Euroleague Round 30, Panathinaikos AKTOR vs Alba Berlin

[Airman]

Με βάση τις υπόλοιπες τέσσερις αγωνιστικές αν δεν γίνουν μεγάλες εκτός έδρας νίκες στα ντέρμπι (ουσιαστικά οι ομάδες να εκμεταλλευτούν την έδρα τους) ,ο Ολυμπιακός ,Φενέρμπαχτσε,Παναθηναϊκός και Μονακό θα εξασφαλίσουν το απόλυτο πλεονέκτημα έδρας.
Στις θέσεις 5-6 διατηρούν ένα μικρο προβάδισμα προς ώρας οι Ερ.Αστερας (μετά την νίκη του στο ΣΕΦ) και η Μπάγερν (χρειάζεται να κερδίσει τη Μακάμπι εκτος* και να εκμεταλλευτεί την έδρα της με Παρτιζαν και Φενέρμπαχτσε) είναι στο όριο για εξάδα.
Καθώς καιροφυλακτούν τουλάχιστον τρεις ομάδες Μπαρτσελονα ,Εφες (μπήκε γερά στο κόλπο μετά την μεγαλειώδη εμφάνιση στο Βελιγράδι) και ίσως το Μιλανο.
Η Παρί έχει πολύ δύσκολο πρόγραμμα αν δεν κάνει κάποια μεγάλη εκτός έδρας νίκη δύσκολα θα είναι στη πρώτη 10αδας!
Μετα τη σημερινη εμφάνιση και η Παρτιζαν ελπίζει μόνο για 10αδα αλλά θα χρειαστεί ένα μεγάλο διπλό (σε Μπάγερν ή Ζαλγκίρις )
Η Ρεάλ Μαδρίτης μπορεί να τερματίσει από 6η (πολύ δύσκολα) έως 10η (πιο πιθανό 9η ή 10η)

Όσο αφορά το σημερινό αγώνα δεν παίξαμε καλά ,μπήκαμε σχετικά «χαλαρά» στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα και είμασταν πολύ άστοχοι από τη περιφέρεια (ειδικά για εντός έδρας αγώνα που σουτάρουμε με πάνω από 40% είχαμε τρομερή αστοχία σήμερα)
Πέραν των πολλών γνωστών απουσιών μας ,είχαμε για ακόμα μια φορά την ατυχία ουσιαστικά να μην αγωνιστεί σχεδόν καθόλου σήμερα ο πιο φορμαρισμένος παίκτης μας το τελευταίο διάστημα ο Οσμαν και παράλληλα στην εξέλιξη του αγώνα να τραυματιστεί και ο Παπαπετρου .
Στα θετικά ότι μέσα σε λιγότερο από δέκα λεπτά (ένα σοβαρό δεκάλεπτο ) παίζοντας με απόλυτη συγκέντρωση και ένταση τον αγώνα το 66-74 (στο 31ο λεπτό ) έγινε 90-77 (39ο λεπτό) ένα σερί 24-3 ! Κομβική η συμβολή του Καλαιτζακη στο διάστημα αυτό που με την άμυνα του 2 κλεψίματα σε αυτό το διάστημα αφάνισε την συγκέντρωση που είχαν έως τότε οι περιφερειακοί της Αλμπα.
Όλες οι ομάδες πάντως σε σχέση με την περσινή χρονιά δείχνουν μεγάλη αβεβαιότητα όσο αφορά την απόδοση τους ,από τα φετινά «αουτσάιντερ» δίνω μεγάλη προσοχή στις Εφες και Ρεάλ καθώς έχουν βελτιωθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα και φυσικά έχουν τους «παίκτες» που στα δύσκολα (πλέι οφ ) μπορούν να κάνουν την ζημιά στα έως τώρα φαβορί της regular season.

Φίλε μου, Ρεάλ και Εφές προσωπικά τις βάζω πιο ψηλά, από 5 μέχρι 7 και καλή τύχη σε όποιον τις βρει μπροστά του. Η Εφές έχει 3 εντός με ομάδες που θα τις ξεφλουδίσει σαν καλοβρασμένα αυγά και ένα εκτός με τον Αστέρα που δεν θα μου φανεί περίεργο να επαναλάβει ό,τι με την παρτιζάν εχθές. Κοινώς απο τις 16 νίκες που βρίσκεται τώρα, μπορεί κάλλιστα να βρεθεί στις 20. Αυτό θα της δώσει την 5η ή 6η θέση. Το δε ρόστερ της είναι τρομακτικό, στα όρια που προσωπικά δεν ξέρω γιατί πχ θεωρούμε τα ρόστερ των 4 πρώτων καλύτερα.... Πάιχτες ψημένοι σε μεγάλους αγώνες, πληρότητα σε γκαρντ, καταπληκτικά σέντερ με Πουαριέ και Οτούρου και δυνατότητα να παρουσιάσει πολλά και διαφορετικά σχήματα. Με τις ελληνικές έχει 1-1, εμάς μας διάλυσε στην Τουρκία, τον ΟΣΦΠ θα μπορούσε να τον κερδίσει και εδώ και πιθανότατα να το άξιζε κιόλας. Προσωπικά δεν θα την ήθελα απέναντι με τίποτα.

[Conan1982]

Να σου πω την αλήθεια ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι μπασκετμπολίστες τραυματίζονται τόσο εύκολα όταν γυρνάει έτσι το πόδι και παραπατάνε. Κανονικά με τόση προπόνηση δεν θα έπρεπε το πόδι να έχει ελαστικότητα και να αντέχει τέτοια καταπόνηση? Εγώ όταν πάω για trail running, επειδή το έδαφος είναι uneven κτλπ, αυτό μου συμβαίνει πολλές φορές. Δεν έχω πάθει ποτέ τπτ. Βασικά μπορώ να πηδάω στο ένα πόδι με το πόδι γυρισμένο έτσι χωρίς καν να πονάω...

Δεν είναι το ζητούμενο μόνο η ελαστικότητα. Οι τένοντες πρέπει μεν να είναι σχετικά ελαστικοί για να μην τραυματίζονται με το παραμικρό αλλά πρέπει να είναι και σχετικά σκληροί ώστε να μεταφέρουν σωστά τις δυνάμεις. Φαντάσου να γύριζαν με το παραμικρό το πόδι και να συνέχιζαν, συν ότι σίγουρα το τρέξιμο σε ανώμαλες επιφάνειες έχει συνεχή καταπόνηση αλλά οι δυνάμεις που ασκούνται σε κάποιον 100+ κιλά που προσγειώνεται μετά από άλμα είναι μεγαλύτερες.

[Elvetos]

Να σου πω την αλήθεια ποτέ δεν κατάλαβα γιατί οι μπασκετμπολίστες τραυματίζονται τόσο εύκολα όταν γυρνάει έτσι το πόδι και παραπατάνε. Κανονικά με τόση προπόνηση δεν θα έπρεπε το πόδι να έχει ελαστικότητα και να αντέχει τέτοια καταπόνηση? Εγώ όταν πάω για trail running, επειδή το έδαφος είναι uneven κτλπ, αυτό μου συμβαίνει πολλές φορές. Δεν έχω πάθει ποτέ τπτ. Βασικά μπορώ να πηδάω στο ένα πόδι με το πόδι γυρισμένο έτσι χωρίς καν να πονάω...

Δεν είναι το ζητούμενο μόνο η ελαστικότητα. Οι τένοντες πρέπει μεν να είναι σχετικά ελαστικοί για να μην τραυματίζονται με το παραμικρό αλλά πρέπει να είναι και σχετικά σκληροί ώστε να μεταφέρουν σωστά τις δυνάμεις. Φαντάσου να γύριζαν με το παραμικρό το πόδι και να συνέχιζαν, συν ότι σίγουρα το τρέξιμο σε ανώμαλες επιφάνειες έχει συνεχή καταπόνηση αλλά οι δυνάμεις που ασκούνται σε κάποιον 100+ κιλά που προσγειώνεται μετά από άλμα είναι μεγαλύτερες.

Κοίτα και εγώ 90 είμαι. Οπότε το βάρος μόνο δεν το δέχομαι σαν επιχείρημα. ΕΙκάζω οτι γενικά δεν κάνουν ασκήσεις για να κάνουν stretch τους τένοντες στην περιοχή, ούτε ασκήσεις για να κάνουν τον ankle flexible. Μάλλον αν είναι overstretched τα ligaments, μπορεί να κάνει hinder το vertical άλμα σου.

Δες πχ το βίντεο παραπάνω. Ο συγκεκριμένος τύπος είναι trail/mountain runner. Το πόδι του το γυρνάει συνέχεια στο range που το κανε ο Παπαπέτρου. Απλά το πόδι του έχει την ελαστικότητα να κάνει absorb, ενώ τον αθλητών μπάσκετ δεν έχει. ΔΗλαδή αντε του Παπαπέτρου οκ. Του Οσμάν το διάστρεμα μου φάνηκε αστείο, δεν γύρισε κάν το πόδι. Κάθε βδομάδα το πόδι μου πάνω σε τρέξιμο, ειδικά όταν τρέχω σε πέτρες και uneven terain, θα γυρίσει παραπάνω απο του Οσμάν. Δεν έχω νιώσει ποτέ ούτε τον ελάχιστο πόνο.

[Conan1982]

Δεν είναι το ζητούμενο μόνο η ελαστικότητα. Οι τένοντες πρέπει μεν να είναι σχετικά ελαστικοί για να μην τραυματίζονται με το παραμικρό αλλά πρέπει να είναι και σχετικά σκληροί ώστε να μεταφέρουν σωστά τις δυνάμεις. Φαντάσου να γύριζαν με το παραμικρό το πόδι και να συνέχιζαν, συν ότι σίγουρα το τρέξιμο σε ανώμαλες επιφάνειες έχει συνεχή καταπόνηση αλλά οι δυνάμεις που ασκούνται σε κάποιον 100+ κιλά που προσγειώνεται μετά από άλμα είναι μεγαλύτερες.

Κοίτα και εγώ 90 είμαι. Οπότε το βάρος μόνο δεν το δέχομαι σαν επιχείρημα. ΕΙκάζω οτι γενικά δεν κάνουν ασκήσεις για να κάνουν stretch τους τένοντες στην περιοχή, ούτε ασκήσεις για να κάνουν τον ankle flexible. Μάλλον αν είναι overstretched τα ligaments, μπορεί να κάνει hinder το vertical άλμα σου.

Δες πχ το βίντεο παραπάνω. Ο συγκεκριμένος τύπος είναι trail/mountain runner. Το πόδι του το γυρνάει συνέχεια στο range που το κανε ο Παπαπέτρου. Απλά το πόδι του έχει την ελαστικότητα να κάνει absorb, ενώ τον αθλητών μπάσκετ δεν έχει. ΔΗλαδή αντε του Παπαπέτρου οκ. Του Οσμάν το διάστρεμα μου φάνηκε αστείο, δεν γύρισε κάν το πόδι. Κάθε βδομάδα το πόδι μου πάνω σε τρέξιμο, ειδικά όταν τρέχω σε πέτρες και uneven terain, θα γυρίσει παραπάνω απο του Οσμάν. Δεν έχω νιώσει ποτέ ούτε τον ελάχιστο πόνο.

Όπως έγραψα η υπερβολική ελαστικότητα δεν είναι επιθυμητή γενικά όπου χρειάζεται ισχύ για να μπορεί να μεταδίδεται ικανοποιητικά, πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία. Από κει και πέρα η σύγκριση είναι λίγο αδόκιμη, ο ένας λόγος είναι ότι μπορεί να δέχεσαι καταπονήσεις συνεχώς όμως έχει ποσοτική διαφορά και στα κιλά και στην δύναμη που δέχεσαι όταν απλώς τρέχεις και όταν προσγειώνεσαι από άλμα. Ο άλλος λόγος είναι ότι εσύ πας και προπονείσαι γι' αυτό, για τρέξιμο σε ανώμαλες επιφάνειες, το σώμα σου έχει κάνει προσαρμογές αλλά και εσύ προπόνηση πάνω σε αυτό. Οι μπασκετμπολίστες προπονούνται πάνω σε κάτι άλλο, προφανώς και κάνουν ασκήσεις για να μην είνει επιρρεπής σε τραυματισμούς αλλά η ένταση, η ταχύτητα το σκαρί, οι προυπάρχοντες τραυματισοί και ευπάθειες; Ξέρουμε τι τραυματισμούς έχει άραγε ο Οσμάν ή πόσο καταπόνηση έχει δεχτεί το σώμα του όλα αυτά τα χρόνια που παίζει μπάσκετ;

[Elvetos]

Κοίτα και εγώ 90 είμαι. Οπότε το βάρος μόνο δεν το δέχομαι σαν επιχείρημα. ΕΙκάζω οτι γενικά δεν κάνουν ασκήσεις για να κάνουν stretch τους τένοντες στην περιοχή, ούτε ασκήσεις για να κάνουν τον ankle flexible. Μάλλον αν είναι overstretched τα ligaments, μπορεί να κάνει hinder το vertical άλμα σου.

Δες πχ το βίντεο παραπάνω. Ο συγκεκριμένος τύπος είναι trail/mountain runner. Το πόδι του το γυρνάει συνέχεια στο range που το κανε ο Παπαπέτρου. Απλά το πόδι του έχει την ελαστικότητα να κάνει absorb, ενώ τον αθλητών μπάσκετ δεν έχει. ΔΗλαδή αντε του Παπαπέτρου οκ. Του Οσμάν το διάστρεμα μου φάνηκε αστείο, δεν γύρισε κάν το πόδι. Κάθε βδομάδα το πόδι μου πάνω σε τρέξιμο, ειδικά όταν τρέχω σε πέτρες και uneven terain, θα γυρίσει παραπάνω απο του Οσμάν. Δεν έχω νιώσει ποτέ ούτε τον ελάχιστο πόνο.

Όπως έγραψα η υπερβολική ελαστικότητα δεν είναι επιθυμητή γενικά όπου χρειάζεται ισχύ για να μπορεί να μεταδίδεται ικανοποιητικά, πρέπει να υπάρχει μια ισορροπία. Από κει και πέρα η σύγκριση είναι λίγο αδόκιμη, ο ένας λόγος είναι ότι μπορεί να δέχεσαι καταπονήσεις συνεχώς όμως έχει ποσοτική διαφορά και στα κιλά και στην δύναμη που δέχεσαι όταν απλώς τρέχεις και όταν προσγειώνεσαι από άλμα. Ο άλλος λόγος είναι ότι εσύ πας και προπονείσαι γι' αυτό, για τρέξιμο σε ανώμαλες επιφάνειες, το σώμα σου έχει κάνει προσαρμογές αλλά και εσύ προπόνηση πάνω σε αυτό. Οι μπασκετμπολίστες προπονούνται πάνω σε κάτι άλλο, προφανώς και κάνουν ασκήσεις για να μην είνει επιρρεπής σε τραυματισμούς αλλά η ένταση, η ταχύτητα το σκαρί, οι προυπάρχοντες τραυματισοί και ευπάθειες; Ξέρουμε τι τραυματισμούς έχει άραγε ο Οσμάν ή πόσο καταπόνηση έχει δεχτεί το σώμα του όλα αυτά τα χρόνια που παίζει μπάσκετ;

Koίτα ο Οσμάν δεν το έπαθε πάνω στο άλμα αλλά στον βηματισμό/τρέξιμο. Την ευπάθεια γενικά την δέχομαι, και μάλλον αυτό πιστεύω οτι είναι το πρόβλημα. Την χρόνια καταπόνηση όχι τόσο. Είναι πολύ μικροί ακόμα, και δεν προπονούνται όσο νομίζεις, και σε πολύ μεγάλες εντάσεις. Έχω φίλους που κάνουν ironmans επι 15-20 χρόνια, και κάνουν προπόνηση 4 ώρες την μέρα κάθε μέρα. Και δεν βγάζουν τραυματισμούς, γιατί όπως είπες παραπάνω το σώμα κάνει adapt στο stress. Γενικά, και οι ποδοσφαιριστές, και οι παίκτες μπάσκετ, και γενικά οι παίκτες που παίζουν ομαδικά αθλήματα, δεν προπονούνται τόσο πολύ - απο άποψη volume. Οι αθλητές ατομικών αθλημάτων, ειδικά ορισμένων, προπονούνται πολύ πολύ περισσότερο.

[nikolas_asteri]

Koίτα ο Οσμάν δεν το έπαθε πάνω στο άλμα αλλά στον βηματισμό/τρέξιμο. Την ευπάθεια γενικά την δέχομαι, και μάλλον αυτό πιστεύω οτι είναι το πρόβλημα. Την χρόνια καταπόνηση όχι τόσο. Είναι πολύ μικροί ακόμα, και δεν προπονούνται όσο νομίζεις, και σε πολύ μεγάλες εντάσεις. Έχω φίλους που κάνουν ironmans επι 15-20 χρόνια, και κάνουν προπόνηση 4 ώρες την μέρα κάθε μέρα. Και δεν βγάζουν τραυματισμούς, γιατί όπως είπες παραπάνω το σώμα κάνει adapt στο stress. Γενικά, και οι ποδοσφαιριστές, και οι παίκτες μπάσκετ, και γενικά οι παίκτες που παίζουν ομαδικά αθλήματα, δεν προπονούνται τόσο πολύ - απο άποψη volume. Οι αθλητές ατομικών αθλημάτων, ειδικά ορισμένων, προπονούνται πολύ πολύ περισσότερο.

Μία μεγάλη διαφορά είναι ότι πχ στο Iron Man που λες είναι πως παρ'όλο που είναι μεγάλος ο όγκος της άσκησης είναι σχετικα πολύ σταθερός ο ρυθμός. Δεν υπάρχουν έντονες αλλαγές σε ταχύτητα και κατεύθυνση (σε 3 διαστάσεις). Στα ατομικά αθλήματα συνήθως επίσης οι κινήσεις είναι πάρα πολύ συγκεκριμένες. Στα "παιχνίδια" υπάρχει πολύ μεγάλο εύρος κινήσεων.

Κάτι άλλο είναι πως στο βίντεο που στέλνεις, το σώμα περιμένει αυτή την προσγείωση και δρα αναλόγως. Κι εγώ μπορώ να το κάνω αυτό, και ο Οσμάν πιθανότατα. Όταν όμως κάνεις κάτι άλλο ταυτόχρονα και δεν έχεις στο νου σου το πως προσγειώνεται το πόδι σου, τότε δεν έχεις τις απαραίτητες αντιστάσεις έτοιμες και χτυπάς. Αν προσπαθήσεις να με σπρώξεις ενώ το περιμένω μάλλον δεν θα μπορέσεις (παράδειγμα φέρνω, μάλλον θα μπορείς ) αλλά αν έρθεις ξαφνικά και με σπρώξεις στην πλάτη, μέχρι και τον λαιμό μου μπορώ να χτυπήσω από το whiplash.

[Conan1982]

Συγκρίνεις όμως ανόμοια πράγματα, στα αγωνίσματα αντοχής υπάρχει μεν μεγάλος όγκος και συνεχής επιβάρυνση αλλά όχι τόσο μεγάλες δυνάμεις. Στο μπάσκετ έχει επιταχύνσεις, επιβραδύνσεις, άλματα, προσγειώσεις και αυτό σε μεγάλα κορμιά και για συνεχόμενα διαστήματα. Δεν είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη.

[Elvetos]

Συγκρίνεις όμως ανόμοια πράγματα, στα αγωνίσματα αντοχής υπάρχει μεν μεγάλος όγκος και συνεχής επιβάρυνση αλλά όχι τόσο μεγάλες δυνάμεις. Στο μπάσκετ έχει επιταχύνσεις, επιβραδύνσεις, άλματα, προσγειώσεις και αυτό σε μεγάλα κορμιά και για συνεχόμενα διαστήματα. Δεν είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη.

Διαφωνώ, ο Ingebrigtsen (αθλητής στίβου) κάνει 2 προπονήσεις την μέρα, και μια απο τις δύο είναι threshold. Φαντάσου κάθε μέρα μια ώρα την μέρα να είναι στο 90%. Βάλε σε αυτά βαρύ, sprints που κάνουν κτλπ, δεν είναι μόνο τρελό volume, αλλά και η ένταση είναι φοβερά μεγάλη.

[JohnnyPao]

Συγκρίνεις όμως ανόμοια πράγματα, στα αγωνίσματα αντοχής υπάρχει μεν μεγάλος όγκος και συνεχής επιβάρυνση αλλά όχι τόσο μεγάλες δυνάμεις. Στο μπάσκετ έχει επιταχύνσεις, επιβραδύνσεις, άλματα, προσγειώσεις και αυτό σε μεγάλα κορμιά και για συνεχόμενα διαστήματα. Δεν είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη.

Mod είσαι λίγο off topic.

[Elvetos]

Koίτα ο Οσμάν δεν το έπαθε πάνω στο άλμα αλλά στον βηματισμό/τρέξιμο. Την ευπάθεια γενικά την δέχομαι, και μάλλον αυτό πιστεύω οτι είναι το πρόβλημα. Την χρόνια καταπόνηση όχι τόσο. Είναι πολύ μικροί ακόμα, και δεν προπονούνται όσο νομίζεις, και σε πολύ μεγάλες εντάσεις. Έχω φίλους που κάνουν ironmans επι 15-20 χρόνια, και κάνουν προπόνηση 4 ώρες την μέρα κάθε μέρα. Και δεν βγάζουν τραυματισμούς, γιατί όπως είπες παραπάνω το σώμα κάνει adapt στο stress. Γενικά, και οι ποδοσφαιριστές, και οι παίκτες μπάσκετ, και γενικά οι παίκτες που παίζουν ομαδικά αθλήματα, δεν προπονούνται τόσο πολύ - απο άποψη volume. Οι αθλητές ατομικών αθλημάτων, ειδικά ορισμένων, προπονούνται πολύ πολύ περισσότερο.

Μία μεγάλη διαφορά είναι ότι πχ στο Iron Man που λες είναι πως παρ'όλο που είναι μεγάλος ο όγκος της άσκησης είναι σχετικα πολύ σταθερός ο ρυθμός. Δεν υπάρχουν έντονες αλλαγές σε ταχύτητα και κατεύθυνση (σε 3 διαστάσεις). Στα ατομικά αθλήματα συνήθως επίσης οι κινήσεις είναι πάρα πολύ συγκεκριμένες. Στα "παιχνίδια" υπάρχει πολύ μεγάλο εύρος κινήσεων.

Κάτι άλλο είναι πως στο βίντεο που στέλνεις, το σώμα περιμένει αυτή την προσγείωση και δρα αναλόγως. Κι εγώ μπορώ να το κάνω αυτό, και ο Οσμάν πιθανότατα. Όταν όμως κάνεις κάτι άλλο ταυτόχρονα και δεν έχεις στο νου σου το πως προσγειώνεται το πόδι σου, τότε δεν έχεις τις απαραίτητες αντιστάσεις έτοιμες και χτυπάς. Αν προσπαθήσεις να με σπρώξεις ενώ το περιμένω μάλλον δεν θα μπορέσεις (παράδειγμα φέρνω, μάλλον θα μπορείς ) αλλά αν έρθεις ξαφνικά και με σπρώξεις στην πλάτη, μέχρι και τον λαιμό μου μπορώ να χτυπήσω από το whiplash.

Για το πρώτο απάντησα στον Κόναν - o ιngebrigtsen δεν κάνει χαμηλής έντασης προπονήσεις όπως και όλοι αυτοί.
Για το δεύτερο, έστω οτι αυτό που λες ισχύει για το συγκεκριμένο βίντεο.

Δες το παραπάνω. Αυτός ο άνθρωπος τρέχει πάνω σε ridges κάθε μέρα, και σου λέει οτι δεν πάθει διάστρεμα ποτέ. Στην άσκηση στο βίντεο δεν μπορεί να το περιμένεις λοιπόν. Intuitively, απλά πιστεύω οτι κάποιοι άνθρωποι έχουν μεγάλες ευπάθειες, και άλλοι - λίγοι - είναι invincible. Αν βάλεις τον average άνθρωπο να τρέξει 50-70 χιλιόμετρα την εβδομάδα, θα τραυματιστεί πριν καν καταφέρει να κάνει build up στα 50. Tρέχω τόσα 6 χρόνια, και δεν με πονάει σχεδόν ποτέ τίποτα - και σε uneven terain με μεγάλα jumps/αλματα πολλές φορές.

[Conan1982]

Συγκρίνεις όμως ανόμοια πράγματα, στα αγωνίσματα αντοχής υπάρχει μεν μεγάλος όγκος και συνεχής επιβάρυνση αλλά όχι τόσο μεγάλες δυνάμεις. Στο μπάσκετ έχει επιταχύνσεις, επιβραδύνσεις, άλματα, προσγειώσεις και αυτό σε μεγάλα κορμιά και για συνεχόμενα διαστήματα. Δεν είναι συγκρίσιμα τα μεγέθη.

Διαφωνώ, ο Ingebrigtsen (αθλητής στίβου) κάνει 2 προπονήσεις την μέρα, και μια απο τις δύο είναι threshold. Φαντάσου κάθε μέρα μια ώρα την μέρα να είναι στο 90%. Βάλε σε αυτά βαρύ, sprints που κάνουν κτλπ, δεν είναι μόνο τρελό volume, αλλά και η ένταση είναι φοβερά μεγάλη.

Δεν έχει σχέση αυτό που λες, δηλαδή σε ποια ζώνη προπονείται με το μέγεθος των δυνάμεων που μπορεί να δεχτεί. Δεν θα πάρω τώρα την προπόνηση που κάνουν οι αθλητές σε διάφορα αθλήματα, ούτε λέω ότι είναι ευκολότερη και όσων παίζουν μπάσκετ πιο δύσκολη. Είναι δεδομένο κιόλας ότι ένας αθλητής που πρέπει να προπονείται στην φυσική κατάσταση, στην τεχνική του και στο τακτικό μέρος προφανώς και θα έχει λιγότερη προπόνηση στην φυσική κατάσταση από έναν που επικεντρώνεται αποκλειστικά σε αυτήν. Όμως συνεζίζω να επιμένω ότι συγκρίνεις ανόμοια πράγματα.

Αλλά έχει δίκιο ο Johnny, θα βρω κάποιο τόπικ να τα μεταφέρω.

[nikolas_asteri]

Δες το παραπάνω. Αυτός ο άνθρωπος τρέχει πάνω σε ridges κάθε μέρα, και σου λέει οτι δεν πάθει διάστρεμα ποτέ. Στην άσκηση στο βίντεο δεν μπορεί να το περιμένεις λοιπόν. Intuitively, απλά πιστεύω οτι κάποιοι άνθρωποι έχουν μεγάλες ευπάθειες, και άλλοι - λίγοι - είναι invincible. Αν βάλεις τον average άνθρωπο να τρέξει 50-70 χιλιόμετρα την εβδομάδα, θα τραυματιστεί πριν καν καταφέρει να κάνει build up στα 50. Tρέχω τόσα 6 χρόνια, και δεν με πονάει σχεδόν ποτέ τίποτα - και σε uneven terain με μεγάλα jumps/αλματα πολλές φορές.

Κοίτα οκ δέχομαι ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να είναι και παντοδύναμοι ή και πολύ τυχεροί. Κι εγώ έκανα στίβο και έχω τρέξει trail (πάνε χρόνια ) και δεν έχω χτυπήσει γιατί πχ και όταν τρέχεις σε uneven terrain, έχεις μία ιδέα του που πατάς και τι κάνεις. Ε στο μπάσκετ έχω πάθει ό,τι μπορείς να φανταστείς Το τρέξιμο, ακόμα και το trail, δεν έχεις κάποιον να αποφύγεις ενώ ψάχνεις μία μπάλα στον αέρα, ενώ ψάχνεις να βρεις που είναι ο παίκτης που μαρκάρεις, ενώ ψάχνεις να βρεις την σωστή περιστροφή για να διορθώσεις το λάθος του συμπαίκτη σου, ενώ προσπαθείς να ακούσεις από που έρχεται το σκριν. Αν στον τύπο στο βίντεο του κλείσεις τα μάτια και τον αμολήσεις να τρέχει στα βουνά πάω ό,τι θέλεις στοίχημα ότι θα γυρίσει το πόδι του.

[Elvetos]

Δες το παραπάνω. Αυτός ο άνθρωπος τρέχει πάνω σε ridges κάθε μέρα, και σου λέει οτι δεν πάθει διάστρεμα ποτέ. Στην άσκηση στο βίντεο δεν μπορεί να το περιμένεις λοιπόν. Intuitively, απλά πιστεύω οτι κάποιοι άνθρωποι έχουν μεγάλες ευπάθειες, και άλλοι - λίγοι - είναι invincible. Αν βάλεις τον average άνθρωπο να τρέξει 50-70 χιλιόμετρα την εβδομάδα, θα τραυματιστεί πριν καν καταφέρει να κάνει build up στα 50. Tρέχω τόσα 6 χρόνια, και δεν με πονάει σχεδόν ποτέ τίποτα - και σε uneven terain με μεγάλα jumps/αλματα πολλές φορές.

Κοίτα οκ δέχομαι ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να είναι και παντοδύναμοι ή και πολύ τυχεροί. Κι εγώ έκανα στίβο και έχω τρέξει trail (πάνε χρόνια ) και δεν έχω χτυπήσει γιατί πχ και όταν τρέχεις σε uneven terrain, έχεις μία ιδέα του που πατάς και τι κάνεις. Ε στο μπάσκετ έχω πάθει ό,τι μπορείς να φανταστείς Το τρέξιμο, ακόμα και το trail, δεν έχεις κάποιον να αποφύγεις ενώ ψάχνεις μία μπάλα στον αέρα, ενώ ψάχνεις να βρεις που είναι ο παίκτης που μαρκάρεις, ενώ ψάχνεις να βρεις την σωστή περιστροφή για να διορθώσεις το λάθος του συμπαίκτη σου, ενώ προσπαθείς να ακούσεις από που έρχεται το σκριν. Αν στον τύπο στο βίντεο του κλείσεις τα μάτια και τον αμολήσεις να τρέχει στα βουνά πάω ό,τι θέλεις στοίχημα ότι θα γυρίσει το πόδι του.

Βρε αυτό σου λέει, οτι το γυρνάει πάρα πολύ συχνά, απλά δεν τραυματίζεται ποτέ.

[nikolas_asteri]

Κοίτα οκ δέχομαι ότι κάποιοι άνθρωποι μπορεί να είναι και παντοδύναμοι ή και πολύ τυχεροί. Κι εγώ έκανα στίβο και έχω τρέξει trail (πάνε χρόνια ) και δεν έχω χτυπήσει γιατί πχ και όταν τρέχεις σε uneven terrain, έχεις μία ιδέα του που πατάς και τι κάνεις. Ε στο μπάσκετ έχω πάθει ό,τι μπορείς να φανταστείς Το τρέξιμο, ακόμα και το trail, δεν έχεις κάποιον να αποφύγεις ενώ ψάχνεις μία μπάλα στον αέρα, ενώ ψάχνεις να βρεις που είναι ο παίκτης που μαρκάρεις, ενώ ψάχνεις να βρεις την σωστή περιστροφή για να διορθώσεις το λάθος του συμπαίκτη σου, ενώ προσπαθείς να ακούσεις από που έρχεται το σκριν. Αν στον τύπο στο βίντεο του κλείσεις τα μάτια και τον αμολήσεις να τρέχει στα βουνά πάω ό,τι θέλεις στοίχημα ότι θα γυρίσει το πόδι του.

Βρε αυτό σου λέει, οτι το γυρνάει πάρα πολύ συχνά, απλά δεν τραυματίζεται ποτέ.

Εννοούσα ότι θα χτυπήσει, σόρι για την διατύπωση. Τώρα οκ, αν είναι λάστιχο οι σύνδεσμοι του, τι να πω; Παίζει και η γενετική στη μέση. Στην τελική (όπως ξέρεις) δεν έχει νόημα να κοιτάμε τον έναν αλλά τι συμβαίνει στα σύνολα. Και οι διαφορές που ανέλυσα παραπάνω στέκουν ακόμα νομίζω.

[Elvetos]

Διαφωνώ, ο Ingebrigtsen (αθλητής στίβου) κάνει 2 προπονήσεις την μέρα, και μια απο τις δύο είναι threshold. Φαντάσου κάθε μέρα μια ώρα την μέρα να είναι στο 90%. Βάλε σε αυτά βαρύ, sprints που κάνουν κτλπ, δεν είναι μόνο τρελό volume, αλλά και η ένταση είναι φοβερά μεγάλη.

Δεν έχει σχέση αυτό που λες, δηλαδή σε ποια ζώνη προπονείται με το μέγεθος των δυνάμεων που μπορεί να δεχτεί. Δεν θα πάρω τώρα την προπόνηση που κάνουν οι αθλητές σε διάφορα αθλήματα, ούτε λέω ότι είναι ευκολότερη και όσων παίζουν μπάσκετ πιο δύσκολη. Είναι δεδομένο κιόλας ότι ένας αθλητής που πρέπει να προπονείται στην φυσική κατάσταση, στην τεχνική του και στο τακτικό μέρος προφανώς και θα έχει λιγότερη προπόνηση στην φυσική κατάσταση από έναν που επικεντρώνεται αποκλειστικά σε αυτήν. Όμως συνεζίζω να επιμένω ότι συγκρίνεις ανόμοια πράγματα.

Αλλά έχει δίκιο ο Johnny, θα βρω κάποιο τόπικ να τα μεταφέρω.

Πως δεν έχει σχέση η ζώνη που προπονείσαι με το μέγεθος των δυνάμεων που δέχεσαι?
Για να είναι στο 90% πηγαίνει σταθερά με 22-24km/h. Στο 50% θα πηγαίνει με 12. Ξέρεις τι διαφορά κάνει αυτό στην δύναμη με την οποία χτυπάς το έδαφος - foot strike. Είναι τεράστια η δύναμη που δέχονται τα πόδια όταν πηγαίνεις πολύ γρήγορα ή κάνεις sprint. Oι μπασκετμπολίστες παιρνούν πάρα πολύ χρόνο σε τεχνική/σούτ κτλπ. Το volume σε φυσική κατάσταση, και ένταση στην προπόνηση δεν είναι τόσο μέγαλο. Και μπορεί να παίζει και αυτό ρόλο στο οτι τραυματίζονται στους αγώνες, γιατί δεν προπονούνται πολύ στις εντάσεις του αγώνα. Πράγμα που μπορεί να είναι και τελείως unreasonable, και να μην μπορεί να γίνει sustainably.