Ποδόσφαιρο-Ολυμπιακός: Κατάκτηση Conference League.

[chainsaw]

Αυτό που γίνεται σε αυτό το τόπικ είναι τελείως παράλογο. Προσπαθείτε να συγκρίνετε τι είναι πιο σημαντικό, ενώ εν τέλει αυτό είναι κάτι προσωπικό. Δεν έχω δει σχεδόν ποτέ στην ζωή μου μπάλα, δεν έχω πάει καν σε ποδοσφαιρικό αγώνα και είμαι 35. Ούτε τον Παναθηναικό ακολουθώ, ούτε το Ευρο του 2004 δεν παρακολούθησα. Είναι δυνατόν ποτέ να με πείσετε για το πόσο πιο σημαντικό είναι το κονφερενς σε σχέση με την Ευρωλίγκα? Για μένα δεν θα είναι ποτέ, γιατί πολύ απλά μου περνάει τελείως αδιάφορο. Το οτι τα οικονομικά μεγέθη τα οποία είναι involved στο ποδόσφαιρο είναι μεγαλύτερα - αυτό είναι αλήθεια - δεν το κάνει πιο σημαντικό. Το μόνο που δείχνει είναι οτι 20/100 (τυχαίο νούμερο) μπορεί να προτιμούν ποδόσφαιρο, ενώ 2/100 μπάσκετ. Και αυτό όμως μου περνάει αδιάφορο, για μένα πιο σημαντικό είναι το μπάσκετ, γιατί αυτό μου προκαλεί συναισθήματα. Αν έχανα τον τίτλο στο βερολίνο, και το έπαιρνε ο Ολυμπιακός, θα στεναχωριόμουν. Έμαθα για το κονφερενσ, απο το τοπικ εδώ μέσα. Στην χώρα που ζώ, ο κόσμος παρακολουθεί σκι, και άλλα χειμερινά αθληματα, αδιάφορη τους περνάει η μπάλα.
Πρέπει να καταλάβετε οτι αυτό που κάνετε εδώ μέσα είναι παράλογο, και δη, σε ένα μπασκετικό φόρουμ. Εγώ κάνω 35-40 μέρες το χρόνο σκι, και τρελένομαι να παρακολουθώ freeriders να κάνουν drop απο γκρεμούς, και πάω στο Verbier κάθε χρόνο να παρακολουθήσω live to freeride world ski tour. Όσο και να μου πείτε οτι σας περνάει τελείως αδιάφορο -έχει μικρό popularity παγκοσμίως πραγματικα - δεν υπάρχει καμία περίπτωση να το υποβαθμίσετε στο μυαλό μου, επειδή εγώ αυτό αγαπάω, και αυτό με κάνει ευτυχισμένο.

Φίλε μου, υπάρχει η υποκειμενική, υπάρχει και η αντικειμενική άποψη. Είναι πολύ απλο.
Άλλωστε η πλειοψηφία είναι οπαδοί της ομάδας. Δεν τους νοιάζει το άθλημα. Τους νοιάζει η επιτυχία της ομάδας τους

[TakeshyKurosawa1]

Το τι αρέσει στον καθένα είναι προσωπική υπόθεση. Δεν θα σου πει κανείς σε ποιο άθλημα θα δίνεις προσωπικά σημασία περισσότερο.. Όμως το ποδόσφαιρο είναι το νούμερο 1 άθλημα παγκοσμίως. Έχει να κάνει με τη συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών και των ανθρώπων που ασχολούνται! Και παιδιά όσοι είμαστε λίγο παλιοί από 30 χρονών και πάνω στις γειτονιές πάντα μπάλα παίζαμε. Και σκέψου είναι Ελλάδα που δεν έχει καν καλό ποδόσφαιρο!

[Elvetos]

Αυτό που γίνεται σε αυτό το τόπικ είναι τελείως παράλογο. Προσπαθείτε να συγκρίνετε τι είναι πιο σημαντικό, ενώ εν τέλει αυτό είναι κάτι προσωπικό. Δεν έχω δει σχεδόν ποτέ στην ζωή μου μπάλα, δεν έχω πάει καν σε ποδοσφαιρικό αγώνα και είμαι 35. Ούτε τον Παναθηναικό ακολουθώ, ούτε το Ευρο του 2004 δεν παρακολούθησα. Είναι δυνατόν ποτέ να με πείσετε για το πόσο πιο σημαντικό είναι το κονφερενς σε σχέση με την Ευρωλίγκα? Για μένα δεν θα είναι ποτέ, γιατί πολύ απλά μου περνάει τελείως αδιάφορο. Το οτι τα οικονομικά μεγέθη τα οποία είναι involved στο ποδόσφαιρο είναι μεγαλύτερα - αυτό είναι αλήθεια - δεν το κάνει πιο σημαντικό. Το μόνο που δείχνει είναι οτι 20/100 (τυχαίο νούμερο) μπορεί να προτιμούν ποδόσφαιρο, ενώ 2/100 μπάσκετ. Και αυτό όμως μου περνάει αδιάφορο, για μένα πιο σημαντικό είναι το μπάσκετ, γιατί αυτό μου προκαλεί συναισθήματα. Αν έχανα τον τίτλο στο βερολίνο, και το έπαιρνε ο Ολυμπιακός, θα στεναχωριόμουν. Έμαθα για το κονφερενσ, απο το τοπικ εδώ μέσα. Στην χώρα που ζώ, ο κόσμος παρακολουθεί σκι, και άλλα χειμερινά αθληματα, αδιάφορη τους περνάει η μπάλα.
Πρέπει να καταλάβετε οτι αυτό που κάνετε εδώ μέσα είναι παράλογο, και δη, σε ένα μπασκετικό φόρουμ. Εγώ κάνω 35-40 μέρες το χρόνο σκι, και τρελένομαι να παρακολουθώ freeriders να κάνουν drop απο γκρεμούς, και πάω στο Verbier κάθε χρόνο να παρακολουθήσω live to freeride world ski tour. Όσο και να μου πείτε οτι σας περνάει τελείως αδιάφορο -έχει μικρό popularity παγκοσμίως πραγματικα - δεν υπάρχει καμία περίπτωση να το υποβαθμίσετε στο μυαλό μου, επειδή εγώ αυτό αγαπάω, και αυτό με κάνει ευτυχισμένο.

Φίλε μου, υπάρχει η υποκειμενική, υπάρχει και η αντικειμενική άποψη. Είναι πολύ απλο.
Άλλωστε η πλειοψηφία είναι οπαδοί της ομάδας. Δεν τους νοιάζει το άθλημα. Τους νοιάζει η επιτυχία της ομάδας τους

Το ξεκαθάρισα απο την αρχή, οτι δεν είμαι οπαδός καμίας ομάδας. Είμαι φίλαθλος του μπάσκετ και υποστηρίζω τον Παναθηναικό. Νομίζω το φόρουμ είναι φόρουμ για μπάσκετ, και όχι οπαδικό φόρουμ. Όπως έγραψα, αντικειμένικά τι είναι πιο σημαντικό δεν μπορείς να το ορίσεις, γιατί είναι κάτι προσωπικό. Άλλο πιο δημοφιλές, άλλο πιο σημαντικό, καμία σχεση. Τώρα αν οπαδοί θέλουν να τις μετρήσουν για το ποιός είναι μεγαλύτερος σύλλογος, σίγουρα είναι και οι δύο μεγάλοι σύλλογοι, είναι δύσκολο να βρεις ένα αντικειμενικό metric για να πεις ξεκάθαρα οτι μια απο τις δύο ομάδες είναι ξεκάθαρα μεγαλύτερη ομάδα. Και αυτό φυσικά αλλάζει και μέσα στο χρόνο, δεν είναι κάτι σταθερό. Γενικά, μάλλον είναι πιο σημαντικό metric ο αριθμός των οπαδών κάθε ομάδας σε σχέση με οτιδήποτε άλλο, γιατί αυτοί της δίνουν και την δύναμη της και το potential της για τίτλους και πορείες, τα οποία προυποθέτουν πολλά έσοδα. Ο Ολυμπιακός έχει με βάση κάτι πηγές που είχα δει παλιότερα 200-300 χιλιάδες περισσότερους φιλάθλους στην επικράτεια. 1.5 vs 1.8 εκατομμύρια. Όλα αυτά αλλάζουν μέσα στον χρόνο. Δείτε τι brand ήταν οι bucks πριν τον Αντετοκούμπο, και τι αξία έχουν σήμερα.

[Elvetos]

Το τι αρέσει στον καθένα είναι προσωπική υπόθεση. Δεν θα σου πει κανείς σε ποιο άθλημα θα δίνεις προσωπικά σημασία περισσότερο.. Όμως το ποδόσφαιρο είναι το νούμερο 1 άθλημα παγκοσμίως. Έχει να κάνει με τη συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών και των ανθρώπων που ασχολούνται! Και παιδιά όσοι είμαστε λίγο παλιοί από 30 χρονών και πάνω στις γειτονιές πάντα μπάλα παίζαμε. Και σκέψου είναι Ελλάδα που δεν έχει καν καλό ποδόσφαιρο!

To πιο δημοφιλές, ναι. Το πιο σημαντικό είναι κάτι άλλο, και γίνεται προσωπικό. Για κάποιους ο αθλητισμός γενικά είναι ασήμαντος. Ενδιαφέρον αυτό που είπες για τις γειτονιές. Η καταγωγή μου είναι απο Θεσσαλονίκη, και μπορώ να σου πω οτι παίζαμε περισσότερο μπάσκετ στο σχολείο. Μπάσκετ με στείλανε επίσης οι γονείς μου στο δημοτικό. Σίγουρα έχει να κάνει με τις προτιμήσεις του γονέα - το πρώτο άθλημα που θα δοκιμάσει το παιδί μου πχ είναι σκι και όχι μπάλα η μπάσκετ - αλλά και με την κοινωνία - υπήρχε μάλλον την δεκαετία του 90 η αύρα του 87, και ιδιαίτερα η Θεσσαλονίκη στα 90s ήταν σίγουρα πιο μπασκετική σε σχέση με τον νότο.

[TakeshyKurosawa1]

Το τι αρέσει στον καθένα είναι προσωπική υπόθεση. Δεν θα σου πει κανείς σε ποιο άθλημα θα δίνεις προσωπικά σημασία περισσότερο.. Όμως το ποδόσφαιρο είναι το νούμερο 1 άθλημα παγκοσμίως. Έχει να κάνει με τη συντριπτική πλειοψηφία των οπαδών και των ανθρώπων που ασχολούνται! Και παιδιά όσοι είμαστε λίγο παλιοί από 30 χρονών και πάνω στις γειτονιές πάντα μπάλα παίζαμε. Και σκέψου είναι Ελλάδα που δεν έχει καν καλό ποδόσφαιρο!

To πιο δημοφιλές, ναι. Το πιο σημαντικό είναι κάτι άλλο, και γίνεται προσωπικό. Για κάποιους ο αθλητισμός γενικά είναι ασήμαντος. Ενδιαφέρον αυτό που είπες για τις γειτονιές. Η καταγωγή μου είναι απο Θεσσαλονίκη, και μπορώ να σου πω οτι παίζαμε περισσότερο μπάσκετ στο σχολείο. Μπάσκετ με στείλανε επίσης οι γονείς μου στο δημοτικό. Σίγουρα έχει να κάνει με τις προτιμήσεις του γονέα - το πρώτο άθλημα που θα δοκιμάσει το παιδί μου πχ είναι σκι και όχι μπάλα η μπάσκετ - αλλά και με την κοινωνία - υπήρχε μάλλον την δεκαετία του 90 η αύρα του 87, και ιδιαίτερα η Θεσσαλονίκη στα 90s ήταν σίγουρα πιο μπασκετική σε σχέση με τον νότο.

Στην πόλη μου βόρεια Ελλάδα επίσης δεν έπαιζε κανείς μπάσκετ. Μόνο ποδόσφαιρο παίζαμε. Επίσης παρακολουθούσαμε μόνο ποδόσφαιρο. Γενικά ίσως έχει να κάνει και με τις περιοχές!

[Two way player]

Αν θες να το εξετάσουμε σε βάθος μπορούμε να δούμε αν το Cοnference αυτή τη στιγμή τα λεφτά τα μοιράζει λόγω κερδών της συγκεκριμένης διοργάνωσης ή επειδή της αποφέρει αδιανόητα κέρδη το CL.

Επειδή αν δεν κάνω λάθος το Europa και το Conference μαζί, δεν φέρνουν broadcasting revenue ούτε το 1/10 της αξίας του CL.

Τεσπά, δεν εχει νόημα να συζηταμε, εγώ μπάσκετ βλέπω από τα παιδικά μου χρόνια λόγω Γκάλη, κι ακούω μέταλ.
Το να μου λέτε για δημοφιλία και χρήματα δεν μου λέει κάτι, θα άκουγα Τέιλορ Σουίφτ και Εντ Σιραν αν με απασχολούσε.

Το να μου λέτε για επίπεδο διοργάνωσης, όσο κι αν έχει πέσει η Ευρωλίγκα, ο Σλούκας είναι πιο κοντά στον Στεφ Κάρι, απ' όσο είναι ο καλύτερος Έλληνας παίκτης ποδοσφαίρου στον Μέσι.


Ξαναλέω, είναι μια επιτυχία μεγάλη και για τον Ολυμπιακό και για το ελληνικό ποδόσφαιρο.
Άλλο που δεν συμφωνώ στο ότι είναι σπουδαιότερο από το να παίξεις τελικό με Άγιαξ και ημιτελικό με Λίβερπουλ στο πρωταθλητριών. Άποψη μου.

Αμάν αυτή η μανία με το Σλούκα, ενώ έχεις για Έλληνα τον Γιάννη, b2b MVP του NBA. Κάποιος θα σε έλεγε εμμονικό.

Κάνουμε τη σύγκριση Ευρωλίγκας - Κόνφερενς.

Ο Γιάννης δεν βλέπει κανέναν, υπάρχουν πόσοι? Ένας, το πολύ δύο ποδοσφαιριστές που να παίζουν αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη και να παίρνουν περισσότερα χρήματα από τον Γιάννη.

[Two way player]

Κύπελλο πρωταθλητριών - champions League
Uefa - Europa league
Κύπελλο κυπελλούχων - conference league

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να το κατανοήσετε κάποιοι;

Μεταξύ άλλων κύπελλο κυπελλούχων έχει πάρει η Μπαρτσελόνα η Μίλαν η Άρσεναλ η Τσέλσι ο Άγιαξ κλπ

Για να συμμετάσχεις στο κυπελλούχων έπρεπε να έχεις πάρει κύπελλο καποτε

[Conan1982]

Κύπελλο πρωταθλητριών - champions League
Uefa - Europa league
Κύπελλο κυπελλούχων - conference league

Γιατί είναι τόσο δύσκολο να το κατανοήσετε κάποιοι;

Μεταξύ άλλων κύπελλο κυπελλούχων έχει πάρει η Μπαρτσελόνα η Μίλαν η Άρσεναλ η Τσέλσι ο Άγιαξ κλπ

Για να συμμετάσχεις στο κυπελλούχων έπρεπε να έχεις πάρει κύπελλο καποτε

Είχαν όμως άλλη αίγλη γιατί στο Πρωταθλητριών συμμετείχαν μόνο οι πρωταθλητές, στο κυπελλούχων μόνο ο Κυπελλούχος και αντίστοιχα στο Ουέφα ισχυρότερες ομάδες.

[Penguin]

Προφανώς και το Κόνφερενς δεν είναι Τσάμπιονς Λιγκ, αλλά δεν παύει να είναι η μεγαλύτερη διάκριση ελληνικού ποδοσφαιρικού σωματείου. Τώρα οι συγκρίσεις με το μπάσκετ είναι άτοπες, μεγάλες διακρίσεις εκεί έχει το ελληνικό μπάσκετ, αλλά όπως και να το κάνουμε, η διάκριση είναι πιο εύκολη.

[WeRuleThisLand]

Για να συμμετάσχεις στο κυπελλούχων έπρεπε να έχεις πάρει κύπελλο καποτε

Είχαν όμως άλλη αίγλη γιατί στο Πρωταθλητριών συμμετείχαν μόνο οι πρωταθλητές, στο κυπελλούχων μόνο ο Κυπελλούχος και αντίστοιχα στο Ουέφα ισχυρότερες ομάδες.

Ήταν πολύ πιο εύκολα γι'αυτό το λόγο. Γιατί συμμετείχαν στους ομίλους οι πρωταθλητές Πολωνίας και των άλλων υποβαθμισμένων πρωταθλημάτων και κυπελλούχοι των υποβαθμισμένων αντί οι δεύτεροι, τρίτοι, τέταρτοι και πρωταθλημάτων όπως το αγγλικό το ισπανικό κτλ κτλ. Που ο τέταρτος της Αγγλίας ήταν 30 κλάσεις ανώτερος από τόν πρωταθλητή Πολωνίας. Πλέον δεν μπαίνουν απευθείας ομίλους πρωταθλητές από πρωταθλήματα αδύναμα και έτσι είναι πολύ πιο δυνατή αγωνιστικά με μεγαλύτερη αίγλη η διοργάνωση

[chainsaw]

O ποδοσφαιρικος Ολυμπιακος εζησε το δικο του 2012, οπως η ομαδα μπασκετ τοτε. Μια σεζον που εμοιαζε εφιαλτης, κατεληξε σε παραμυθι. Με πιστη, δουλεια και καλες διορθωτικες κινησεις το Γεναρη.

[Redoctor_33]

Το τελευταίο στάδιο του σαδισμού. Η υπέρτατη θυσία στον βωμό της συλλογικής αιωνιότητας.

Ακόμα και οι πλέον πιστοί Μπαρτζωκιμπαν νομίζαμε ότι το μέχρι τέλους και ο σαδισμός ήταν μπασκετοκεντρικο. Αλλά τελικά κάναμε λάθος. Αφορούσε όλο το σύνδεσμο.

Τα σημάδια μας τα δινε απλόχερα ο σκακιστης. Τακτική παρουσία στο Καραϊσκάκη. Πάμε να δούμε το ποδόσφαιρο μετά τους αγώνες μπάσκετ.

Η ομάδα ποδοσφαίρου είχε ένα απτά χειρότερα πρώτα μισα. Με το ζόρι κέρδιζε τα ευρωπαϊκά χωριά. Στην Ελλάδα αγκομαχουσε να περάσει τον Άρη. Πολλαπλές αλλαγές προπονητών. Δεν φαινόταν να υπάρχει ελπίδα μέχρι να έρθει ο στρατηγός.

Υπήρχε βέβαια και μια άλλη σημαντική διόρθωση απτην αρχή της χρονιάς. Η επιστροφή του προφήτη Δανιήλ. Το 19/20 ο Ευάγγελος Μαρινάκης είχε κάνει το λάθος να παραχωρήσει μεσούσης της χρονιάς τον Ποντενσε στη Γουλβς. Που τελικά μας απέκλεισε ενώ παίζαμε το καλύτερο ποδόσφαιρο της τελευταίας 25ετιας.

Ο ερχομός του στρατηγού ήταν η κίνηση ματ. Είχε δείξει τα σαδιστικά του διαπιστευτήρια από την περασμένη σεζόν στην Ανδαλουσία.

Έκανε το θαύμα να κερδίσει την Βίλα των 600εκ. Και φτάσαμε στον εν Ελλάδι τελικό. Κάτι έλειπε όμως. Όλα φάνταζαν ρόδινα. Τελικό στο χάντμπολ. Φ4 στο μπάσκετ. Φ4 στο πόλο. Δεν μας έχει μάθει έτσι ο Ολυμπιακός μας.

Ο σκακιστής ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Έπρεπε να θυσιάσει το δικό του φετινο δημιούργημα. Αν περνούσε στον τελικό ήταν βέβαιο ότι ο Αταμάν δεν θα τα κατάφερνε. Οπότε έπρεπε να θυσιαστεί απτον ημιτελικό. Ο μόνος τρόπος ήταν να κάνει τόσο κακό πρώτο ημίχρονο που να μην μπορεί να ανατραπεί ούτε απτην team of destiny.

Το σχέδιο ακολουθήθηκε κατά γράμμα. Αποτυχια σε άλλο ένα φ4 και συνάμα νεκρανάσταση του 6/7στερου μετά από 13! χρόνια.

Ερυθρόλευκη εσωστρέφεια και Παναθηναϊκός παροξυσμός. Ακριβώς όπως πρέπει για να βαδίσουμε τον δρόμο του σαδισμού μέχρι τέλους. Ήρθε και η ήττα στο χάντμπολ εντός έδρας στα πέναλτι για να δέσει το γλυκό.

Η νεκρανάσταση του Εφταστερου ήταν απαραίτητη. Πάντα χρειάζεται ένας εσωτερικός ή εξωτερικός αντίπαλος για την μέγιστη συσπείρωση όπως και έγινε. "Λαλαλαλαλαλαλα"

Η είσοδος του τροπαίου με τον Τραϊανο Δέλλα ήταν ξεκάθαρο σημάδι.
Γκολ στα τελευταία λεπτά της παράτασης με κεφαλια 1-0 και σήκωσέ το, το τιμημενο.

Για να ολοκληρωθεί ο σαδισμός μπήκε στο τέλος και ο Ελ Αραμπι, προφήτης του Ελ Κααμπι. Όπως και στην ιστορική νίκη με Άρσεναλ το 19/20 μετά το γκολ του Βορειοαφρικανου οι αντίπαλοι χάσανε γκολ σχεδόν εξ επαφής.

Το μέχρι τέλους είχε ολοκληρωθεί.

Το κομμάτι του παζλ που έλειπε συμπληρώθηκε.

Ο Ολυμπιακός Πειραιώς ειναι και επισήμως πλέον ο πολυαθλητικοτερος σύλλογος παγκοσμίως.

Ευχαριστούμε Στρατηγέ που ακολούθησες τον δρόμο που σου χάραξε ο Σκακιστής με την ιφιγενειακη του θυσία.

[HackerBaby]

Το τελευταίο στάδιο του σαδισμού. Η υπέρτατη θυσία στον βωμό της συλλογικής αιωνιότητας.

Ακόμα και οι πλέον πιστοί Μπαρτζωκιμπαν νομίζαμε ότι το μέχρι τέλους και ο σαδισμός ήταν μπασκετοκεντρικο. Αλλά τελικά κάναμε λάθος. Αφορούσε όλο το σύνδεσμο.

Τα σημάδια μας τα δινε απλόχερα ο σκακιστης. Τακτική παρουσία στο Καραϊσκάκη. Πάμε να δούμε το ποδόσφαιρο μετά τους αγώνες μπάσκετ.

Η ομάδα ποδοσφαίρου είχε ένα απτά χειρότερα πρώτα μισα. Με το ζόρι κέρδιζε τα ευρωπαϊκά χωριά. Στην Ελλάδα αγκομαχουσε να περάσει τον Άρη. Πολλαπλές αλλαγές προπονητών. Δεν φαινόταν να υπάρχει ελπίδα μέχρι να έρθει ο στρατηγός.

Υπήρχε βέβαια και μια άλλη σημαντική διόρθωση απτην αρχή της χρονιάς. Η επιστροφή του προφήτη Δανιήλ. Το 19/20 ο Ευάγγελος Μαρινάκης είχε κάνει το λάθος να παραχωρήσει μεσούσης της χρονιάς τον Ποντενσε στη Γουλβς. Που τελικά μας απέκλεισε ενώ παίζαμε το καλύτερο ποδόσφαιρο της τελευταίας 25ετιας.

Ο ερχομός του στρατηγού ήταν η κίνηση ματ. Είχε δείξει τα σαδιστικά του διαπιστευτήρια από την περασμένη σεζόν στην Ανδαλουσία.

Έκανε το θαύμα να κερδίσει την Βίλα των 600εκ. Και φτάσαμε στον εν Ελλάδι τελικό. Κάτι έλειπε όμως. Όλα φάνταζαν ρόδινα. Τελικό στο χάντμπολ. Φ4 στο μπάσκετ. Φ4 στο πόλο. Δεν μας έχει μάθει έτσι ο Ολυμπιακός μας.

Ο σκακιστής ήξερε τι έπρεπε να κάνει. Έπρεπε να θυσιάσει το δικό του φετινο δημιούργημα. Αν περνούσε στον τελικό ήταν βέβαιο ότι ο Αταμάν δεν θα τα κατάφερνε. Οπότε έπρεπε να θυσιαστεί απτον ημιτελικό. Ο μόνος τρόπος ήταν να κάνει τόσο κακό πρώτο ημίχρονο που να μην μπορεί να ανατραπεί ούτε απτην team of destiny.

Το σχέδιο ακολουθήθηκε κατά γράμμα. Αποτυχια σε άλλο ένα φ4 και συνάμα νεκρανάσταση του 6/7στερου μετά από 13! χρόνια.

Ερυθρόλευκη εσωστρέφεια και Παναθηναϊκός παροξυσμός. Ακριβώς όπως πρέπει για να βαδίσουμε τον δρόμο του σαδισμού μέχρι τέλους. Ήρθε και η ήττα στο χάντμπολ εντός έδρας στα πέναλτι για να δέσει το γλυκό.

Η νεκρανάσταση του Εφταστερου ήταν απαραίτητη. Πάντα χρειάζεται ένας εσωτερικός ή εξωτερικός αντίπαλος για την μέγιστη συσπείρωση όπως και έγινε. "Λαλαλαλαλαλαλα"

Η είσοδος του τροπαίου με τον Τραϊανο Δέλλα ήταν ξεκάθαρο σημάδι.
Γκολ στα τελευταία λεπτά της παράτασης με κεφαλια 1-0 και σήκωσέ το, το τιμημενο.

Για να ολοκληρωθεί ο σαδισμός μπήκε στο τέλος και ο Ελ Αραμπι, προφήτης του Ελ Κααμπι. Όπως και στην ιστορική νίκη με Άρσεναλ το 19/20 μετά το γκολ του Βορειοαφρικανου οι αντίπαλοι χάσανε γκολ σχεδόν εξ επαφής.

Το μέχρι τέλους είχε ολοκληρωθεί.

Το κομμάτι του παζλ που έλειπε συμπληρώθηκε.

Ο Ολυμπιακός Πειραιώς ειναι και επισήμως πλέον ο πολυαθλητικοτερος σύλλογος παγκοσμίως.

Ευχαριστούμε Στρατηγέ που ακολούθησες τον δρόμο που σου χάραξε ο Σκακιστής με την ιφιγενειακη του θυσία.

Δυνατός !

[Heisenberg]

Η κατακτηση του κονφερενς δεν θα ξεπεραστει ποτε ουτε απο τους ολυμπιακους αλλα κυριως ουτε απο τους αντιπαλους. Η ευρωλιγκα ειναι ενα κλειστο κλαμπ με συμβολαια των ισχυρων. οποιος πληρωνει μπαινει. αλλα οι συνηθεις υποπτοι στο τελος συνηθως ειναι 5-6 ομαδες. ο ολυμπιακος θα ξαναπαρει ευρωλιγκα καποια στιγμη αλλα και ο παναθηναικος. Στο μπασκετ εχουν παρει ευρωπαικη κουπα και αλλες ελληνικες ομαδες. Αρης, Παοκ , Αεκ.
Στο ποδοσφαιρο ειναι τελειως διαφορετικα. Στις ευρωπαικες διοργανωσεις συμμετεχουν ολοι απο ολες τις χωρες και δινεις προκριματικα οπου φτυνεις αιμα. οι συνθηκες πολυ πιο δυσκολες και οι οικονομικες διαφορες των ομαδων χαοτικες.
εμοιαζε ονειρο τρελό για ολους τους οπαδους των ελληνικων ομαδων η ευρωπαικη κουπα για οποιαδηποτε ευρωπαικη διοργανωση.
Εμεις ακομα να το πιστεψουμε 3 μερες μετα. οι αντιπαλοι για να μην το πιστεψουν ουτε αυτοι γιατι αρνουνται να το πιστεψουν ειναι λογικο ως αμυνα σε αυτο να θελουν να μειωσουν την διοργανωση με γελοια επιχειρηματα. Δεν το αντεχουν κατι τετοιο. οπως δεν θα αντεχαμε και μεις αν επαιρνε ευρωπαικη κουπα αλλη ελληνικη ομαδα.

[WeRuleThisLand]

Τι να λέμε τώρα. Αυτό θα μνημονεύεται για δεκαετίες. Όπως το euro της εθνικής.

Ελληνική ομάδα δεν κατάφερε να πάρει ποτέ ευρωπαϊκό είτε ΟΥΕΦΑ είτε κυπελλούχων όταν το πρωτάθλημα ήταν σε καλύτερη μοίρα και η ψαλίδα απέναντι στους Ευρωπαίους αντιπάλους μικρότερη οικονομικά.

Το να το πάρει ο Ολυμπιακός τώρα απέναντι σε ομάδες από κορυφαία πρωταθλήματα με μπάτζετ που δεν το βλέπουμε ούτε με κυάλια αποτελείς το μεγαλύτερο έπος που έχει γραφτεί από Ελληνικό σύλλογο σε οποιοδήποτε άθλημα.

Και αυτή η διαδρομή ξεκίνησε το καλοκαίρι από τα προκριματικά και έφτασε σύνολο τα 19 παιχνίδια μέχρι την κατάκτηση.

Η ομάδα που είχε την μεγαλύτερη προοπτική αγωνιστικά να το κάνει αυτό ήταν η ομάδα του Μαρτίνς όπου αποκλείστηκε από μια Γουλβς στους 16 με διαιτητικά όργια. Εκείνη η ομάδα πετούσε φωτιές και έπαιζε σε πολύ υψηλό ρυθμο. Και η ομάδα του Μπάγεβιτς το 98 όπου ο αέρας στέρησε σε εκείνη την ομαδάρα την ελπίδα του ακατόρθωτου.

Φέτος έγιναν λάθη στον στελέχωση αλλάξαμε 3 προπονητές δεν περίμενε κανείς τίποτα και ως δια μαγείας εμφανίστηκε ένας προπονητής και 3 δυνατές μεταγραφές τον Γενάρη και η ομάδα βρήκε την χημεία της και την όρεξη της να παίξει και ζήσαμε την μεγαλύτερη στιγμή στην ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου .
Μας το χρωστούσε το κάρμα μάλλον ο αυτοκράτορας του Ελληνικού ποδοσφαίρου να επιβραβεύτει με ένα Ευρωπαϊκό τρόπαιο.
Ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω ότι σηκώσαμε το ευρωπαϊκό