nikolas_asteri έγραψε: ↑Τετ Φεβ 04, 2026 4:42 pm
Με συγχωρείς αλλά έχω τις κάτωθι ενστάσεις καθώς εισάγεις έννοιες που δεν έχουν κάποια σχέση με το επιχείρημα. Υποθέτω ότι (ανάμεσα σε άλλα) αναφέρεσαι και σε αυτά που έγραψα.
Πρώτον, το να χαρακτηρίζεις μια συμπεριφορά προβληματική δεν είναι υποκρισία από μόνο του. Υποκρισία υπάρχει μόνο αν υπάρχει ανακολουθία. Το να πει κανείς "αυτό που έκανε ο Μπαρτζώκας είναι λάθος" χωρίς να δικαιολογεί τις βρισιές που προηγήθηκαν δεν περιέχει καμία τέτοια αντίφαση.
Δεύτερον, η επίκληση του Γιαννάκη μάλλον δείχνει το αντίθετο απ’ αυτό που θες να πεις. Το ότι ένας άνθρωπος με τεράστιο κύρος δεν αντέδρασε με αυτόν τον τρόπο δείχνει ότι υπάρχει εναλλακτική διαχείριση. Δεν σημαίνει ότι ήταν "καλύτερος άνθρωπος".
Τρίτον, δεν υπάρχει εδώ εξίσωση θύτη και θύματος (αυτό αναφέρεται στο επόμενο ποστ που έκανες). Άλλο πράγμα το "οι βρισιές είναι απαράδεκτες" και άλλο το "η αντίδραση ενός δημόσιου προσώπου έχει διαφορετικές συνέπειες". Η ανάδειξη ασυμμετρίας ρόλων δεν είναι moral equivalence (ηθική ισοδυναμία ίσως στα ελληνικά;). Αν κάθε διάκριση ευθύνης βαφτίζεται αυτομάτως "εξίσωση", τότε πως μπορείς ποτέ να μιλήσεις σοβαρά για δημόσιο λόγο;
Τέλος, νταξ, το επιχείρημα "τους έβαλε στη θέση τους" προυποθέτει ότι αυτή η αντίδραση όντως τους απονομιμοποιεί. Αυτό είναι αμφισβητήσιμο (κυρίως εμπειρικά). Πολύ συχνά κάνει ακριβώς το αντίθετο γιατί μετατρέπει την καφρίλα σε "σύγκρουση", άρα τη νομιμοποιεί στα μάτια όσων ήδη την ασπάζονται.
Μπορώ(ούμε) να καταδικάζω πλήρως τις καφρίλες και ταυτόχρονα να λέω ότι ένας άνθρωπος με δημόσιο κύρος οφείλει να τις διαχειρίζεται με τρόπο που δεν τις ενισχύει. Δεν νομίζω πως είναι οπαδισμός ούτε ηθικολογία.

Υπάρχει ανακολουθία και αυτό φαίνεται από τα διάφορα σχόλια που μιλούν για την αντίδραση του Μπαρτζώκα ενώ παράλληλα δικαιώνουν την προβληματική κατάσταση που επικρατεί στην κερκίδα με μια αποστροφή του τύπου «έτσι είναι η κερκίδα, η Ελλάδα, τα Βαλκάνια, δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ», άρα καλό είναι να την ανεχόμαστε και να την αποδεχόμαστε για να μην χαλάει τζάμπα ο ψυχισμός μας.
Η χρήση του παραδείγματος του Γιαννάκη έρχεται να μας δείξει ότι υπάρχει ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο επιθετικής συμπεριφοράς το οποίο, αντιθέτως με τα λεγόμενα, αδιαφορεί πλήρως για την έννοια της υποτιθέμενης πρόκλησης ή όχι εκ μέρους του εκάστοτε προπονητή που είναι αναγκασμένος να υπόκειται σε αυτή. Αν ο Μπαρτζώκας είναι και καλά προκλητικός και γι' αυτό τραβάει πάνω του τη μήνι της οπαδικής προπαγάνδας και του χουλιγκανισμού, ο Γιαννάκης που δεν ήταν τέτοιος έγινε αντικείμενο παρόμοιου κανιβαλισμού. Το γεγονός ότι έχουμε δύο διαφορετικές αντιδράσεις δεν αλλάζει σε τίποτα την προσπάθεια γελοιοποίησης ή δολοφονίας χαρακτήρα απέναντί τους. Το σημαντικό εδώ είναι το κοινό μοτίβο στοχοποίησής τους, το οποίο μας δίνει μια εικόνα του τι είναι πολύ πιθανό ότι θα υποστεί και ο Σπανούλης (για τον οποίο υπάρχει και η προϊστορία με τις «ευχές» για την οικογένειά του) στην περίπτωση που βρεθεί κάποια στιγμή στον πάγκο του Ολυμπιακού.
Υπάρχει ξεκάθαρα μια εξίσωση θύτη και θύματος. Η κριτική στην αντίδραση του θύματος παραβλέπει πολύ βολικά το γεγονός ότι είναι μια αντίδραση σε μια απρόκλητη επίθεση. Εδώ επιπλέον δεν έχουμε να κάνουμε με μια πολιτικού ή αστικού τύπου διαμαρτυρία όπου διακυβεύονται συμφέροντα επιβίωσης από εφαρμοσμένες πολιτικές ή παραλείψεις, άρα υπάρχει ένα νόμιμο συμφέρον για απάντηση μέσω του δικαιώματος ελευθερίας της έκφρασης, αλλά με πλημμεληματικού τύπου αδίκημα το οποίο αφορά έναν τύπο που πήγε στο γήπεδο για να προκαλέσει ή να επιτεθεί βρίζοντας ένα δημόσιο πρόσωπο το οποίο δεν του προξένησε με τις πράξεις του καμία βλάβη ζωής, υγείας, περιουσίας ή άλλου γενικότερου συμφέροντος.
Η δυναμική αντίδραση του Μπαρτζώκα ουσιαστικά κατέρριψε τη φαντασίωση του οπαδού ότι διαθέτει μια αυθαίρετα αποκτημένη ελευθερία να ασκεί αναπάντητη λεκτική βία χωρίς κανένα απολύτως όριο κρυμμένος μέσα στη φαινομενική ασφάλεια της μάζας. Να τελικά που δεν ισχύει... Είναι κάτι τέτοιο η απάντηση στο πρόβλημα γενικά; Προφανώς όχι, εδώ απαιτείται θεσμική αντιμετώπιση.
Μπορείς μια χαρά να κάνεις όλα αυτά που περιγράφεις και μακάρι να το κάνουμε όλοι. Ο οπαδισμός και η ηθικολογία αφορά τα κίνητρα. Άλλοι το κάνουν από θέση αρχής, άλλοι γιατί αφορά την ομάδα τους. Τα γραφόμενα δείχνουν σε ποια κατηγορία ανήκει ο καθένας.
Τελευταία επεξεργασία από το μέλος
βήματα εκτός φάσης την Τετ Φεβ 04, 2026 6:04 pm, έχει επεξεργασθεί 2 φορές συνολικά.