Group C [Limassol - Cyprus]: CYP - ITA - GEO - ESP - GRE - BIH

[JohnnyPao]

Ούτε το Ισραήλ, ούτε η Λετονία, ούτε η Τουρκία έχουν βάθος στο ρόστερ τους, και αυτοί μερικούς παγκιτες τους έχουν απλά για να συμπληρώνουν τη 12αδα στα χαρτιά.

Οσον αφορα την Τουρκια, ναι μεν δεν εχουν βαθος ουτε αυτοι αλλα οι Οσμαν και Λαρκιν μπορουν να παιξουν πολυ πιο ευκολα 35+ λεπτα αποτι ο Σλουκας και ο Παπ. Ο Οσμανι ειναι ισοδυναμος του Ντινου και ο Μπονα ειναι ενας καλυτερος Κωστακουμπο. Ο Κορκμαζ ειναι επιπεδου Ντορσει και οι Χαζερ/Σιπαχι επιπεδου Τολιοπολου/ΠΚ και εχουν και τον Μπιτιμ αντι του δικου μας Λαρε. Χειροτεροι απο μας ειναι μονο οσον αφορα τον σταρ τους, που ομως ο Σενκγουν μαλλον ειναι πιο συμβατος με το ΦΙΜΠΑ μπασκετ απτον Γιαννάρα.

Κακως συζηταμε για τον ημιτελικο βεβαια, οκ το Ισραηλ ευκολα ή δυσκολα θα το περασουμε, για το ματς ομως με Λιθουανια/Λετονια δεν ειμαι καθολου αισιοδοξος.

[slok]

Ούτε το Ισραήλ, ούτε η Λετονία, ούτε η Τουρκία έχουν βάθος στο ρόστερ τους, και αυτοί μερικούς παγκιτες τους έχουν απλά για να συμπληρώνουν τη 12αδα στα χαρτιά.

Οσον αφορα την Τουρκια, ναι μεν δεν εχουν βαθος ουτε αυτοι αλλα οι Οσμαν και Λαρκιν μπορουν να παιξουν πολυ πιο ευκολα 35+ λεπτα αποτι ο Σλουκας και ο Παπ. Ο Οσμανι ειναι ισοδυναμος του Ντινου και ο Μπονα ειναι ενας καλυτερος Κωστακουμπο. Ο Κορκμαζ ειναι επιπεδου Ντορσει και οι Χαζερ/Σιπαχι επιπεδου Τολιοπολου/ΠΚ και εχουν και τον Μπιτιμ αντι του δικου μας Λαρε. Χειροτεροι απο μας ειναι μονο οσον αφορα τον σταρ τους, που ομως ο Σενκγουν μαλλον ειναι πιο συμβατος με το ΦΙΜΠΑ μπασκετ απτον Γιαννάρα.

Κακως συζηταμε για τον ημιτελικο βεβαια, οκ το Ισραηλ ευκολα ή δυσκολα θα το περασουμε, για το ματς ομως με Λιθουανια/Λετονια δεν ειμαι καθολου αισιοδοξος.

Παντως την Σερβια την καθαρισαν.... εμεις και 100 χρονια να παιζουμε τη Σερβια δε την κερδιζουμε

[Reaper]

Ούτε το Ισραήλ, ούτε η Λετονία, ούτε η Τουρκία έχουν βάθος στο ρόστερ τους, και αυτοί μερικούς παγκιτες τους έχουν απλά για να συμπληρώνουν τη 12αδα στα χαρτιά.

Οσον αφορα την Τουρκια, ναι μεν δεν εχουν βαθος ουτε αυτοι αλλα οι Οσμαν και Λαρκιν μπορουν να παιξουν πολυ πιο ευκολα 35+ λεπτα αποτι ο Σλουκας και ο Παπ. Ο Οσμανι ειναι ισοδυναμος του Ντινου και ο Μπονα ειναι ενας καλυτερος Κωστακουμπο. Ο Κορκμαζ ειναι επιπεδου Ντορσει και οι Χαζερ/Σιπαχι επιπεδου Τολιοπολου/ΠΚ και εχουν και τον Μπιτιμ αντι του δικου μας Λαρε. Χειροτεροι απο μας ειναι μονο οσον αφορα τον σταρ τους, που ομως ο Σενκγουν μαλλον ειναι πιο συμβατος με το ΦΙΜΠΑ μπασκετ απτον Γιαννάρα.

Κακως συζηταμε για τον ημιτελικο βεβαια, οκ το Ισραηλ ευκολα ή δυσκολα θα το περασουμε, για το ματς ομως με Λιθουανια/Λετονια δεν ειμαι καθολου αισιοδοξος.

Θα βαλουμε τον εθνικο παραγοντα να εκνευρισουμε τον Αταμαν για να γινει το ματς χαοτικο αν δουμε οτι μειονεκτουμε

[whoever81]

Αν καταφερουμε να χουμε 45% τριποντο θεωρω θα παμε τελικο..Αν σε καποιο ματς τα σπασουμε λογικα θα αποκλειστουμε εκτος και τα σπανε και οι αντιπαλοι..

Τα'λεγα εγώ στην αρχή του τουρνουά ότι με 40% τρίποντο χτυπάμε μετάλλιο

[Atenejin]

Η εικόνα της ομάδας μέχρι στιγμής είναι αρκετά καλή (καμία σχέση με τα φιλικά που με είχαν απογοητεύσει). Παρ’ όλα αυτά, καλό θα ήταν να αποφύγουμε τον άλογο ενθουσιασμό και - κυρίως- να μην υποτιμήσουμε το Ισραήλ.

Τι με προβληματίζει μέχρι τώρα:

1. Το επίπεδο των αντιπάλων στον όμιλο. Καμία από τις ομάδες που αντιμετωπίσαμε δεν ήταν φαβορί. Δεν παίξαμε ούτε με Σερβία, ούτε με Τουρκία κλπ. Η σχετικά άνετη πρόκριση της Ελλάδας είναι λίγο πλασματική αν σκεφτεί κανείς ότι η μόνη πραγματικά δυνατή αντίπαλος ήταν η Ιταλία (την οποία κερδίσαμε) και η Ισπανία με τους πιτσιρικάδες (που μας δυσκόλεψε απίστευτα).

2. Η αστάθεια της ομάδας. Υπάρχουν διαστήματα όπου δείχνουμε εικόνα ομάδας που μπορεί να κοντράρει τις ΗΠΑ, και άλλα όπου φαινόμαστε ικανοί να χάσουμε από τη… Νορβηγία.

3. Η εξάρτηση από τον Γιάννη. Είναι ξεκάθαρα απαραίτητος και –χτύπα ξύλο– αν χρειαστεί να μείνει εκτός, θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα (φαίνεται και από την ήττα με τη Βοσνία). Ξέρω ότι είναι μη ρεαλιστικό να το αλλάξουμε τώρα, αλλά η απουσία ενός καθαρού “πενταριού” με ανησυχεί ιδιαίτερα.

Αυτοί είναι οι βασικοί μου προβληματισμοί. Μακάρι να μείνουμε όλοι λίγο πιο συγκρατημένοι, γιατί διαβάζω ήδη άρθρα που θεωρούν περίπου δεδομένο ότι θα νικήσουμε το Ισραήλ – και αυτό κάθε άλλο παρά σίγουρο είναι.

[slok]

Η εικόνα της ομάδας μέχρι στιγμής είναι αρκετά καλή (καμία σχέση με τα φιλικά που με είχαν απογοητεύσει). Παρ’ όλα αυτά, καλό θα ήταν να αποφύγουμε τον άλογο ενθουσιασμό και - κυρίως- να μην υποτιμήσουμε το Ισραήλ.

Τι με προβληματίζει μέχρι τώρα:

1. Το επίπεδο των αντιπάλων στον όμιλο. Καμία από τις ομάδες που αντιμετωπίσαμε δεν ήταν φαβορί. Δεν παίξαμε ούτε με Σερβία, ούτε με Τουρκία κλπ. Η σχετικά άνετη πρόκριση της Ελλάδας είναι λίγο πλασματική αν σκεφτεί κανείς ότι η μόνη πραγματικά δυνατή αντίπαλος ήταν η Ιταλία (την οποία κερδίσαμε) και η Ισπανία με τους πιτσιρικάδες (που μας δυσκόλεψε απίστευτα).

2. Η αστάθεια της ομάδας. Υπάρχουν διαστήματα όπου δείχνουμε εικόνα ομάδας που μπορεί να κοντράρει τις ΗΠΑ, και άλλα όπου φαινόμαστε ικανοί να χάσουμε από τη… Νορβηγία.

3. Η εξάρτηση από τον Γιάννη. Είναι ξεκάθαρα απαραίτητος και –χτύπα ξύλο– αν χρειαστεί να μείνει εκτός, θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα (φαίνεται και από την ήττα με τη Βοσνία). Ξέρω ότι είναι μη ρεαλιστικό να το αλλάξουμε τώρα, αλλά η απουσία ενός καθαρού “πενταριού” με ανησυχεί ιδιαίτερα.

Αυτοί είναι οι βασικοί μου προβληματισμοί. Μακάρι να μείνουμε όλοι λίγο πιο συγκρατημένοι, γιατί διαβάζω ήδη άρθρα που θεωρούν περίπου δεδομένο ότι θα νικήσουμε το Ισραήλ – και αυτό κάθε άλλο παρά σίγουρο είναι.

Σωστα τα λες, αλλα λογικο δεν ειναι?

Δεν εχουμε την ποιοτητα παιχτων (ατομικα) για να ειμαστε σταθεροι ουτε για να εχουμε απεξαρτηση απο το Γιαννη.

Δεν υπαρχει καμια ευθυνη σε παιχτες /σταφ. Παιζουν οσο μπορουν και οτι κανουν ειναι οκ. Το να ζηταμε απο Παπ να εχει σταθεροτητα στο σουτ, Σλουκα να παιζει 30 λεπτα , Θαναση/καλαιτζακη να βαζουν τα λει απ, Κωστα να ποσταρει, Τολιοπουλο να σπαει τα σκριν στην αμυνα, Τριποντινο να μη χανεται στις αλλαγες ειναι ουτοπια. Δε το εκαναν ποτε για να το κανουν τωρα.