Ευτυχώς που οι γραφικοί «γαλανόλευκοι» δημοσιογράφοι είτε εκλείπουν είτε μάλλον καταλαβαίνουν ότι πλέον δεν τρώει ο κόσμος σκέτο κουτόχορτο. Γιατί η Ελλάδα έχει να βγάλει αξιόλογη φουρνιά παικτών από τους 90αρηδες (1990) και αυτοί μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού…
Αν το γενικεύσουμε κιόλας, τα 4 μετάλλια της Ελλάδας σε Ευρωμπάσκετ (εξαιρώ το προϊστορικό που ήταν και σε άλλο φορματ) κατακτήθηκαν απο τις φουρνιές Γκάλη και σια (2 μετάλλια) και ύστερα ΔΔ, Σπαν, Παπαλουκά και σια (2 μετάλλια).
Η πικρή αλήθεια είναι ότι οι έννοιες «ταλέντο» και «Έλληνας μπασκετμπολίστας» είναι όλο και πιο μακρινές. Παλιά το καμουφλάραμε με φανφάρες όπως «σκεπτόμενο μπάσκετ» και «ελληνική πονηριά». Πλέον που το μπάσκετ έχει πάει στην ταχύτητα, τα αθλητικά προσόντα και το ατομικό ταλέντο, έχουμε μείνει με το χαλκό του 2009.
Ακόμα και ο σταρ μας ο Γιάνναρος είναι σαν να μας βγάζει το ίδιο το μπάσκετ τη γλώσσα. Είναι cheat στα όρια του υπεράνθρωπου στο ΝΒΑ, αλλά με τρωτές αδυναμίες και εντελώς ασύμβατος με το υπόλοιπο ελληνικό ρόστερ σε φορματ Φιμπα.
Οταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου και σταματήσει κι αυτός, θα πρέπει να γίνουν εντυπωσιακά πράγματα για να είμαστε σε θέση να στοχεύουμε 8άδες. Για ζώνες μεταλλίων δεν το συζητάω καν.
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο