Τι θα αλλάζατε για να γίνει το μπάσκετ το πρώτο άθλημα σε δημοτικότητα;

[nikolas_asteri]

Για το πανεπιστημιακό που λέτε. Κάνετε την υπόθεση ότι ο Πανεπιστημιακός Αθλητισμός θα ισούται με την ενασχόληση με το μπάσκετ. Στις ΗΠΑ πάντως δεν είναι έτσι, τα τμήματα μπάσκετ είναι ένα μέρος τους. Και εδώ που τα λέμε ούτε στην Ελλάδα, θυμάμαι στα ..νιάτα μου μια χαρά πρωταθλήματα υπήρχαν για τα πανεπιστήμια, υποδομές και χρηματοδότηση δεν υπήρχαν. Με τα προβλήματα χρηματοδότησης που έχουν τα πανεπιστήμια δεν θα έβαζα αντικειμενικά, όσο και να το ήθελα, ως πρώτο στόχο την χρηματοδότηση ενός ανταγωνιστικού τμήματος μπάσκετ.

Έχεις δίκιο σε όλα.

Στην Αμερική το θεωρώ πολύ προκλητικό να παίρνουν τα αθλητικά τμήματα δεκάδες εκατομμύρια, στάδια, ο προπονητής να αμοίβεται εκατομμύρια κλπ και τα δίδακτρα να είναι στον θεό ακόμα και για πολίτες της εκάστοτε πολιτείας.

Για την Ελλάδα έχεις επίσης δίκιο. Αλλά δεν νομίζω να λέει κάποιος (εδώ) να πέσουν λεφτά έτσι από το πουθενά χωρίς να αλλάξει τίποτα άλλο. Η ελπίδα είναι πως θα είναι σε ένα πλαίσιο αναβάθμισης του πανεπιστημίου γενικά. Δεν γίνεται να έχεις γηπεδάρα, ομαδάρα, λεφτά για ταξίδια ενώ το εργαστήριο φυσικής και οι υπολογιστές να είναι από το 1960.

[ssoulliss]

Τα παιδιά θα έχουν διπλό δελτίο αν δεν θέλουμε να σκοτώσουμε τον σωματειακο αθλητισμό.
Έστω το Χ Πανεπιστήμιο φτιάχνει ομάδα μπάσκετ με 15 αθλητές.
Πρώτα φτιάχνεις τις υποδομές. Κλειστό γυμναστήριο, χώρος εκγύμνασης, meeting room κλπ φάση NCAA. Τα παιδιά θα ξεκινάνε προπονήσεις πριν τα μαθήματα των 9. Μετά κλασσικά στην σχολή. Φαγητό και μετά απογευματινή προπόνηση.
Δίνεις αθλητική αυτονομία στα τμήματα ώστε να γίνουν ανταγωνιστικοί και να μην διαλέγουν 15 γνωστούς αλλά 15 ικανούς και όσοι αθλητές θέλουν μπορούν να βρίσκονται σε τοπικές ομάδες. αγώνες μεσοβδόμαδα για τα πανεπιστήμια και ΣΚ για εθνικά ή τοπικά πρωταθλήματα. Εννοείται σοβαροί αθλητικοί επιστήμονες κοντά στους αθλητές.

18-24 χρονών όλοι θα έχουν αυξήσει τις ώρες προπόνησης, την επιστημονικοτητα της προπόνησης τους και φυσικά ανταγωνιστικα παιχνίδια μεταξύ ίδιας ηλικίας και αύξηση αγώνων καθώς θα υπάρχει και το δεύτερο αθλητικό σκέλος της εθνικής ή τοπικής ομάδας που θα συμμετέχουν.

Το πανεπιστημιακό πρωτάθλημα θα τελειώνει πριν τα πλειοφς των εθνικών ή τοπικών πρωταθλημάτων όπως NCAA και η σεζόν θα συνεχίζεται αντίστοιχα για τα παιδιά.

Τεχνικές λεπτομέρειες δεν έχω να δώσω αλλά το τεράστιο κενό στον αριθμό παιχνιδιών ανά έτος για τους Έλληνες αθλητές είναι φανερό.

Για την οικονομία της συζήτησης να πω ότι η σκέψη σου είναι αρκετά καλή . Το μπάσκετ όμως όπως είναι δομημένο στη Βόρεια Αμερική δεν ξεκινά από το πανεπιστήμειο αλλά από το σχολείο. Χωρίς αυτό το NCAA ή το αντίστοιχο στον Καναδά δε τσουλάει.

Εγώ θα σου πω ότι με κάποιο μαγικό τρόπο, βρίσκονται οι πόροι από το κράτος για τα ιδρύματα της χώρας, ότι βρίσκονται οι άνθρωποι να τα στελεχώσουν (προπονητές, γιατροί, ψυχολόγοι), ότι ακόμη δέχονται οι ομάδες να παραχωρούν τα δελτία των παικτών τους στα ιδρύματα.

Ένα θέμα είναι ότι το μπάσκετ όπως έγραψες σε μια σχολή απασχολεί βαρυά-βαρυά 30 άτομα. Υπάρχουν άλλα σπορ, πιο αγαπητά στους νέους και ίσως πιο ελκυστικά που θα μπορούν να απασχολούν περισσότερα παιδιά και κατά συνέπεια να φέρουν περισσότερα το κάθε ίδρυμα. Δηλαδή αν κάνουν τα πανεπιστημία μπασκετικές ομάδες, δε θα πρέπει de facto να έχουν και ποδοσφαιρικές; Δε θα πρέπει να υπάρχει σε αρκετά ομάδες στίβου ή κολύμβήσης; Το πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων δε θα θέλει να έχει κωπηλασία; Των Χανιών δε θα θέλει το πόλο;

Αλλά ας επιστρέψουμε στο μπάσκετ. Έστω λοιπόν ότι όλα αυτά προσπερνούνται - θα μιλάμε για το project της 20ετίας αν συμβεί - καταλαβαίνεις ότι αν δημιουργηθούν ισχυρές ερασιτεχνικές ομάδες στα πανεπιστήμια, οι τοπικές ενώσεις θα βαρέσουν διάλυση; Αν το ενδιάφερον και τα χρήματα κατά συνέπεια μετακινηθούν από τις ΕΣΚΑ, ΕΚΑΝΑ κλπ στα πανεπιστήμια τότε θα έρθει ένας αργός (ή γρήγορος) θάνατος στα σωματεία; Τι θα γίνει τότε, θα κάνουμε επαγγελματικές όλες τις κατηγορίες; Δεν το νομίζω.

Επιστρέφω στην αρχική μου πρόταση, ότι στη δική μου τη γεννιά το μπάσκετ με κάποιο μαγικό, καθόλου όμως οργανωμένο τρόπο μπήκε στα σχολεία. Παίζαμε μπάσκετ στα σχολεία (και στα γηπεδάκια κατά συνέπεια) και υπήρχε αυτή η δίψα αυτή η προσμονή που περιέγραψε πιο πάνω ο Conan1982. Τότε αν υπήρχε ένα σύστημα σαν αυτό που περιγράφεις, θα ήταν ό,τι έπρεπε για την περαιτέρω εξάπλωση του σπορ, όμως αυτό δε συνέβει.

Στις μέρες μας δεν υπάρχει ενδιαφέρον γιατί πολύ απλά το συλλογικό/οπαδικό "ώφελος" είναι τεράστιο και η τοξικότητα του αθλήματος έχει γίνει το #1. Ελάχιστοι, δυστυχώς, ασχολούνται με το σπορ.

* Με πρόλαβε ο Conan1982 σε κάποια πράγματα.

[SteveNashidis]

Αλλά ας επιστρέψουμε στο μπάσκετ. Έστω λοιπόν ότι όλα αυτά προσπερνούνται - θα μιλάμε για το project της 20ετίας αν συμβεί - καταλαβαίνεις ότι αν δημιουργηθούν ισχυρές ερασιτεχνικές ομάδες στα πανεπιστήμια, οι τοπικές ενώσεις θα βαρέσουν διάλυση; Αν το ενδιάφερον και τα χρήματα κατά συνέπεια μετακινηθούν από τις ΕΣΚΑ, ΕΚΑΝΑ κλπ στα πανεπιστήμια τότε δε θα έρθει ένας αργός (ή γρήγορος) θάνατος στα σωματεία; Τι θα γίνει τότε, θα κάνουμε επαγγελματικές όλες τις κατηγορίες; Δεν το νομίζω.

Aς απαντήσω στο συγκεκριμένο που με ενδιαφέρει και παραπάνω σε σχέση με το πως ένα Ευρωπαικό κράτος σαν την Χώρα δεν έχει καταφέρει να εκσυγχρονίσει τα πανεπιστήμια όπως η Ελλάδα.

Αρχικά το μέτρο που αναφέρω θα βοηθήσει τους μετά τα 18 αθλητές να μην σταματήσουν τον αθλητισμό. Δεν έχω πρόχειρη την ερευνα που έλεγε το ποσοστό που σταματάνε μετά τα 18 οι έφηβοι και οι νεάνιδες αλλά ο στόχος είναι η αύξηση του αριθμού. Αυτό απαντάει γρήγορα γρήγορα στο πρόβλημα που αναφέρεις γιατί θα έχουμε περισσότερους αθλητές ενεργούς από ότι τώρα.

Επίσης οι περισσότερες ομάδες ΕΣΚΑ ΕΣΚΑΝΑ αλλά και άλλων ενώσεων δεν στηρίζονται 100% στους φοιτητές. Στηρίζονται σε ένα βασικό κορμό ντόπιων με τους φοιτητές να συμπληρώνουν την αποστολή. Εκτός από τους εξαιρετικούς αθλητές/φοιτητές που παίζουν και εθνική κατηγορία εννοείται, η βάση των μέτριων φοιτητών συχνά αντιμετωπίζει προβλήματα στον αριθμό αγώνων, τα λεπτά συμμετοχής και την εξέλιξη τους καθώς δεν υπαρχει οργανωμένο πλαίσιο ανάπτυξης τους.

Το Under21 πρωτάθλημα δεν απέδωσε γιατί καμία ομάδα δε θέλει να επενδύσει σε αθλητές που θα φύγουν 100% στα 24 τους από την πόλη που σπουδάζουν άρα και την ομάδα, ακόμα και αν είναι από την ίδια περιοχή (στρατός, εύρεση εργασίας αλλού κλπ)
Ούτε το μέτρο στην 12αδα να βρίσκονται 2 αθλητές κάτω των 21 απέδωσε πλήρως.

Χρήματα και ενδιαφέρον δε θα μετακινηθεί πουθενά γιατί αυτή την στιγμή δεν υπάρχουν ούτε οργανωμένα πλαίσια εσόδων για τα τοπικά πρωταθλήματα, ούτε ενδιαφέρον (ρώτησα στην ΕΣΚΑ αν υπάρχει οργανωμένη σελίδα ειδήσεων για αυτήν για την μεγαλύτερη ένωση της χώρας και δεν υπάρχει). Ίσα ίσα θα δημιουργηθούν έσοδα γιατί ανέκαθεν τα πανεπιστημιακά πρωταθλήματα γεμίζουν κερκίδες με τους υπόλοιπους φοιτητές του τμήματος.

Παρόλαυτα συμφωνώ ότι πολλές ομάδες χωρίς ακαδημίες που στηρίζονται σε 6-7 ντόπιους ή "μεγάλους" θα σβήσουν σιγά σιγά. Αλλά όχι τελείως. Εκεί που υπάρχουν 5 ομάδες για τον Δήμο Περιστερίου πχ θα γίνουν 2 ή 1. Όπως γίνεται για το σύνολο των υπόλοιπων τοπικών ενώσεων που οι φοιτητές δεν είναι πολλοί λόγω μικρών πανεπιστημίων.

Άλλωστε ξαναλέω το φανταστικό πλάνο λέει οι φοιτητές να βρίσκονται και part time στις τοπικές ομάδες που θα τους θέλουν, σε συνεργασία με τα πανεπιστήμια.
Πιο σοβαρό πρόβλημα είναι αυτό που αναφέρει ο Νικολας που τα χαλάει όλα καθώς όντως δε μπορεί να υπάρχει υπολογιστής με windows XP και σούπερ ουάου κλειστό γυμναστήριο 1000 θέσεων για το ίδιο πανεπιστήμιο.

Μαντέψτε που έχουν όμως φοβερά κλειστά γυμναστήρια και παράγουν έργο; Τα ιδιωτικά (βλ Μαντουλίδης, Ανατολια, Ντερι κλπ). Δεν νομίζω ένα κράτος να μην μπορεί να ξεκινήσει να το υλοποιεί αν θέλει αθλητισμό.

Για τον σχολικό αθλητισμό θα συμφωνήσω 100% ότι αναβαθμίζει και αυτός τους "ανήλικους" αθλητές. Αλλά εκει μιλάμε για ένα τεράστιο εύρος παρεμβάσεων και εμείς βρισκόμαστε στο βρεφικό στάδιο.