ΠΟΛΕΜΟΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

[ggr]

Αν ο σκοπός των ξένων επεμβάσεων ήταν οι όποιες χώρες δέχονται την επίθεση να ξεφύγουν από τυραννικά πολιτεύματα που καταπιέζουν τους πολίτες, τους συλλαμβάνουν, τους εκτελούν κλπ και να γίνουν οι χώρες ανεξάρτητες να διαχειριστούν τα ζητήματα τους και τους πόρους τους να το συζητήσουμε πότε είναι θεμιτό να επεμβαίνει μια ξένη χώρα στην άλλη. Εδώ όμως δεν είναι αυτός ο σκοπός, δεν νομίζω καν να έχουν αναφέρει ως επιχείρημα να βρουν οι Ιρανοί την ελευθερία τους, Όπως και με τον Μαδούρο από τα πρώτα πράγματα που δήλωσε ο Τράμπ είναι για τις αμερικάνικες εταιρείες και τα πετρέλαια.
Υπάρχει αυτήν την στιγμή κάποια εγγύηση ότι θα πέσει το συγκεκριμένο καθεστώς προς κάποιο άλλο καλύτερο; Ή μάλλον υπάρχει τέτοιος σκοπός από την επέμβαση;
Οι εδώ Ιρανοί που έχουν ξεφύγει μπορεί να πανηγυρίζουν με τον θάνατο του Χομεϊνί, το ζήτημα είναι τι θα γίνει τώρα. Το να δικαιολογούμε τις ΗΠΑ για τις επεμβάσεις που κάνουν είναι έως και επικίνδυνο, δεν είναι ότι έχουν καμία καλή πρόθεση, το δικό τους συμφέρον κοιτάνε, το έχει δείξει η ιστορία δεκαετίες τώρα.

Δεν έχεις άδικο και συμφωνώ με αυτά που γράφεις, απλά εδώ οι ΗΠΑ ακολουθούν το Ισραήλ, το οποίο ουσιαστικά ηγείται της εισβολής. Δεν είναι καθαρή αμερικανική επέμβαση. Δεν δικαιολογώ κάτι, απλά το διευκρινίζω.

[Pani7.0]

Δήλωση της Iran Labour Confederation – Abroad

(Περσική έκδοση: https://iranlc.org/12019�)

Η δολοφονία του Αλί Χαμενεΐ, μαζί με ορισμένα υψηλόβαθμα στελέχη των Φρουρών της Επανάστασης (IRGC) και του μηχανισμού εξουσίας, αποτελεί μια εξαιρετική εξέλιξη στην παρούσα πορεία του Ιράν. Είναι ένα αποφασιστικό πλήγμα στην καρδιά της μηχανής καταστολής και στη ραχοκοκαλιά της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Για εκατομμύρια ανθρώπους στο Ιράν, ο θάνατος ενός ανθρώπου που επί δεκαετίες συμβόλιζε τις σφαγές, την καταπίεση, τη φτώχεια, τον μιλιταρισμό και τη διακυβέρνηση μέσω αίματος, πυροδότησε μια στιγμή αποφόρτισης — ένα μείγμα μακρόχρονα συγκρατημένης οργής και εκρηκτικής ανακούφισης.

Η παρουσία του λαού στους δρόμους και η ευρύτερη κοινωνική αντίδραση αποκαλύπτουν το βάθος του μίσους που έχουν συσσωρεύσει μέσα στην κοινωνία χρόνια εγκλημάτων και σφαγών.

Αυτό δεν είναι χαρά για τον πόλεμο. Δεν είναι χαρά για τον βομβαρδισμό ή για τον θάνατο παιδιών. Δεν είναι χαρά για ξένη επέμβαση. Είναι η σκοτεινή ανακούφιση όταν εμφανίζονται ρωγμές σε ένα τέρας που μόλις πριν από δύο μήνες, τον μήνα Dey, έπνιξε τη χώρα στο αίμα — πυροβολώντας και συντρίβοντας δεκάδες χιλιάδες και μετατρέποντας την κοινωνία σε ωκεανό πένθους και θυμού.

Οι άνθρωποι που αναπνέουν σήμερα είναι οι ίδιοι που χθες ξυλοκοπήθηκαν, πυροβολήθηκαν και ρίχτηκαν στις φυλακές. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να ειπωθεί καθαρά η πραγματικότητα: αυτό το πλήγμα στην κορυφή του κράτους συνέβη μέσα σε έναν πόλεμο που εξαπολύθηκε “από πάνω” και έξω από τη βούληση του λαού. Έναν πόλεμο που απειλεί ζωές, μετατρέπει τις πόλεις σε ζώνες θανάτου και επιδιώκει να παραλύσει την κοινωνία μέσω φόβου και ερειπίων.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ έπαιξαν άμεσο ρόλο με τις στρατιωτικές τους επιθέσεις και πρέπει να καταδικαστούν χωρίς όρους. Καμία αφήγηση περί «σωτηρίας» και κανένα «αμυντικό» πλαίσιο δεν μπορεί να ξεπλύνει τη δολοφονία αμάχων.

Ταυτόχρονα, πρέπει να ειπωθεί ξεκάθαρα: η Ισλαμική Δημοκρατία και οι Φρουροί της Επανάστασης δεν είναι θύματα αυτού του πολέμου· είναι ανάμεσα στους βασικούς αρχιτέκτονές του. Ένα κράτος που επί χρόνια χρησιμοποιούσε την κοινωνία ως ασπίδα για τα στρατιωτικά και πυρηνικά του σχέδια πληρώνει τώρα το τίμημα αυτών των πολιτικών μέσω εσωτερικής κατάρρευσης.

Ο θάνατος του Χαμενεΐ δεν σημαίνει ότι η κρίση τελείωσε, αλλά δείχνει ξεκάθαρα ότι αυτό το σύστημα δεν μπορεί πλέον να αναπαράγει την προηγούμενη εξουσία του. Μια δομή της οποίας ο ηγέτης έχει απομακρυνθεί, που βρίσκεται πλέον σε πόλεμο και που αντιμετωπίζει μια κοινωνία διαποτισμένη από θυμό και μίσος, έχει εισέλθει σε φάση μη αναστρέψιμης αστάθειας.

Πρέπει επίσης να είμαστε σε εγρήγορση για ένα κρίσιμο γεγονός: ένα ρήγμα στην κορυφή δεν σημαίνει αυτόματα ότι υλοποιείται η βούληση του λαού. Ακριβώς σε τέτοιες στιγμές ενεργοποιούνται σχέδια «ανάσχεσης» της κοινωνίας: «ελεγχόμενη μετάβαση», ανακάτεμα της ελίτ, προώθηση λύσεων “από πάνω” με σκοπό να υφαρπάξουν την επανάσταση και να αφαιρέσουν την κατεύθυνση των εξελίξεων από τα χέρια του λαού.

Παρασκηνιακές συμφωνίες, αναπαραγωγή της ίδιας δομής με νέο πρόσωπο ή επιβολή κυβερνήσεων-πελατών με συνθήματα «σταθερότητας» και «μετάβασης» είναι προσπάθειες να εξουδετερωθεί η επαναστατική ορμή και να μπλοκαριστεί η άμεση λαϊκή εξουσία. Αυτά τα σενάρια δεν σηματοδοτούν το τέλος της Ισλαμικής Δημοκρατίας· σηματοδοτούν τη συνέχιση της ίδιας κατασταλτικής τάξης με νέα μορφή. Η μόνη δύναμη που μπορεί να αποτρέψει αυτό το αποτέλεσμα είναι η ανεξάρτητη, πανεθνική, από τα κάτω οργάνωση.

Σε μια στιγμή σαν κι αυτή, το κεντρικό ερώτημα δεν είναι απλώς «αντιπολεμική στάση». Το πραγματικό ερώτημα είναι αν η κοινωνία μπορεί συνειδητά να αξιοποιήσει το άνοιγμα που δημιούργησε το ρήγμα στην κορυφή για να προχωρήσει προς επαναστατική ανατροπή. Ο πόλεμος έχει στόχο να φοβίσει την κοινωνία και να αναστείλει την επανάσταση· η απάντηση του λαού πρέπει να είναι να ξαναχτίσει και να οργανώσει τη κοινωνική του δύναμη μέσα στην ίδια την κρίση.

Οι εργάτες, οι μισθωτοί, οι νέοι, οι γυναίκες και όλες οι κοινωνικές δυνάμεις πρέπει να κατανοήσουν μια βασική αλήθεια: καμία ξένη δύναμη δεν πρόκειται να φέρει την ελευθερία. Η μόνη δύναμη που μπορεί να ρίξει αυτό το σύστημα οριστικά είναι μια οργανωμένη κοινωνία. Η συμμετοχή στις υπάρχουσες κοινωνικές οργανώσεις, η ενίσχυση ανεξάρτητων εργατικών οργανώσεων και η οικοδόμηση συμβουλίων, τοπικών επιτροπών και δικτύων αλληλοβοήθειας δεν είναι “επιλογή” σήμερα — είναι επείγουσα αναγκαιότητα, τόσο για την προστασία ανθρώπινων ζωών σε συνθήκες πολέμου όσο και για τη συλλογική ανάληψη ελέγχου του μέλλοντος.

Η Ισλαμική Δημοκρατία είναι τραυματισμένη και ασταθής. Δεν είναι στιγμή για θεατές ή δισταγμό· είναι στιγμή για δράση. Το πραγματικό τέλος αυτού του πολέμου δεν θα έρθει μέσω συμφωνιών μεταξύ κρατών, αλλά μέσω της επαναστατικής ανατροπής μιας τάξης που έχει μετατρέψει την ίδια τη ζωή σε πεδίο θανάτου.

Καλούμε τους ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, τα εργατικά κινήματα και τις δυνάμεις που αγαπούν την ελευθερία να σταθούν στο πλευρό του λαού του Ιράν — όχι στο πλευρό κρατών και πολεμικών μηχανών. Πραγματική αλληλεγγύη σημαίνει στήριξη του δικαιώματος του λαού να ανατρέψει την Ισλαμική Δημοκρατία και να οικοδομήσει μια τάξη ανθρώπινη, ελεύθερη και ίση.

Ο αγώνας μπήκε σε νέο στάδιο. Η καταστολή ράγισε, ο φόβος κλονίστηκε και άνοιξε ο δρόμος να προχωρήσει ο αγώνας. Μια κοινωνία που πλήρωσε τόσο αίμα έχει το δικαίωμα — και το καθήκον — να χτίσει το δικό της μέλλον.
Iran Labour Confederation – Abroad
1 Μαρτίου 2026

[Αλέξανδρος Τ.]

Στο μεταξύ, για το γνωστό κράτος που κατηγορείται (και κατά πάσα πιθανότητα θα καταδικαστεί από τη Χάγη) για διάπραξη Γενοκτονίας, και το οποίο βάλθηκε να ηγηθεί του φεμινιστικού αγώνα και να «ελευθερώσει» τις Ιρανές από την καταπίεση, ισχύουν οι ίδιες ευαισθησίες; Ή η σφαγή εκατοντάδων κοριτσιών, γυναικών κι αμάχων γενικότερα δεν κεντρίζει την ευαίσθητη ψυχούλα του μέσου Ευρωπαίου NPC, όσο η άκριτη μετά (φρέντου) καπουτσίνου κατανάλωση μεγαλόστομων τίτλων άρθρων για το πόσο επικίνδυνοι είναι οι κατηραμένοι οι μουλάδες;

Εδώ ημείς οι πολιτισμένοι ζητάμε αλλαγή καθεστώτος ή μπα;

[Leon Man]

Μολις πριν 1 μηνα εγινε εξεγερση στο Ιραν η οποία καταπνίγηκε στο αίμα με δεκαδες χιλιαδες νεκρους μεσα σε λιγες μερες.

Μια χαρα πανηγυριζουν οι Ιρανοι για τον θανατο του Χαμενεϊ αλλά οσοι το εκαναν δημοσια δεχτηκαν σφαιρες απο τις πολιτοφυλακες του καθεστώτος.

Εγιναν 2 συγκεντρωσεις στην Ελλαδα το ΣΚ. Η μια απο ολα τα τμηματα της Αριστεράς κατά της επεμβασης των ΗΠΑ και υπερ του Ιραν, δηθεν. Μαντέψτε. ΟΥΤΕ ΕΝΑΣ Ιρανος δεν συμμετειχε σε αυτες.
Από την άλλη έγινε συγκεντρωση των Ιρανων στο Συνταγμα που πανηγύριζαν για τον θανατο του Χανενεϊ. Ηθοποιοί θα ηταν προφανώς.

Εν τω μεταξύ μεσα στο Ιραν η Μοσαντ κανει παρτυ. Εχει αναρωτηθεί κανείς για ποιον λογο συμβαίνει αυτό; Τόσο τεράστιος αριθμός ανθρώπων να είναι "προδοτες" σε μία χώρα; Σας φαινεται λογικό; Μηπως πολλοι θεωρούν οτι κάνουν το πατριωτικό τους καθήκον να βοηθούν μια ξενη δυναμη να υποσκάψει το καθεστως; Μήπως διοτι το καθεστώς είναι τοσο ακραια δολοφονικό, σαδιστικό, ανελευθερο και σκατένιο; Λεω εγω.

Τα δυτικά κλισέ οτι δηθεν οι Ιρανοι θα συνταχθούν πίσω απ την Κυβερνηση τους στην επιθεση που δεχονται και οτι τα καθεστωτα πεφτουν μονο απο τον λαο είναι μονο αυτό. Ανεξοδα κλισέ απ τον ανετο και ελευθερο δυτικο καναπέ μας.

Και ένα κουιζ. Πώς γύρισε ο Λένιν στη Ρωσία το 1917;. Ποιος τον βοήθησε και εν μέσω ποιων γεγονότων έγινε αυτό;

1. Δεν ξέρω αν έγινε εξέγερση στο Ιράν πριν ένα μήνα, γιατί η εξέγερση είναι άλλο πράγμα, αλλά σίγουρα γίνονταν μαζικές διαδηλώσεις κατά του θεοκρατικού καθεστώτος. Αυτό είναι γεγονός.

Μιλάμε (και σωστά) για την εξέγερση του Πολυτεχνείπυ το 1973 και για την εξέγερση του Δεκέμβρη το 2008 αλλά στο Ιράν δεν είχαμε εξέγερση. Η παρατεταμένη, πανεθνική σύγκρουση με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος που είχε αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς ήταν απλά....διαδηλώσεις τύπου πορειών ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ ΠΑΜΕ. Οκ....

Το ότι υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες νεκροί, δεν είναι γεγονός επιβεβαιωμένο από έγκυρη πηγή. Μπορεί να είναι απλώς προπαγάνδα ΗΠΑ και Ισραήλ, όπως γίνεται συνήθως σε τέτοιες καταστάσεις. Δεν έχουμε στοιχεία, οπότε δεν μπορώ ούτε να το δεχτώ ούτε να το απορρίψω.

Οριστε καποιες μη εγκυρες πηγες κατευθυνομενες απο τη Μοσαντ:
-"UN Special Rapporteur on Human Rights for Iran Mai Sato told Le Monde Monday that while official Iranian government figures put the death toll at "a little over 3,000," reports she has received indicate the actual number may reach tens of thousands.

-"Disappeared bodies, mass burials and ‘30,000 dead’: what is the truth of Iran’s death toll?
Testimony from medics, morgue and graveyard staff reveals huge state effort to conceal systematic killing of protesters"
Πηγή: ο γνωστός για τα... φιλοσιωνιστικά του αισθήματα The Guardian
https://www.theguardian.com/global-deve ... 0-dead?utm

2. Το ίδιο ισχύει με το ότι οι Ιρανοί πανηγύριζαν για τον θάνατο του Χαμενεϊ. Οι εικόνες που έδειξαν τα δυτικά ΜΜΕ δεν προκύπτει πως είναι όντως από το Ιράν. Μπορεί να είναι από διάφορες πόλεις της Δύσης, όπου πράγματι οι οπαδοί του Σάχη μαζεύτηκαν και πανηγύριζαν και ...άνοιγαν σαμπάνιες.

Υπάρχουν βίντεο επαληθευμένα με geolocation. Βιντεο επαληθευμενα απο αξιοποστους αριστερούς ιρανούς ακτιβιστές. Αλλά εσύ την βρήκες την συνομωσία πάλι

Πάντως, σε κάθε περίπτωση, είναι θλιβερό, να καταστρέφεται η χώρα σου, να σκοτώνονται αθώοι άνθρωποι, και εσύ να πανηγυρίζεις υπέρ των καταστροφέων της χώρας σου.
4. Τι δουλειά έχει ο Λένιν και η επιστροφή του από την Ελβετία στη Ρωσία; Δεν καταλαβαίνω.

Ξέρεις είναι αυτό ακριβώς που έκαναν οι μπολσεβικοι το 17. Η Γερμανία ήταν σε πολεμο με την Τσαρικη Ρωσία και ο Λένιν το εκμεταλλευτηκε αυτο συμμαχώντας ευκαιριακά με τη Γερμανία. Έτσι έφτσσε με το σφραγισμένο τρένο στην Ρωσία με την ενορχήστρωση της Γερμανίας. Επιπλέον παρείχαν και κάποια υλική υποστήριξη στους μπολσεβικους (περιορισμένη μαλλον). Και με την εδραίωση των μπολσεβίκων στην εξουσία υπεγράφη μια "ταπεινωτικη" συμφωνια ανακωχης υπερ της Γερμανίας. Αυτό δε σημαινει ότι ο Λενιν ήταν πρακτορας ή ο,τιδηποτε τέτοιο. Σημαίνει όμως οτι πρεπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί στις απολυτότητές μας.

3. Το ότι το καθεστώς Χαμενεϊ είναι αυτό που περιγράφεις είναι αλήθεια, αλλά δεν είναι αυτό το ζητούμενο τώρα. Αυτό που πρέπει να συζητηθεί είναι αν ο παγκόσμιος και ο τοπικός χωροφύλακας (ΗΠΑ και Ισραήλ) έχουν το δικαίωμα να μπουκάρουν σε μια ξένη, ανεξάρτητη χώρα, με το έτσι θέλω και να κάνουν αυτά που κάνουν. Αυτό είναι απαράδεκτο για όποιο λόγο χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για μια τέτοια εισβολή. Τελεία.

Η Χεζμπολάχ και οι Χουθις που είναι όργανα της Ισλαμικής "δημοκρατιας" του Ιράν και υπάγονται διοικητικά στους Φρουρούς της Επανάστασης, ποιον λόγο είχαν να ξεκινησουν να πετάνε ρουκέτες στο Ισραήλ από τις 8 Οκτωβριου του 2023; Μπορείς να μου το εξηγήσεις αυτό με βάση τους.... κανόνες του Διεθνούς Δικαίου;

Δικαίωμά σου να πιστεύεις όποια ΜΜΕ θέλεις, αλλά και δικό μου δικαίωμα να μη τα πιστεύω. Σε κάθε περίπτωση, σου θυμίζω τον περιλουσμένο με πετρέλαιο κορμοράνο που υποτίθεται ότι πέθανε από τα πετρέλαια των εγκαταστάσεων που δήθεν ανατίναζε ο Σαντάμ, η οποία κυκλοφορούσε σε όλα τα δυτικά μέσα το 1991. Μετά από μήνες, όταν ο στόχος της προπαγάνδας είχε επιτευχθεί ορνιθολόγοι αποκάλυψαν ότι Γενάρη μήνα δεν υπήρχε περίπτωση να υπάρχουν κορμοράνοι στον Περσικό, ενώ ο δημοσιογράφος που το σκαρφίστηκε παραδέχτηκε πως ο κορμοράνος ανήκε σε ζωολογικό κήπο και τον είχαν περιλούσει επίτηδες με πετρέλαιο για τις ανάγκες της φωτογράφησης.

Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω τι δουλειά έχει ο Λένιν. Η τσαρική Ρωσία συμμετείχε τότε στον πόλεμο ως ιμπεριαλιστική δύναμη. Από την πλευρά της ήταν ιμπεριαλιστικός πόλεμος. Δεν είναι ιμπεριαλιστικοί όλοι οι πόλεμοι. Ο πόλεμος της Ελλάδας το 1940 δεν ήταν ιμπεριαλιστικός, γι' αυτό και θα ήταν λάθος αν το ΚΚΕ καλούσε τους Έλληνες να μην πολεμήσουν. Το ίδιο και ο τωρινός πόλεμος από πλευράς Ιράν δεν είναι ιμπεριαλιστικός πόλεμος. Είναι πόλεμος για τη διατήρηση της εθνικής τους ανεξαρτησίας. Ότι μπορεί μερικοί Ιρανοί να πανηγυρίζουν που ο διεθνής ιμπεριαλισμός έχει πέσει πάνω στη χώρα τους, δεν αλλάζει τον χαρακτήρα του πολέμου. Και στην περίπτωση του 1940 υπήρχαν "Έλληνες" που πανηγύριζαν την είσοδο των Γερμανών.

Όσο για τη Χεζμπολάχ, τους Χούθι, τη Χαμάς κλπ, που αναμφίβολα είναι οργανώσεις που έχουν διαπράξει πολλές ακρότητες, θα σου πω μόνο πως αν εμείς ζούσαμε εκεί και είχαμε υποστεί ό,τι έχουν υποστεί όλοι αυτοί οι πληθυσμοί από το Ισραήλ, από την ίδρυσή του και μετά, μάλλον οι περισσότεροι από εμάς θα είμαστε μέλη ή φίλοι αυτών των οργανώσεων.

[βήματα εκτός φάσης]

Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω τι δουλειά έχει ο Λένιν.

Εξακολουθείς να μην καταλαβαίνεις γιατί αντιστέκεται η λογική σου και πολύ καλά κάνει. Στην πραγματικότητα, ξέρεις αυτή της ιστορικής επιστήμης και των ντοκουμέντων, αυτό που προσπαθούν να κάνουν σήμερα οι ΗΠΑ-Ισραήλ με τη βίαιη αλλαγή καθεστώτος έχοντας στους σχεδιασμούς τους την ανατροπή της Ισλαμικής Επανάστασης και την επιστροφή στο Ιράν του γιού του Σάχη για να αναλάβει την εξουσία προς όφελος του ιμπεριαλισμού της Δύσης (στο καλό σενάριο γιατί στο κακό τούς είναι χρήσιμο και ένα διαλυμένο Ιράν σαν το Ιράκ ή τη Λιβύη ή τη Συρία κλπ), είναι ακριβώς ότι προσπάθησαν να κάνουν από το 1918-'19 και μετά οι δυνάμεις της Αντάντ που επενέβησαν άμεσα με στρατεύματα ή χρηματοδότησαν αφειδώς και υποστήριξαν υλικά όλους τους στρατηγούς των Λευκών αντεπαναστατών για να καταπνίξουν τη Ρωσική Επανάσταση και να επαναφέρουν το τσαρικό καθεστώς ή κάτι που να προσομοιάζει στο τσαρικό καθεστώς πάντα προς όφελος της κραταιάς τότε Δύσης. Τα αποτελέσματα εκείνων των σχεδιασμών είναι ιστορία, αυτό που μένει να δούμε είναι τι θα γίνει σήμερα.

[Coach Periklis]

Το κεφάλαιο Ιραν έχει 2 τόμους

το 1 είναι ο ιρανικός λαός και η καταπίεση από το καθεστώς των μουλάδων

το 2ο είναι οι παγκόσμιοι "ειρηνοποιοί" που και πάλι ( βενεζουέλα) δεν τους εξουσιοδότησε κανένας ιρανός να τους ελευθερώσουν


Νομίζω είναι αυτονόητο και κοινώς αποδεκτό εδώ μέσα που είμαστε σοβαρά παιδιά ότι είμαστε με τον ιρανικό λαό, τις νέες και νέους, τις γυναίκες, την LGBTQ+ κοινότητα και όσους τέλος πάντων υποφέρουν δεκαετίες από τους θεοκράτες

αυτό ΔΕΝ μας κάνει υπερ ΗΠΑ-Ισραηλ . Αυτό ΔΕΝ μας κάνει να είμαστε υπερ του κράτους του Ιραν

Είμαστε με τους ανθρώπους του Ιραν , ελπίζω η διαφορά να ξεκαθαρίζεται σιγά σιγά

[nikolas_asteri]

Τα αποτελέσματα εκείνων των σχεδιασμών είναι ιστορία, αυτό που μένει να δούμε είναι τι θα γίνει σήμερα.

Έχω μία ερώτηση (πραγματική όχι δήθεν) γιατί προσπαθώ να βάλω σε μια σειρά έναν προβληματισμό που έχω γενικά για τις "απελευθερωτικές" επεμβάσεις.

Θα βάλω την ερώτηση στο τέλος, γράφοντας πρώτα τις σκέψεις μου προσπαθώντας να κάνω κατανοητό το γιατί δεν μπορώ εύκολα να αποφασίσω και να συγκροτήσω μία ολοκληρωμένη σκέψη.

Από τη μία, δεν μου φαίνεται καθόλου παράλογο ότι υπάρχουν Ιρανοί που θέλουν να πέσει το καθεστώς και μπορεί να βλέπουν θετικά ένα χτύπημα εναντίον του. Όταν ζεις κάτω από καταπίεση, η επιθυμία για ελευθερία είναι απολύτως λογική. Ξέρω προσωπικά Ιρανούς που θεώρησαν προσβλητικό τον χαρακτηρισμό "unprovoked" της επίθεσης από τους ΝΥΤ.

Από την άλλη όμως, συμφωνούμε υποθέτω και δεν με πείθει καθόλου το "άρα η ξένη στρατιωτική επέμβαση είναι καλή". Το ότι ένα καθεστώς είναι αυταρχικό δεν σημαίνει ότι όποιος το βομβαρδίζει έρχεται ως απελευθερωτής. Το Ιράκ είναι πολύ πρόσφατο παράδειγμα όπου ναι μεν έφυγε από τη μέση ο Σαντάμ, αλλά δεν έχουμε κάποιες ενδείξεις πως προέκυψε ένα καλύτερο, σταθερό και ελεύθερο κράτος.

Αναφέρθηκε πολύ σωστά το παράδειγμα της Ελλάδας στον 2ο Παγκόσμιο. Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα, κανείς δεν είπε "ωραία, θα φύγει ο Μεταξάς, πρόκειται για απελευθέρωση". Εκεί όμως ήταν αρκετά ξεκάθαρο έρχεται κατοχή και κυριαρχία και όχι κάποια απελευθέρωση.

Αν όμως πούμε απόλυτα "καμία ξένη εμπλοκή ποτέ", τότε φτάνουμε στην ερώτηση μου:

- Χωρίς τη στήριξη και την επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, θα είχαμε άραγε φτάσει στο νεότερο ελληνικό κράτος; Ήταν αυτό καλό ή κακό για την αυτοδιάθεση των Ελλήνων;

Και φυσικά έχω και την πιο γενική απορία που χρειάζεται πολλή σκέψη:
- Πώς ξεχωρίζουμε τη νόμιμη ή έστω ηθικά ανεκτή εξωτερική βοήθεια από την ιμπεριαλιστική επέμβαση που απλώς ντύνεται ως "απελευθέρωση";

Ο προβληματισμός μου έγκειται ειδικά στο σημείο όπου συγκρούονται η αυτοδιάθεση ενός λαού, η πτώση ενός τυράννου και ο (ενδεχόμενος) κίνδυνος η "απελευθέρωση" να καταλήξει σε νέα εξάρτηση. Φυσικά μπορεί κάποιος εύκολα να πει "οι Αμερικάνοι έχουν δείξει τι σημαίνουν οι ιμπεριαλιστικοί τους πόλεμοι, άρα γιατί να περιμένουμε τώρα κάτι καλό;". Δεν διαφωνώ ότι αυτό είναι ένα σοβαρό ιστορικό επιχείρημα αλλά εγώ θέλω να το πάω λίγο σε επίπεδο αρχής, πότε μια εξωτερική επέμβαση μπορεί να νοηθεί ως βοήθεια στην αυτοδιάθεση ενός λαού και πότε είναι απλώς επιβολή από έξω;

[Leon Man]

Αν όμως πούμε απόλυτα "καμία ξένη εμπλοκή ποτέ", τότε φτάνουμε στην ερώτηση μου:

- Χωρίς τη στήριξη και την επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, θα είχαμε άραγε φτάσει στο νεότερο ελληνικό κράτος; Ήταν αυτό καλό ή κακό για την αυτοδιάθεση των Ελλήνων;

Και φυσικά έχω και την πιο γενική απορία που χρειάζεται πολλή σκέψη:
- Πώς ξεχωρίζουμε τη νόμιμη ή έστω ηθικά ανεκτή εξωτερική βοήθεια από την ιμπεριαλιστική επέμβαση που απλώς ντύνεται ως "απελευθέρωση";

Νομίζω πως ένα ασφαλές αντικειμενικό κριτήριο είναι σε ποιο ακριβώς στάδιο γίνεται αυτή η "ξένη επέμβαση".

Στην περίπτωση της επανάστασης του '21 η επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων έγινε στα τέλη του 1827, ενώ ήδη η επανάσταση είχε ξεκινήσει από το 1821. Μάλιστα από τον Δεκέμβρη του 1821 είχε συγκροτηθεί η Α' Εθνοσυνέλευση στην Επίδαυρο, όπου συστάθηκε Ελληνικό κράτος και τον Γενάρη του 1822 ψηφίστηκε το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας. Θέλω να πω, ότι αυτή η επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων δεν έγινε στο ξεκίνημα της επανάστασης, αλλά ενώ ήδη είχαν απελευθερωθεί εδάφη, είχαν γίνει μάχες και μάχες κλπ. Δηλαδή, ήταν σαν να πολεμούσαν δύο κράτη μεταξύ τους (αφού και με τις επόμενες εθνοσυνελεύσεις είχε ήδη συγκροτηθεί ελληνικό κράτος), και όχι σαν μια διαμάχη μέσα στο πλαίσιο ενός κράτους. Επίσης, τότε ήταν εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας. Δεν υπάρχει αντιστοίχιση με αυτό που γίνεται τώρα στο Ιράν.

Βέβαια, η κάθε ξένη επέμβαση έχει οπωσδήποτε και ιδιοτελή κίνητρα. Τέτοια ιδιοτέλεια υπήρχε και στην Ελληνική επανάσταση από πλευράς των Συμμάχων. Η μόνη ίσως ανιδιοτελής εξωτερική βοήθεια (με άλλη έννοια, όμως, όχι κρατική) ήταν με το κίνημα των φιλελλήνων, που έρχονταν εθελοντικά και πολεμούσαν στο πλάι των επαναστατημένων Ελλήνων. Κάτι τέτοιο έγινε και στον Ισπανικό εμφύλιο, όπου πολλοί εθελοντές έτρεχαν και πολεμούσαν με τους παρτιζάνους κατά των φασιστών του Φράνκο.

[reignman]

liberated*

[τουλουμπα]

Την αμερικη και το ισραηλ δεν νομιζω να τους ενδιαφερει αν φορανε μαντιλες και αν φωναζουν αλλαχ
τους ενδιαφερει να μην αποκτησουν πυρηνικα

[Conan1982]

- Χωρίς τη στήριξη και την επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, θα είχαμε άραγε φτάσει στο νεότερο ελληνικό κράτος; Ήταν αυτό καλό ή κακό για την αυτοδιάθεση των Ελλήνων;

Και φυσικά έχω και την πιο γενική απορία που χρειάζεται πολλή σκέψη:
- Πώς ξεχωρίζουμε τη νόμιμη ή έστω ηθικά ανεκτή εξωτερική βοήθεια από την ιμπεριαλιστική επέμβαση που απλώς ντύνεται ως "απελευθέρωση";

Ο προβληματισμός μου έγκειται ειδικά στο σημείο όπου συγκρούονται η αυτοδιάθεση ενός λαού, η πτώση ενός τυράννου και ο (ενδεχόμενος) κίνδυνος η "απελευθέρωση" να καταλήξει σε νέα εξάρτηση. Φυσικά μπορεί κάποιος εύκολα να πει "οι Αμερικάνοι έχουν δείξει τι σημαίνουν οι ιμπεριαλιστικοί τους πόλεμοι, άρα γιατί να περιμένουμε τώρα κάτι καλό;". Δεν διαφωνώ ότι αυτό είναι ένα σοβαρό ιστορικό επιχείρημα αλλά εγώ θέλω να το πάω λίγο σε επίπεδο αρχής, πότε μια εξωτερική επέμβαση μπορεί να νοηθεί ως βοήθεια στην αυτοδιάθεση ενός λαού και πότε είναι απλώς επιβολή από έξω;

Τους ίδιους πάνω κάτω προβληματισμούς και σκέψεις έχω κάνει κατά καιρούς κι εγώ και το είπα λίγο απόλυτα ίσως πριν:

Αν ο σκοπός των ξένων επεμβάσεων ήταν οι όποιες χώρες δέχονται την επίθεση να ξεφύγουν από τυραννικά πολιτεύματα που καταπιέζουν τους πολίτες, τους συλλαμβάνουν, τους εκτελούν κλπ και να γίνουν οι χώρες ανεξάρτητες να διαχειριστούν τα ζητήματα τους και τους πόρους τους να το συζητήσουμε πότε είναι θεμιτό να επεμβαίνει μια ξένη χώρα στην άλλη.

Δεν ξέρω η πρόσφατη ιστορία έχει δείξει ότι σχεδόν ποτέ δεν πήγε καλά όταν ξένες δυνάμεις προσπάθησαν να μοιράσουν, να δημιουργήσουν ή να ελέγξουν χώρες, Να το πιάσουμε από την Αφρική και τα κράτη με σύνορα ευθείες γραμμές, για τη περιοχή που βρίσκεται τώρα το Ισραήλ και τα περίχωρα, την Λατινική Αμερική. Δεν ξέρουμε φυσικά πως θα είχε εξελιχθεί η ιστορία διαφορετικά αν θα ήταν χειρότερα ή καλύτερα. Απλώς θέλω να δω πότε οι επεμβάσεις ξένων χωρών είχαν ανάμεσα στα άλλα και κάποιον "καλό" σκοπό και πότε κατάφεραν κάτι καλό χωρίς να φέρουν την καταστροφή.

[tarp7]

Την αμερικη και το ισραηλ δεν νομιζω να τους ενδιαφερει αν φορανε μαντιλες και αν φωναζουν αλλαχ
τους ενδιαφερει να μην αποκτησουν πυρηνικα

Βασικά τα πετρέλαια, τα μέταλα και ένα αδύναμο ιραν και το περιορισμό της Κίνας θέλουν για τα υπόλοιπα χέστηκαν.
Στη Βενεζουέλα έπιασαν το Μαδούρο και έβαλαν στη θέση του την αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Μαδούρο

https://www.kathimerini.gr/world/564011 ... thiki-moy/
Ερωτηθείς σε εκτενή συνέντευξη στους New York Times αν υπάρχουν όρια στις εξουσίες του, σε διεθνές επίπεδο, ο Τραμπ απάντησε: «Ναι, υπάρχει ένα πράγμα. Η δική μου ηθική. Το δικό μου μυαλό. Είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να με σταματήσει. Δεν χρειάζομαι το Διεθνές Δίκαιο». Και πρόσθεσε: «Δεν θέλω να βλάψω ανθρώπους».
Οταν ερωτήθηκε εκ νέου από τους NYT για το αν η κυβέρνησή του οφείλει να συμμορφώνεται με το Διεθνές Δίκαιο, ο Τραμπ απάντησε πως συμμορφώνεται, τονίζοντας ωστόσο ότι ο ίδιος θα είναι εκείνος που θα κρίνει πότε αυτοί οι περιορισμοί ισχύουν για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Όσο βομβαρδίζουν το ιραν δεν νομίζω ότι θα αλλάξει το θεοκρατικό καθεστώς των μουλάδων.

[Pani7.0]

Μιλάμε (και σωστά) για την εξέγερση του Πολυτεχνείπυ το 1973 και για την εξέγερση του Δεκέμβρη το 2008 αλλά στο Ιράν δεν είχαμε εξέγερση. Η παρατεταμένη, πανεθνική σύγκρουση με στόχο την ανατροπή του καθεστώτος που είχε αποτέλεσμα χιλιάδες νεκρούς ήταν απλά....διαδηλώσεις τύπου πορειών ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ ΠΑΜΕ. Οκ....



Οριστε καποιες μη εγκυρες πηγες κατευθυνομενες απο τη Μοσαντ:
-"UN Special Rapporteur on Human Rights for Iran Mai Sato told Le Monde Monday that while official Iranian government figures put the death toll at "a little over 3,000," reports she has received indicate the actual number may reach tens of thousands.

-"Disappeared bodies, mass burials and ‘30,000 dead’: what is the truth of Iran’s death toll?
Testimony from medics, morgue and graveyard staff reveals huge state effort to conceal systematic killing of protesters"
Πηγή: ο γνωστός για τα... φιλοσιωνιστικά του αισθήματα The Guardian
https://www.theguardian.com/global-deve ... 0-dead?utm


Υπάρχουν βίντεο επαληθευμένα με geolocation. Βιντεο επαληθευμενα απο αξιοποστους αριστερούς ιρανούς ακτιβιστές. Αλλά εσύ την βρήκες την συνομωσία πάλι



Ξέρεις είναι αυτό ακριβώς που έκαναν οι μπολσεβικοι το 17. Η Γερμανία ήταν σε πολεμο με την Τσαρικη Ρωσία και ο Λένιν το εκμεταλλευτηκε αυτο συμμαχώντας ευκαιριακά με τη Γερμανία. Έτσι έφτσσε με το σφραγισμένο τρένο στην Ρωσία με την ενορχήστρωση της Γερμανίας. Επιπλέον παρείχαν και κάποια υλική υποστήριξη στους μπολσεβικους (περιορισμένη μαλλον). Και με την εδραίωση των μπολσεβίκων στην εξουσία υπεγράφη μια "ταπεινωτικη" συμφωνια ανακωχης υπερ της Γερμανίας. Αυτό δε σημαινει ότι ο Λενιν ήταν πρακτορας ή ο,τιδηποτε τέτοιο. Σημαίνει όμως οτι πρεπει να είμαστε λίγο προσεκτικοί στις απολυτότητές μας.




Η Χεζμπολάχ και οι Χουθις που είναι όργανα της Ισλαμικής "δημοκρατιας" του Ιράν και υπάγονται διοικητικά στους Φρουρούς της Επανάστασης, ποιον λόγο είχαν να ξεκινησουν να πετάνε ρουκέτες στο Ισραήλ από τις 8 Οκτωβριου του 2023; Μπορείς να μου το εξηγήσεις αυτό με βάση τους.... κανόνες του Διεθνούς Δικαίου;

Δικαίωμά σου να πιστεύεις όποια ΜΜΕ θέλεις, αλλά και δικό μου δικαίωμα να μη τα πιστεύω.

Βρε φίλε μου σου παρέθεσα δήλωση της υπεύθυνης του ΟΗΕ για το Ιραν. Αυτό το είδες;
Θα μπορούσα να σου παραθέσω και στοιχεία της HRANA.
Επίσης ενα σωρό δυτικά ΜΜΕ είναι επιφυλακτικά για την επέμβαση. Ο Guardian συγκεκριμένα είναι απο τα πιο γνωστά αντι-ισραηλινα ΜΜΕ διαχρονικά. Απορώ, το διάβασες το ρεπορταζ;

Εξακολουθώ να μην καταλαβαίνω τι δουλειά έχει ο Λένιν. Η τσαρική Ρωσία συμμετείχε τότε στον πόλεμο ως ιμπεριαλιστική δύναμη. Από την πλευρά της ήταν ιμπεριαλιστικός πόλεμος. Δεν είναι ιμπεριαλιστικοί όλοι οι πόλεμοι. Ο πόλεμος της Ελλάδας το 1940 δεν ήταν ιμπεριαλιστικός, γι' αυτό και θα ήταν λάθος αν το ΚΚΕ καλούσε τους Έλληνες να μην πολεμήσουν. Το ίδιο και ο τωρινός πόλεμος από πλευράς Ιράν δεν είναι ιμπεριαλιστικός πόλεμος. Είναι πόλεμος για τη διατήρηση της εθνικής τους ανεξαρτησίας. Ότι μπορεί μερικοί Ιρανοί να πανηγυρίζουν που ο διεθνής ιμπεριαλισμός έχει πέσει πάνω στη χώρα τους, δεν αλλάζει τον χαρακτήρα του πολέμου. Και στην περίπτωση του 1940 υπήρχαν "Έλληνες" που πανηγύριζαν την είσοδο των Γερμανών.

Από πού κι ως πού είναι πόλεμος για την διατήρηση της εθνικής ανεξαρτησίας; Κανείς δεν ενδιαφέρεται να καταλάβει το Ιράν. Οι ΗΠΑ θελουν να το στρέψουν στο δικό τους γεωπολιτικό στρατόπεδο και το Ισραηλ θελει να εξαλείψει την στρατιωτική απειλη από αυτό.
Το Ιράν φίλε μου είναι μια μεγάλη περιφερειακή δύναμη, πρακτικά ο ηγετης του ισλαμικού κόσμου. Δεν έχει σχέση ούτε με την Ελλαδα του 40, ούτε με τη Βενεζουέλα.

Εξήγησα καθαρά γτ χρησιμοποίησα το παράδειγμα του Λενιν, δεν εχει νοημα να επαναλαμβάνομαι. Εκμεταλλεύτηκε την κρίση του καθεστώτος λόγω του πολέμου και "συμμαχησε" (περιορισμένα) με τον εχθρό για να κάνει την επανάσταση. Μιλούσε για ψωμι και Ειρήνη.

Διάβασες εσύ και οι υπόλοιποι την ανακοίνωση των Ιρανών εργατών εξωτερικού που παρέθεσα παραπάνω; Διαβάσες την ανακοίνωση του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ιράν; ΚΑΝΕΙΣ τους δε μιλαει για υπερασπιση της πατριδος, ολοι μαζι αδερφια εναντιον του οχτρου και τέτοια γλαφυρά οπως φαντασιώνεστε εσεις εδω.

Λεει πχ το ΚΚ Ιραν: "Ο θάνατος του Ανώτατου Ηγέτη του καθεστώτος μπορεί να σημάνει την αρχή εξελίξεων που ανοίγουν τον δρόμο για την κυριαρχία του λαού στο ίδιο του το πεπρωμένο και τη ζωή και την αυγή της ελευθερίας και της δικαιοσύνης στη χώρα..... Γι’ αυτό, όλες οι εθνικές και διεθνείς προσπάθειες πρέπει να κινητοποιηθούν για την επιβολή κατάπαυσης του πυρός και την επιβολή της ειρήνης στους Αμερικανο-Ισραηλινούς επιδρομείς και στους πολεμοχαρείς της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που μιλούν για εκτεταμένη «εκδίκηση».Αντίθετα με τους ισχυρισμούς των υπολοίπων ηγετών της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που ασχολούνται με τον διορισμό μελλοντικού συμβουλίου ηγεσίας για το ισλαμικό καθεστώς, και δεδομένου του βαθύτατου μίσους και αποστροφής του λαού προς τη υπάρχουσα αυταρχική δομή και τις επιβαλλόμενες πολιτικές της, η συνέχιση του τρέχοντος πολιτικού συστήματος δεν είναι δυνατή. Η συνέχιση αυτή θα μπορούσε να ωθήσει το Ιράν στο επικίνδυνο χείλος της εθνικής διάσπασης και να προκαλέσει καταστροφικές ζημιές στην κοινωνία.

Όσο για τη Χεζμπολάχ, τους Χούθι, τη Χαμάς κλπ, που αναμφίβολα είναι οργανώσεις που έχουν διαπράξει πολλές ακρότητες, θα σου πω μόνο πως αν εμείς ζούσαμε εκεί και είχαμε υποστεί ό,τι έχουν υποστεί όλοι αυτοί οι πληθυσμοί από το Ισραήλ, από την ίδρυσή του και μετά, μάλλον οι περισσότεροι από εμάς θα είμαστε μέλη ή φίλοι αυτών των οργανώσεων.

Φιλε μου κι εδώ ήμουν πολύ σαφής. Καταρχας δεν χρησιμοποίησα τη Χαμάς στο παράδειγμα μου. Δεν είπα επίσης αν έχουν διαπράξει ακρότητες ή αν πολεμάνε με λουλούδια. Είπα κάτι πολύ απλό.

Για ποιον λόγο έκαναν επίθεση στο Ισραήλ η Χεσμπολάχ και οι Χουθις, λίγες μόνο ώρες μετά την εισβολη της Χαμάς; Μπορείς να μου απαντήσεις; Μήπως επειδή είναι κατευθυνόμενοι απο το Ιραν; Οπότε η λογική το καημένο το Ιραν που το χτυπάει το Ισραήλ χωρίς να φταίει, μήπως μπάζει από χιλιες πλευρες;

Ειλικρινά πας και μου λες οτι κι εμεις θα ήμασταν με τους Χουθι, με τοσα που εχουν περάσει διαχρονικα απ το Ισραηλ!!
Μα το Θεο φίλε μου, αν μου εξηγησεις τι στο καλό έχουν υποστεί στην Υεμένη απ το Ισραήλ τόσα χρόνια και δικαιολογούνται οι Χούθις, θα σε κεράσω εισητήριο για το Final-4!

[βήματα εκτός φάσης]

Τα αποτελέσματα εκείνων των σχεδιασμών είναι ιστορία, αυτό που μένει να δούμε είναι τι θα γίνει σήμερα.

Έχω μία ερώτηση (πραγματική όχι δήθεν) γιατί προσπαθώ να βάλω σε μια σειρά έναν προβληματισμό που έχω γενικά για τις "απελευθερωτικές" επεμβάσεις.

Θα βάλω την ερώτηση στο τέλος, γράφοντας πρώτα τις σκέψεις μου προσπαθώντας να κάνω κατανοητό το γιατί δεν μπορώ εύκολα να αποφασίσω και να συγκροτήσω μία ολοκληρωμένη σκέψη.

Από τη μία, δεν μου φαίνεται καθόλου παράλογο ότι υπάρχουν Ιρανοί που θέλουν να πέσει το καθεστώς και μπορεί να βλέπουν θετικά ένα χτύπημα εναντίον του. Όταν ζεις κάτω από καταπίεση, η επιθυμία για ελευθερία είναι απολύτως λογική. Ξέρω προσωπικά Ιρανούς που θεώρησαν προσβλητικό τον χαρακτηρισμό "unprovoked" της επίθεσης από τους ΝΥΤ.

Από την άλλη όμως, συμφωνούμε υποθέτω και δεν με πείθει καθόλου το "άρα η ξένη στρατιωτική επέμβαση είναι καλή". Το ότι ένα καθεστώς είναι αυταρχικό δεν σημαίνει ότι όποιος το βομβαρδίζει έρχεται ως απελευθερωτής. Το Ιράκ είναι πολύ πρόσφατο παράδειγμα όπου ναι μεν έφυγε από τη μέση ο Σαντάμ, αλλά δεν έχουμε κάποιες ενδείξεις πως προέκυψε ένα καλύτερο, σταθερό και ελεύθερο κράτος.

Αναφέρθηκε πολύ σωστά το παράδειγμα της Ελλάδας στον 2ο Παγκόσμιο. Όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα, κανείς δεν είπε "ωραία, θα φύγει ο Μεταξάς, πρόκειται για απελευθέρωση". Εκεί όμως ήταν αρκετά ξεκάθαρο έρχεται κατοχή και κυριαρχία και όχι κάποια απελευθέρωση.

Αν όμως πούμε απόλυτα "καμία ξένη εμπλοκή ποτέ", τότε φτάνουμε στην ερώτηση μου:

- Χωρίς τη στήριξη και την επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, θα είχαμε άραγε φτάσει στο νεότερο ελληνικό κράτος; Ήταν αυτό καλό ή κακό για την αυτοδιάθεση των Ελλήνων;

Και φυσικά έχω και την πιο γενική απορία που χρειάζεται πολλή σκέψη:
- Πώς ξεχωρίζουμε τη νόμιμη ή έστω ηθικά ανεκτή εξωτερική βοήθεια από την ιμπεριαλιστική επέμβαση που απλώς ντύνεται ως "απελευθέρωση";

Ο προβληματισμός μου έγκειται ειδικά στο σημείο όπου συγκρούονται η αυτοδιάθεση ενός λαού, η πτώση ενός τυράννου και ο (ενδεχόμενος) κίνδυνος η "απελευθέρωση" να καταλήξει σε νέα εξάρτηση. Φυσικά μπορεί κάποιος εύκολα να πει "οι Αμερικάνοι έχουν δείξει τι σημαίνουν οι ιμπεριαλιστικοί τους πόλεμοι, άρα γιατί να περιμένουμε τώρα κάτι καλό;". Δεν διαφωνώ ότι αυτό είναι ένα σοβαρό ιστορικό επιχείρημα αλλά εγώ θέλω να το πάω λίγο σε επίπεδο αρχής, πότε μια εξωτερική επέμβαση μπορεί να νοηθεί ως βοήθεια στην αυτοδιάθεση ενός λαού και πότε είναι απλώς επιβολή από έξω;

Εύλογα ερωτήματα. Σε ότι αφορά το παράδειγμα της Ελληνικής Επανάστασης δεν θα μπορούσα να απαντήσω κάτι διαφορετικό από αυτό που γράφει ο Leon Man, νομίζω με καλύπτει απόλυτα. Ο προβληματισμός που βάζεις στον επίλογο του σχολίου έχει απάντηση, αλλά όχι σαν μια γενική αρχή που μπορεί να ισχύει κανονιστικά για τους πάντες, δεν υπάρχει τέτοια και ούτε μπορεί εκ των πραγμάτων να υπάρχει μια τέτοια γενική αρχή γιατί αυτά τα κοινωνικά-πολιτικά-ιστορικά φαινόμενα δεν είναι μονοσήμαντα και εξελίσσονται στη διάρκεια του χρόνου. Αν σώνει και καλά χρειαζόμαστε ένα πρωταρχικό κριτήριο που να λειτουργεί σαν στέρεη βάση στη διαδικασία διεξαγωγής συμπερασμάτων είναι η οπτική γωνία από την οποία προσεγγίζονται τα γεγονότα και σε τελική ανάλυση το ταξικό συμφέρον που εξυπηρετείται από μια τέτοιου τύπου επέμβαση. Ειδικά αυτό το τελευταίο δεν αφορά μόνο τους υποψήφιους για «απελευθέρωση» αλλά και τους «εθελοντές» από το εξωτερικό που αναλαμβάνουν να τη φέρουν σε πέρας.

[Leon Man]

Διάβασες εσύ και οι υπόλοιποι την ανακοίνωση των Ιρανών εργατών εξωτερικού που παρέθεσα παραπάνω; Διαβάσες την ανακοίνωση του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ιράν; ΚΑΝΕΙΣ τους δε μιλαει για υπερασπιση της πατριδος, ολοι μαζι αδερφια εναντιον του οχτρου και τέτοια γλαφυρά οπως φαντασιώνεστε εσεις εδω.

Λεει πχ το ΚΚ Ιραν: "Ο θάνατος του Ανώτατου Ηγέτη του καθεστώτος μπορεί να σημάνει την αρχή εξελίξεων που ανοίγουν τον δρόμο για την κυριαρχία του λαού στο ίδιο του το πεπρωμένο και τη ζωή και την αυγή της ελευθερίας και της δικαιοσύνης στη χώρα..... Γι’ αυτό, όλες οι εθνικές και διεθνείς προσπάθειες πρέπει να κινητοποιηθούν για την επιβολή κατάπαυσης του πυρός και την επιβολή της ειρήνης στους Αμερικανο-Ισραηλινούς επιδρομείς και στους πολεμοχαρείς της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που μιλούν για εκτεταμένη «εκδίκηση».Αντίθετα με τους ισχυρισμούς των υπολοίπων ηγετών της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που ασχολούνται με τον διορισμό μελλοντικού συμβουλίου ηγεσίας για το ισλαμικό καθεστώς, και δεδομένου του βαθύτατου μίσους και αποστροφής του λαού προς τη υπάρχουσα αυταρχική δομή και τις επιβαλλόμενες πολιτικές της, η συνέχιση του τρέχοντος πολιτικού συστήματος δεν είναι δυνατή. Η συνέχιση αυτή θα μπορούσε να ωθήσει το Ιράν στο επικίνδυνο χείλος της εθνικής διάσπασης και να προκαλέσει καταστροφικές ζημιές στην κοινωνία.

Αφού μου έβαλες (επιλεκτικά) το παραπάνω κομμάτι από την ανακοίνωση του κόμματος Τούντεχ του Ιράν (Κομμουνιστικό Κόμμα), ας δούμε τι λέει ολόκληρη αυτή η ανακοίνωση :

"Αγαπητοί συμπατριώτες,

Μετά τις επιθετικές επιθέσεις του εγκληματικού καθεστώτος του Νετανιάχου και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στο ιρανικό έδαφος, ο Αλί Χαμενεΐ — ο Ανώτατος Ηγέτης του καθεστώτος και δικτάτορας που τα τελευταία τριάντα επτά χρόνια, μέσω καταστροφικών πολιτικών και της αντιδραστικής ιδεολογίας του «πολιτικού Ισλάμ», οδήγησε τη χώρα στα πρόθυρα πολέμου και καταστροφής — μαζί με ορισμένα μέλη της οικογένειάς του και στενούς συνεργάτες, καθώς και μερικούς διοικητές της Φρουράς της Επανάστασης και καταπιεστές του λαού, έχουν σκοτωθεί.

Τα τελευταία τριάντα επτά χρόνια, ως απόλυτος Ανώτατος Ηγέτης, ο Αλί Χαμενεΐ καθόριζε τις κύριες οικονομικές πολιτικές και την πολιτική κατεύθυνση της χώρας και ήταν η κύρια προσωπικότητα υπεύθυνη για την αιματηρή και βίαιη καταστολή κάθε διαμαρτυρίας κατά των καταστροφικών πολιτικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Εφαρμόζοντας οικονομικές πολιτικές που εξασφάλιζαν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, οδήγησε δεκάδες εκατομμύρια Ιρανούς στη φτώχεια και την ανέχεια. Η οικογένειά του και οι στενοί συνεργάτες του επίσης λεηλάτησαν τον πλούτο και τους πόρους της χώρας. Ο θάνατος του Ανώτατου Ηγέτη του καθεστώτος μπορεί να σημάνει την αρχή εξελίξεων που ανοίγουν τον δρόμο για την κυριαρχία του λαού στο ίδιο του το πεπρωμένο και τη ζωή και την αυγή της ελευθερίας και της δικαιοσύνης στη χώρα.

Ταυτόχρονα, γνωρίζουμε ότι ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και οι περιφερειακοί σύμμαχοί του —ιδιαίτερα η ρατσιστική κυβέρνηση του Νετανιάχου— και οι ιρανοί πράκτορές τους, όπως ο Ρεζά Παχλαβί, έχουν σκοτεινά σχέδια να καταστρέψουν τη χώρα και τις δυνατότητές της, να μετατρέψουν το Ιράν σε ημι-αποικία των ΗΠΑ στην περιοχή ή να εμπλέξουν το Ιράν σε παρατεταμένους εθνο-θρησκευτικούς εμφύλιους πολέμους (όπως στη Λιβύη ή τη Συρία), με στόχο την πλήρη καταστροφή της εθνικής κυριαρχίας και τον κατακερματισμό του Ιράν. Ένας λαός που για χρόνια θρηνούσε αγαπημένα πρόσωπα υπό την εξουσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που πάλεψε με τη φτώχεια, υπέφερε από την περιβαλλοντική καταστροφή και τη ρύπανση, αντιμετώπισε ασθένειες, απελπισία και έλλειψη σαφών προοπτικών για το μέλλον —εργάτες, αγρότες, συνταξιούχοι, δάσκαλοι, γυναίκες, συνειδητοί και αγωνιζόμενοι νέοι και φοιτητές που συνέχισαν τον αγώνα και τις διαδηλώσεις, πληρώνοντας βαρύ τίμημα— με άλλα λόγια, αυτός ο μεγάλος, μακρά υποφέρων λαός, διαθέτει την αναγκαία ωριμότητα και συνείδηση για να καθορίσει τους μελλοντικούς ηγέτες και την πορεία της χώρας.

Δεν χρειάζονται ηγέτες που επιβάλλονται ή διορίζονται από ξένους επιδρομείς και ληστές ή τους ιρανούς πράκτορές τους — είτε στο εξωτερικό είτε εντός της χώρας.

Αγαπητοί συμπατριώτες,

Στις τρέχουσες κρίσιμες συνθήκες, η συνέχιση του πολέμου και των άγριων βομβαρδισμών που στοχεύουν στην καταστροφή των βασικών υποδομών της χώρας — συνοδευόμενη από τη δολοφονία απλών πολιτών, συμπεριλαμβανομένων στην πόλη Μινάμπ, όπου σημειώθηκε σφαγή άνω των εκατό μαθητριών — δεν μπορεί να υπηρετήσει το εθνικό συμφέρον ούτε να ανοίξει τον δρόμο για την εκπλήρωση των προσδοκιών του λαού και των εθνικών και προοδευτικών δυνάμεων για ελευθερία και δικαιοσύνη και πλήρη μετάβαση από το κυρίαρχο αυταρχικό πολιτικό σύστημα. Η μοίρα των λαών σε χώρες όπως η Λιβύη, η Συρία, η Υεμένη, το Αφγανιστάν και το Ιράκ το επιβεβαιώνει. Γι’ αυτό, όλες οι εθνικές και διεθνείς προσπάθειες πρέπει να κινητοποιηθούν για την επιβολή κατάπαυσης του πυρός και την επιβολή της ειρήνης στους Αμερικανο-Ισραηλινούς επιδρομείς και στους πολεμοχαρείς της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που μιλούν για εκτεταμένη «εκδίκηση».

Αντίθετα με τους ισχυρισμούς των υπολοίπων ηγετών της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που ασχολούνται με τον διορισμό μελλοντικού συμβουλίου ηγεσίας για το ισλαμικό καθεστώς, και δεδομένου του βαθύτατου μίσους και αποστροφής του λαού προς τη υπάρχουσα αυταρχική δομή και τις επιβαλλόμενες πολιτικές της, η συνέχιση του τρέχοντος πολιτικού συστήματος δεν είναι δυνατή. Η συνέχιση αυτή θα μπορούσε να ωθήσει το Ιράν στο επικίνδυνο χείλος της εθνικής διάσπασης και να προκαλέσει καταστροφικές ζημιές στην κοινωνία. Κατά την άποψή μας, όμως, οι εναπομείναντες ηγέτες του καθεστώτος, προκειμένου να διατηρήσουν αυτό το σύστημα και τα δικά τους συμφέροντα, είναι έτοιμοι να αποδεχτούν οποιαδήποτε συμφωνία με τον Τραμπ και τον Νετανιάχου για να διατηρήσουν την αβέβαιη εξουσία τους και να βάλουν το Ιράν, τα εθνικά συμφέροντα της χώρας και τον εργαζόμενο λαό σε μια ιστορική δημοπρασία.

Σήμερα, η απαίτηση της πλειοψηφίας του λαού μας είναι η πλήρης μετατροπή του πολιτικού συστήματος που βασίζεται στο αντιδραστικό θεσμό της Φρουράς των Ιεροδιδασκάλων (Velayat-e Faqih), ο πλήρης διαχωρισμός θρησκείας και κυβέρνησης και η πορεία προς την εγκαθίδρυση ενός συστήματος βασισμένου στην ελευθερία και σε δημοκρατικές, εκλεγμένες δομές που επιλέγονται από τον λαό για την πραγματοποίηση δημοκρατικών δικαιωμάτων, ελευθεριών και κοινωνικής δικαιοσύνης. Με τη συνέχιση της τρέχουσας σάπιας και αντιλαϊκής δομής, και αντικαθιστώντας έναν δικτάτορα με άλλον ή διατηρώντας μια δικτατορική δομή υπό τον τίτλο «συμβούλιο», οι απαιτήσεις του λαού δεν θα εκπληρωθούν. Η εφαρμογή ενός τέτοιου σεναρίου θα αποτελούσε καταστροφή, που θα μπορούσε για ακόμη δεκαετίες να παγιδεύσει το Ιράν στην υστέρηση, στην καταπίεση των ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων, στη φτώχεια, στην αφαίρεση πόρων από την πλειοψηφία της κοινωνίας και στη λεηλασία του πλούτου της χώρας από περιορισμένο αριθμό μεγάλων καπιταλιστών.

Αγαπητοί συμπατριώτες, εθνικές και φιλειρηνικές δυνάμεις της χώρας,

Σε μια περίοδο κατά την οποία συνεχίζονται οι εγκληματικοί βομβαρδισμοί των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, και ενώ έχει δημιουργηθεί κενό ηγεσίας εντός της δομής της Ισλαμικής Δημοκρατίας, πρέπει, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα μέσα και πόρους, ενωμένοι σε φωνή και βήμα, πρώτα να επιβάλλουμε ειρήνη στους εσωτερικούς πολεμοχαρείς και στους ξένους επιδρομείς, και στη συνέχεια να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για μια μετάβαση προς ένα ελεύθερο Ιράν απελευθερωμένο από την τυραννία και την αδικία.

Ο λαός του Ιράν είναι αυτός που θα αποφασίσει για το μέλλον του Ιράν!
Ελευθερία για όλους τους πολιτικούς, ιδεολογικούς και πολιτικούς κρατούμενους!
Ζήτω η ειρήνη, ακλόνητη η εθνική κυριαρχία, προχωράμε προς την εγκαθίδρυση εθνικής και δημοκρατικής κυβέρνησης!

Κόμμα Τούντεχ του Ιράν
28 Φεβρουαρίου 2026"

Πηγή: https://epohi.gr/articles/to-kommoynist ... on-polemo/

Δεν βλέπω πουθενά να πανηγυρίζουν επειδή σκοτώθηκε ο Χαμενεϊ.
Βλέπω να μιλάνε για εγκληματικούς βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και Ισραήλ, βλέπω να μιλάνε για σκοτεινά σχέδια ΗΠΑ, Ισραήλ και Παχλεβί για την καταστροφή της χώρας, βλέπω να μιλάνε ότι δεν χρειάζονται ηγέτες που επιβάλλονται ή διορίζονται από ξένους επιδρομείς και ληστές ή τους ιρανούς πράκτορές τους, βλέπω να μιλάνε ότι η συνέχιση των αμερικανοϊσραηλινών χτυπημάτων δεν μπορεί να οδηγήσει σε μια πλήρη μετάβαση από το κυρίαρχο αυταρχικό πολιτικό σύστημα, βλέπω να μιλάνε για άμεση επιβολή ειρήνης στους εσωτερικούς πολεμοχαρείς και στους ξένους επιδρομείς, ώστε να δημιουργηθούν οι συνθήκες για μια μετάβαση προς ένα ελεύθερο Ιράν απελευθερωμένο από την τυραννία και την αδικία.

Δεν θα με βάλεις να υπερασπίζομαι το δικτατορικό καθεστώς Χαμενεϊ, αλλά δεν θα μου λες και ότι ο ιρανικός λαός πανηγυρίζει.

Τα χτυπήματα ΗΠΑ και Ισραήλ χρησιμοποιούν ως πρόσχημα την αλλαγή καθεστώτος, την οποία την επιθυμούν μεν, αλλά για άλλους σκοπούς από αυτούς που την επιθυμεί ο ιρανικός λαός. Αν, για παράδειγμα, στο Ιράν εκλέξουν τώρα ένα διάδοχο του Χαμενεϊ, ο οποίος θα έλθει σε συμφωνία με ΗΠΑ και Ισραήλ, αλλά στο εσωτερικό θα συνεχίσει την ίδια όπως μέχρι τώρα αντιλαϊκή πολιτική, τότε ΗΠΑ και Ισραήλ δεν θα έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα, ούτε θα τους νοιάζει για την καταπίεση του ιρανικού λαού.