Βρε Τολού δηλαδή είναι λογικό να γκρινιάζουμε και να αφορίζουμε και να βγάζουμε μυρωδιάδες αθλητές τέτοιου επιπέδου ή το τιμ που έχει τόσες κατακτήσεις και τίτλους. Δηλαδή οκ η κριτική είναι υγιής αντίδραση, άλλα επίσης αν στερείτε μέτρου δεν είναι. Βγαίνει κάθε ένας μας (βάζω και μένα μέσα) που η μόνη εικόνα που έχει για την ομάδα είναι η μιάμιση ώρα του αγώνα και μιλάει με μια σιγουριά για το τι πρέπει να γίνει, και βγάζει αχρηστο τον Άταμαν που δεν βλέπει αυτο που βλέπει ο μήτσος (τυχαίο όνομα) στον καναπέ του την ώρα που ταυτόχρονα πίνει μπίρες και κάνει σχολιασμό στα σόσιαλ ή στο φόρουμ. Δηλαδή ξέρει καλύτερα από αυτόν που βλέπει κάθε μέρα χι-ψι ώρες τον κάθε παίχτη στην προπόνηση, που ξέρει τι άλλο πρόβλημα μπορεί να έχει ο καθένας ή μικροενοχλησεις ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να τον επηρεάζει. Αλλά εμείς ξέρουμε καλύτερα. Και υποστηρίζουμε την άποψη μας με τόση βεβαιότητα για την ορθότητα της. Εντάξει καπου υπαρχει ένα όριο , μετά μπαίνει στα χωραφια της γραφικότητας η φάση.
Ο προπονητής, οι αθλητές, το τιμ, θα κριθούν στο τέλος της σεζόν, και θα κριθεί αναλόγως των περιστάσεων. Πέρσι αν υπήρχε ο Λεσσορ και ο Γκρίγκο ίσως ήταν αλλιώς η κατάληξη. Ακόμα και έτσι ας πούμε ότι ήταν αποτυχία το γεγονός ότι μέχρι το τελευταίο λεπτό του ημιτελικού ήταν μέσα στο παιχνίδι, με τόσα προβλήματα όλη τη χρονιά. Είναι το ίδιο τιμ που μέσα σε κάτι μήνες (που ήταν προτελευταία η ομάδα στη λίγκα) πήρε ευρωλίγκα με εμφατικές νίκες και εικοσάρες δεκαπεντάρες στο φ4 με μια ομάδα ολοκαίνουργια, αμοντάριστη, με μόνους παραμένοντες τους Γκρίγκο και Καλαιτζάκη.
Εντάξει, θα δούμε στο τέλος τι θα γίνει, ή τουλάχιστον ας περιμένουμε βασικά να είμαστε χωρίς τραυματίες και να παίξουμε 5-10 ματς να στρώσει η ομάδα. Όλη η λίγκα είναι απρόβλεπτη, όλες οι ομάδες είναι ή του ύψους ή του βάθους. Η λογική είναι να δείχνουμε και λίγη υπομονή, να αφήσουμε τους επαγγελματίες του τοπ επιπέδου να κάνουν τη δουλειά τους και εμείς και εμείς να κρίνουμε με κάποια σύνεση. Γιατί ναι καταντάει εμμονή ή γραφικότητα στο τέλος.
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο