Τhe R.I.P. thread

[ggr]

Πω πω, πολύ κρίμα ρε γαμωτο

[tarp7]

Συλλυπητήρια στην οικογένεια του

[benchwarmer]

Πέθανε σήμερα στα 73 του ο Ντράζεν Νταλιπάγκιτς, ο μεγαλύτερος σκόρερ στην ιστορία του γιουγκοσλαβικού μπάσκετ (οκ μετά τον Ντράζεν) και μέλος της τεράστιας Εθνικής Γιουγκοσλαβίας της δεκαετίας του 70, με 12 μετάλλια σε Ολυμπιακούς, Μουντομπάσκετ και Ευρωμπάσκετ, αλλά και πολλά ρεκόρ σκοραρίσματος σε ιταλικό πρωτάθλημα κλπ.

[GK_23]

Τεράστιος παίκτης ο Dalibagic. Σε κάποιες retro συζητήσεις, στην παλιά έκδοση του forum, είχε αναφερθεί ότι τον ήθελε ο Auerbach στους Celtics. Αυτό σε μια εποχή όπου η πιθανότητα να ενδιαφερθεί το NBA για έναν ευρωπαίο παίκτη ήταν σχεδόν μηδαμινή. Πράγματι, το 1976, ο Dalibagic πήρε μέρος στο pre-season camp των Celtics αλλά τελικά η μετακίνησή του στο NBA δεν προχώρησε. Το γεγονός αναφέρεται και στο αρχείο των NYT:

https://www.nytimes.com/1976/09/02/arch ... -home.html

Ενδεχόμενη μετακίνηση του Dalibagic στους Celtics, θα σήμαινε την αναγκαστική παραίτησή του από το δικαίωμα να αγωνίζεται με την εθνική του ομάδα, με βάση τους τότε ισχύοντες κανονισμούς της FIBA. Φημολογείται πως αυτός ήταν ο βασικός λόγος που ο Dalibagic δεν επέλεξε να περάσει τελικά τον Ατλαντικό.

RIP

[Giwrgos_AEK]

ένας απο τους θρύλους της μεγάλης Γιουγκοσλαβίας των 70ς η οποία κατέκτησε 3 ευρωμπασκετ, 2 παγκόσμια πρωταθληματα και 1 χρυσό σε ολυμπιακούς αγώνες το 1980 στη Μόσχα

[ssoulliss]

Είναι τεράστια απώλεια για το μπάσκετ και ιδιαίτερα για το Γιουγκοσλαβικό (Σέρβικο).

- Είναι ο πρώτος σκόρερ της εθνικής Γιουγκοσλαβίας και δεύτερος σε συμμετοχές.

- Είχε στην κατοχή του βραβεία MVP τόσο σε Παγκόσμιο, όσο και σε EuroBasket. Ο πρώτος Γιουγκοσλαβός που το πέτυχε και ένας εκ των 5-6 γενικά που το έχουν καταφέρει.

- Τις σεζόν 1986-87 και 1987-88 είχε μέσους όρους πόντων 36.1 και 37.6 αντίστοιχα με την Hitachi Venezia στο πανίσχυρο ιταλικό πρωτάθλη,α, πάνω από τον Oscar Schmidt!!! Όλα αυτά στην τρυφερή ηλικία των 36...

- Από ότι γράφουν οι Σέρβοι, μέχρι τα 18 δεν είχε καμμία επαφή με το μπάσκετ. Έπαιζε ποδόσφαιρο (ως δεκάρι) και χάντμπολ.

[ggr]

Πέθανε ο Όλιβερ Μίλλερ σε ηλικία 54 ετών.

https://www.espn.com/nba/story/_/id/442 ... d-nba-dies

[tarp7]

Πέθανε ο Όλιβερ Μίλλερ σε ηλικία 54 ετών.

https://www.espn.com/nba/story/_/id/442 ... d-nba-dies

Για κάποιο λογο τον συμπαθούσα πολυ τον Όλιβερ . Κριμα

[ssoulliss]

Είχε έρθει στο Ηράκλειο τις καλές εποχές της Α1. Αν αληθεύει ο αστικός μύθος ότι έκαψε τα πόδια του στους "Αναστενάρηδες" και για αυτό τελικά αποπέμφθηκε τότε ήταν και παλλίκαρος ο συγχωρεμένος.

[Giwrgos_AEK]

Τον θυμαμαι που ηταν μελος της σερβιας το 2007 οταν τα "αστερια" της ομαδας αρνουνταν τη συμμετοχή στην εθνική και ο σλαβνιτς κατέβηκε με 10-11 μικρούς (μεταξυ των οποίων και ο τεοντοσιτες τοτε). Ηταν ενας απο αυτους, δεν ειχε καποια αναλογη εξελιξη μετα.

[ssoulliss]

Απεβίωσε ο Lenny Wilkens σήμερα ίσως η πιο συμπαθής φιγούρα/φατσούλα σε πάγκους μέχρι τα 00s. Υπήρξε τεράστιος παίκτης, των St. Louis Hawks δίπλα στο μέγιστο Bob Pettit, ήταν 9 φορές All-Star δυστυχώς όμως δεν κατέκτησε κάποιο πρωτάθλημα - κομματακί δύσκολο τότε να κερδίσεις τους Celtics ή τους 76ers. Έπαιξε μπάκετ μέχρι τα μπασκετικά του γεράματα (37)- τότε το +30 ήταν απαγορευτικό για τους περισσότερους - με τα τελευταία χρόνια της καριέρας του να είναι παίκτης-πρποπονητής. Νομίζω ότι εκείνη την εποχή ήταν κάπως της μόδας να παίζεις και να προπονείς ταυτόχρονα (π.χ. Bill Russell).

Έφτιαξε 2,5 μεγάλες ομάδες. Τους Seattle Supersonics που κατέκτησαν το πρωτάθλημα του 1979 - θα μπρούσαν να είχαν και άλλα δύο αλλά ο Gus Williams σήκωσε μπαϊράκι - με παίκτες όπως ο Dennis Johnson, ο Jack Sikma (ο πατέρας Luke) και τον Williams που ήταν ο ηγέτης της ομάδας. Μετέπειτα πήγε στους Cavaliers, όπου σε σχεδόν 1.5 χρόνο πήρε μια ομάδα σκορποχώρι και την έκανε πρωταγνίστρια με τους Price, Nance (ο πατέρας του τωρινού) και Daugherty. Εδώ νομίζω ότι το "the Shot" του Jordan τους έκοψε τη φόρα και τους έκανε πνευματικά πολύ ασταθείς (μαζί με τους τραυματισμούς των αστεριών της ομάδας) κόντρα σε καλούς αντιπάλους. Φεύγοντας από εκεί επέστρεψε στους αγαπημένους του Hawks (το 1993) όπου κυριολεκτικά πήγε την ομάδα τρένο παίζοντας μπασκετάρα - ποιος δε θυμάται άλλωστε το δίδυμο Mookie-Augmon δίπλα στον Dominic - μέχρι που έγινε ανταλλαγή ο Wilkins στους Clippers για να έρθει ο νεώτερος και ανερχόμενος τότε Danny Manning (παίκτης που δε δικαίωσε τις προσδοκίες). Θεωρώ ότι με τον Dominic στη σεζόν μετά το πρώτο αντίο του Jordan θα έπαιζαν τελικούς το λιγότερο και ίσως αυτό επηρέαζε την απόφαση του Dominic, λίγο αργότερα, να έρθει στην Ευρώπη. Αυτή ήταν η μισή ομάδα αφού λίγο αργότερα οι Hawks δε συνήλθαν ποτέ και απλά συμπλήρωναν την οκτάδα των play-offs (κάτι που ασφαλώς δεν είναι λίγο).

Αυτό δεν αλλάζει ότι λίγο αργότερα έγινε ο προπονητής με τις περισσότερες νίκες στη λίγκα και τα περισσότερα παιχνίδια. Λίγο αργότερα (στα μέσα των 00s) τον προσπέρασε σε νίκες ο Nelson και σχετικά πρόσφατα Popovich προσπέρασε και τους δύο. Παραμένει όμως πρώτος σε παιχνίδια με 2.487.

[ssoulliss]

Συνέχεια στις δυσάρεστες ειδήσεις με την απώλεια του Micheal Ray Richardson ή πιο απλά του "Sugar" Richardson, από την επάρατο νόσο. Από ότι γράφουν στις ΗΠΑ θεωρείτε μέχρι σήμερα ο μεγαλύτερος παίκτης του ΝΒΑ που δεν έχει μπει στο Hall of Fame. Ήταν ένας αθλητικός guard που μπορούσε στο χαλαρό να έχει 20 πόντους, 5-6 ριμπάουντς καμμια δεκαριά ασίστ και το λιγότερο 3 κλεψίματα. Είχε συλλέξει αρκετά βραβεία και ήταν 4 φορές All Star. Το 1986 όμως ο θείος Stern τον "καταδίκασε" για υπόθεση ναρκωτικών - δεν ήταν ο μόνος εκείνα τα χρόνια - με ισόβιο αποκλεισμό από τη λίγκα. Λέγεται επίσης ότι ο Sugar θεώρησε ρατσιστική και άδικη την τιμωρία του αφού ήταν μαύρος σε αντίθεση με λευκούς "παραβάτες" της εποχής που έμεναν στο απορόβλυτο. Με τα πολλά η ποινή άρθηκε, ωστόσο ο παικταράς ήρθε στην Ευρώπη στην ηλικία των 33 όπου έπαιξε μπάσκετ μέχρι τα 47!!!!

Αρχικά στην Knorr Bologna με τους Clemon Johnson, Brunamonti, Coldebella, Binelli, τον μπαμπά Gallinari και προπονητή τον Έκτορα, μετέπειτα πήγε σε αρκετές ομάδες/χώρες για να αγωνιστεί. Με τους Ιταλούς πήρε το Κύπελλο Κυπελλούχων το 1990 ενώ εκεί που τον θυμόμαστε περισσότερο είναι από τα χρόνια τους στην Antibes, όταν με συμπαίκτη το "δικό" μας David Rivers έσπασαν το δίπολο Limoges-Orthez κατακτώντας το πρωτάθλημα Γαλλίας. Όλα αυτά κοντά στα...40. Δυστυχώς πλέον τέτοιοι παίκτες τώρα δεν υπάρχουν, ειδικά εδώ στας Ευρώπας.

* Τον αντάλλαξαν το1983 οι Knicks για τον Bernard King και το what if που αιωρείται είναι τι θα συνέβαινε αν μπορούσαν να τους κρατήσουν μαζί στην ίδια ομάδα...

[berry]

Παει ο Ροντνι Ροτζερς !

[ggr]

Παει ο Ροντνι Ροτζερς !

Στην κατάσταση που ήταν, ίσως και να λυτρώθηκε.

[berry]

Απο τροχαιο δεν ηταν ;