δεν έχω διαβάσει τίποτα από χθες το μεσημέρι οπότε είμαι σίγουρος πως αυτά που σκέφτομαι έχουν γραφτεί ήδη.
να πω μόνο πως τη χάρηκα πολύ την ομάδα χθες. μπήκαμε αγχωμένοι (λογικό, και η Φενέρ ήταν) αλλά σε καμία περίπτωση χεσμένοι. μεγάλη διαφορά από τα προηγούμενα χρόνια.
επίσης μεγάλη διαφορά το να έχεις ένα Ντόρσεϊ να βάζει δυο τρίποντα στο ξεκίνημα που η μπάλα ήταν υπερβολικά βαριά.
χάρηκα και το Μπαρτζώκα και το κοουτσάρισμα του πολύ. αλλαγές εκεί που έπρεπε, τάιμ άουτ εκεί που έπρεπε, αμυνάρα σε όλο σχεδόν τον αγώνα και ηρεμία από τον πάγκο. ο Μπαρτζώκας που θέλουμε.
χάρηκα και για τον Αλέκαρο που πήρε το χρόνο που δικαιούταν. κρίμα που θα μας αφήσει.
αν αύριο μπούμε με αυτή τη νοοτροπία δε το χάνουμε με τίποτα. η ομάδα δείχνει να έχει το σωστό mindset από το Δεκέμβρη και μετά και δε πιστεύω ότι θα το χάσει αύριο αυτό, αλλά είναι αγώνας που μπορεί εύκολα να στραβώσει αν εφησυχαστούμε γιατί για τη Ρεάλ μιλάμε.
Υ.Γ. αν το σηκώσουμε αύριο τη Δευτέρα θα κάνω ποστ με tips για το τι να τρώτε και τι να πίνετε όσο παρακολουθείτε final 4. αλλάξαμε μενού έπειτα από 7 σερί χαμένα φάιναλ 4 και πιστεύω ότι αυτό έκανε τη μεγαλύτερη διαφορά, όχι η ομάδα