Dimmitz έγραψε: ↑Σάβ Νοέμ 01, 2025 12:00 pm
Παιδιά συνιστώ λίγη ψυχραιμία στα σχόλια που κάνουμε, γιατί οι περισσότεροι γράφουμε συνεχώς τα ίδια και τα ίδια (έλλειψη κομπολογάτου γκάρντ και για τον κακό Μπαρτζώκα που τα κάνει όλα λάθος και φταίει για όλα τα δεινά της ομάδας) με αποτέλεσμα να γινόμαστε γραφικοί.
Έχετε δει λίγο τι γίνεται στα αντίπαλα στρατόπεδα; Εικόνα διάλυσης σαν του αιώνιου δεν έχουμε παρουσιάσει ακόμα (ακόμα και χτες), η Ρεάλ έχασε μέσα στην Μπάγερν που έχει το χειρότερο ρόστερ της Ευρωλίγκας, η Εφές έχασε στην Μπασκόνια, η Φενέρ παραπαίει και τρώει την μια σφαλιάρα μετά την άλλη…
Λέμε για το λάθος που έκανε ο Μπαρτζώκας χτες με τον Πίτερς, αλλά βλέπουμε στο ίδιο ματς ο αντίπαλος να αφήνει να περάσουν 13 από τα 25 δευτερόλεπτα χωρίς να κάνει το 4ο φουλ. Και μιλάμε για ομάδα που ήταν πρώτη με 6-1 και έχει προπονητή τον Ιτούδη, όχι κάποιον κατσαπλιά.
Λέμε για τον Φουρνιέ που είναι σκιά του εαυτού του, για τον Ουόκαπ ή τον Ντιλικινά, δεν λέμε, όμως, τίποτα για το τραγικό παιχνίδι που έκανε ο Μίσιτς (που έκανε μέχρι και air ball από τρίποντο).
Για μένα το πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο από την απόκτηση ενός κανονικού pg και εντοπίζεται στην σχέση που έχει ο κόουτς με τους παίκτες της ομάδας: μου θυμίζει την σχέση ενός ζευγαριού που είναι 10 χρόνια μαζί και έχει χαθεί η επικοινωνία και έχουν ξεχάσει γιατί είναι μαζί σε πρώτη φάση.
Μου φαίνεται ότι ο κόουτς δεν μπορεί να εμπνεύσει τους πρωτοκλασάτους παίκτες του να παίξουν το μπάσκετ που θέλει. Ταυτόχρονα, βλέπουμε τους δευτεροκλασάτους να προσπαθούν να παίξουν υπέρ του δέοντος ομαδικά για να υπηρετήσουν το πλάνο και να κερδίσουν χρόνο. Τα παραδείγματα είναι πολλά: ο ευνουχισμός Βιλτόζα και Λι, ο Ουόκαπ να μην παίρνει σουτ μόνος του κάτω από το καλάθι και να κοιτάει την πάσα, και πάει λέγοντας.
Οι πρωτοκλασάτοι δεν έχουν πίστη στο πλάνο, το βλέπουμε ακόμα και από τον Σάσα που δεν είναι ο παίκτης του 22´, και παίρνει προσπάθειες που δεν του αναλογούν και δεν έχουν βγει από το σύστημα, αλλά και από τον Φουρνιέ, αλλά κυρίως από τον Ντόρσει, ο οποίος παίζει κυρίως hero ball τύπου Ναν, το οποίο είναι μια χαρά, αλλά δεν ταιριάζει ούτε εκπροσωπεύει το μπάσκετ που θέλουμε να παίξουμε και παροπλίζει τους υπόλοιπους όταν ένας παίκτης έχει τόσο υψηλό usage.
Είναι αλήθεια ότι ο κόουτς προτιμάει τους ρολίστες τύπου Ντιλικινά, γιατί είναι πιο εύκολο να τον ακούσουν και να κάνουν ότι τους πει. Αντίθετα, παίκτες όπως ο Μπάτλερ, Μίσιτς, Ντιντγιούντι θα κάνουν τα δικά τους, με αποτέλεσμα η ομάδα να παίζει ένα υβρίδιο κακής μότιον και hero ball.
Στο πρώτο σενάριο με τους ρολίστες θα βλέπαμε καλύτερο μπάσκετ, αλλά ομάδα χωρίς ταλέντο έχει συγκεκριμένο ταβάνι όπως αποδείχθηκε την μετά Σλούκα και Σάσα εποχή.
Επισης, ο κόουτς δεν είναι κυνικός όσο χρειάζεται για να πετάξει τον Φουρνιε second unit ή να τον παρκάρει στον πάγκο σε βραδιές όπως οι χτεσινές (το ίδιο ισχύει και με τον κακό Σάσα), ώστε να δώσει χώρο σε άλλους πρωταγωνιστές να βγουν μπροστά, όπως ο Ward, ο Μιλου, ο Πίτερς και πάει λέγοντας. Βέβαια, εδώ θα πω ότι τα ίδια κάνει και ο Άταμαν με τον Ναν, με αποτέλεσμα όπως πάει η χρονιά να εξελιχθεί ο Shorts φιάσκο αντίστοιχο με Μπράουν.
Ένας ποιοτικός pg δεν θα δώσει λύση στο πρόβλημα: δείτε και τον αιώνιο πως παίζει με την περιφέρεια που έχει. Το πρόβλημα θα λυθεί μόνο εάν καταφέρει με κάποιο μαγικό τρόπο ο κόουτς να εμπνεύσει τους παίκτες του και να πειστούν όλοι ότι η ομάδα θα πάρει την κούπα μέσα από την ομαδική δουλειά και όχι από τον Μεσσία Ντόρσει, Φουρνιέ, Έβανς και πάει λέγοντας.
Δείτε την Μονακό του Σπανούλη: κέρδισε δύο παιχνίδια με ομάδες που μπορεί να βρει στο φ4, όχι επειδή έχει τον Τζέιμς, αλλά επειδή παίζει ως ομάδα και εκμεταλλεύεται όλες τις αδυναμίες της άμυνας και τα μις ματς στα πρώτα 7 δευτερόλεπτα της επίθεσης ώστε οι άμυνες να μην προλαβαίνουν να κάνουν adapt.
Για να το κλείσω, μας κάνει καλό που έχουμε ξεκινήσει άσχημα στην σεζόν και μακάρι αυτό να συνεχιστεί για λίγο καιρό ακόμα. Γίνεσαι καλύτερος μέσα από τα προβλήματα, τα οποία είτε θα σε κάνουν να προσαρμοστείς, να βελτιώσεις τις αδυναμίες σου και να γίνεις καλύτερος, είτε θα σε κάνουν να κλειστείς όλο και πιο δογματικά στα πιστεύω σου και να αποτύχεις.
Η φετινή χρονιά θα δείξει εάν ο κόουτς έχει περάσει στην σφαίρα των προπονητών που τους έχει ξεπεράσει το άθλημα ή αν μπορεί να προσαρμοστεί έστω και στα βαθιά γεράματα.
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο