shaq7 έγραψε: ↑Δευ Ιαν 05, 2026 12:43 am
η αμυνα και η επιθεση του παο για να δουλεψουν χρειαζεται εναν λεσορ,αυτο εχω καταλαβει εγω..γιαυτο και στα πρωτα ματς του φαριντ που επαιζε σαν λεσορ ησασταν αλλη ομαδα.
Αυτό λέμε τόσο καιρό ότι είναι το δομικό πρόβλημα στην ομάδα στην φροντ λαιν. Εχω γράψει ολόκληρα σεντόνια για το πως λειτουργεί η άμυνα του Αταμαν και πως η επίθεση. Στην Άμυνα (πολύ συνοπτικά) επειδή ο κόουτς θέλει παίχτες με επιθετικό ταλέντο, παίζει μια άμυνα συνεργασιών που θέλει χρόνο για την παίζεις σωστά, και με αυτό καταφέρνει να παίρνει τίμια άμυνα από μέτριους αμυντικά παίχτες, και στα πλει οφ - Φ4 έχει την δυνατότητα να παίξει στα κόκκινα στην άμυνα και να γίνει κυριαρχικός όπως στο Φ4 του Βερολίνου. Στην άμυνα δύο παίχτες έχουν το κλειδί, ο χειριστής και ο Σέντερ, ιδίως ο σέντερ, που σε καταστάσεις πικ εν ρολ , όταν βγει οφ ο χειριστής πρέπει να πάρει την ΣΩΣΤΗ απόφαση, και να πάει πάνω, ή πίσω στο ντράιβ ή στο σορτ ρολ. Αυτό σημαίνει ότι η απόφαση του, επηρεάζει όλη την αμυντική λειτουργία, δηλαδή αν κλείσουν προς τα μέσα τα φτερά της άμυνας ή αν μείνουν στη θέση τους. Αν πάρει την λάθος (ή αργήσει να πάρει απόφαση) τότε μένει εκτεθειμένη η ρακέτα, και βγαίνουν φάσεις και στην πλάτη ή αλλιώς αν κλείσουν τα φτερά και είναι λάθος απόφαση, βγαίνουν αστεία ελευθέρα σουτ για τον αντίπαλο. Ο Ματίας λοιπόν ήταν κορυφή σε αυτό, γιατί είχε και τα πόδια και την αντίληψη. Είχε επίσης φοβερό επιθετικό ταλέντο και απασχολούσε (σχεδόν) πάντα βοήθεια στην ρακέτα, αυτό έκανε εύκολη την ζωή των εξαιρετικών επιθετικών γκαρντ που έχουμε, ιδίως στην περίπτωση του Ναν, ήταν δύσκολο να στείλεις σε όλη την διάρκεια της επίθεση 2 παίχτες πάνω του, γιατί ο Ματιάς τέλειωνε φάσεις για πλάκα αν έβλεπε ανισορροπία στην ρακέτα. Κι αν αυτό σου φαίνεται ότι ήταν το σημαντικότερο, δεν είναι, γιατί το σκριν είναι αυτό που έκανε διαφορα στην επίθεση του παναθηναϊκού. Το εξαιρετικό σκριν, αυτό μας λείπει. Περα από το κορυφαίο σκριν στην πρώτη φάση της επίθεσης, είχε την μπασκετική αντίληψη να διαβάσει ποτέ ο χειριστής δεν είχε πάσα προς τα μέσα και έκανε αυτο που μας λείπει πιο πολύ, το fade σκριν στην κορυφή, ένα ψευτοσκριν που δίνει την πολυτέλεια στο εκάστοτε γκαρντ σου, να βρει αυτο τον λίγο χώρο που θέλει για να πάρει ένα μιντ ρέιντς από την κορυφή με αξιώσεις ή αν τον προλάβουν δίνει χώρο αεροδρόμιο για ντράιβ. Αυτό το μιντ ρειντζ, όταν έχεις τετράδα Σλουκα-Γκράντ-Ναν-Σορτς, είναι πυρηνικό όπλο και ανοίγει τις άμυνες σαν τριαντάφυλλα. Για να δούμε ποσό σημαντικό είναι αυτό, ο Σορτς έκανε τα καλυτερα παιχνίδια του όταν ο Φαριντ ήρθε και έκανε αυτό το πράμα, μέχρι να τον διαβάσουν δηλαδή και να να του δώσουν ενα μέτρο μπροστά στην επίθεση και να βγει ουσιαστικά οφ, γιατί δεν έχει τα σκιάς για τέτοιου είδους παιχνίδι, και συνεπώς να κουτουλάει.
Ο χολμς ήρθε γιατί κάνει τα περισσότερα από όσα έκανε ο Ματίας. Είναι μαλιστα (ήταν στο ΝΒΑ) καλύτερος επιθετικά αλλά έχει θέμα στην άμυνα στο πικ εν ρολ. Όταν βρήκε ρυθμό και έμαθε κάπως το πλάνο, ήταν κομβικός στις Νίκες με Βιλερμπαν και Εφες και αμέσως μετά τραυματίστηκε, δηλαδή πάνω που θα έβρισκε ρυθμό. Την συνεχεία την ξέρουμε όλοι. Ακόμα δεν εχει συνέλθει, Ο φαριντ είναι καλός σε παιχνίδια με αντιπάλους που δεν χτυπάνε όλη την ώρα με πικ και ο Ομερ είναι καλός όταν δεν δεν αμύνεται σε πικ και δεν έχει κάποιον αθλητικό απέναντι του. Αυτό είναι το πρόβλημα της ομάδας, καθαρά δομικό, και επηρεάζει όλη την ομάδα. Στα 4-5 παιχνίδια που έπαιξε σαν ταύρος ο Φαριντ, ήταν καλός ακόμα και ο Ντίνος. Το πρόβλημα της ομάδας είναι πως δεν υπάρχουν τέτοιο ψηλοί σαν τον Ματίας στην αγορά. Δηλαδή two way και με έμφαση στο πικ εν ρολ. αν βρεις έναν αμυντικό "σκύλο" το πιο πιθανό είναι να την πιάνει από το κοτσάνι την μπάλα. Δεν υπάρχουν ψηλοί, υπάρχει σοβαρό θέμα στην Ευρώπη αλλαλ και στο ΝΒΑ πλέον.
Αν με ρωτάς, ναι έχει ευθύνη για αστοχία στελέχωσης φέτος το τιμ, ωστόσο έχει και ελαφρυντικά. Δηλαδή κανείς μας δεν ξέρει τι εικόνα είχαν για τον Λεσσορ και την επιστροφή του, εμείς δεν ξέρουμε, αυτοί ήξεραν και γιαυτο προφανώς κράτησαν (λάθος κατά την άποψη μου) τον Ομέρ, λάθος αλλά κατανοητή η κίνηση λόγω φόβου. Στο θέμα του Χολμς, δεν υπηρχαν πραγματικά ψηλοί καλύτεροι για αυτό το στιλ που θέλει ο κόουτς, μονο ο Καμπενγκέλε τίκαρε όλα τα κουτάκια και προφανώς κόπηκε για λόγους που είχε αγνοηθεί και από τις άλλες μεγάλες ομάδες στην λίγκα. Εν τέλει ο συνδυασμός αστοχίας και συνεχόμενες ατυχίες έφεραν αυτό το αποτέλεσμα που βλέπουμε. Για να καταλήξω : Η άμυνα και η επίθεση της ομάδας δεν είναι ανεξάρτητη η μία από την άλλη, καθώς είναι τέτοιο το πλάνο που ακολουθεί το τιμ. Οποίος ονειρεύεται άμυνα ή επίθεση σαν του ολυμπιακού, κάνει όνειρα θερινής νυκτός, και για να μην χαλιέται ας δει τι έπαιζε παραδοσιακά ο Εργκιν σε όλες τις ομάδες του και θα καταλάβει. Μας αρέσει δεν μας αρέσει αυτό θα βλέπουμε οσο διαρκεί το συμβόλαιο του.
(είπα : συνοπτικά έτσι ; χαχαχα
)
) και ακολουθούμενο από επιχειρήματα, δεν συντελεί έννοια σουμαρίσματος. Επίσης καταγραφή μια αλήθεια, ότι μετά από νίκες και δη εμφατικές, ως διά μαγείας, τα μελή που συνήθως καταστροφολογούν, είναι εξαφανισμένα. 
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο