Καλημέρα αδέρφια, όπως θα καταλάβατε, ο Ομέρ, με όλες αυτές τις συγκυρίες, θα είναι στο ρόστερ μας για πολύ καιρό ακόμα. Οπότε καλό θα ήταν να το χωνέψουμε και να πάμε παρακάτω. Θέλουμε δεν θέλουμε, αυτή είανι η πραγματικότητα, και εκ των υστέρων δικαιώθηκε και το τιμ που φρόντισε να τον κρατήσει για παν ενδεχόμενο τραυματισμών. Αυτό το "ενδεχόμενο" βιώνουμε τώρα και τι να κάνουμε ... thats life !
Στα αγωνιστικά τώρα, είδαμε ένα πρώτο ημίχρονο, όπως συνήθως το βλέπουμε στις διαβολοεβδομάδες, δηλαδή λίγο χαλαρότητα, λίγο οικονομία δυνάμεων, και το αποτέλεσμα : η γνωστή 50άρα! Ο μόνος που έπαιξε σωστή άμυνα *εξαιρετική θα έλεγα) ήταν ο Γκραντ πάνω στον Λόνυ.
Στο δεύτερο, η ομάδα έσφιξε την άμυνα, και ο Ομερ (προφανώς αντιλαμβανόμενος ότι θα παίξει πολύ ώρα) συγκεντρώθηκε λίγο και δεν χανόταν στα χετζ να βγαίνει πιο έξω από εκεί που πρέπει. Αν δείτε το ματς σε επανάληψη, στο πρώτο είχε την τάση να παρασύρεται πιο έξω ενώ στο δεύτερο κρατούσε την απόσταση από τον ρόλμαν και αυτό του έδινε την δυνατότητα να αμυνθεί αξιοπρεπώς, να πάρει τα ριμπάουντ που πρέπει να πάρει και να μπει και πιο δυνατά στις φάσεις. Ναι το έκανε, έβγαλε νεύρο, να τα λέμε όλα, όχι μόνο να τον σταυρώνουμε. Ουσιαστικά έκανε αυτό που του ζητάει από πέρσι ο κόουτς. Να παίξει την άμυνα που του ζητάει.
Ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως η άμυνα έσφιξε χωρίς τους καλούς αμυντικούς παίχτες μέσα, δηλαδή με Σορτς-Σλούκα-Ναν-Οσμαν-Ομερ, έκανε το καλύτερο σερί και γύρισε το ματς. Η άμυνα εκείνη τη στιγμή λειτούργησε ακριβώς όπως την έχει σχεδιάσει ο Εργκιν : πίεση πολύ ψηλά από τον άσο μας (σορτς, σλουκας) και μετά το πικ ο ψήλος μας να διαβάσει αν εχει παίχτη με καλο σουτ μιντρειντζ ή καλό σε ντραιβ και να είτε σταθεί στα 5 μετρά είτε να γυρίσει στην ρακετα και κλείσουν τα φτερά προς τα μέσα. Είναι πολύ συγκεκριμένη άμυνα, και ανάλογα τον ψηλό που έχει μέσα παίζουν και οι σωστές αποστάσεις. Θέλει βέβαια χρόνο για να αποδώσει, αλλά αυτή είναι η άμυνα που κατάπιε Φένερ και Ρεάλ στο Φ4 και το σήκωσε, αυτή ήταν που το σήκωνε και αλλες 2 φορές με την Εφες.
Αυτό το γεγονός δεν είναι κάτι που μπορεί να επαναλαμβάνεται με κάθε αντίπαλο αλλά είναι ξεκάθαρη εικόνα πως λειτουργεί η άμυνα που παίζει παραδοσιακά ο κόουτς. Πριν λίγο καιρό είχα γράψει ένα σεντόνι ( viewtopic.php?p=261330#p261330 ) για την άμυνα αυτή και κυρίως γιατί υπάρχουν άτομα εδώ μέσα που επανειλημμένα γράφουν ανακρίβειες για να υποστηρίξουν ότι ο Άταμαν δεν κάνει. Πχ η γνωστή καραμέλα ότι στέλνει τον Ομέρ στα 10 μέτρα στα χετζ αουτ! Που είναι πιο ντιπ φεηκ κι από βιντεάκια του τικ τοκ. Ο Λεσσόρ και ο Χολμς μόνο βγαίνουν έξω από την ρακέτα και πάλι συνήθως μέχρι τα 7, άντε το πολύ τα 8 σε σπάνιες περιπτώσεις. Το πρόβλημα του Ομέρ και του Ντίνου σε αυτές τις άμυνες είναι η αντίληψη ή "περιορισμένη αντίληψη" (για να το πω πιο ευγενικά), όχι η άμυνα που παίζουμε. Ουσιαστικά όταν έχει τόσους παίχτες με εξαιρετικά επιθετικά skills άλλα μέτριες αμυντικές και αθλητικές ικανότητες, ε αυτή είναι η μόνη άμυνα που μπορεί να δουλέψει, ή να παίξεις άμυνα ζώνης δεκαετίας 90 !
Ο Κόουτς δεν είναι χθεσινός, ξέρει τι κάνει, ξέρει τι υλικό έχει, και έχει διαλέξει τον δύσκολο δρόμο, που θέλει δουλειά. Ας έρθει η ώρα που θα κρίνονται οι τίτλοι και τότε τον σταυρώνουμε. Τώρα είναι άκαιρο τελείως να τον στιχοποιού, και ανέντιμο να τον κατηγορούμε για πράγματα που εμείς τα βγάζουμε από το μυαλό μας αλλά δεν ισχύουν στην πραγματικότητα.
Στο κάτω κάτω της γραφής αυτός ήταν πάντα ο Άταμαν, αυτό το μπάσκετ πρεσβεύει, με αυτό πήρε τόσους τίτλους, και δεν θα αλλάξει τώρα. Πάντα θα έχει την επίθεση σαν οδηγό, τις πρωτοβουλίες των γκαρντ και την χαλαρή σχετικά άμυνα στην ρεγκιουλαρ. Όταν θα χρειαστεί σε Πλέι οφ και Φ4, εκεί παραδοσιακά ανεβάζουν ένταση στην άμυνα, ωστόσο αυτό δεν μπορεί να γίνεται σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Έτσι λειτουργεί, μας αρέσει δεν μας αρέσει. Αν κάποιοι θέλουν βλέπουν μπάσκετ τύπου Πεδουλάκη, υπάρχουν ομάδες στην Α1 που το παίζουν, αν θέλουν τύπου Ομπράντοβιτς να δουν Παρτιζάν, και ίσως αντιληφθούν ότι το μπάσκετ (όπως κάθε τι άλλο στη ζωή) προχωράει μπροστά και κάποια πράγματα σιγά σιγά μένουν πίσω. Ή μπορούν να δουν τον ολυμπιακό που παίζει πολύ όμορφο μπάσκετ συνεργασιών με άμυνα στα όρια του φάουλ, που είναι πολύ ωραίο και αποδοτικό, αλλά δεν είναι το μπάσκετ που εμείς θα παίξουμε όσο θα διαρκέσει η θητεία του κόουτς στην ομάδα. Ξεπεράστε το και πάμε παρακάτω να μιλήσουμε λίγο με μπασκετικά δεδομένα όχι με "αστικούς μύθους" και αναμασήματα. όλοι το ίδιο θέλουμε κατά βάθος, το 8ο αστέρι.
Στα αγωνιστικά τώρα, είδαμε ένα πρώτο ημίχρονο, όπως συνήθως το βλέπουμε στις διαβολοεβδομάδες, δηλαδή λίγο χαλαρότητα, λίγο οικονομία δυνάμεων, και το αποτέλεσμα : η γνωστή 50άρα! Ο μόνος που έπαιξε σωστή άμυνα *εξαιρετική θα έλεγα) ήταν ο Γκραντ πάνω στον Λόνυ.
Στο δεύτερο, η ομάδα έσφιξε την άμυνα, και ο Ομερ (προφανώς αντιλαμβανόμενος ότι θα παίξει πολύ ώρα) συγκεντρώθηκε λίγο και δεν χανόταν στα χετζ να βγαίνει πιο έξω από εκεί που πρέπει. Αν δείτε το ματς σε επανάληψη, στο πρώτο είχε την τάση να παρασύρεται πιο έξω ενώ στο δεύτερο κρατούσε την απόσταση από τον ρόλμαν και αυτό του έδινε την δυνατότητα να αμυνθεί αξιοπρεπώς, να πάρει τα ριμπάουντ που πρέπει να πάρει και να μπει και πιο δυνατά στις φάσεις. Ναι το έκανε, έβγαλε νεύρο, να τα λέμε όλα, όχι μόνο να τον σταυρώνουμε. Ουσιαστικά έκανε αυτό που του ζητάει από πέρσι ο κόουτς. Να παίξει την άμυνα που του ζητάει.
Ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως η άμυνα έσφιξε χωρίς τους καλούς αμυντικούς παίχτες μέσα, δηλαδή με Σορτς-Σλούκα-Ναν-Οσμαν-Ομερ, έκανε το καλύτερο σερί και γύρισε το ματς. Η άμυνα εκείνη τη στιγμή λειτούργησε ακριβώς όπως την έχει σχεδιάσει ο Εργκιν : πίεση πολύ ψηλά από τον άσο μας (σορτς, σλουκας) και μετά το πικ ο ψήλος μας να διαβάσει αν εχει παίχτη με καλο σουτ μιντρειντζ ή καλό σε ντραιβ και να είτε σταθεί στα 5 μετρά είτε να γυρίσει στην ρακετα και κλείσουν τα φτερά προς τα μέσα. Είναι πολύ συγκεκριμένη άμυνα, και ανάλογα τον ψηλό που έχει μέσα παίζουν και οι σωστές αποστάσεις. Θέλει βέβαια χρόνο για να αποδώσει, αλλά αυτή είναι η άμυνα που κατάπιε Φένερ και Ρεάλ στο Φ4 και το σήκωσε, αυτή ήταν που το σήκωνε και αλλες 2 φορές με την Εφες.
Αυτό το γεγονός δεν είναι κάτι που μπορεί να επαναλαμβάνεται με κάθε αντίπαλο αλλά είναι ξεκάθαρη εικόνα πως λειτουργεί η άμυνα που παίζει παραδοσιακά ο κόουτς. Πριν λίγο καιρό είχα γράψει ένα σεντόνι ( viewtopic.php?p=261330#p261330 ) για την άμυνα αυτή και κυρίως γιατί υπάρχουν άτομα εδώ μέσα που επανειλημμένα γράφουν ανακρίβειες για να υποστηρίξουν ότι ο Άταμαν δεν κάνει. Πχ η γνωστή καραμέλα ότι στέλνει τον Ομέρ στα 10 μέτρα στα χετζ αουτ! Που είναι πιο ντιπ φεηκ κι από βιντεάκια του τικ τοκ. Ο Λεσσόρ και ο Χολμς μόνο βγαίνουν έξω από την ρακέτα και πάλι συνήθως μέχρι τα 7, άντε το πολύ τα 8 σε σπάνιες περιπτώσεις. Το πρόβλημα του Ομέρ και του Ντίνου σε αυτές τις άμυνες είναι η αντίληψη ή "περιορισμένη αντίληψη" (για να το πω πιο ευγενικά), όχι η άμυνα που παίζουμε. Ουσιαστικά όταν έχει τόσους παίχτες με εξαιρετικά επιθετικά skills άλλα μέτριες αμυντικές και αθλητικές ικανότητες, ε αυτή είναι η μόνη άμυνα που μπορεί να δουλέψει, ή να παίξεις άμυνα ζώνης δεκαετίας 90 !
Ο Κόουτς δεν είναι χθεσινός, ξέρει τι κάνει, ξέρει τι υλικό έχει, και έχει διαλέξει τον δύσκολο δρόμο, που θέλει δουλειά. Ας έρθει η ώρα που θα κρίνονται οι τίτλοι και τότε τον σταυρώνουμε. Τώρα είναι άκαιρο τελείως να τον στιχοποιού, και ανέντιμο να τον κατηγορούμε για πράγματα που εμείς τα βγάζουμε από το μυαλό μας αλλά δεν ισχύουν στην πραγματικότητα.
Στο κάτω κάτω της γραφής αυτός ήταν πάντα ο Άταμαν, αυτό το μπάσκετ πρεσβεύει, με αυτό πήρε τόσους τίτλους, και δεν θα αλλάξει τώρα. Πάντα θα έχει την επίθεση σαν οδηγό, τις πρωτοβουλίες των γκαρντ και την χαλαρή σχετικά άμυνα στην ρεγκιουλαρ. Όταν θα χρειαστεί σε Πλέι οφ και Φ4, εκεί παραδοσιακά ανεβάζουν ένταση στην άμυνα, ωστόσο αυτό δεν μπορεί να γίνεται σε όλη τη διάρκεια της σεζόν. Έτσι λειτουργεί, μας αρέσει δεν μας αρέσει. Αν κάποιοι θέλουν βλέπουν μπάσκετ τύπου Πεδουλάκη, υπάρχουν ομάδες στην Α1 που το παίζουν, αν θέλουν τύπου Ομπράντοβιτς να δουν Παρτιζάν, και ίσως αντιληφθούν ότι το μπάσκετ (όπως κάθε τι άλλο στη ζωή) προχωράει μπροστά και κάποια πράγματα σιγά σιγά μένουν πίσω. Ή μπορούν να δουν τον ολυμπιακό που παίζει πολύ όμορφο μπάσκετ συνεργασιών με άμυνα στα όρια του φάουλ, που είναι πολύ ωραίο και αποδοτικό, αλλά δεν είναι το μπάσκετ που εμείς θα παίξουμε όσο θα διαρκέσει η θητεία του κόουτς στην ομάδα. Ξεπεράστε το και πάμε παρακάτω να μιλήσουμε λίγο με μπασκετικά δεδομένα όχι με "αστικούς μύθους" και αναμασήματα. όλοι το ίδιο θέλουμε κατά βάθος, το 8ο αστέρι.
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο