Αρκετά προβληματική εμφάνιση, ανησυχητική εικόνα κατά διαστήματα.
Τα λίγα θετικά που μπορώ να εντοπίσω; Η συγκινητική εμφάνιση του παιχταρά Τάιλερ Ντόρσεϊ, ο οποίος παίζει το καλύτερο μπάσκετ της ζωής του. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν πολλοί καλύτεροι στην Ευρώπη από αυτόν. Η ακόμα μία καλή εμφάνιση του Χολ που αρχίζει να φλερτάρει με το να είναι το ιδανικό μπακ απ για τον Μιλουτίνοφ. Και νομίζω ότι κάπου εκεί τα θετικά τελειώνουν.
Τα αρνητικά αντίθετα ίσως είναι πολλά για να αναφερθούν σε ένα ποστ. Σε αντίθεση με την έκπληξη Χολ στο 5, στο 1 δεν υπάρχει καμία έκπληξη. Ένας κακός Γουόκαπ να παίζει 25 λεπτά επειδή δεν υπάρχει δεύτερος. Ο Μπαρτζώκας να προτιμάει ακόμα και το να παίξει 4 λεπτά χωρίς άσσο. Και δεν είναι ότι φάνηκε και καμία διαφορά σε αυτά τα 4 λεπτά καθώς ο Γουορντ κατέβαζε με ασφάλεια και ο Ντόρσεϊ έκανε τα δικά του. Αλλά όπως και να χει δείχνει το μεγάλο κενό αυτή η συνθήκη.
Ο Φουρνιέ έκανε την χειρότερη εμφάνιση του με τα ερυθρόλευκα. Πέρα από την αστοχία, πέρα από το ότι με έναν καυτό Ντόρσεϊ πήρε ένα κακό σουτ χωρίς λογική. Η στιγμή που τα λέει όλα είναι το φάουλ στον Τζέιμς με 4 δευτερόλεπτα να μένουν στην επίθεση της Μονακό. Δυο πόντοι χάρισμα, οι οποίοι στην έκβαση του αγώνα μπορεί και να ήταν καθοριστικοί τελικά.
Υπάρχουν αρκετά ζητήματα ρόλων που πρέπει να λυθούν. Η ομάδα ακόμα είναι αρκετά ανέτοιμη στο κομμάτι του καταμερισμού των αρμοδιοτήτων. Δεν είναι μόνο οι μεταγραφές το πρόβλημα αυτή τη στιγμή. Το πως θα χωρέσουν ο Ντόρσεϊ με τον Φουρνιέ και τον Γουόρντ ώστε να είναι όλοι αποδοτικοί, ο Πίτερς που για πρώτη φορά ο τρόπος που χρησιμοποιείται φαίνεται μη βιώσιμος ακόμα και για εκείνον, η τραγική αμυντική εμφάνιση. Είναι πολλά τα ζητήματα.
Τα λίγα θετικά που μπορώ να εντοπίσω; Η συγκινητική εμφάνιση του παιχταρά Τάιλερ Ντόρσεϊ, ο οποίος παίζει το καλύτερο μπάσκετ της ζωής του. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχουν πολλοί καλύτεροι στην Ευρώπη από αυτόν. Η ακόμα μία καλή εμφάνιση του Χολ που αρχίζει να φλερτάρει με το να είναι το ιδανικό μπακ απ για τον Μιλουτίνοφ. Και νομίζω ότι κάπου εκεί τα θετικά τελειώνουν.
Τα αρνητικά αντίθετα ίσως είναι πολλά για να αναφερθούν σε ένα ποστ. Σε αντίθεση με την έκπληξη Χολ στο 5, στο 1 δεν υπάρχει καμία έκπληξη. Ένας κακός Γουόκαπ να παίζει 25 λεπτά επειδή δεν υπάρχει δεύτερος. Ο Μπαρτζώκας να προτιμάει ακόμα και το να παίξει 4 λεπτά χωρίς άσσο. Και δεν είναι ότι φάνηκε και καμία διαφορά σε αυτά τα 4 λεπτά καθώς ο Γουορντ κατέβαζε με ασφάλεια και ο Ντόρσεϊ έκανε τα δικά του. Αλλά όπως και να χει δείχνει το μεγάλο κενό αυτή η συνθήκη.
Ο Φουρνιέ έκανε την χειρότερη εμφάνιση του με τα ερυθρόλευκα. Πέρα από την αστοχία, πέρα από το ότι με έναν καυτό Ντόρσεϊ πήρε ένα κακό σουτ χωρίς λογική. Η στιγμή που τα λέει όλα είναι το φάουλ στον Τζέιμς με 4 δευτερόλεπτα να μένουν στην επίθεση της Μονακό. Δυο πόντοι χάρισμα, οι οποίοι στην έκβαση του αγώνα μπορεί και να ήταν καθοριστικοί τελικά.
Υπάρχουν αρκετά ζητήματα ρόλων που πρέπει να λυθούν. Η ομάδα ακόμα είναι αρκετά ανέτοιμη στο κομμάτι του καταμερισμού των αρμοδιοτήτων. Δεν είναι μόνο οι μεταγραφές το πρόβλημα αυτή τη στιγμή. Το πως θα χωρέσουν ο Ντόρσεϊ με τον Φουρνιέ και τον Γουόρντ ώστε να είναι όλοι αποδοτικοί, ο Πίτερς που για πρώτη φορά ο τρόπος που χρησιμοποιείται φαίνεται μη βιώσιμος ακόμα και για εκείνον, η τραγική αμυντική εμφάνιση. Είναι πολλά τα ζητήματα.
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο