσιονομική κρίση το 2010 γενικά το νομό δεν τον πολύ επηρέασε λόγω κυρίως της μεγάλης αγροτικής και κτηνοτροφικής παραγωγής. 
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο