steph.larry έγραψε: ↑Πέμ Νοέμ 13, 2025 12:13 am
Coach Periklis έγραψε: ↑Πέμ Νοέμ 13, 2025 12:05 am
Είμαι ακόμα σε άρνηση, δεν μπορεί να δεχθεί ο εγκέφαλος μου ότι το παιδί έπαθε 3 συνεχόμενους career ending τραυματισμους
δεν θυμάμαι τίποτα παρόμοιο γενικά και αόριστα
Παίχτης που ξεχώριζε σα τη μύγα έτοιμος να ανέβει επίπεδο και παθαίνει σε 2 χρόνια Αχίλλειο δεξί ρήξη επιγονατίδιου τένοντα αριστερό και αχιλλειο αριστερό
Και για να γίνει ακόμα χειρότερο, σηκώνεται να μπει μέσα και τρέμει το γήπεδο από επευφημίες
Εύχομαι ολόψυχα να βρει τα ψυχικά αποθέματα να ανακάμψει σε ανθρώπινο επίπεδο
Σωστά
Βασικά απορώ και εγώ και διαφωτίστε οι υπόλοιποι συμφορουμίτες εάν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο παίχτη στο μπασκετμε ΤΡΕΙΣ παρακαλώ τέτοιους τραυματισμούς, οι 2 εκ των οποίων κυριολεκτικά back-to-back
Έπειτα αν το πάρουμε καθαρά μπασκετικά και όχι μόνο Ολυμπιακά, γινόμαστε μάρτυρες ενός ακόμη θλιβερού what if, καθώς το άθλημα χάνει κατά πάσα πιθανότητα οριστικά έναν παίχτη με περίσσιο ταλέντο και όλα τα φόντα να διαπρέψει. Επάνοδο από δυο ρήξεις χιαστών, έναν σε κάθε πόδι έχουμε δει στον ομαδικό αθλητισμό. Από δυο ρήξεις αχιλλειών (και έναν επιγονατιδικό λες και δεν έφταναν οι άλλοι) δε το θυμάμαι ποτέ προσωπικά.
Ταδε εφη chatgtp σε ερωτηση του πως εξηγουνται 3 τοσο σοβαροι τραυματισμοι σε 3 χρονια:
Θα σου το εξηγήσω όσο πιο καθαρά, ιατρικά και ρεαλιστικά γίνεται, με βάση αυτά που ξέρουμε από αθλητιατρική και παρόμοιες περιπτώσεις σε επαγγελματίες αθλητές.
---
Τρεις βαριοί τραυματισμοί σε 3 χρόνια – τι μπορεί να σημαίνει;
Το “απλή ατυχία” είναι πιθανό, αλλά όχι η πιο συνηθισμένη εξήγηση όταν μιλάμε για:
Ρήξη δεξιού αχίλλειου
Ρήξη επιγονατιδικού τένοντα
Ρήξη αριστερού αχίλλειου
…δηλαδή τρεις τελείως σοβαρές ρήξεις μεγάλων τενόντων, μετά από δύο μεγάλες αποκαταστάσεις.
Στην αθλητιατρική υπάρχουν τέσσερις κύριες κατηγορίες αιτιών για κάτι τέτοιο.
---
Γενετική/βιολογική προδιάθεση (σύνθεση κολλαγόνου)
Κάποιοι άνθρωποι έχουν τένοντες που:
περιέχουν πιο “αδύναμο” κολλαγόνο τύπου Ι
έχουν μειωμένη ελαστικότητα
έχουν προδιάθεση για τενοντοπάθειες και ρήξεις
Δεν χρειάζεται να έχουν κάποια γνωστή πάθηση. Απλά μια ήπια αλλά υπαρκτή γενετική προδιάθεση στο μυοτενοντώδες σύστημα.
Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι συγκεκριμένες παραλλαγές στα γονίδια COL5A1, COL1A1 κ.λπ. αυξάνουν τον κίνδυνο ρήξης αχίλλειου ή επιγονατιδικού.
Δεν μπορείς να το αποδείξεις χωρίς εξετάσεις, αλλά είναι σοβαρό ενδεχόμενο όταν βλέπεις τόσες ρήξεις σε διαφορετικά σημεία.
---
Λανθασμένη ή ελλιπής αποκατάσταση/επανένταξη
Αυτό συμβαίνει πολύ συχνά και είναι η Νο1 αιτία επανατραυματισμού.
Το μεγάλο πρόβλημα με επαγγελματίες αθλητές είναι ότι επιστρέφουν συχνά νωρίτερα από ό,τι πρέπει.
Πού μπορεί να έγινε λάθος:
ανεπαρκής ενδυνάμωση γαστροκνημίου – υποκνημιδίου
ανισορροπία μεταξύ δεξιού–αριστερού άκρου
υπερβολικό φορτίο στο “υγιές” πόδι λόγω υπεραναπλήρωσης
ανεπαρκής προοδευτική φόρτιση (progressive loading)
λάθος προπονητική διαχείριση με πολλή εκρηκτικότητα νωρίς
Η ρήξη επιγονατιδικού (πολύ σπάνιος αλλά βαριάς μορφής τραυματισμός) αλλάζει ολόκληρη τη βιομηχανική του αθλητή και μπορεί να αυξήσει το ρίσκο ρήξης αντίθετου αχίλλειου.
Το ότι έπαθε ρήξη αχίλλειου στο δεύτερο παιχνίδι, μέσα σε 1.5 λεπτό, συνήθως δείχνει:
ο τένοντας ήταν ήδη ευάλωτος
το φορτίο ξεπέρασε τη δυνατότητα του οργανισμού να το διαχειριστεί
Αυτό δεν είναι απλή ατυχία.
---
Υπερφόρτωση στο αντίθετο άκρο (compensation)
Όταν επιστρέφει από μεγάλη ρήξη, ο αθλητής:
πατάει διαφορετικά
αλλάζει κέντρο βάρους
χρησιμοποιεί υπερβολικά το “υγιές” πόδι
Αυτό έχει φανεί σε εκατοντάδες περιπτώσεις επιστροφών από ρήξη αχίλλειου.
Η δυναμική κατανομή φορτίου μπορεί να ανεβάσει το φορτίο του άλλου αχίλλειου μέχρι 20–40% πάνω από φυσιολογικό → προδιαθέτει σε ρήξη.
---
Φυσική φθορά λόγω ηλικίας + τύπος αθλητή
Ο Evans είναι:
explosive guard
πατάει και αλλάζει κατεύθυνση με βίαιο τρόπο
έχει ιστορικό μεγάλων λεπτικών καταπονήσεων (jump stops, cuts, deceleration)
Αυτοί οι τύποι παικτών έχουν υψηλότερο ρίσκο ρήξεων τενόντων και γονάτων.
Όταν μπλεχτεί αυτό με αποκατάσταση από μεγάλα χειρουργεία → πολλαπλασιάζεται ο κίνδυνος.
---
Ποια είναι η πιο πιθανή εξήγηση;
Δεν είναι “σκέτη ατυχία”.
Είναι πολύ δύσκολο να συμβεί αυτό σε έναν επαγγελματία χωρίς υποκείμενο παράγοντα.
Μπορεί να υπάρχει ήπια γενετική ευαλωτότητα των τενόντων.
(Δεν σημαίνει πάθηση – σημαίνει μικρή προδιάθεση.)
Η αποκατάσταση πιθανότατα δεν επανέφερε το σώμα σε πραγματικά ισορροπημένη κατάσταση.
Πολύ συχνό μετά από επιγονατιδικό.
Η επιστροφή στο παιχνίδι, η επιβάρυνση του “υγιούς” ποδιού και η συνολική βιομηχανική αλλαγή τον οδήγησαν στη νέα ρήξη.
---
Η συνολική εικόνα δείχνει “μείξη παραγόντων”
1. Προδιάθεση → κάνει τον τένοντα πιο ευάλωτο
2. Τεράστιοι τραυματισμοί → αλλάζουν τελείως το σώμα
3. Ελλιπής συμμετρία μεταξύ άκρων → αυξάνει καταπόνηση
4. Επιστροφή σε elite επίπεδο → υψηλό ρίσκο τελικής αποτυχίας
Έτσι δημιουργείται ένα chain reaction.
---
Αν θες, μπορώ να σου αναλύσω:
ποιοι τραυματισμοί “συνδέονται” μεταξύ τους με μελέτες
τι ποσοστό υποτροπής έχει κάθε είδος ρήξης
παραδείγματα παικτών με παρόμοια ιστορία (NBA, Euroleague)
αν μπορεί να ξαναπαίξει σε υψηλό επίπεδο μετά από δεύτερη ρήξη αχίλλειου
Τρεις βαριοί τραυματισμοί σε 3 χρόνια – τι μπορεί να σημαίνει;
Γενετική/βιολογική προδιάθεση (σύνθεση κολλαγόνου)
Λανθασμένη ή ελλιπής αποκατάσταση/επανένταξη
ανεπαρκής ενδυνάμωση γαστροκνημίου – υποκνημιδίου
ο τένοντας ήταν ήδη ευάλωτος
Υπερφόρτωση στο αντίθετο άκρο (compensation)
Φυσική φθορά λόγω ηλικίας + τύπος αθλητή
Ποια είναι η πιο πιθανή εξήγηση;
Η συνολική εικόνα δείχνει “μείξη παραγόντων”
Αν θες, μπορώ να σου αναλύσω:
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο