Τελείωσε ο πρώτος γύρος του ομίλου C χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις. Η Αμερική επικράτησε τελικά άνετα της μαχητικής Νέας Ζηλανδίας και εμείς ζοριστήκαμε αλλά κερδίσαμε το εμπόδιο των Ιορδανών που ήταν παραπάνω από αξιόλογοι.
Καποιες τελευταίες παρατηρήσεις:
- Το ματς με τη Νέα Ζηλανδία την Τετάρτη θα είναι "τελικός". Ελπίζω να κάνουμε την υπέρβαση και να τους νικήσουμε.
- Οσον αφορά το ματς με ΗΠΑ φρονώ (

) ότι θα κάνουμε οικονομία δυνάμεων. Ελπίζω να μην ξεφτιλιστουμε με καμία διαφορά 40+ αλλά δεν νομίζω ότι θα τα δώσουν όλα.
- Πείτε ότι θέλετε για τον Ιτούδη και κάντε του όση κριτική θέλετε αλλά εμένα μαρεσει (και) το πάθος που βγάζει σαν προπονητής. Μου θυμίζει αρκετά Γιαννάκη (που αρκετοί κοροΐδευαν). Όσοι όμως έχουν παίξει μπάσκετ ξέρουν ότι είναι και παιχνίδι ψυχολογίας και το να έχεις έναν στιβαρό προπονητή να είναι 40 λεπτά όρθιος και να ζει κάθε φάση ακόμη και όταν το παιχνίδι έχει κριθεί εμένα προσωπικά μου αρέσει.
- Σήμερα μας βγήκε το χαμηλό σχήμα αλλά όταν βρεθούμε απέναντι σε ομάδα με καλό πεντάρι, θα έχουμε τεράστιο πρόβλημα. Παπαγιαννης και Χατζηδάκης πρέπει να κάνουν την υπέρβαση. Γενικά νομίζω ότι η απουσία Μητογλου πλέον θα αποδειχτεί ακόμη χειρότερη από απουσίες Γιάννη, Σλουκα, Καλαθη ή Ντορσει.
- Τι στο καλό συμβαίνει στα επίσημα ματς της Εθνικής με Λαρεντζακη και Παπανικολάου? Ο μεν πρώτος δαιμονιζεται και γίνεται MVP, ο δε δεύτερος είναι λες και ξεχνάει πως σουταρουν. Οκέι, το βγάζεις το πάθος αλλά γιατί έτσι ρε Παπ?
- Θεωρώ ότι και από τις εικόνες που είδαμε σε φιλικά και προηγούμενα παιχνιδια/σεζόν κλπ, αντί για Μποχωρίδη/Μωραίτη θα έπρεπε να είχαμε στην αποστολή Καλαϊτζάκη/Ματζουκα. Δεν ξέρω γιατί επιλέχθηκαν οι πρώτοι από τους δεύτερους.