Μήπως είναι πολλές ομάδες;

[SbioTech]

Επειδή πέρασα λίγο απο την προπονητική στα παιδάκια εδώ Αθήνα και προσπαθήσαμε να κάνουμε κάτι σαν τις ακαδημίες του Κοροίβου, δεν βγήκε, βέβαια δεν μπορώ να πω ότι εφταιγαν μόνο και οι παράγοντες αλλά και οι γονείς γιατί υπάρχει διαφορετική νοοτροπία απο την επαρχία.
Πάντως τα βασικά τα μάθαιναν και πιο πολύ απο τα παιδιά της Αθήνας.

Ισχύει ! Οι γονείς είναι μεγάλο πρόβλημα, και πολλές φορές είναι αυτοί που βάζουν ταφόπλακα σε σοβαρές προσπάθειες για ακαδημίες. Πχ για τις ακαδημίες του Κοροίβου που αναφέρεις (επειδή έχω φιλική σχέση με δύο άτομα που έχουν περάσει από εκεί) είναι μια προσπάθεια που είχε ξεκινήσει πριν το έπος 1987. Συγκεκριμένα μου έλεγαν ότι αρχές δεκαετίας του 80, πριν καν αποκτήσουν κλειστό γυμναστήριο στην πόλη τους, κάθε φορά στον αγιασμό της σχολικής έναρξης, έστελναν σε κάθε δημοτικό σχολείο (ίσως και γυμνάσιο) ανακοινώσεις για νέες εγγραφές. Το ίδιο έκανε και το τμήμα στίβου της πόλης. Επίσης κάπου εκεί στα 80-90s στα γυμνάσια (ή και λύκεια, δεν θυμάμαι) διοργάνωναν άτυπα τουρνουά τα τμήματα του κάθε σχολείου κάποια σχολεία εντέλει. Γενικά υπήρχε διάθεση από διάφορους παράγοντες να αναπτυχθεί το άθλημα. Δυστυχώς αυτό που αποκόμισα ήταν ότι ακόμα και εκεί που το μπάσκετ λειτουργεί σε σωστές βάσεις και έχει φέρει επιτυχίες, ακόμα κι εκεί το ποδόσφαιρο είναι που κάνει κουμάντο, ακόμα κι αν είναι ερασιτεχνικού επιπέδου. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Να πω και τι εξής. Όταν ήμασταν πιτσιρίκια στην πόλη μου είχε 10-12 ομάδες (τις χρυσές εποχές των αρχών 90). Όλες κάνανε προπονήσεις σε τσιμέντα σε σχολεία. Στο κλειστο παιζαμε μονο σε εορταστικά τουρνουά, και στις προπονήσεις/παιχνίδια της μικτής.
Φαντάζομαι λίγο πολύ σε όλη την Ελλάδα το ίδιο συνέβαινε.

Μια χαρά δεν ήταν η παραγωγική διαδικασία;

Νομίζω το ζήτημα δεν είναι υποδομών. Είναι πολλαπλό:
- Μεγάλη μείωση παιδιών στον αθλητισμό (social media) ή/και στροφή σε πιο "ψαγμενα" αθλήματα που προσφέρουν οργανωμένα "κολλεγια" Σήμερα βρίσκεις πολλά παιδιά σε χορούς, κολύμβηση, τένις κοκ
- Αύξηση δημοφιλιας ποδοσφαίρου από το πικ του μπάσκετ του '90
- Κάκιστη νοοτροπία προπονητών που δεν είναι παιδαγωγοί (μην τους τσουβάλιασμα ολους) και δεν ασχολούνται με τα βασικά του μπάσκετ αλλα με συνθέτες άμυνες, σκεπτόμενο (εμετός) μπάσκετ, κυνηγώντας τη νίκη για να βγουν φωτο

Δεν νομίζω οτι αν είχαμε +20 κλειστά θα αλλάξει κάτι. Προχθές πήγα σε αγώνα 12χρονων και έπαιζαν zone press με παγιδες... Δεν υπάρχει σωτηρία.

[Skidex]

Ισχύει ! Οι γονείς είναι μεγάλο πρόβλημα, και πολλές φορές είναι αυτοί που βάζουν ταφόπλακα σε σοβαρές προσπάθειες για ακαδημίες. Πχ για τις ακαδημίες του Κοροίβου που αναφέρεις (επειδή έχω φιλική σχέση με δύο άτομα που έχουν περάσει από εκεί) είναι μια προσπάθεια που είχε ξεκινήσει πριν το έπος 1987. Συγκεκριμένα μου έλεγαν ότι αρχές δεκαετίας του 80, πριν καν αποκτήσουν κλειστό γυμναστήριο στην πόλη τους, κάθε φορά στον αγιασμό της σχολικής έναρξης, έστελναν σε κάθε δημοτικό σχολείο (ίσως και γυμνάσιο) ανακοινώσεις για νέες εγγραφές. Το ίδιο έκανε και το τμήμα στίβου της πόλης. Επίσης κάπου εκεί στα 80-90s στα γυμνάσια (ή και λύκεια, δεν θυμάμαι) διοργάνωναν άτυπα τουρνουά τα τμήματα του κάθε σχολείου κάποια σχολεία εντέλει. Γενικά υπήρχε διάθεση από διάφορους παράγοντες να αναπτυχθεί το άθλημα. Δυστυχώς αυτό που αποκόμισα ήταν ότι ακόμα και εκεί που το μπάσκετ λειτουργεί σε σωστές βάσεις και έχει φέρει επιτυχίες, ακόμα κι εκεί το ποδόσφαιρο είναι που κάνει κουμάντο, ακόμα κι αν είναι ερασιτεχνικού επιπέδου. Αυτή είναι η πραγματικότητα.

Να πω και τι εξής. Όταν ήμασταν πιτσιρίκια στην πόλη μου είχε 10-12 ομάδες (τις χρυσές εποχές των αρχών 90). Όλες κάνανε προπονήσεις σε τσιμέντα σε σχολεία. Στο κλειστο παιζαμε μονο σε εορταστικά τουρνουά, και στις προπονήσεις/παιχνίδια της μικτής.
Φαντάζομαι λίγο πολύ σε όλη την Ελλάδα το ίδιο συνέβαινε.

Μια χαρά δεν ήταν η παραγωγική διαδικασία;

Νομίζω το ζήτημα δεν είναι υποδομών. Είναι πολλαπλό:
- Μεγάλη μείωση παιδιών στον αθλητισμό (social media) ή/και στροφή σε πιο "ψαγμενα" αθλήματα που προσφέρουν οργανωμένα "κολλεγια" Σήμερα βρίσκεις πολλά παιδιά σε χορούς, κολύμβηση, τένις κοκ
- Αύξηση δημοφιλιας ποδοσφαίρου από το πικ του μπάσκετ του '90
- Κάκιστη νοοτροπία προπονητών που δεν είναι παιδαγωγοί (μην τους τσουβάλιασμα ολους) και δεν ασχολούνται με τα βασικά του μπάσκετ αλλα με συνθέτες άμυνες, σκεπτόμενο (εμετός) μπάσκετ, κυνηγώντας τη νίκη για να βγουν φωτο

Δεν νομίζω οτι αν είχαμε +20 κλειστά θα αλλάξει κάτι. Προχθές πήγα σε αγώνα 12χρονων και έπαιζαν zone press με παγιδες... Δεν υπάρχει σωτηρία.

Για τις υποδομές δεν αναφέρω μόνο τα γήπεδα, υπάρχουν ομαδες που κάνουν με πετρες αντι για κωνους, μονο και μονο για να υπάρχουν σαν σωματείο ενεργά με 10 παιδάκια.
Στη σχολή έλεγαν ότι μην βάζεις τα παιδιά να παίζουν ζώνες και zone press και screen, εγω διαφωνώ σε αυτό, άσχετα που στα δικά μας επειδή ειναι μικρότερα ηλικιακά μας είχαν πεθάνει στο full press, εμεις σαν παιδια τα μαθαίναμε όλα, δεν λεω οτι τα ειχαμε κανει τελεια και κατεβαίναμε κάτω και τους σκίζαμε, αλλά εκεί είναι οι υποδομές.
Δεν μπορείς να κάνεις προπόνηση και οι γονείς πχ να είναι μέσα στο γήπεδο και η διοικηση να τους αφήνει γιατί δεν θέλει να χάσει τα 5 παιδάκια που έχει, επίσης δεν μπορείς σαν διοίκηση να έχεις ταλέντα και να μην τα πηγαίνεις σε μεγαλύτερα σωματεία τα παιδιά είτε σε camp.

[SbioTech]

Να πω και τι εξής. Όταν ήμασταν πιτσιρίκια στην πόλη μου είχε 10-12 ομάδες (τις χρυσές εποχές των αρχών 90). Όλες κάνανε προπονήσεις σε τσιμέντα σε σχολεία. Στο κλειστο παιζαμε μονο σε εορταστικά τουρνουά, και στις προπονήσεις/παιχνίδια της μικτής.
Φαντάζομαι λίγο πολύ σε όλη την Ελλάδα το ίδιο συνέβαινε.

Μια χαρά δεν ήταν η παραγωγική διαδικασία;

Νομίζω το ζήτημα δεν είναι υποδομών. Είναι πολλαπλό:
- Μεγάλη μείωση παιδιών στον αθλητισμό (social media) ή/και στροφή σε πιο "ψαγμενα" αθλήματα που προσφέρουν οργανωμένα "κολλεγια" Σήμερα βρίσκεις πολλά παιδιά σε χορούς, κολύμβηση, τένις κοκ
- Αύξηση δημοφιλιας ποδοσφαίρου από το πικ του μπάσκετ του '90
- Κάκιστη νοοτροπία προπονητών που δεν είναι παιδαγωγοί (μην τους τσουβάλιασμα ολους) και δεν ασχολούνται με τα βασικά του μπάσκετ αλλα με συνθέτες άμυνες, σκεπτόμενο (εμετός) μπάσκετ, κυνηγώντας τη νίκη για να βγουν φωτο

Δεν νομίζω οτι αν είχαμε +20 κλειστά θα αλλάξει κάτι. Προχθές πήγα σε αγώνα 12χρονων και έπαιζαν zone press με παγιδες... Δεν υπάρχει σωτηρία.

Για τις υποδομές δεν αναφέρω μόνο τα γήπεδα, υπάρχουν ομαδες που κάνουν με πετρες αντι για κωνους, μονο και μονο για να υπάρχουν σαν σωματείο ενεργά με 10 παιδάκια.
Στη σχολή έλεγαν ότι μην βάζεις τα παιδιά να παίζουν ζώνες και zone press και screen, εγω διαφωνώ σε αυτό, άσχετα που στα δικά μας επειδή ειναι μικρότερα ηλικιακά μας είχαν πεθάνει στο full press, εμεις σαν παιδια τα μαθαίναμε όλα, δεν λεω οτι τα ειχαμε κανει τελεια και κατεβαίναμε κάτω και τους σκίζαμε, αλλά εκεί είναι οι υποδομές.
Δεν μπορείς να κάνεις προπόνηση και οι γονείς πχ να είναι μέσα στο γήπεδο και η διοικηση να τους αφήνει γιατί δεν θέλει να χάσει τα 5 παιδάκια που έχει, επίσης δεν μπορείς σαν διοίκηση να έχεις ταλέντα και να μην τα πηγαίνεις σε μεγαλύτερα σωματεία τα παιδιά είτε σε camp.

Εγώ συμφωνώ με αυτό που σας έλεγαν. Το μπασκετ μεχρι τα 18-19 πρέπει να είναι all about fundamentals. Σουτ, ντρίμπλα, πάσα, προσωπική άμυνα.

Η καταστροφή του ελληνικού μπάσκετ είναι για μένα αυτή ακριβώς η νοοτροπία του να μάθω στα παιδιά πολύπλοκα συστήματα, αφαιρώντας τη χαρά του παιχνιδιού και το focus από τα βασικά.

Βγάζουμε παιδιά που ξέρουν να παίζουν παγίδες στα 16, αλλα σουτερ δεν έχουμε βγάλει από το Χάρη Γιαννόπουλο. Δλδ 18 χρόνια