Σήμερα ήμουν στο γήπεδο, μάλιστα είχα την χαρά να δω το ματς από την άνεση των court seats. Μου δόθηκε η ευκαιρία λοιπόν να παρατηρήσω αρκετά πράγματα, από αυτά που ενδεχομένως μπορεί να χάσει η κάμερα της αναμετάδοσης.
Να πιάσουμε για αρχή τον Έβανς. Τα έχετε πει όλοι για την ποιότητα του, δεν είναι και κάτι που δεν γνωρίζαμε άλλωστε. Εγώ θα σταθώ στη διάθεση του, όπως το είδα με τα μάτια μου:
- Κεφάτος, έκανε και παιχνίδι με τα μικρά κοντά στο παρκέ (έδωσε τη μπάλα σε έναν πιτσιρικά να του την κάνει πάλι πάσα για να κάνει επαναφορά).
- Πρόθυμος και συνεννοήσιμος με τους συμπαίχτες, όταν αντάλλασαν 1-2 κουβέντες για μια φάση που είχε προηγηθεί κατά τη διάρκεια που έριχνε βολές ο αντίπαλος.
- Τρελή υποστήριξη από συμπαίχτες, ο Βεζενκοβ έκανε σαν τρελός στον πάγκο σε κάποια καλάθια του Εβανς, δεν ξέρω αν το έπιασε η κάμερα. Πιθανώς όμως έπιασε το κερασάκι που ήταν φυσικά το πλατύ χαμόγελο και το αντιχειροκρότημα που έδωσε όταν άκουσε το όνομα του από τον κόσμο.
Όλα αυτά τα μοιράζομαι γιατί τα θεωρώ άριστα δείγματα για την ψυχολογία του παίχτη. Μακάρι μακριά από τραυματισμούς, αυτός και όλοι οι άλλοι αθλητές ανεξαρτήτου ομάδας.
Στα αγωνιστικά θέματα τώρα, προφανώς ο Έβανς δεν είναι κανένας μπασκετικός μεσσίας. Όμως πραγματικά σήμερα εμπέδωσα σε μεγάλο βαθμό κάτι που είχα ήδη αντιληφθεί, δηλαδή το γιατί υπάρχει αυτή η επιμονή από το staff στην περίπτωση του. Ο τύπος από άποψη αγωνιστικού φιτ παίρνει 10 με τόνο, για τον Ολυμπιακό όπως είναι τώρα μιλώντας πάντα.
Ξεκίνησε στη 2η περίοδο δίπλα σε Λι και Φουρνιέ, μετά ήταν και σε πεντάδα με Ντόρσεϊ και Παπ, και μετά ξανά με Ντόρσεϊ και Φουρνιέ. ΔΕΝ κουτουλούσε με κανέναν από άποψη ρόλου, ΔΕΝ εκβίασε προσπάθειες, είχε πολύ καλό decision making και η συνεισφορά του ήταν ποικιλόμορφη, δεν κόλλησε μόνο στο να βάλει πόντους ή να βαράει τρίποντα. Ο ορισμός του efficient combo. Οκ, ένα ματς με αντίπαλο την καρδίτσα δεν είναι και το πιο κατάλληλο κριτήριο, αλλά κάποια πράγματα φαίνονται και είναι καλοί οιωνοί. Bonus η χημεία με Χολ ενώ δεν κατάφερε το ίδιο με Κωστακούμπο, κατα τη γνώμη μου όχι με ευθύνη του Έβανς. Για αυτό και ο Χολ είναι ένα τιμιότατο έως πολύ καλό πεντάρι αν αξιοποιηθεί σωστά, ενώ ο Κώστας δυστυχώς έχει ταβάνι αφού απλώς αγνοεί κάποια από τα πολύ βασικά του μπάσκετ, παρά τα εντυπωσιακά αθλητικά του προσόντα.
Για να μην ξεχνιόμαστε, η ευρωλίγκα είναι άλλο level φυσικά. Και εκεί με το μπασκετικό ξύλο και τις εντάσεις των αγώνων, δεν ξέρω κατά πόσον θα ανταπεξέλθει το ίδιο ένας παίχτης που επανέρχεται από δυνητικό career-ending τραυματισμό, 2ο στη σειρά κιόλας.. Αλλά είναι παίχτης για αυτό το επίπεδο, δε χωράει αμφιβολία. Η μόνη ένσταση είναι κατα πόσον ή μάλλον πόσο γρήγορα θα μπορείς να βασιστείς πάνω του για να σε κουβαλήσει ως ένας εκ των πρωταγωνιστών στα guard. Αν συμβεί αυτό, θα πρέπει να πιστώσουμε στην ομάδα το καλό πλάνο της σχετικά με τη διαχείριση του παίχτη, καθώς αυτά τα πράγματα δεν είναι ποτέ εύκολα. Δείτε και τι μανίκι τραβάει ο Λεσορτ στον ΠΑΟ (δεν είναι μπηχτή αυτό, το αναφέρω για να καταδείξω πόσο εύκολα μπορεί να στραβώσει κάτι μετά από έναν σοβαρό τραυματισμό).
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο