golitog7 έγραψε: ↑Τετ Ιαν 07, 2026 3:31 pm
Leon Man έγραψε: ↑Τετ Ιαν 07, 2026 3:04 pm
Δηλαδή, για παράδειγμα, τι πρέπει να κάνει ο Τανούλης για να κερδίσει τον σεβασμό σου σε ανθρώπινο επίπεδο; Γιατί με το να αποκαλέσω κάποιον "ταγάρι", τον μειώνω πρωτίστως ως άνθρωπο. Κανένας άνθρωπος δεν είναι "ταγάρι". Τελεία.
Στη φράση σου "οι υποδείξεις και οι νουθετήσεις να λείπουν", αυτό το "να λείπουν" δεν είναι υπόδειξη ;;;
Εντάξει μωρέ μη το κάνουμε και θέμα. Δεν τον είπε κωλόπαιδο, ταγάρι δλδ άμπαλο τον είπε. Άδικο έχει? Και μένα με ζορίζει που δεν βλέπω έναν έλληνα να την κάνει κομπολόι. Έστω έναν ρε φίλε, τι διάολο οι άλλοι πως βγάζουν συνέχεια παίκτες. Σε εμάς το νερό μας κάνει άμπαλους?
Αν και είναι οφφτοπικ και έχει αναλυθεί εκτενώς το θέμα σε διάφορα θρεντς που έχουν να κάνουν με τα αναπτυξιακά (δεν το λέω σε φάση "τράβα διάβασε") θα σου πω πολύ χοντρικά από τη δική μου εμπειρία* ότι το μεγάλο πρόβλημα είναι 1. Προπονητές που δεν... και 2. "Ανάγκη" για νίκη (με κόστος της σωστή ανάπτυξη παικτών).
Για το 1: Δεν ξέρω αν έχει αλλάξει πλέον αλλά μέχρι σχετικά πρόσφατα, όποιος να'ναι γινόταν προπονητής σε ακαδημίες. Δεν ζητούσαν κάποιο δίπλωμα. Αν ήσουν παίκτης της ομάδας/φοιτητής ΤΕΦΑΑ, έλα έμπα καλός είσαι. Νομίζω αυτό είναι αρκετά αυτονόητο πρόβλημα.
Για το 2 έχω 2 υποκατηγορίες:
(α) Ενώ παίζουν πολλά παιδιά μπάσκετ, ελαχιστότατα θα φτάσουν να είναι "Ευρωλιγκάτοι" παίκτες. Έχεις για παράδειγμα ένα παιδάκι που είναι πιο ψηλό από τα υπόλοιπα. Δεν θα γίνει 2.10 αλλά είναι ψηλό για την ηλικία του στα 10 και ίσως γίνει 1.90+. Αντί να σκεφτεί ο προπονητής να δουλέψει τρίπλα, σουτ, πάσα κλπ ώστε να μπορέσει (ίσως) να σταθεί σε μεγαλύτερες κατηγορίες στο αντρικό επίπεδο πάει και βάζει το παιδάκι κάτω από το καλάθι για να βάζει εύκολους πόντους και να κερδίζει. Κάνε μία γύρα στα ανοιχτά της Αττικής και βρες κάποιον millennial γύρω στο 1.85-1.90. Σου υπόσχομαι ότι πάνω από τους μισούς έπαιζαν "4ρι" στην ομάδα τους όταν ήταν μικροί. Θα μου πεις "ε οκ και ποιός θα παίξει 4ρι;" και εδώ δεν έχω μία συμπυκνωμένη απάντηση να σου δώσω. Θέλει λίγο παραπάνω χώρο.
(β) Το παραπάνω ισχύει για παιδιά που μοιάζουν ότι μπορεί να ξεχωρίσουν και δεν δουλεύονται επαρκώς. Όμως σε αρκετές ομάδες παρατηρείται το φαινόμενο να δουλεύονται (όλα τα παιδιά) πολύ παραπάνω περίπλοκες τακτικές παρά τα βασικά. Θα ξέρουν τα 10χρονα να παίζουν zone-press και περίπλοκες ζώνες με προσαρμογές ώστε να κερδίσουν το χ, ψ άκυρο τουρνουά, αλλά όταν αυτά τα παιδιά μεγαλώσουν δεν θα μπορούν να σταθούν σε αντρικό επίπεδο λόγω αυτής της έλλειψης.
Αυτά τα λίγα, έτσι για να γράψω το παράπονό μου
*σαν παίκτης από τα 6 μου, αλλά και από την οικογένεια μου που ασχολείται πολύ με μπάσκετ στις μικρές ηλικίες.