Για να κλείσει αυτό το ανέκδοτο που άνοιξα πάλι να τον Πίτερς στο τρία, όπως ειπώθηκε πιο πάνω, ο Πίτερς πρέπει να παίζει παραπάνω, αλλά στην φυσική του θέση.
Αυτή η υπερεξάρτηση από τον Σάσα δεν βοηθάει και φταίει ο κόουτς γι αυτό. Δεν γίνεται όλη η επιθετική λειτουργία της ομάδας να βασίζεται σε έναν παίκτη, όσο παικταράς και να είναι.
Το παραπάνω σημαίνει ότι στα παιχνίδια που ο Σάσα είναι non factor θα χάνουμε.
Ο Πίτερς δεν φταίει ούτε επειδή δεν είναι αθλητικός, έχει αργά πόδια ή έχει πρόβλημα στο αμυντικό ριμπάουντ. Όποιον παίκτη τον βάλεις να παίζει από 6 έως 12 λεπτά, η απόδοση του θα πέσει κατακόρυφα.
Πλέον στο πέντε έχεις Τζόουνς, αν θωρακίσεις σωστά την ομάδα με αυτόν στο πέντε και τον Ward στο τρία, μια χαρά καλύπτονται οι αδυναμίες του.
Για μένα το πρόβλημα της ομάδας αυτή την περίοδο δεν είναι στα σχήματα.. Είναι ότι ο Μπαρτζώκας δείχνει να μην εμπιστεύεται παίκτες εκτός του βασικού ροτέισον.
Το ίδιο πράγμα έκανε και ο Άταμαν πριν λίγο καιρό και το πλήρωσε με τους βασικούς να παίζουν 30+ λεπτά και χωρίς να δείχνει εμπιστοσύνη σε πραγματικά καλούς παίκτες όπως ο Shorts.
Όποιον παίκτη και να πάρεις μεμονωμένα θα του βρεις αδυναμίες ακόμα και αν λέγεται Ναν (ίσως ο Χέιζ Ντέιβις να μην έχει τόσο πολλές
Το θέμα είναι ότι πέραν των Ντόρσει, Φουρνιέ, Σάσα, Μίλου, Ταιρίκ, Ουόκαπ, οι υπόλοιποι δεν χρίζουν ιδιαίτερης εμπιστοσύνης.
Αν δεν ανοίξει το ροτέισον δεν παίρνουμε κούπα. Και γενικά αυτή η εμμονή να κερδίζουμε όλα τα παιχνίδια για να βγούμε 1οι στην ρέγκουλαρ δεν την καταλαβαίνω.
Βάλε μέσα σε ένα παιχνίδι τον Ward 30 λεπτά ή τον Πίτερς 20 και ας χάσεις. Και τι έγινε; Το πολύ πολύ να κάνεις έναν παίκτη της ομάδας να νιώσει σημαντικός και να αποτελέσει μέρος του κορμού.







BasketForum – Ιστορικό Αρχείο