Λοιπόν ματσάρα στο σαλούν. Το Λαύριο μπήκε πιο δυνατά, με την άμυνα των γηπεδούχων να είναι σουρωτήρι στο πρώτο δεκάλεπτο και το rotation του Καρακώστα με το εξελάκι να είναι λίγο εκνευριστικό.
Ο Παπάγος με τον καινούριο του ξένο (που στη φανέλα εμφανίζεται ως Angeli) Dimanochie Somtochuku να σκορπάει τρόμο και το Χουγκάζ να δίνει λύσεις ισοφάρισε στο ημίχρονο, παίζοντας πιο οργανωμένο μπάσκετ από το Λαύριο, που έχει δυο παίκτες με τεράστιο ταλέντο για την κατηγορία, αλλά και τεράστια προβλήματα: ο Σιγάλας όχι απλά δε βλέπει γήπεδο αλλά δεν τη δίνει από το αριστερό στο δεξί, ο δε Λέφιου έχει παλαβό shot selection του στιλ στεπ μπακ τρίποντο με 15'' στο ρολόι των 24άρων να απομένουν από τα 8 μέτρα.
Στο δεύτερο ημίχρονο είδαμε το ίδιο: μια ομάδα να παίζει οργανωμένο μπάσκετ (αλλά με εκνευριστικό εξελάκι) και την άλλη να αφήνει τα δυο γκαρντ της να κάνουν ό,τι γουστάρουν. Ο Παπάγος έπαιξε καλύτερη άμυνα στην τελευταία περίοδο, είχε το Ματσάγγο να βάζει τα κρίσιμα και η τελευταία φάση του αγώνα ήταν και η περίληψή του: κάτι σχεδίασε ο κόουτς του Λαυρίου, τον έγραψε κανονικά ο Σιγάλας που... προσποιήθηκε ότι δε βρήκε συμπαίκτη, έκανε μια ποικιλία κι έφαγε τάπα. Κοινώς το οργανωμένο μπασκετάκι κέρδισε το ατομικό ταλέντο, αλλά θα μπορούσε να είχε καταλήξει κι αλλιώς.
Λίγες παρατηρήσεις για κάθε παίκτη:
ΠΑΠΑΓΟΣ
Δήμου: Δε μου αρέσει. Είναι energizer bunny και παίζει με πολλή ψυχή, αυτό του το δίνω. Αλλά καμία σιγουριά στο χειρισμό (τρίπλα μέχρι τη μασχάλη), φοβερή αδυναμία στην εκτέλεση (έβαλε ένα τρίποντο στη λήξη του χρόνου), τρομερός δισταγμός (μπαίνει στη ρακέτα κι αντί να τελειώσει το λέι απ την σπάει έξω ξανά και ξανά) και τέλος πάντων δεν καταλαβαίνω γιατί παίρνει τόσο χρόνο (Μπιλάλης είναι μια κλάση πάνω) και δεν παίζει και καθόλου ο Σκούρτης που έχει προοπτικές (εκτός κι αν ήταν τραυματίας). Εκνευριστικός και στην άμυνα τον περνούσαν όλοι.
Άντερτον: Ακόμη και σε κακή εκτελεστικά βραδιά είναι υπερχρήσιμος: μοιράζει μπάλες, κλέβει, αλλοιώνει και είναι λίρα εκατό από τη γραμμή, δεν εκβιάζει προσπάθειες, τα δίνει όλα στην άμυνα. Αυτά στην κακή του μέρα.
Μερμίγκης: Αδικεί τον εαυτό του με το πλατινέ μαλλί, κράμα Νίνο και Μενεγάκη. Πολύ έξυπνος παίκτης, κινείται εξαιρετικά χωρίς τη μπάλα, λίγο άκαμπτος αλλά κάνει πολλές δουλειές, πιστός στο πλάνο, πολύ χρήσιμο εργαλείο.
Μαλέλης: Παλιάς κοπής παίκτης Α2, πολύ έμπειρος, δείρτης, θα βάλει και το σουτάκι του, τσακωμένος με το γυμναστήριο.
Σομοτσούκου Αγκαμπαντοτσουτσουτέτοιος: Τραυματίστηκε το θωρηκτό Σκοτ σοβαρά και λέμε πού θα βρουν τέτοια ντουλάπα; Ε βρήκαν τρίφυλλη. ΡΕ ΤΙ ΕΙΝ' ΑΥΤΟ ΡΕ;;; Γάμπες παλαιστή, μπράτσα οικοδόμου, όγκος σούμο μιλάμε για ΤΡΟΜΟ σε αυτή την κατηγορία. Τις βολές του τις έβαλε, τα άιρμπολ μας τα φύλαξε για τα εξ' επαφής, αλλά θα βελτιωθεί και όσο έπαιξε ήταν κρισιμότατος. Αν τον δω βράδυ αλλάζω πεζοδρόμιο, αν και φαίνεται αγαθός γίγαντας. Δεν τον λες και σπίρτο, αλλά έχει προλάβει να δέσει με την ομάδα, το γιόρτασε σα μικρό παιδί στο τέλος, θα βοηθήσει φοβερά. Σε κάποια φάση τράκαρε με κάποιον δύσμοιρο και τον έκανε να δει αστεράκια. Σε άλλη φάση έριξε μια τάπα και κράτησε το δάχτυλό του ψηλά α λα Μουτόμπο. Ατραξιόν. Δείτε τον.
ΜΑτσάγγος: Βρωμόχερο αλλά πειθαρχημένος, αποφασιστικός, δεν τον βοηθάει το σώμα του, αν δεν ήταν αθλητής θα είχε γίνει τόφαλος. Το χει δουλέψει το σουτ το παιδί και το πιστεύει. Το κλειδί εχτές.
Καραμαλέγκος: Έξυπνος , χρήσιμος, έχασε πολλά ελέυθερα αλλά στα κρίσιμα ήταν εκεί, παίκτης προπονητή και καλός στην άμυνα, πολύ καλό vision για τη θέση του.
Χουγκάζ: Ίδια κοψιά με τον αδερφό του, ίδιο στιλ και στο σουτ, του λειπει όγκος για τη θέση του, όσο έπαιξε βοήθησε, έκλεισε τρύπες, δε φαίνεται ιδιαίτερα στη στατιστική αλλά καλός.
ΛΑΥΡΙΟ
Άντερσον: Ο ορισμός της ουσίας, κάνει τα πάντα, είναι παντού, ορχήστρα κανονική και παίζει να τελειώσει το ματς και να μην τον έχεις πάρει και χαμπάρι. Κλασική επιλογή προπονητή που ξέρει τι κάνει.
Σιγάλας: Τρομακτικό ματς εκτελεστικά, μακράν το καλύτερό του φέτος. Ξεχειλίζει ταλέντο, αλλά ατομιστής και στο τέλος τα έκανε μαντάρα. Μου θυμίζει λίγο Λιαδέλη στα νιάτα του (όταν έπαζει Ολυμπιακό Βόλου και την πρώτη χρονιά στον Άρη), όχι στο στιλ παιχνιδιού (είναι πιο λεπτεπίλεπτος κι όχι τοσο πυραυλοκίνητος) όσο στο στιλ: κοιτάει μόνο τα χέρια του, ανοιχτό στόμα σε όλο το ματς και πολύ ερειστικός. Μπορεί να παίξει Α1; Δεν ξέρω, ταλέντο έχει αλλά παρότι το έχει δουλέψει το κορμί του δεν έχει όγκο και μάλλον έχει και πρόβλημα χαρακτήρα, στην άμυνα γεια σας. Τα ίδια λέγαμε και για το Κιτσάκι βέβαια κι έκανε μια χαρά καριέρα κι ήταν και πιο παχουλοδροσάτος. 23 είναι ήδη, δεν ξέρω πόσα περιθώρια βελτίωσης έχει
Δήμος: Δε βλεπόταν εχτές. Δυο φορές έχασε τη μπάλα στο κατέβασμα και μια επαναφορά Γκούφι.
Τόλιας: Πολύ σοβαρός, ΚΟΡΜΑΡΑ, πολύ δυνατός στην άμυνα, απέριττος παίκτης, εργαλειάρα που θέλει η κάθε ομάδα.
Καματερός: Βρωμόχερο, καλό shot selection αλλά πολύ αργός και με θέματα στην άμυνα. Με τέτοιο σουτ βέβαια τον χρειάζεσαι.
Λέφιου: Κρίμα το παιδί. Ταλεντάρα εκτελεστικά, δαντελένιος παίκτης , γλυκός καρπός, καλή crossover, η... ξαφνικότητα στο pullup δε σταματίεται εύκολα σε αυτή την κατηγορία. Αλλά... ό,τι γουστάρει κάνει, ακόμη και σε κρίσιμα σημεία, πολλές φορές εκτός λογικής λες κι έχει βάλει κάποιον να του φτιάξει reel από τα πιο δύσκολα καλάθια που θα βάλει κι αγνοεί το πόσα θα ΄χασει σε αυτη του την αποστολή. Μάνατζερ δεν έχει; Κόουτς; Γκόμενα; Πατέρα; Κρίμα ρε παιδί μου.
Μαχητές Πειραματικό - ΝΕΜ : 2
MVP ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗΣ :
με καυτο Ταταρινιο 
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο