Στη πρώτη χρονιά του Αταμαν στην Εφες (όπου έφτασε και τελικό Ευρωλίγκας) το ροστερ των Τούρκων δεν ήταν κάτι το υπερηχητικό.
Είχε τους Micic - Larkin - Beaubois στα γκαρντ + ολίγον από Balbay.
Είχε Anderson και Simon (ανέβαινε και στο 2) στο 3.
Είχε Moerman κι από πίσω τον άνοστο Motum για το 4.
Και στο 5 είχε δίδυμο Dunston και Pleiss.
Ένα ροστερ χωρίς κανένα βάθος δηλαδή, με πολύ συγκεκριμένους παιχτες και κανένας τους δεν ήταν σε επίπεδο superstar ως τότε. Ο Micic ήταν αναπληρωματικός στη Zalgiris, ο Larkin κι ο Beaubois σε ευρωπαϊκό επίπεδο είχαν παίξει μόνο στη Baskonia, ο Anderson και ο 33χρονος ακόμη Simon ήταν μέχρι τότε μέτριοι ρολίστες, όπως και ο Pleiss. Ενώ οι μόνοι έμπειροι ήταν ο Moerman και ο Dunston που σε καμια περίπτωση δεν ήταν στο top-5 των παιχτων στη θεση τους και φυσικά ο Motum που ήταν επιπέδου eurocup. Στα χαρτιά δηλαδή βλέπαμε τότε μια πολύ μέτρια ομάδα, με κάποια καλά ταλέντα μεν, αλλά με κανένα βάθος και με παιχτες με λίγη ευρωπαϊκή εμπειρία δε. Και αυτή η ομάδα έφτασε στο τελικό του final 4 ξαναλέω, τη πρώτη χρονιά που δημιουργήθηκε και με νέο προπονητή.
Την επόμενη 2ετια με μοναδική αλλαγή τον ερχομό του Singleton (ενός top 4αριου δηλαδή) αντί του Motum και την ατομική βελτίωση του Sanli που ανέβηκε από το πουθενά στο rotation, η Efes έφτασε τη χρονιά του covid να κάνει πάρτι στη regular season και την επόμενη να παίρνει την κουπα (με τον Sanli μάλιστα ως μπακαπ του Dunston, καθώς ο Pleiss είχε έναν σοβαρο τραυματισμό). Την αμέσως επόμενη χρονιά, τη χρονιά του back to back η Efes είχε χάσει τον Sanli από την Barca, είχε ξανά υγιή τον Pleiss και έφερε και τον Bryant στο 2/3, ο οποίος ως τότε είχε κάνει μια ψιλοκαλή χρονιά στη Maccabi.
Γιατι λέω όλα τα παραπάνω? Γιατί το φετινό καλοκαίρι μόνο αισιοδοξία πρέπει να μας δίνει για όσα έπονται. Ο Ataman ούτε στην Efes είχε χτίσει το τελειο στα χαρτιά ροστερ, ούτε στον ΠΑΟ. Όμως μέσα από τις προπονητικές του ικανότητες έκανε τα σύνολα του να πετούν και να παίζουν επιβλητικό μπάσκετ, χωρίς μάλιστα ποτέ του να υπογραφεί παιχτες που είχαν ήδη status superstar (εξαίρεση ο Singleton), όλους τους τους έκανε ο ίδιος ο Τούρκος αυτούς που είναι. Για αυτο ας αφήσουμε τα κακά fit και τα κενά στο 3 και ας ετοιμαστούμε για ίσως τη καλύτερη χρονιά του μπασκετικού Παναθηναϊκού της τελευταίας 10ετίας. Ειδικά μετά τη τελευταία 3ετια, ότι και να δούμε μάλλον θα μας συγκλονίσει.
Δεν θα μου κάνει καθόλου εντύπωση λοιπόν να δούμε τον Vildoza να ανεβαίνει 2 levels φετος και τους Guy & Grant να τον ακολουθούν. Ο Guy μπορεί να ξεκινάει ως παιχτης των 10-15 λεπτών, αλλά δεν έχουμε ιδέα ως που μπορεί να φτάσει! Αντίστοιχα ο Παπαπέτρου και ο Grigonis στο 3 μπορεί να αποτελέσουν τους σουπερ συνδετικούς κρίκους μεταξύ των γκαρντ μας και της εξαιρετικής front line που έχουμε, από την οποία αντίστοιχα δεν θα εκπλαγώ καθόλου να τους δω όλους (Ντίνο, Juancho, Balce, Lessort) να κάνουν παπάδες φετος. Μου φαίνεται καλό που δεν υπάρχει συνωστισμός σε καμια θεση, κάτι που θα δίνει κίνητρο σε όλους τους παιχτες μας, ακόμα και στους Μωραΐτη, Καλαϊτζάκη, Αντετοκούμπο και Μαντζούκα να δίνουν το 100% τους για να έχουν ρόλο και χρόνο στην ομάδα. Είναι πολύ υποτιμημένη η αξία του να χουν οι παιχτες κίνητρο να τα δώσουν όλα.
Είδα και τις φωτο από τη πρώτη επίσημη προπόνηση της ομάδας, ανυπομονώ να ξεκινήσει η σεζόν!
),
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο