Τί φάση αυτή η Λιέτουβα? Απογοητεύτηκα. Μιλάμε -το σκευφόμουν- αν είχε έναν τυπικό Καλνιέτις και έναν Μασιούλις της ΑΕΚ και επίσης έναν Κουζμίνσκας της ΑΕΚ μπορεί να μας κόντραραν καλύτερα. Λέτε ότι είχε απουσίες, αλλά τι να πω, για μένα που δεν παρακολουθώ δεν έχει και καμία σημασία. Έπειτα αυτοί που είναι παρόντες είναι αυτοί που μένουν στην ιστορία. Οι παρόντες παίζουν. Έχω και τον Σούτερ να στηρίζει απλά επειδή φοράνε τις φανέλες του ένδοξου παρελθόντος, αλλά δεν (θα) τους έχει δει. Και καλύτερα δηλαδή, γιατί μας πόνεσαν τα μάτια μας.
Από το ματς κράτησα σίγουρα την καπακωτή επίθεση αγάπης του Βαγγέλα με combo-deal 2σε1 Πιστολιόπουλο & Ριμ Προτέκτορ. Μου άρεσε που ήταν και ο μόνος Έλληνας που πανηγύριζε φωνάζοντας ότι η Ελλάδα είναι στον ημιτελικό ακριβώς τη στιγμή που τρώγαμε τρίποντο για το +10 και με τον Σπανούλη να παίρνει timeout για να μη χαθεί η μπάλα. Αυτό είναι πραγματική πίστη στην Εθνική. Α, σόρυ ωραίο ήταν και η εναλλαγή συναισθήματος από το "Οι 10 χιλ. Λιθουανοί που χαλάνε τον κόσμο. Όμως ο κόσμος δεν παίζει μπάσκετ" (Ιωάννου στην 1η περίοδο) για να πάρει την hip-hop απάντηση από τον άλλο MC του battle ότι "Η Εθνική κατάφερε να μείνει όρθια μπροστά σε αυτό το κοινό, πράγμα πολύ δύσκολο". Τελικά δεν κατάλαβα παίζει ρόλο ο κόσμος ή όχι!
Βαριέμαι να σχολιάσω. Είδα με Ισπανία, Ισραήλ και τώρα.
Σε σχέση κάποια σχόλια που έτυχε (πραγματικά έτυχε) και διάβασα. Έχω ξαναδεί χειρότερες Εθνικές. Δεν πιάνεται για κακή Εθνική αυτή, καμία σχέση. Είναι απλά μέτρια χωρίς τον Γιάννη (πονάνε τα μάτια μας δηλαδή), αλλά με τον Γιάννη μέσα ικανή να διεκδικήσει τη νίκη απέναντι σε πολλές ομάδες στον κόσμο ανάλογα με τη μέρα της και των αντιπάλων εννοείται. Αυτή είναι η διαφορά. Το τουρνουά αυτό για μένα, έχοντας προλάβει τον Σλούκα και τον Παπ σε εκείνο το Παγκόσμιο Εφήβων στη Ρόδο, και τον ενθουσιασμό όταν είχαμε πρωτοδεί τα πρώτα εφηβικά βίντεο του Γιάννη στην αντίστοιχη νέων ανδρών... αυτές οι στιγμές θα ερχόντουσαν μαθηματικά. Όλοι γνωρίζαμε ότι ο Γιάννης θα έτρωγε τα πρώτα του ενθουσιώδη και φουριόζικα χρόνια του με μέτριες από πλευράς ταλέντου ομάδες και όχι με 4άδα γκαρντ Ζήση-Σπανούλη-Διαμαντίδη-Παπαλουκά (να βάλω και Χατζηβρέττα 5ο?

). Έτσι πάνε αυτά, βρέθηκε ο κατάλληλος coach και mentally και μπασκετικά να χτίσει κάτι καλό γύρω του και να κεφαλαιοποιήσει και τις δικές του (του Γιάννη) εμπειρίες και παραστάσεις. Πολλά καλοκαίρια έφαγε τα μούτρα του, πλέον έμαθε, έμαθαν, δούλεψαν. Παιδιά, φάινεται ότι έχουν δουλέψει, ότι κάθονται στις προπονήσεις και βαράνε σουτ. Όποιος καταλαβαίνει το βλέπει, κάθονται σε γωνίες και η μπάλα φτάνει σωστά πάνω τους, εκτελούν σωστά. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Μπράβο, να προχωράνε όσοι δουλεύουν και να κερδίζουν όσοι προσπαθούν και δε σταματάνε και το πιστεύουν. Οποιαδήποτε χώρα ή ομάδα.
Είναι τεράστιο το τουρνουά που κάνει ο Γιάννης. Είναι τρομακτικά τα 2 ματς που έπαιξε με Ισπανία και Ισραήλ. Κέρδισε 2 ομάδες παίζοντας ακριβώς τον ανάποδο ρόλο, αλλά σε κάθε ματς ήταν η απόλυτα σωστή επιλογή-στρατηγική σε ό,τι έκανε, δείγμα του πόσο καταλαβαίνει πλέον τί θα δει μπροστά του- πριν αυτό έρθει. Δεν έχουν πολλοί ballers στον κόσμο αυτό το ένστικτο. Είναι μακράν ο καλύτερος Γιάννης που έχω δει με τη φανέλα της Εθνικής.
Έχω δει τον Doncic να έχει αντίστοιχη επίδραση στο παιχνίδι με την Σλοβενία, δεν θα μου κάνει καθόλου εντύπωση η Εθνική με τον Γιάννη αυτό να φτάσει ως το τέλος και να κερδίσει το τουρνουά.
Χαιρετίσματα σε όλους, μα πιο πολύ στον Andre_Miller που τον είδα και θυμήθηκα τότε που ήταν έξαλλος επειδή είχε τσακωθεί με τον Blake Griffin για ένα foul νμζ που δεν ήταν ή θεώρησε flop κλπ και τον πέταξαν οι διαιτητές έξω, με αποτέλεσμα να χάσει το σερί με τους 600+ τόσους αγώνες που έτρεχε! Blazer τότε, προς τη Δύση της καριέρας του και στα τέτοια του από άποψης στόχων. Μάλιστα είχα συγκλονιστεί που τον είχα δει τόσο animated, ενώ γενικά ήταν τσιλάτος. Επίσης υπάρχει videoclip που αποδεικνύει ότι έχει κάνει κάρφωμα bitches! Give the guy some love!