Ιστορική η βραδυά σήμερα, κυρίως για τη διοργάνωση.
Νομίζω πως το τελευταίο παιχνίδι της α' φάσης ήταν και το καλύτερο της διοργάνωσης - καμμία σχέση με το χθεσινό που από ένα σημείο και μετά ήταν λίγο μη μου άπτου - και πράγματι κάναμε ένα ονειρικό πρώτο ημίχρονο και η Ισπανία έκανε ένα αντίστοιχο δεύτερο. Απλά εμείς στο τέλος είχαμε τον Γιάννη (ίσως το πιο μεστό του παιχνίδι με την εθνική) και το νικητήριο του Σλούκα που κλείδωσαν το παιχνίδι. Πήγαμε καλά, υπήρχαν σίγουρα ένα-δύο μικρολαθάκια π.χ. η παρουσία του Κατσίβελη (πάλι) στην επανάληψη ήταν ένα αχρειάστο ρίσκο αλλά στο φινάλε τους κεράσαμε πικρό ποτήρι.
Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα να φεύγεις από μια διοργάνωση επειδή χάνεις βολές ή τρέμουν τα χέρια σου στο τέλος. Οι Ισπανοί δίκαζαν σε αυτό το κομμάτι - παρακαλούσαν οι αντίπαλοι να χάσουν βολές ενώ αυτοί ήταν ψυχροί, άνιωθοι - και τώρα πληγώνονται ακριβώς με τον τρόπο. Δεν υπάρχει πιο στενάχωρο - για τους Ισπανούς μόνο

- ο προπονητής που τους χάρισε τόσους τίτλους να κάθεται στον πάγκο τελευταία φορά και να φέυγει με σκυμένο το κεφάλι, χωρίς καν τη διαδικασία των νοκ-άουτ.
- Η Ισπανία έγινε η κάτοχος που μένει εκτός 16άδας. Στο παρελθόν είχε μείνει εκτός νοκ-άουτ η Γερμανία το 1995 (11η σε 14 ομάδες) και η Ιταλία εκτός οκτάδας το 2001 (11η σε 16 ομάδες). Η Ισπανία κατακτά αυτή την πρωτιά
- Παίζουμε Κυριακή βράδυ στις 21:45
- Δεν έχουμε πετύχει κάτι ακόμη, πάμε παιχνίδι-το-παιχνίδι.