Είναι λογικό να επικρατεί κατήφεια και μιζέρια στα μεταγραφικά της ομάδας. Λίγο το πρόσφατο παρελθόν στις επιλογές παικτών, λίγο οι μεταγραφικές βόμβες των απέναντι, λίγο ότι ομάδες του μεσαίου tier της Ευρωλίγκας έχουν κάνει ωραίες και ποιοτικές προσθήκες.
Όσο κολλημένος μπορεί να είναι ο Μπι με μερικά πράγματα, το θεωρώ απίθανο να παίξει κορώνα-γράμματα όλη την (τελευταία) του χρονιά στην ομάδα.
Ας πάρουμε για παράδειγμα την επιλογή των ψηλών. Πρόπερσι είχαμε τεράστιο πρόβλημα με το δίδυμο Φαλ-Μίλου, ο Μίλου έσπασε τον αστράγαλο του και αναγκαστήκαμε να πάρουμε Ράιτ και Πετρούσεφ. Πέρυσι πάλι είχαμε τεράστιο πρόβλημα στο πέντε και αναγκαστήκαμε να παίξουμε πάρα πολλά παιχνίδια με πεντάρι τον Πίτερς.
Να τρελάθηκε ξαφνικά ο κόουτς και να θεωρεί ότι μπορεί να βγει η σεζόν με τον γυάλινο Κώστα για τρίτο;
Το αποκλείω. Είναι 100% σίγουρο ότι θα πάρουμε πεντάρι. Το πρόβλημα είναι κατά την άποψη μου ότι δεν θέλουν (ή δεν μπορούν) να διαθέσουν πάρα πολλά λεφτά για πεντάρι για να πάρουν ψηλό τύπου Μπάσει από Αμερική. Γι αυτό εξετάζονται περιπτώσεις τύπου Μακορμακ. Όχι επειδή έχει Ευρωπαϊκή εμπειρία, αλλά επειδή είναι φτηνός.
Ο Μπάσει ή αντίστοιχος για να περάσει τον Ατλαντικό θα ζητήσει δυο χαρτιά. Δεν τα δίνεις για το δευτερό-τρίτο Σέντερ σου.
Αυτό έχει λογική. Ταυτόχρονα έπρεπε να κλείσουμε τον Χολ, αφού παρουσιάστηκε η ευκαιρία. Με Μίλου στο Ευρωμπάσκετ, θα είχαμε μηδέν ψηλούς στην προετοιμασία. Ο Μπάσει και όλοι αυτοί θα δίνουν διαθέσιμοι Οκτώβρη μήνα.
Έχω την αίσθηση ότι φέτος αν δεν προκύψει αυτό που ψάχνουν, θα ξεκινήσουμε έτσι την σεζόν και θα γίνουν διορθωτικές κινήσεις τύπου Πετρούσεφ-Ράιτ μέσα στην σεζόν.