Western Conference Semifinal Round - Denver Nuggets (2) vs (3) Minnesota Timberwolves

[ggr]

Ούτε κι εγώ πιστεύω ότι θα συμβεί κάτι τέτοιο. Η τελευταία φορά που συνέβη να γυρίσει ομάδα από το 0-2, και διόρθωσε με αν κάνω λάθος, ήταν το μακρινό 1994 , όταν οι Rockets γύρισαν το εις βαρος τους 0-2 σε 4-3 και απέκλεισαν τους Suns. Το θυμάμαι καλά, γιατί τότε στη Δύση ήμουν με το Phoenix, λόγω τρελής καψουρας για τον Barkley.

Η φετινή Μινεσότα δείχνει σοβαρή και αποφασισμένη.

Ποιος άλλος θα έχανε τέτοια σειρά από 0-2

Η Μινεσότα κάνει ο,τι μπορεί πάντως

[SteveNashidis]

Ποιος άλλος θα έχανε τέτοια σειρά από 0-2

Η Μινεσότα κάνει ο,τι μπορεί πάντως

Παραδόξως δεν εχω προλαβει να δω το 3-0 σερί των Ντενβερ ότι δε μπορω να γραψω με ασφάλεια το τι εχει γινει. Σίγουρα ομως θα γράψω στο 4-2 για τον φίλο μας τον Edwards.

[ggr]

Για να μην αισθάνεσαι μοναξιες

[ggr]

Πάντως, ο,τι και να πούμε για τον Γιοκιτς είναι λίγο. Ο άνθρωπος έχει γνώση των βασικών του αθλήματος και πέρα από αυτό, τρομερό μπασκετικό iq και αίσθηση του χώρου. Αν και δεν μπορεί να φτάσει το footwork του Olajuwon, εντούτοις το εξισορροπεί με την συμβολή που έχει στην οργάνωση του παιχνιδιού. Είναι σαν ένας Larry Bird που παίζει σέντερ ή για τους πιο παλιούς, ο Sabonis χωρίς τους τραυματισμούς.Λεγαμε στον πρώτο γύρο ότι τα έκανε αυτά, επειδή οι Lakers δεν είχαν άλλον ψηλό πλην του Davis, που είναι και κοντύτερος. Τώρα, χόρεψε απέναντι στον αμυντικό της χρονιάς και απέναντι σε μια ομάδα που έχει δύο ακόμη ψηλά και δυνατά κορμιά (Towns, Reid). Πραγματικά απολαυστικός.

[nikolas_asteri]

ή για τους πιο παλιούς, ο Sabonis χωρίς τους τραυματισμούς

διαβάζει σαν ανοιχτό βιβλίο ο Σέρβος Σαμπόνις.

[tarp7]

[karamelitsa]

Πάντως, ο,τι και να πούμε για τον Γιοκιτς είναι λίγο. Ο άνθρωπος έχει γνώση των βασικών του αθλήματος και πέρα από αυτό, τρομερό μπασκετικό iq και αίσθηση του χώρου. Αν και δεν μπορεί να φτάσει το footwork του Olajuwon, εντούτοις το εξισορροπεί με την συμβολή που έχει στην οργάνωση του παιχνιδιού. Είναι σαν ένας Larry Bird που παίζει σέντερ ή για τους πιο παλιούς, ο Sabonis χωρίς τους τραυματισμούς.Λεγαμε στον πρώτο γύρο ότι τα έκανε αυτά, επειδή οι Lakers δεν είχαν άλλον ψηλό πλην του Davis, που είναι και κοντύτερος. Τώρα, χόρεψε απέναντι στον αμυντικό της χρονιάς και απέναντι σε μια ομάδα που έχει δύο ακόμη ψηλά και δυνατά κορμιά (Towns, Reid). Πραγματικά απολαυστικός.

Έχει και κάτι απίθανους τρόπους που βάζει καλάθια, ωρες ωρες νιώθεις ότι απλά πετάει την μπάλα και αυτή καταλήγει στο καλάθι….ειναι απίστευτος, δεν είναι τυχαία πρωταθλητής ούτε τυχαία συνεχόμενα MVP…..

[GK_23]

[Conan1982]

Εντάξει, μέχρι κάποια στιγμή είχαν το πάνω χέρι στο Ντένβερ, μέχρι κάπου στο ...9-2:

[ggr]

Και δεύτερο διπλό σε game 7 την ίδια βραδιά. Πάνε και οι πρωταθλητές λοιπόν. Δεν σχολιάζω κάτι άλλο, μιας και δεν είδα το παιχνίδι. Θα το δω το απόγευμα. Πάμε, εκτός απροόπτου, για τελικό Celtics - Timberwolves.

[GK_23]

Και δεύτερο διπλό σε game 7 την ίδια βραδιά. Πάνε και οι πρωταθλητές λοιπόν. Δεν σχολιάζω κάτι άλλο, μιας και δεν είδα το παιχνίδι. Θα το δω το απόγευμα. Πάμε, εκτός απροόπτου, για τελικό Celtics - Timberwolves.

Και εγώ θα βάλω να το δω το βραδάκι

Είδα όμως αυτό

[nikolas_asteri]

Στα προηγούμενα παιχνίδια έγραφα 5 γραμμές για το πως η κάθε ομάδα κατάφερνε να πάρει τη νίκη προσπαθώντας να διαβάσω το playbook του κάθε προπονητή και γενικά έβγαινε κάποιο νόημα, κάποια αντιστοιχία μεταξύ αυτού που καταλάβαινα και αυτού που πραγματικά έγινε.

Ε χθες μα την Παναγία δεν μπορώ να εξηγήσω τι έγινε. Μόνο ως θεϊκή παρέμβαση μπορώ να το χαρακτηρίσω.

Οι Ναγκετς ήταν σχετικά άνετα μπροστά με 15 πόντους στο ημίχρονο, ξεκινάει το δεύτερο και πάει στους 20 και λέω "ε οκ μάλλον τελείωσε το ματς". Δεν είχε γίνει τίποτα εξωπραγματικό, οι Γιόκιτς-Μάρει έπαιζαν σχετικά καλά, οι υπόλοιποι meh και οι Τιμπς ήταν σχετικά κακοί, ειδικά ο Έντουαρντς. Οι ομάδες δεν είχαν κάποιο καινούριο τρικ, αυτά που είχαμε δει προηγουμένως στη σειρά λάμβαναν χώρα.

Ε σε κάποια φάση οι Ναγκετς απλά σταμάτησαν να βάζουν καλάθια. Όχι απλά σταμάτησαν αλλά ήταν σα να μην ξέρουν τι να κάνουν τη μπάλα.

Στην τρίτη περίοδο:
- Δεν ξέρω αν μυρίστηκαν την αστοχία του Γιόκιτς αλλά πλέον όταν έκανε pop ο ΚΑΤ δεν τον ακολουθούσε και τα σουτ έβρισκαν σίδερο.
- Μία από τα ίδια για Μάρει. Ελεύθερα σουτ που απλά δεν έμπαιναν. Δεν ξέρω αν έφταιγε η κούραση, τι να πω;
- Οι υπόλοιποι Ναγκετς απλά κομπάρσοι. Ο Γιόκιτς έφαγε για άλλη μια φορά πολύ ξύλο και είτε δεν του έβγαιναν τα χορευτικά κάτω από το καλάθι, είτε όταν έβρισκε πάσα (κοιτάω εσένα Γκόρντον) ήταν είτε άτολμοι για το σουτ, είτε έχτιζαν.
- Οι Τιμπς δεν έκαναν κάτι τρομερό εντωμεταξύ. Είχαν να αντιμετωπίσουν μία ζώνη που έστησε το Ντενβερ, βρήκαν κάποια σουτ, κάποια έχασαν, κάποια έβαλαν, έκαναν και 2-3 αιφνιδιασμούς και σιγά σιγά μίκραινε και μίκραινε η διαφορά μέχρι που έβαλε ο Εντουαρντς ένα μεγάλο τρίποντο στο τέλος της περιόδου και η διαφορά πήγε στον πόντο.

Είναι από εκείνες τις φορές που βλέπεις μπάσκετ και η μία ομάδα χάνει 1,2,3,4 επιθέσεις και σε κάποια φάση αναρωτιέσαι "Τι σκατά κάνουν;!". Στη τέταρτη περίοδο είχε αλλάξει (προφανώς) το παιχνίδι και έγερνε προς τους Τιμπς. Ο Αντ είχε ενέργεια να κάνει απίστευτα δύσκολη τη ζωή του Μάρει. Πάλι όμως, δεν ήταν ότι έγινε κάτι ξεκάθαρο, απλά οι Τιμπς έβαζαν το τόπι στο καλάθι πιο σταθερά από τους Νάγκετς.

1000 μπράβο στη Μινεσότα το άξιζαν. Μακάρι να πάρουν και τον τίτλο.

[ssoulliss]

Πέρασε η καλύτερη ομάδα, αυτή που το ήθελε περισσότερο.

Οι Nuggets ήταν αποδυναμωμένοι φέτος (ο πάγκος τους παίζει να είναι ο χειρότερος από όσες ομάδες συνέχιζαν) και παρόλο που είχαν τους παίκτες τους ξεκούραστους χωρίς εθνικές ομάδες το καλοκαίρι, δεν έβγαλαν φρεσκάδα στο τέλος - γενικά η σεζόν τους θα έπρεπε να ήταν πιο κυριαρχική. Ο Jokic υπέφερε σε όλη τη σειρά από την άμυνα των Timberwolves με χαρακτηριστικό ότι εχθές στο τελευταίο δωδεκάλεπτο έκανε τον κώνο στην άμυνα, από αυτόν άλλωστε προήλθαν τα περισσότερα χαμένα ριμπάουντς. Η σειρά ήταν για 0-4 ή 1-4 αλλά ο Malone και μπράβο του, έβαλε στο παιχνίδι τον Gordon και κάπως έτσι οδηγηθήκαμε στο έβδομο παιχνίδι. Κακή σειρά για τον Porter Jr., τόσο όσο ο Caldwell-Pope και ο Murray με εξαίρεση το πρώτο ημίχρονο έκανε λίγα πράγματα στη σειρά.

Θα κάνω και μια ριψοκίνδυνη πρόβλεψη, ότι δύσκολα θα τους δούμε ξανά ψηλά - μέχρι εκεί τους βλέπω - εκτός και αν δυναμώσουν με ανταλλαγές ή εξελιχθεί κανάς...Strawther.

[fklmta77]

Πολλά ανεξήγητα συνέβησαν στο ματς αυτό, όντως. Οι Νάγκετς, μια τρομερά δυνατή πνευματικά ομάδα, απώλεσαν σε game 7, μέσα στην έδρα τους, διαφορά 20 πόντων από έναν αντίπαλο του οποίου ο βασικός σκόρερ (Έντουάρντς) είχε 6/24 σουτ!! Τεράστια ευθύνη του κόουτς Μαλόουν που ζήλεψε τα κατορθώματα του Θιμποντό κ άφησε τον Γιόκιτς 47 λεπτά στο παρκέ. Σε ένα κλειστό ματς, τους καλούς σου παίκτες τους θες όσο πιο ξεκούραστους γίνεται, στο φινάλε. Στοιχειώδες, Γουότσον.
Κρίμα για το Ντένβερ, που πλήρωσε κ την ένδοια του πάγκου του.
Κόντρα στο κλίμα των ημερών που τείνει να αποθεώνει τη Μινεσότα, σόρυ κιόλας αλλά εγώ δε βλέπω κάτι τρομερό σε αυτή την ομάδα. Σιγά την φοβερή ιδέα να παίζεις με δίδυμους πύργους στο σύγχρονο ΝΒΑ -από τους οποίους ο ένας είναι ο, σχεδόν ξυλοκόπος, Γκομπέρ, για τον οποίο όλο το ΝΒΑ πριν από κάποιους, μήνες κορόιδευε τους Wolves και την ιδέα να τον πάρουν με ανταλλαγή, προσφέροντάς του ένα σκασμό λεφτά! Όσο για τον «τρομερό» Έντουαρντς, απίστευτα ταλαντούχος, όντως, αλλά μη τρελαθούμε κιόλας. Εμφάνιση σε 7ο ματς με 6/24 σουτ πιο πολύ θυμίζει τον Χάρντεν των πλέι οφ, παρά Air Michael.
Τέλος, αναφορικά με τους τελικούς της Δύσης, το Ντάλας κάθε άλλο παρά ξεγραμμένο δεν θα πρέπει να θεωρείται. Οι Μαβς έχουν, πλέον, αθλητικότητα στους ψηλούς κ αν μείνουν υγιείς, υπερέχουν σαφώς σε προσωπικότητα, απέναντι σε αυτή τη Μινεσότα.

[ggr]

Υπάρχει μια τάση υπερβολής για τον Edwards αλλά 6/24 είχε και Kobe στον 7ο τελικό του 2010. Πήρε βέβαια και 15 ριμπάουντ.