Off topic NBA

[ssoulliss]

Η βασικη 5αδα η ιδια δεν ειναι με τη μονη διαφορα να ειναι Χολιντει αντι Μπλεντσο ;

DiVicenzo αντι Matthews, επίσης.

[Reaper]

Η βασικη 5αδα η ιδια δεν ειναι με τη μονη διαφορα να ειναι Χολιντει αντι Μπλεντσο ;

DiVicenzo αντι Matthews, επίσης.

o DiVincenzo στο bubble βασικος ητανε νομιζω.

[SteveNashidis]

Πέρσι είχαν το 17ο ποσοστό στα τρίποντα με .355 στην regular season. Φέτος το 2ο με .413.
Δεν είναι το ίδιο. Και δεν ειναι ίδια ομάδα. Έχουν βάλει αξιόπιστους σουτέρ.

https://www.basketball-reference.com/le ... _2020.html

https://www.basketball-reference.com/le ... _2021.html

Επίσης περιμένω να τους ταιριάξει πολύ καλά ο Tory Graig, ( ο οποίος είναι τραυματίας) από τον πάγκο ο οποίος θα δέσει μια δεύτερη πεντάδα που υπολείπεται στην άμυνα.

Η βασικη 5αδα η ιδια δεν ειναι με τη μονη διαφορα να ειναι Χολιντει αντι Μπλεντσο ;

Δεν την λες και μικρη διαφορά την αναβάθμιση Χολιντει αντί Μπλέντσο στο σουτ τριών πόντων. H θεαματική διαφορά έρχεται από τον πάγκο oι οποίοι δίνουν πολλά τρίποντα . Forbes, Augustin, Portis.

[gourgou]

Υπάρχουν τα ψέματα, τα μεγάλα ψέματα και τα στατίστικς.
Δεν ενοχοποιώ τους αριθμούς αλλά υπάρχουν τόσοι διαφορετικοί τρόποι να τους διαβάσεις που πολλές φορές δεν βγάζει νόημα. Στο θέμα σχετικά με Μπακς, θα μου πεις ρε μεγάλε αμφισβητείς τους αριθμούς που τους βγάζουν την πιο αποτελεσματική επίθεση στη λίγκα. Όχι δεν τους αμφισβητώ αλλά αυτό που βλέπω και είμαι σίγουρος είναι ότι δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα από τις προηγούμενες χρονιές. Ίδιο μοτίβο επίθεσης. Γιάννης στην κορυφή και μπούκα και είτε θα τελειώσει την φάση είτε θα βγάλει στους άλλους τέσσερις που περιμένουν στο τρίποντο. Το ότι ο Γιάννης ξεκινάει κατα μέτωπο επίθεση και ξαφνικά γυρίζει με την όπισθεν δεν το λες ποστάρισμα, ούτε βελτίωση ομάδας, ούτε αυτοβελτίωση του παίχτη. Άσε που τα τελειώματα είτε με fadeaway είτε με ραβέρσα είναι τόσο οικτρά που μόνο κακό στην ψυχολογία μπορούν να κάνουν. Κοψίματα, οφ μπολ κίνηση, πικ εν ρολ, ποσταρίσματα είναι άγνωστα για την επίθεση των Μπακς. Τώρα κάτι ομάδες όπως Ορλάντο, Ντιτρόιτ, Κλίβελαντ και Σικάγο που ο Γιάννης τους κάνει μπούλιγκ αθλητικά και μόνο δεν είναι άξιες να εξαχθούν συμπεράσματα. Εγώ ξέρω ότι μέχρι στιγμής με τις σοβαρές ομάδες που παίξανε (Βοστώνη, Μαιάμι, Γιούτα) έχουν ρεκόρ 1-3, και η μία νίκη ήρθε με ρεκόρ τριπόντων. Όσον αφορά τον πάγκο πάλι βλέπω ότι όσους πόντους έβαλε ένας Τιγκ, ένας Ντράγκιτς και ο Κλάρκσον όλος ο πάγκος των Μπακς αθροιστικά δεν έβαλαν.

[reignman]

Υπάρχουν τα ψέματα, τα μεγάλα ψέματα και τα στατίστικς.
Δεν ενοχοποιώ τους αριθμούς αλλά υπάρχουν τόσοι διαφορετικοί τρόποι να τους διαβάσεις που πολλές φορές δεν βγάζει νόημα. Στο θέμα σχετικά με Μπακς, θα μου πεις ρε μεγάλε αμφισβητείς τους αριθμούς που τους βγάζουν την πιο αποτελεσματική επίθεση στη λίγκα. Όχι δεν τους αμφισβητώ αλλά αυτό που βλέπω και είμαι σίγουρος είναι ότι δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτα από τις προηγούμενες χρονιές. Ίδιο μοτίβο επίθεσης. Γιάννης στην κορυφή και μπούκα και είτε θα τελειώσει την φάση είτε θα βγάλει στους άλλους τέσσερις που περιμένουν στο τρίποντο. Το ότι ο Γιάννης ξεκινάει κατα μέτωπο επίθεση και ξαφνικά γυρίζει με την όπισθεν δεν το λες ποστάρισμα, ούτε βελτίωση ομάδας, ούτε αυτοβελτίωση του παίχτη. Άσε που τα τελειώματα είτε με fadeaway είτε με ραβέρσα είναι τόσο οικτρά που μόνο κακό στην ψυχολογία μπορούν να κάνουν. Κοψίματα, οφ μπολ κίνηση, πικ εν ρολ, ποσταρίσματα είναι άγνωστα για την επίθεση των Μπακς. Τώρα κάτι ομάδες όπως Ορλάντο, Ντιτρόιτ, Κλίβελαντ και Σικάγο που ο Γιάννης τους κάνει μπούλιγκ αθλητικά και μόνο δεν είναι άξιες να εξαχθούν συμπεράσματα. Εγώ ξέρω ότι μέχρι στιγμής με τις σοβαρές ομάδες που παίξανε (Βοστώνη, Μαιάμι, Γιούτα) έχουν ρεκόρ 1-3, και η μία νίκη ήρθε με ρεκόρ τριπόντων. Όσον αφορά τον πάγκο πάλι βλέπω ότι όσους πόντους έβαλε ένας Τιγκ, ένας Ντράγκιτς και ο Κλάρκσον όλος ο πάγκος των Μπακς αθροιστικά δεν έβαλαν.

και ο holiday γραφει σχεδον τα ιδια νουμερα με τα περσινα του bledsoe.

[Redoctor_33]

Tο ότι ολοκληρώθηκε η ανταλλαγή παρότι βρέθηκε με όγκο ο Λεβερτ(περαστικά στον άνθρωπο) και στη θέση του δώσανε ένα σακί πατάτες πιστοποιεί ότι το Nba είναι ένα καλοπαιγμενο ριαλιτι.
Έψαχνε διακαως το NBA να φτιάξει ένα αφήγημα για την μετά Τζορνταν εποχή. Ψαχτηκε λίγο με τον Iverson αλλά παραήταν ιδιαίτερος για τα δεδομένα τους. Μια πρόσκαιρη λύση δόθηκε με τον Kobe μέχρι που ήρθε ο Κινγκ. Επειδή μόνος του δεν μπορούσε να τα καταφέρει του φτιαξαν 3 σούπερ τιμ για να τα καταφέρει. Και πάλι η επιτυχία δεν ήταν η μέγιστη αλλα παίζοντας μέχρι τα 40 θα καταφέρει να "ξεπεράσει" τον προηγούμενο goat.

Η μάχη από την μία λεμπρον-Λέοναρντ και ύστερα λεμπρον/Ντέιβις-ντουραντ/χαρντεν είναι εξαιρετικό αφήγημα.
Η μετά Λεμπρον εποχή φαντάζει αρκετά δύσκολη πάντως. Προσπαθούν να προωθήσουν τον αντετοκουμπο αλλά με 55% βολές είναι δύσκολα τα πράγματα. Ίσως ο Ντονσιτς είναι μια λύση αλλά και πάλι δύσκολα τα πράγματα.

Την ίδια ώρα η RS θυμίζει όλο και περισσότερο φιλικους αγώνες θεάματος.
Το χειρότερο είναι ότι βρισκομενοι στην εποχή των advanced stats κλπ αν εξαιρέσεις καμία εικοσαριά premium παίχτες όλοι οι υπόλοιποι είναι μια μονοποικιλια κομπάρσων: 3&D και αθλητικοτητα το οποίο καταντά εξαιρετικά ανιαρό θέαμα. Πριν τους γουοριορς κάποιοι θα ήταν καλοι στο ποσταρισμα κάποιοι στο mid range κάποιοι στην άμυνα κάποιοι στο τρίποντο.. Η εν λόγω μονοποικιλια μαζί με την δυσκολία να βρεθούν νέοι αντιλεμπρον αλλά και την κυριαρχία των videogames σηματοδοτεί πιθανότατα την αρχή της παρακμής του NBAεπισημα αποταν σταματήσει ο Λεμπρον αλλά στην πραγματικότητα αποταν οι warriors έκαναν το ρεκόρ του 73-9.

*Αντίστοιχα στο ποδόσφαιρο η αντίστοιχη εποχή ξεκίνησε από την υπερομαδα της Μπαρτσελονα και ύστερα. Η προσέγγιση κάθε αθλήματος μέσω της υιοθέτησης των βελτιστων τακτικών με βάση τις πληροφορίες που μας δίνει η τεχνολογία σε μεγάλο βαθμό παράγει πανομοιότυπους αθλητές κομπάρσους + κάποιους premium με αποτέλεσμα να χάνεται η ποικιλία αλλά και το στοιχείο της έκπληξης. Φορντοποιηση για την πλειοψηφία και Ferrari για τους premium.

[ggr]

Tο ότι ολοκληρώθηκε η ανταλλαγή παρότι βρέθηκε με όγκο ο Λεβερτ(περαστικά στον άνθρωπο) και στη θέση του δώσανε ένα σακί πατάτες πιστοποιεί ότι το Nba είναι ένα καλοπαιγμενο ριαλιτι.
Έψαχνε διακαως το NBA να φτιάξει ένα αφήγημα για την μετά Τζορνταν εποχή. Ψαχτηκε λίγο με τον Iverson αλλά παραήταν ιδιαίτερος για τα δεδομένα τους. Μια πρόσκαιρη λύση δόθηκε με τον Kobe μέχρι που ήρθε ο Κινγκ. Επειδή μόνος του δεν μπορούσε να τα καταφέρει του φτιαξαν 3 σούπερ τιμ για να τα καταφέρει. Και πάλι η επιτυχία δεν ήταν η μέγιστη αλλα παίζοντας μέχρι τα 40 θα καταφέρει να "ξεπεράσει" τον προηγούμενο goat.

Η μάχη από την μία λεμπρον-Λέοναρντ και ύστερα λεμπρον/Ντέιβις-ντουραντ/χαρντεν είναι εξαιρετικό αφήγημα.
Η μετά Λεμπρον εποχή φαντάζει αρκετά δύσκολη πάντως. Προσπαθούν να προωθήσουν τον αντετοκουμπο αλλά με 55% βολές είναι δύσκολα τα πράγματα. Ίσως ο Ντονσιτς είναι μια λύση αλλά και πάλι δύσκολα τα πράγματα.

Την ίδια ώρα η RS θυμίζει όλο και περισσότερο φιλικους αγώνες θεάματος.
Το χειρότερο είναι ότι βρισκομενοι στην εποχή των advanced stats κλπ αν εξαιρέσεις καμία εικοσαριά premium παίχτες όλοι οι υπόλοιποι είναι μια μονοποικιλια κομπάρσων: 3&D και αθλητικοτητα το οποίο καταντά εξαιρετικά ανιαρό θέαμα. Πριν τους γουοριορς κάποιοι θα ήταν καλοι στο ποσταρισμα κάποιοι στο mid range κάποιοι στην άμυνα κάποιοι στο τρίποντο.. Η εν λόγω μονοποικιλια μαζί με την δυσκολία να βρεθούν νέοι αντιλεμπρον αλλά και την κυριαρχία των videogames σηματοδοτεί πιθανότατα την αρχή της παρακμής του NBAεπισημα αποταν σταματήσει ο Λεμπρον αλλά στην πραγματικότητα αποταν οι warriors έκαναν το ρεκόρ του 73-9.

*Αντίστοιχα στο ποδόσφαιρο η αντίστοιχη εποχή ξεκίνησε από την υπερομαδα της Μπαρτσελονα και ύστερα. Η προσέγγιση κάθε αθλήματος μέσω της υιοθέτησης των βελτιστων τακτικών με βάση τις πληροφορίες που μας δίνει η τεχνολογία σε μεγάλο βαθμό παράγει πανομοιότυπους αθλητές κομπάρσους + κάποιους premium με αποτέλεσμα να χάνεται η ποικιλία αλλά και το στοιχείο της έκπληξης. Φορντοποιηση για την πλειοψηφία και Ferrari για τους premium.

Συμφωνώ μέχρι και στις τελείες. Αρχίζω πλέον να πιστεύω έντονα ότι οι Warriors άλλαξαν ο ΝΒΑ προς το χειρότερο. Έχει καταντήσει τυποποιημένο. Κι εγώ θεωρώ ότι η απόσυρση του Λεμπρόν θα είναι η αρχή της παρακμής.

[ssoulliss]

Η μάχη από την μία λεμπρον-Λέοναρντ και ύστερα λεμπρον/Ντέιβις-ντουραντ/χαρντεν είναι εξαιρετικό αφήγημα.
Η μετά Λεμπρον εποχή φαντάζει αρκετά δύσκολη πάντως. Προσπαθούν να προωθήσουν τον αντετοκουμπο αλλά με 55% βολές είναι δύσκολα τα πράγματα. Ίσως ο Ντονσιτς είναι μια λύση αλλά και πάλι δύσκολα τα πράγματα.

Ο Γιάννης και ο Doncic είναι international players και ούτως ή άλλως θα ήταν δύσκολο να στηρίξουν από μόνοι τους την επόμενη ημέρα και το προϊόν. Το πρόβλημα που εστιάζεις είναι πως δεν υπάρχουν γηγενείς super-star για την επόμενη ημέρα. Ίσως για αυτό πέρυσι έγινε τόσος ντόρος με τον Zion.

[reignman]

Η βασικη 5αδα η ιδια δεν ειναι με τη μονη διαφορα να ειναι Χολιντει αντι Μπλεντσο ;

Δεν την λες και μικρη διαφορά την αναβάθμιση Χολιντει αντί Μπλέντσο στο σουτ τριών πόντων. H θεαματική διαφορά έρχεται από τον πάγκο oι οποίοι δίνουν πολλά τρίποντα . Forbes, Augustin, Portis.

Mη λεμε οτι θελουμε. Δεν ειναι μονο οτι τα ποσοστα τους ειναι παραπλησια... ειναι οτι εχουν και ακριβως το ιδιο προβλημα. inconsistency λεγεται. στο ενα εχει 4/4 2 σερι θα εχει 0/5 και θα κανει αλλο ενα με 4/5. τσεκαρε τον.

https://www.landofbasketball.com/games_ ... oliday.htm

Μιλάμε για σχεδον identical παιχτες , τροπος παιχνιδιου , στυλ παιχνιδιου , ποσοστα.
Μονες διαφορες για εμενα το μεγεθος του Jrue και οτι συνεχιζει στους ιδιους ρυθμους της κανονικης περιοδου και στα Playoffs , ναι προφανως δεν κανει step up , αλλα δεν βουλιαζει κιολας οπως συνηθως κανει ο Eric.

[SteveNashidis]

Δεν την λες και μικρη διαφορά την αναβάθμιση Χολιντει αντί Μπλέντσο στο σουτ τριών πόντων. H θεαματική διαφορά έρχεται από τον πάγκο oι οποίοι δίνουν πολλά τρίποντα . Forbes, Augustin, Portis.

Mη λεμε οτι θελουμε. Δεν ειναι μονο οτι τα ποσοστα τους ειναι παραπλησια... ειναι οτι εχουν και ακριβως το ιδιο προβλημα. inconsistency λεγεται. στο ενα εχει 4/4 2 σερι θα εχει 0/5 και θα κανει αλλο ενα με 4/5. τσεκαρε τον.

https://www.landofbasketball.com/games_ ... oliday.htm

Μιλάμε για σχεδον identical παιχτες , τροπος παιχνιδιου , στυλ παιχνιδιου , ποσοστα.
Μονες διαφορες για εμενα το μεγεθος του Jrue και οτι συνεχιζει στους ιδιους ρυθμους της κανονικης περιοδου και στα Playoffs , ναι προφανως δεν κανει step up , αλλα δεν βουλιαζει κιολας οπως συνηθως κανει ο Eric.

Τα στατιστικά που ανέβασες είναι για τα μεταξύ τους παιχνίδια. Παρακάτω αν ανοίξεις τον σύνδεσμο θα δεις ότι σε όλα υπερέχει ο Jrue εκτός των ριμπάουντ.
Στα πλειοφς όχι απλά συνεχίζει να είναι καλός αλλά βελτιώνεται σε αντίθεση με τον Μπλέντσοου που καταρέει ( κυρίως ψυχολογικά) στην postseason.

https://stathead.com/basketball/pcm_fin ... =bledser01

[reignman]

1.σαμθινγ ασσιστ περισσοτερη. Ιδια στατιστικα βλεπω σχεδον απο εκει και περα (και ξερω τι παρεθεσα πριν , γνωριζα ουτως η αλλως οτι τα στατιστικα τους ειναι identical γενικα και οχι ειδικα μονο στα vs τους).

Δεν ανεβαινει. το βαζω 1 ποντο παραπανω στα πλειοφ δινοντας λιγοτερες ασσιστ κτλ δεν μου λεει κατι. Απλα ειναι σταθερος σε αντιθεση με τον Μπλεντσο που στα πλειοφς λιωνει.

Παραμενουν ομως τα ιδια προβληματα που υπηρχαν και με Μπλεντσο, δεν θεωρω πως ειναι καλο φιτ. και μεχρι στιγμης στην ρεγκιουλαρ γραφει τα ιδια νουμερα με τα περσινα του Μπλεντσο. οι 2 παραπανω ποντοι του στα πλειοφ και το σουτ που την μια θα ειναι 4/4 και την επομενη 0/6 θα κανει την διαφορα?

[yorgos]

Tο ότι ολοκληρώθηκε η ανταλλαγή παρότι βρέθηκε με όγκο ο Λεβερτ(περαστικά στον άνθρωπο) και στη θέση του δώσανε ένα σακί πατάτες πιστοποιεί ότι το Nba είναι ένα καλοπαιγμενο ριαλιτι.
Έψαχνε διακαως το NBA να φτιάξει ένα αφήγημα για την μετά Τζορνταν εποχή. Ψαχτηκε λίγο με τον Iverson αλλά παραήταν ιδιαίτερος για τα δεδομένα τους. Μια πρόσκαιρη λύση δόθηκε με τον Kobe μέχρι που ήρθε ο Κινγκ. Επειδή μόνος του δεν μπορούσε να τα καταφέρει του φτιαξαν 3 σούπερ τιμ για να τα καταφέρει. Και πάλι η επιτυχία δεν ήταν η μέγιστη αλλα παίζοντας μέχρι τα 40 θα καταφέρει να "ξεπεράσει" τον προηγούμενο goat.

Η μάχη από την μία λεμπρον-Λέοναρντ και ύστερα λεμπρον/Ντέιβις-ντουραντ/χαρντεν είναι εξαιρετικό αφήγημα.
Η μετά Λεμπρον εποχή φαντάζει αρκετά δύσκολη πάντως. Προσπαθούν να προωθήσουν τον αντετοκουμπο αλλά με 55% βολές είναι δύσκολα τα πράγματα. Ίσως ο Ντονσιτς είναι μια λύση αλλά και πάλι δύσκολα τα πράγματα.

Την ίδια ώρα η RS θυμίζει όλο και περισσότερο φιλικους αγώνες θεάματος.
Το χειρότερο είναι ότι βρισκομενοι στην εποχή των advanced stats κλπ αν εξαιρέσεις καμία εικοσαριά premium παίχτες όλοι οι υπόλοιποι είναι μια μονοποικιλια κομπάρσων: 3&D και αθλητικοτητα το οποίο καταντά εξαιρετικά ανιαρό θέαμα. Πριν τους γουοριορς κάποιοι θα ήταν καλοι στο ποσταρισμα κάποιοι στο mid range κάποιοι στην άμυνα κάποιοι στο τρίποντο.. Η εν λόγω μονοποικιλια μαζί με την δυσκολία να βρεθούν νέοι αντιλεμπρον αλλά και την κυριαρχία των videogames σηματοδοτεί πιθανότατα την αρχή της παρακμής του NBAεπισημα αποταν σταματήσει ο Λεμπρον αλλά στην πραγματικότητα αποταν οι warriors έκαναν το ρεκόρ του 73-9.

*Αντίστοιχα στο ποδόσφαιρο η αντίστοιχη εποχή ξεκίνησε από την υπερομαδα της Μπαρτσελονα και ύστερα. Η προσέγγιση κάθε αθλήματος μέσω της υιοθέτησης των βελτιστων τακτικών με βάση τις πληροφορίες που μας δίνει η τεχνολογία σε μεγάλο βαθμό παράγει πανομοιότυπους αθλητές κομπάρσους + κάποιους premium με αποτέλεσμα να χάνεται η ποικιλία αλλά και το στοιχείο της έκπληξης. Φορντοποιηση για την πλειοψηφία και Ferrari για τους premium.

Συμφωνώ μέχρι και στις τελείες. Αρχίζω πλέον να πιστεύω έντονα ότι οι Warriors άλλαξαν ο ΝΒΑ προς το χειρότερο. Έχει καταντήσει τυποποιημένο. Κι εγώ θεωρώ ότι η απόσυρση του Λεμπρόν θα είναι η αρχή της παρακμής.

Δε συμφωνώ στο ότι υάρχει κάμια μυστική συνωμοσία και κάποιοι σκοτεινοί άρχοντες αποφασίζουν, φτιάχνουν αφηγήματα γυρίζουν τα τραπέζια και λένε "άρχεται η διαπλοκή" και κανονίζουν το ποιοι θα πάνε σε ποιες ομάδες και τι θέαμα θα εμφανίσουν.

Συμφωνώ όμως στο ότι με αφετηρία τους Γουόριορς το παιχνίδι στο ΝΒΑ πήγε υπερβολικά στο τρίποντο, βασικά επειδή οι νέοι τρόποι προπόνησης και η τεχνολογία κάνουν πολύ πιο εύκολη την προπόνηση σε εκατοντάδες σουτ την ημέρα και την εξάσκηση της μνήμης των μυών. Αυτό σε συνδυασμό με την αλλαγή των κανονισμών υπέρ του επιτιθέμενου (για να ανεβάσει το σκορ, άρα και τις θεαματικές φάσεις, άρα και την εμπορικότητα) έχουν ως αποτέλεσμα ένα θέαμα αποκρουστικό, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια, όπου οι σέντερ σουτάρουν από τα 8 μέτρα , οι γκαρντ από τα 15 και δεν υπάρχει midrange, post game και κανείς άνθρωπος στη ρακέρα, για να μη μιλήσουμε για το ρυθμό των επιθέσεων που είναι αστείος.


Αλλάζει όλο αυτό, με αλλαγή κανονισμών, ή αν δεν αλλάζει τέλος πάντων μετριάζεται.

Το πρόβλημα πάντως της μείωσης του ενδιαφέροντος τουλάχιστον στην εγχώρια αγορά δεν είναι μόνο θέμα προϊόντος και θεάματος. Είναι και θέμα perception, αυτό δείχνουν όλες οι μελέτες, το ΝΒΑ ο μέσος Αμερικανός το βλέπει ως το άθλημα των μαύρων και των λατίνων. Guess what, έτσι είναι, το κοινό του είναι κυρίως μαύροι και λατίνοι και σε αυτές τις διχαστικές εποχές είναι τελευταίο στις προτιμήσεις των λευκών ανδρών (με ΤΕΡΑΣΤΙΑ διαφορά), που είναι η πλειοψηφία του αθλητικού κοινού (και του διαφημιστικά πιο ενδιαφέροντος κοματιού του). Αν δει κανείς τις έρευνες είναι εώς και σοκαριστικές. Έξω πάντως πάει καλά το ΝΒΑ, το expansion συνεχίζεται.

[gourgou]

Οι Γουοριορς την μεγαλύτερη αλλαγή που έφεραν στο άθλημα ήταν σε ατομικό επίπεδο παρά σε ομαδικό. Οι περισσότεροι νεαροί αθλητές και παιδιά βλέποντας το πόσο μπορείς να κυριαρχείς στο άθλημα χωρίς απαραίτητα να έχεις τα ανάλογα αθλητικά προσόντα προσπάθησαν να βελτιώσουν το σουτ.
Οι Γουόριορς του 15-16, ναι ήταν η ομάδα με τα περισσότερα τρίποντα 31,5 / παιχνίδι αλλά με ελάχιστη διαφορά από τις υπόλοιπες ομάδες ποσοτικώς. Τον ίδιο αριθμό τριπόντων είχαν και οι Ρόκετς του ΜακΧειλ το 14-15, αλλά κανείς δεν τους αναφέρει ότι αλλάξανε το άθλημα. Και όχι οι Γουόριορς ποτέ δεν είχαν Σέντερ να σουτάρει τρίποντα. Πολύ πιο ορθόδοξο μπάσκετ με απίστευτη κυκλοφορία μπάλας, οφ μπολ κίνηση, κοψίματα και μία άμυνα που όταν έπαιρνε τα πάνω της στραγκάλιζε οποιαδήποτε επίθεση. Την μεγαλύτερη αλλαγή την έκανε ο ΝταΝτόνι που εκτόξευσε τις προσπάθειες στις 40+ και από τότε ο αριθμός συνεχώς αυξάνει.

[yorgos]

Οι Γουοριορς την μεγαλύτερη αλλαγή που έφεραν στο άθλημα ήταν σε ατομικό επίπεδο παρά σε ομαδικό. Οι περισσότεροι νεαροί αθλητές και παιδιά βλέποντας το πόσο μπορείς να κυριαρχείς στο άθλημα χωρίς απαραίτητα να έχεις τα ανάλογα αθλητικά προσόντα προσπάθησαν να βελτιώσουν το σουτ.
Οι Γουόριορς του 15-16, ναι ήταν η ομάδα με τα περισσότερα τρίποντα 31,5 / παιχνίδι αλλά με ελάχιστη διαφορά από τις υπόλοιπες ομάδες ποσοτικώς. Τον ίδιο αριθμό τριπόντων είχαν και οι Ρόκετς του ΜακΧειλ το 14-15, αλλά κανείς δεν τους αναφέρει ότι αλλάξανε το άθλημα. Και όχι οι Γουόριορς ποτέ δεν είχαν Σέντερ να σουτάρει τρίποντα. Πολύ πιο ορθόδοξο μπάσκετ με απίστευτη κυκλοφορία μπάλας, οφ μπολ κίνηση, κοψίματα και μία άμυνα που όταν έπαιρνε τα πάνω της στραγκάλιζε οποιαδήποτε επίθεση. Την μεγαλύτερη αλλαγή την έκανε ο ΝταΝτόνι που εκτόξευσε τις προσπάθειες στις 40+ και από τότε ο αριθμός συνεχώς αυξάνει.

To θέμα της αύξησης των τριπόντων το ξεκίνησαν οι Γουόριορς προ Ντ' Αντόνι, θυμάμαι καλά ΠΡΙΝ πάρουν τον Κάρι την παντοδύναμη analytics team τους να γυρίζει έως και ντοκιμαντέρ για το πώς θα πρέπει να αυξήσουν τον αριθμό τριπόντων ανά κατοχή και το πώς οι επιλογές τους στο ντραφτ θα πρέπει να είναι προς αυτη την κατεύθυνση. Μάλιστα ένας από τους λόγους που αποπέμθηκε ο Μαρκ Τζάκσον ήταν οι αντιρρήσεις του πάνω σε αυτό. Ο Ντ' Αντόνι είχε κι έχει μια μανία με τις απίστευτα πολλές (και άρα γρήγορες) κατοχές, αλλά έχω την αίσθηση πως δεν επέμενε πριν από αυτούς στο θέμα τρίποντο.

Παρόλα αυτά συμφωνώ, το μπάσκετ τους είχε λογική και στόχευση (για τα δεδομένα του κουτουρού μπάσκετ του ΝΒΑ τουλάχιστον). Ανοίγοντας τους χώρους και τη μπάλα γύριζαν και κοψίματα έκαναν και εξαιρετική άμυνα έπαιζαν. Ήταν όμως και η πρώτη ομάδα που αποφάσισε να μην παίζει ο πιο ακριβοπληρωμένος της παίκτης (!) προκειμένου να παίζουν small ball με έναν πολύ ιδιαίτερο "σέντερ" που εξυπηρετούσε το σύστημα που ήθελε να επιβάλλει (και δικαίως) η ομάδα τεχνικής ανάλυσης.

Θυμίζω ότι το 14 ο πιο ακριβοπληρωμένος τους παίκτης ήταν ο Λη που έπαιρνε 5εκ περισσότερα από τον Κάρι, ενώ κι ο δεύτερος πιο ακριβοπληρωμένος, ο Μπόγκατ, επίσης την έκανε συντόμως, απλά δεν τους ενδιέφερε το είδος του μπάσκετ που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν αυτοί. Τους βγήκε και φτηνή η αλλαγή στιλ δηλαδή.

[Redoctor_33]

Τους βγήκε φθηνή και τους έκατσε να παίρνει ο κάρυ ψυχουλα λόγω τραυματισμου και πήραν και τον ντουραντ.

https://www.espn.com/nba/story/_/id/266 ... -fix-thing

Τα λέει και ο άρχων ποπ ότι το άθλημα χανει την γοητεία του.

Αν δεν βρεθεί λύση θα εκφυλιστει τελείως. Μια λύση είναι να πάει στα 8,5 μέτρα και να καταργηθούν τα γωνιαια.
Μια ανορθοδοξη ισως να πάει στα 5,5-6.

Τελος ειδικά στο νβα είναι θέμα πόσο εύκολα μοιραζονται αντιαθλητικα φάουλ και γενικά φάουλ. Για μένα η μπασκετικη σκληραδα είναι μέρος της γοητειας του αθλήματος και έχει χαθεί σχεδόν τελείως πλέον.
(Στην Ευρώπη ακόμα παλευεται η κατάσταση αν και εδω τα τρίποντα έχουν πάρει την ανηφόρα).