ΠΟΛΕΜΟΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

[Pani7.0]

Διάβασες εσύ και οι υπόλοιποι την ανακοίνωση των Ιρανών εργατών εξωτερικού που παρέθεσα παραπάνω; Διαβάσες την ανακοίνωση του Κομμουνιστικού Κόμματος του Ιράν; ΚΑΝΕΙΣ τους δε μιλαει για υπερασπιση της πατριδος, ολοι μαζι αδερφια εναντιον του οχτρου και τέτοια γλαφυρά οπως φαντασιώνεστε εσεις εδω.

Λεει πχ το ΚΚ Ιραν: "Ο θάνατος του Ανώτατου Ηγέτη του καθεστώτος μπορεί να σημάνει την αρχή εξελίξεων που ανοίγουν τον δρόμο για την κυριαρχία του λαού στο ίδιο του το πεπρωμένο και τη ζωή και την αυγή της ελευθερίας και της δικαιοσύνης στη χώρα..... Γι’ αυτό, όλες οι εθνικές και διεθνείς προσπάθειες πρέπει να κινητοποιηθούν για την επιβολή κατάπαυσης του πυρός και την επιβολή της ειρήνης στους Αμερικανο-Ισραηλινούς επιδρομείς και στους πολεμοχαρείς της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που μιλούν για εκτεταμένη «εκδίκηση».Αντίθετα με τους ισχυρισμούς των υπολοίπων ηγετών της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που ασχολούνται με τον διορισμό μελλοντικού συμβουλίου ηγεσίας για το ισλαμικό καθεστώς, και δεδομένου του βαθύτατου μίσους και αποστροφής του λαού προς τη υπάρχουσα αυταρχική δομή και τις επιβαλλόμενες πολιτικές της, η συνέχιση του τρέχοντος πολιτικού συστήματος δεν είναι δυνατή. Η συνέχιση αυτή θα μπορούσε να ωθήσει το Ιράν στο επικίνδυνο χείλος της εθνικής διάσπασης και να προκαλέσει καταστροφικές ζημιές στην κοινωνία.

Αφού μου έβαλες (επιλεκτικά) το παραπάνω κομμάτι από την ανακοίνωση του κόμματος Τούντεχ του Ιράν (Κομμουνιστικό Κόμμα), ας δούμε τι λέει ολόκληρη αυτή η ανακοίνωση :

"Αγαπητοί συμπατριώτες,

Μετά τις επιθετικές επιθέσεις του εγκληματικού καθεστώτος του Νετανιάχου και του αμερικανικού ιμπεριαλισμού στο ιρανικό έδαφος, ο Αλί Χαμενεΐ — ο Ανώτατος Ηγέτης του καθεστώτος και δικτάτορας που τα τελευταία τριάντα επτά χρόνια, μέσω καταστροφικών πολιτικών και της αντιδραστικής ιδεολογίας του «πολιτικού Ισλάμ», οδήγησε τη χώρα στα πρόθυρα πολέμου και καταστροφής — μαζί με ορισμένα μέλη της οικογένειάς του και στενούς συνεργάτες, καθώς και μερικούς διοικητές της Φρουράς της Επανάστασης και καταπιεστές του λαού, έχουν σκοτωθεί.

Τα τελευταία τριάντα επτά χρόνια, ως απόλυτος Ανώτατος Ηγέτης, ο Αλί Χαμενεΐ καθόριζε τις κύριες οικονομικές πολιτικές και την πολιτική κατεύθυνση της χώρας και ήταν η κύρια προσωπικότητα υπεύθυνη για την αιματηρή και βίαιη καταστολή κάθε διαμαρτυρίας κατά των καταστροφικών πολιτικών της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Εφαρμόζοντας οικονομικές πολιτικές που εξασφάλιζαν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, οδήγησε δεκάδες εκατομμύρια Ιρανούς στη φτώχεια και την ανέχεια. Η οικογένειά του και οι στενοί συνεργάτες του επίσης λεηλάτησαν τον πλούτο και τους πόρους της χώρας. Ο θάνατος του Ανώτατου Ηγέτη του καθεστώτος μπορεί να σημάνει την αρχή εξελίξεων που ανοίγουν τον δρόμο για την κυριαρχία του λαού στο ίδιο του το πεπρωμένο και τη ζωή και την αυγή της ελευθερίας και της δικαιοσύνης στη χώρα.

Ταυτόχρονα, γνωρίζουμε ότι ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός και οι περιφερειακοί σύμμαχοί του —ιδιαίτερα η ρατσιστική κυβέρνηση του Νετανιάχου— και οι ιρανοί πράκτορές τους, όπως ο Ρεζά Παχλαβί, έχουν σκοτεινά σχέδια να καταστρέψουν τη χώρα και τις δυνατότητές της, να μετατρέψουν το Ιράν σε ημι-αποικία των ΗΠΑ στην περιοχή ή να εμπλέξουν το Ιράν σε παρατεταμένους εθνο-θρησκευτικούς εμφύλιους πολέμους (όπως στη Λιβύη ή τη Συρία), με στόχο την πλήρη καταστροφή της εθνικής κυριαρχίας και τον κατακερματισμό του Ιράν. Ένας λαός που για χρόνια θρηνούσε αγαπημένα πρόσωπα υπό την εξουσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που πάλεψε με τη φτώχεια, υπέφερε από την περιβαλλοντική καταστροφή και τη ρύπανση, αντιμετώπισε ασθένειες, απελπισία και έλλειψη σαφών προοπτικών για το μέλλον —εργάτες, αγρότες, συνταξιούχοι, δάσκαλοι, γυναίκες, συνειδητοί και αγωνιζόμενοι νέοι και φοιτητές που συνέχισαν τον αγώνα και τις διαδηλώσεις, πληρώνοντας βαρύ τίμημα— με άλλα λόγια, αυτός ο μεγάλος, μακρά υποφέρων λαός, διαθέτει την αναγκαία ωριμότητα και συνείδηση για να καθορίσει τους μελλοντικούς ηγέτες και την πορεία της χώρας.

Δεν χρειάζονται ηγέτες που επιβάλλονται ή διορίζονται από ξένους επιδρομείς και ληστές ή τους ιρανούς πράκτορές τους — είτε στο εξωτερικό είτε εντός της χώρας.

Αγαπητοί συμπατριώτες,

Στις τρέχουσες κρίσιμες συνθήκες, η συνέχιση του πολέμου και των άγριων βομβαρδισμών που στοχεύουν στην καταστροφή των βασικών υποδομών της χώρας — συνοδευόμενη από τη δολοφονία απλών πολιτών, συμπεριλαμβανομένων στην πόλη Μινάμπ, όπου σημειώθηκε σφαγή άνω των εκατό μαθητριών — δεν μπορεί να υπηρετήσει το εθνικό συμφέρον ούτε να ανοίξει τον δρόμο για την εκπλήρωση των προσδοκιών του λαού και των εθνικών και προοδευτικών δυνάμεων για ελευθερία και δικαιοσύνη και πλήρη μετάβαση από το κυρίαρχο αυταρχικό πολιτικό σύστημα. Η μοίρα των λαών σε χώρες όπως η Λιβύη, η Συρία, η Υεμένη, το Αφγανιστάν και το Ιράκ το επιβεβαιώνει. Γι’ αυτό, όλες οι εθνικές και διεθνείς προσπάθειες πρέπει να κινητοποιηθούν για την επιβολή κατάπαυσης του πυρός και την επιβολή της ειρήνης στους Αμερικανο-Ισραηλινούς επιδρομείς και στους πολεμοχαρείς της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που μιλούν για εκτεταμένη «εκδίκηση».

Αντίθετα με τους ισχυρισμούς των υπολοίπων ηγετών της Ισλαμικής Δημοκρατίας, που ασχολούνται με τον διορισμό μελλοντικού συμβουλίου ηγεσίας για το ισλαμικό καθεστώς, και δεδομένου του βαθύτατου μίσους και αποστροφής του λαού προς τη υπάρχουσα αυταρχική δομή και τις επιβαλλόμενες πολιτικές της, η συνέχιση του τρέχοντος πολιτικού συστήματος δεν είναι δυνατή. Η συνέχιση αυτή θα μπορούσε να ωθήσει το Ιράν στο επικίνδυνο χείλος της εθνικής διάσπασης και να προκαλέσει καταστροφικές ζημιές στην κοινωνία. Κατά την άποψή μας, όμως, οι εναπομείναντες ηγέτες του καθεστώτος, προκειμένου να διατηρήσουν αυτό το σύστημα και τα δικά τους συμφέροντα, είναι έτοιμοι να αποδεχτούν οποιαδήποτε συμφωνία με τον Τραμπ και τον Νετανιάχου για να διατηρήσουν την αβέβαιη εξουσία τους και να βάλουν το Ιράν, τα εθνικά συμφέροντα της χώρας και τον εργαζόμενο λαό σε μια ιστορική δημοπρασία.

Σήμερα, η απαίτηση της πλειοψηφίας του λαού μας είναι η πλήρης μετατροπή του πολιτικού συστήματος που βασίζεται στο αντιδραστικό θεσμό της Φρουράς των Ιεροδιδασκάλων (Velayat-e Faqih), ο πλήρης διαχωρισμός θρησκείας και κυβέρνησης και η πορεία προς την εγκαθίδρυση ενός συστήματος βασισμένου στην ελευθερία και σε δημοκρατικές, εκλεγμένες δομές που επιλέγονται από τον λαό για την πραγματοποίηση δημοκρατικών δικαιωμάτων, ελευθεριών και κοινωνικής δικαιοσύνης. Με τη συνέχιση της τρέχουσας σάπιας και αντιλαϊκής δομής, και αντικαθιστώντας έναν δικτάτορα με άλλον ή διατηρώντας μια δικτατορική δομή υπό τον τίτλο «συμβούλιο», οι απαιτήσεις του λαού δεν θα εκπληρωθούν. Η εφαρμογή ενός τέτοιου σεναρίου θα αποτελούσε καταστροφή, που θα μπορούσε για ακόμη δεκαετίες να παγιδεύσει το Ιράν στην υστέρηση, στην καταπίεση των ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων, στη φτώχεια, στην αφαίρεση πόρων από την πλειοψηφία της κοινωνίας και στη λεηλασία του πλούτου της χώρας από περιορισμένο αριθμό μεγάλων καπιταλιστών.

Αγαπητοί συμπατριώτες, εθνικές και φιλειρηνικές δυνάμεις της χώρας,

Σε μια περίοδο κατά την οποία συνεχίζονται οι εγκληματικοί βομβαρδισμοί των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, και ενώ έχει δημιουργηθεί κενό ηγεσίας εντός της δομής της Ισλαμικής Δημοκρατίας, πρέπει, χρησιμοποιώντας όλα τα διαθέσιμα μέσα και πόρους, ενωμένοι σε φωνή και βήμα, πρώτα να επιβάλλουμε ειρήνη στους εσωτερικούς πολεμοχαρείς και στους ξένους επιδρομείς, και στη συνέχεια να δημιουργήσουμε τις συνθήκες για μια μετάβαση προς ένα ελεύθερο Ιράν απελευθερωμένο από την τυραννία και την αδικία.

Ο λαός του Ιράν είναι αυτός που θα αποφασίσει για το μέλλον του Ιράν!
Ελευθερία για όλους τους πολιτικούς, ιδεολογικούς και πολιτικούς κρατούμενους!
Ζήτω η ειρήνη, ακλόνητη η εθνική κυριαρχία, προχωράμε προς την εγκαθίδρυση εθνικής και δημοκρατικής κυβέρνησης!

Κόμμα Τούντεχ του Ιράν
28 Φεβρουαρίου 2026"

Πηγή: https://epohi.gr/articles/to-kommoynist ... on-polemo/

Δεν βλέπω πουθενά να πανηγυρίζουν επειδή σκοτώθηκε ο Χαμενεϊ.
Βλέπω να μιλάνε για εγκληματικούς βομβαρδισμούς των ΗΠΑ και Ισραήλ, βλέπω να μιλάνε για σκοτεινά σχέδια ΗΠΑ, Ισραήλ και Παχλεβί για την καταστροφή της χώρας, βλέπω να μιλάνε ότι δεν χρειάζονται ηγέτες που επιβάλλονται ή διορίζονται από ξένους επιδρομείς και ληστές ή τους ιρανούς πράκτορές τους, βλέπω να μιλάνε ότι η συνέχιση των αμερικανοϊσραηλινών χτυπημάτων δεν μπορεί να οδηγήσει σε μια πλήρη μετάβαση από το κυρίαρχο αυταρχικό πολιτικό σύστημα, βλέπω να μιλάνε για άμεση επιβολή ειρήνης στους εσωτερικούς πολεμοχαρείς και στους ξένους επιδρομείς, ώστε να δημιουργηθούν οι συνθήκες για μια μετάβαση προς ένα ελεύθερο Ιράν απελευθερωμένο από την τυραννία και την αδικία.

Δεν θα με βάλεις να υπερασπίζομαι το δικτατορικό καθεστώς Χαμενεϊ, αλλά δεν θα μου λες και ότι ο ιρανικός λαός πανηγυρίζει.

Τα χτυπήματα ΗΠΑ και Ισραήλ χρησιμοποιούν ως πρόσχημα την αλλαγή καθεστώτος, την οποία την επιθυμούν μεν, αλλά για άλλους σκοπούς από αυτούς που την επιθυμεί ο ιρανικός λαός. Αν, για παράδειγμα, στο Ιράν εκλέξουν τώρα ένα διάδοχο του Χαμενεϊ, ο οποίος θα έλθει σε συμφωνία με ΗΠΑ και Ισραήλ, αλλά στο εσωτερικό θα συνεχίσει την ίδια όπως μέχρι τώρα αντιλαϊκή πολιτική, τότε ΗΠΑ και Ισραήλ δεν θα έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα, ούτε θα τους νοιάζει για την καταπίεση του ιρανικού λαού.

Και τώρα που το διάβασες όλο θεωρείς οτι κατάλαβες τι λέει;
Εσωτερικους πολεμοχαρείς εννοουν τους καθεστωτικους μουλαδες. Και μιλανε για Ειρηνη και ανάγκη επαναστατικής αλλαγής, οχι για αντισταση στον εξωτερικό οχτρό, ούτε για εθνική στοιχηση πισω απ τον Αγιετολα όπως είχε κανει ο Ζαχαριάδης με τον Μεταξά. Διότι αρχικά αυτά ισχυρίστηκες. Τέσπα ό,τι θέλει ο καθένας καταλαβαίνει.

[Conan1982]

Και τώρα που το διάβασες όλο θεωρείς οτι κατάλαβες τι λέει;
Εσωτερικους πολεμοχαρείς εννοουν τους καθεστωτικους μουλαδες. Και μιλανε για Ειρηνη και ανάγκη επαναστατικής αλλαγής, οχι για αντισταση στον εξωτερικό οχτρό, ούτε για εθνική στοιχηση πισω απ τον Αγιετολα όπως είχε κανει ο Ζαχαριάδης με τον Μεταξά. Διότι αρχικά αυτά ισχυρίστηκες. Τέσπα ό,τι θέλει ο καθένας καταλαβαίνει.

Αυτό που λένε είναι ότι δεν πρέπει να μπουν σε ένα φαύλο κύκλο δράσης και αντίδρασης. Δεν λένε ότι εγκρίνουν αυτό που κάνουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Λένε ότι δεν πρέπει να μπουν σε μια διαδικασία εκδίκησης και αντιποίνων. Γι' αυτούς και οι ΗΠΑ με το Ισραήλ και το σημερινό καθεστώς του Ιράν είναι έχθροι. Θέλουν ειρήνη για να μπορέσουν να γιατρέψουν τις πληγές τους και να αλλάξουν την κατάσταση. Δεν έχω καταλάβει ποια ακριβώς είναι και η διαφωνία. Ισχυρίζεσαι ότι καλώς κάνουν αυτό που κάνουν οι ΗΠΑ με το Ισραήλ; Αν ναι το σίγουρο είναι ότι η ανακοίνωση που παραθέσατε και οι 2 δεν ισχυρίζεται το ίδιο, όπως μάλλον και δεν διαφωνείτε για το καθεστώς στο Ιραν. Οι ιδεολογικές διαφωνίες για αριστερούς, δεξιούς και στο τι έχει γίνει στο παρελθόν μου φαίνονται να πω την αλήθεια τελείως παράταιρες με την συζήτηση για τον πόλεμο.

[IQsis]

Και τώρα που το διάβασες όλο θεωρείς οτι κατάλαβες τι λέει;
Εσωτερικους πολεμοχαρείς εννοουν τους καθεστωτικους μουλαδες. Και μιλανε για Ειρηνη και ανάγκη επαναστατικής αλλαγής, οχι για αντισταση στον εξωτερικό οχτρό, ούτε για εθνική στοιχηση πισω απ τον Αγιετολα όπως είχε κανει ο Ζαχαριάδης με τον Μεταξά. Διότι αρχικά αυτά ισχυρίστηκες. Τέσπα ό,τι θέλει ο καθένας καταλαβαίνει.

Τι σχέση έχει η επαναστατική αλλαγή που ευαγγελίζεται το Τουντέχ με την επανενθρόνιση του Παχλαβί που προωθούν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ; Ρε συ φίλε μας δουλεύεις ή αδυνατείς πραγματικά να κατανοήσεις τι λέει η ανακοίνωση;

[nikolas_asteri]

Δεν ξέρω η πρόσφατη ιστορία έχει δείξει ότι σχεδόν ποτέ δεν πήγε καλά όταν ξένες δυνάμεις προσπάθησαν να μοιράσουν, να δημιουργήσουν ή να ελέγξουν χώρες,

Αν σώνει και καλά χρειαζόμαστε ένα πρωταρχικό κριτήριο που να λειτουργεί σαν στέρεη βάση στη διαδικασία διεξαγωγής συμπερασμάτων είναι η οπτική γωνία από την οποία προσεγγίζονται τα γεγονότα και σε τελική ανάλυση το ταξικό συμφέρον που εξυπηρετείται από μια τέτοιου τύπου επέμβαση.

Συμφωνώ γενικά με αυτά που λέτε, προφανώς δεν γίνεται να υπάρχει μία καθολική αρχή που να λύνει όλες αυτές τις ιστορικές περιπτώσεις ειδικά αφού το τι είναι "κακό" είναι (κατά βάση) υποκειμενικό. Συμφωνώ επίσης ότι πρέπει να βλέπουμε ποια συμφέροντα εξυπηρετούνται κάθε φορά και από ποιους.

Αλλά εκεί που δυσκολεύομαι είναι στο εξής. Το ότι τα φαινόμενα είναι σύνθετα και εμπλέκονται και μακροχρόνιες ιστορίες από πίσω, δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε καμία ηθική υποχρέωση απέναντι στην αδικία. Έτσι κινδυνεύουμε να μετατρέψουμε τη μη επέμβαση από στάση "επιφυλακτικότητας" σε στάση αδιαφορίας. Όταν η γειτόνισσα τρώει το ξύλο της αρκούδας, δεν μπορούμε να μην επέμβουμε και να πούμε "είναι δικό τους θέμα". Δεν θα είμαστε ουδέτεροι σε αυτή την περίπτωση, απλώς αφήνουμε την αδικία να συνεχίζεται. Με ανάλογο τρόπο, το να λέμε ότι κάθε λαός πρέπει μόνος του να αποτινάξει τον τύραννο, μου ακούγεται κάπως σαν το "γιατί έμενε μαζί του τότε;". Δηλαδή σαν να μεταφέρουμε όλο το βάρος στο θύμα και να ξεπλένουμε τη δική μας ευθύνη ως παρατηρητές.

Προφανώς δεν πιστεύω ότι κάθε εξωτερική επέμβαση είναι δίκαιη γιατί πολλές φορές η δήθεν "απελευθέρωση" είναι απλώς σκέτος ιμπεριαλισμός με ηθικό περιτύλιγμα. Αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ούτε το άλλο άκρο, ότι στο όνομα της πολυπλοκότητας ή της αυτοδιάθεσης οι "απ'έξω" δεν έχουμε καμία υποχρέωση.

[Pani7.0]

Και τώρα που το διάβασες όλο θεωρείς οτι κατάλαβες τι λέει;
Εσωτερικους πολεμοχαρείς εννοουν τους καθεστωτικους μουλαδες. Και μιλανε για Ειρηνη και ανάγκη επαναστατικής αλλαγής, οχι για αντισταση στον εξωτερικό οχτρό, ούτε για εθνική στοιχηση πισω απ τον Αγιετολα όπως είχε κανει ο Ζαχαριάδης με τον Μεταξά. Διότι αρχικά αυτά ισχυρίστηκες. Τέσπα ό,τι θέλει ο καθένας καταλαβαίνει.

Αυτό που λένε είναι ότι δεν πρέπει να μπουν σε ένα φαύλο κύκλο δράσης και αντίδρασης. Δεν λένε ότι εγκρίνουν αυτό που κάνουν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ. Λένε ότι δεν πρέπει να μπουν σε μια διαδικασία εκδίκησης και αντιποίνων. Γι' αυτούς και οι ΗΠΑ με το Ισραήλ και το σημερινό καθεστώς του Ιράν είναι έχθροι. Θέλουν ειρήνη για να μπορέσουν να γιατρέψουν τις πληγές τους και να αλλάξουν την κατάσταση. Δεν έχω καταλάβει ποια ακριβώς είναι και η διαφωνία. Ισχυρίζεσαι ότι καλώς κάνουν αυτό που κάνουν οι ΗΠΑ με το Ισραήλ; Αν ναι το σίγουρο είναι ότι η ανακοίνωση που παραθέσατε και οι 2 δεν ισχυρίζεται το ίδιο, όπως μάλλον και δεν διαφωνείτε για το καθεστώς στο Ιραν. Οι ιδεολογικές διαφωνίες για αριστερούς, δεξιούς και στο τι έχει γίνει στο παρελθόν μου φαίνονται να πω την αλήθεια τελείως παράταιρες με την συζήτηση για τον πόλεμο.

Η κουβέντα ξεκίνησε στο αν οι Ιρανοι δίνουν σύσσωμοι τον "νυν υπέρ πάντων αγώνα" για την πατρίδα τους ενάντια στους εισβολείς. Και όποιοι δεν το κάνουν είναι "προδότες" ή ηθοποιοί. Μας προέτρεψαν κιολας να δουμε τις διαδηλώσεις υπέρ του καθεστώτος στο Ιραν ως απαντηση.

Η ανακοίνωση του ΚΚ Ιραν τηρεί ίσες αποστάσεις και μιλάει για ανάγκη ανατροπής του καθεστώτος. Και αυτό το λέει εν μέσω ξένης επέμβασης. Η διεθνής των Ιρανων εργατών του εξωτερικού, της οποιας επίσης παρέθεσα ανακοινωση, είναι ακόμα πιο δηκτικη κατά του καθεστώτος.
Δεν ξέρω γιατί είναι τόσο δυσνόητο αυτό που λέω.

Επίσης δεν υπάρχει καμια ιδεολογική διαφωνία στην κουβέντα και δεν ξέρω από πού προκύπτει ότι είμαι δεξιός. Λεω απλα οτι το σχηματακι "μας επιτίθεται ο οχτρος, ολοι πίσω απ τη σημαία αδέρφια" που ισχυρίζονται οι εν ελλαδει αριστεροι ότι πρεπει να συμβει στο Ιραν

1ον δεν βρίσκει πάτημα στους ίδιους τους Ιρανούς (με πολλες αποχρώσεις, δε σημαινει οτι ολοι χορεύουν σε ρυθμούς YMCA)

2ον υπάρχει ιστορικό παράδειγμα αλλαγης καθεστωτος σε μια χωρα εν μεσω πολέμου και μεσω μερικής και ευκαιριακής "συνεργασίας" με το "εχθρο". Και αυτό το παράδειγμα είναι η συνεργασια του Λενιν με τους Γερμανους το 1917 εν μεσω πολεμου Γερμανιας-Ρωσίας χωρίς οι 2 πλευρές να έχουν τα ιδια κίνητρα. Δεν το ειπα για να κατηγορησω τους κομμουνιστές αλλά για να δείξω ότι τα μανιχαϊστικά σχήματα δεν είναι τόσο παραγωγικά όταν αναλύουμε μία κατάσταση.

Τελος αμφισβήτησα οτι σε σχέση ειδικά με το Ισραήλ, το Ιραν είναι το αμυνόμενο μέρος. Εθεσα κάποια πολύ λογικά ερωτήματα επ αυτού αλλά απάντηση δεν πήρα.

[Pani7.0]

Και τώρα που το διάβασες όλο θεωρείς οτι κατάλαβες τι λέει;
Εσωτερικους πολεμοχαρείς εννοουν τους καθεστωτικους μουλαδες. Και μιλανε για Ειρηνη και ανάγκη επαναστατικής αλλαγής, οχι για αντισταση στον εξωτερικό οχτρό, ούτε για εθνική στοιχηση πισω απ τον Αγιετολα όπως είχε κανει ο Ζαχαριάδης με τον Μεταξά. Διότι αρχικά αυτά ισχυρίστηκες. Τέσπα ό,τι θέλει ο καθένας καταλαβαίνει.

Τι σχέση έχει η επαναστατική αλλαγή που ευαγγελίζεται το Τουντέχ με την επανενθρόνιση του Παχλαβί που προωθούν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ; Ρε συ φίλε μας δουλεύεις ή αδυνατείς πραγματικά να κατανοήσεις τι λέει η ανακοίνωση;

Αδυνατείς να παρακολουθήσεις στοιχειωδώς την κουβέντα. Απαντησα και στον κοναν πιο πάνω, ελπίζω να καταλαβες τουλαχιστον τωρα

[Leon Man]

Δεν ξέρω η πρόσφατη ιστορία έχει δείξει ότι σχεδόν ποτέ δεν πήγε καλά όταν ξένες δυνάμεις προσπάθησαν να μοιράσουν, να δημιουργήσουν ή να ελέγξουν χώρες,

Αν σώνει και καλά χρειαζόμαστε ένα πρωταρχικό κριτήριο που να λειτουργεί σαν στέρεη βάση στη διαδικασία διεξαγωγής συμπερασμάτων είναι η οπτική γωνία από την οποία προσεγγίζονται τα γεγονότα και σε τελική ανάλυση το ταξικό συμφέρον που εξυπηρετείται από μια τέτοιου τύπου επέμβαση.

Συμφωνώ γενικά με αυτά που λέτε, προφανώς δεν γίνεται να υπάρχει μία καθολική αρχή που να λύνει όλες αυτές τις ιστορικές περιπτώσεις ειδικά αφού το τι είναι "κακό" είναι (κατά βάση) υποκειμενικό. Συμφωνώ επίσης ότι πρέπει να βλέπουμε ποια συμφέροντα εξυπηρετούνται κάθε φορά και από ποιους.

Αλλά εκεί που δυσκολεύομαι είναι στο εξής. Το ότι τα φαινόμενα είναι σύνθετα και εμπλέκονται και μακροχρόνιες ιστορίες από πίσω, δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε καμία ηθική υποχρέωση απέναντι στην αδικία. Έτσι κινδυνεύουμε να μετατρέψουμε τη μη επέμβαση από στάση "επιφυλακτικότητας" σε στάση αδιαφορίας. Όταν η γειτόνισσα τρώει το ξύλο της αρκούδας, δεν μπορούμε να μην επέμβουμε και να πούμε "είναι δικό τους θέμα". Δεν θα είμαστε ουδέτεροι σε αυτή την περίπτωση, απλώς αφήνουμε την αδικία να συνεχίζεται. Με ανάλογο τρόπο, το να λέμε ότι κάθε λαός πρέπει μόνος του να αποτινάξει τον τύραννο, μου ακούγεται κάπως σαν το "γιατί έμενε μαζί του τότε;". Δηλαδή σαν να μεταφέρουμε όλο το βάρος στο θύμα και να ξεπλένουμε τη δική μας ευθύνη ως παρατηρητές.

Προφανώς δεν πιστεύω ότι κάθε εξωτερική επέμβαση είναι δίκαιη γιατί πολλές φορές η δήθεν "απελευθέρωση" είναι απλώς σκέτος ιμπεριαλισμός με ηθικό περιτύλιγμα. Αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ούτε το άλλο άκρο, ότι στο όνομα της πολυπλοκότητας ή της αυτοδιάθεσης οι "απ'έξω" δεν έχουμε καμία υποχρέωση.

Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε αυτό που λες.

Κατ' αρχάς δεν είναι σωστός ο παραλληλισμός ανεξάρτητων κρατών με πολίτες και αστικές ή ποινικές διαφορές εντός των ορίων μιας εσωτερικής έννομης τάξης.

Δεύτερον, ρωτάς αν έχουμε κάποια ηθική υποχρέωση απέναντι στην αδικία (σε διεθνές επίπεδο). Ποιός όμως, και με ποια κριτήρια θα προσδιορίσει τι είναι και ποια είναι η αδικία;

Θέλοντας να αποφύγω τον σκόπελο του whataboutism, δεν θα ρωτήσω τι έκαναν ή τι κάνουν σε άλλες περιπτώσεις όλοι αυτοί που τώρα "καίγονται" για τα ανθρώπινα δικαιώματα στο Ιράν.
Θα πω, όμως, ότι αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα και κρύβουν πολλές παγίδες.
Θεωρώ ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, που κάποιο κράτος είναι έτσι όπως είναι το καθεστώς Χαμενεϊ για τους πολίτες του, είναι επιβεβλημένη μια παρέμβαση του υπόλοιπου κόσμου, αλλά όχι με ατομικές πρωτοβουλίες του σερίφη και του βοηθού σερίφη, αλλά μέσω διεθνών οργανισμών και σίγουρα όχι με στρατιωτική επέμβαση σε αυτό το κράτος. Δεν σβήνεις τη φωτιά με βενζίνη, εκτός αν είσαι ο Ντέιβιντ Μπόουι.

Η υποχρέωση των απ' έξω, νομίζω ότι εξαντλείται στην καταγγελία και στη λήψη άλλων μέτρων (εμπάργκο, διακοπή διπλωματικών σχέσεων κλπ), αλλά ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ όχι με την άμεση στρατιωτική επέμβαση. Σε άλλη περίπτωση ο πλανήτης θα μετατραπεί σε ένα απέραντο φρενοκομείο (όχι, βέβαια, πως δεν είναι και τώρα), όπου όποιος γουστάρει θα μπουκάρει όπου θέλει γιατί θα νοιώθει ότι έχει ηθική υποχρέωση απέναντι στην αδικία. Και τότε, για παράδειγμα, θα μπορεί να μπουκάρει η Τουρκία γιατί θα θεωρεί ότι καταπιέζονται οι μουσουλμάνοι στη Θράκη και άλλες τέτοιες ομορφιές.

Άσε που δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάποιο κράτος που να λειτουργεί με ηθικά κριτήρια απέναντι στην αδικία. Όλα τα κράτη λειτουργούν και ενεργούν με βάση τα συμφέροντά τους (εκτός αν είναι υποτακτικά, οπότε λειτουργούν με βάση τα συμφέροντα του αφεντικού τους -όνομα και μη χωριό!).

[Conan1982]

Η κουβέντα ξεκίνησε στο αν οι Ιρανοι δίνουν σύσσωμοι τον "νυν υπέρ πάντων αγώνα" για την πατρίδα τους ενάντια στους εισβολείς. Και όποιοι δεν το κάνουν είναι "προδότες" ή ηθοποιοί. Μας προέτρεψαν κιολας να δουμε τις διαδηλώσεις υπέρ του καθεστώτος στο Ιραν ως απαντηση.

Η ανακοίνωση του ΚΚ Ιραν τηρεί ίσες αποστάσεις και μιλάει για ανάγκη ανατροπής του καθεστώτος. Και αυτό το λέει εν μέσω ξένης επέμβασης. Η διεθνής των Ιρανων εργατών του εξωτερικού, της οποιας επίσης παρέθεσα ανακοινωση, είναι ακόμα πιο δηκτικη κατά του καθεστώτος.
Δεν ξέρω γιατί είναι τόσο δυσνόητο αυτό που λέω.

Επίσης δεν υπάρχει καμια ιδεολογική διαφωνία στην κουβέντα και δεν ξέρω από πού προκύπτει ότι είμαι δεξιός. Λεω απλα οτι το σχηματακι "μας επιτίθεται ο οχτρος, ολοι πίσω απ τη σημαία αδέρφια" που ισχυρίζονται οι εν ελλαδει αριστεροι ότι πρεπει να συμβει στο Ιραν

1ον δεν βρίσκει πάτημα στους ίδιους τους Ιρανούς (με πολλες αποχρώσεις, δε σημαινει οτι ολοι χορεύουν σε ρυθμούς YMCA)

2ον υπάρχει ιστορικό παράδειγμα αλλαγης καθεστωτος σε μια χωρα εν μεσω πολέμου και μεσω μερικής και ευκαιριακής "συνεργασίας" με το "εχθρο". Και αυτό το παράδειγμα είναι η συνεργασια του Λενιν με τους Γερμανους το 1917 εν μεσω πολεμου Γερμανιας-Ρωσίας χωρίς οι 2 πλευρές να έχουν τα ιδια κίνητρα. Δεν το ειπα για να κατηγορησω τους κομμουνιστές αλλά για να δείξω ότι τα μανιχαϊστικά σχήματα δεν είναι τόσο παραγωγικά όταν αναλύουμε μία κατάσταση.

Τελος αμφισβήτησα οτι σε σχέση ειδικά με το Ισραήλ, το Ιραν είναι το αμυνόμενο μέρος. Εθεσα κάποια πολύ λογικά ερωτήματα επ αυτού αλλά απάντηση δεν πήρα.

Η κουβέντα μπερδεύτηκε αν θέλεις την γνώμη μου στο σημείο που αντί να πεις την γνώμη σου ή να απαντήσεις σε αυτά που είχαν ειπωθεί εδώ ανάφερες για το τι ισχυρίζονται κάποιοι Αριστεροί μπλέκοντας αναπόφευκτα (και αχρείαστα νόμίζω) την συζήτηση.
Και αυτό ενώ κανείς δεν αμφισβητεί ότι το καθεστώς του Χομεϊνι ήταν αυταρχικό και ότι πολλοί Ιρανοί υπέφεραν, εκτελέστηκαν, αυτοεξορίστηκαν και πολλοί χάρηκαν που πέθανε ο Χομεϊνι.
Επίσης δεν προκύπτει από κάπου ότι υπάρχουν Ιρανοί που χαίρονται όμως με την επέμβαση και του βομβαρδισμούς των ΗΠΑ, Ισραήλ. Επί του δεύτερου κομματιού είναι που δεν έχεις τοποθετηθεί.
Για την Χεζμπολάχ και τους Χούθι το κομμάτι που αναφέρθηκες μάλλον χάθηκε μέσα στα κείμενα, έχεις ένα δίκιο φυσικά για την δράση τους, για το Ισραήλ και την επιβίωση του έχει νόημα η αντίδραση τους, τα κίνητρα των ΗΠΑ είναι που είναι περισσότερο ασαφή.

[Pani7.0]

Η κουβέντα ξεκίνησε στο αν οι Ιρανοι δίνουν σύσσωμοι τον "νυν υπέρ πάντων αγώνα" για την πατρίδα τους ενάντια στους εισβολείς. Και όποιοι δεν το κάνουν είναι "προδότες" ή ηθοποιοί. Μας προέτρεψαν κιολας να δουμε τις διαδηλώσεις υπέρ του καθεστώτος στο Ιραν ως απαντηση.

Η ανακοίνωση του ΚΚ Ιραν τηρεί ίσες αποστάσεις και μιλάει για ανάγκη ανατροπής του καθεστώτος. Και αυτό το λέει εν μέσω ξένης επέμβασης. Η διεθνής των Ιρανων εργατών του εξωτερικού, της οποιας επίσης παρέθεσα ανακοινωση, είναι ακόμα πιο δηκτικη κατά του καθεστώτος.
Δεν ξέρω γιατί είναι τόσο δυσνόητο αυτό που λέω.

Επίσης δεν υπάρχει καμια ιδεολογική διαφωνία στην κουβέντα και δεν ξέρω από πού προκύπτει ότι είμαι δεξιός. Λεω απλα οτι το σχηματακι "μας επιτίθεται ο οχτρος, ολοι πίσω απ τη σημαία αδέρφια" που ισχυρίζονται οι εν ελλαδει αριστεροι ότι πρεπει να συμβει στο Ιραν

1ον δεν βρίσκει πάτημα στους ίδιους τους Ιρανούς (με πολλες αποχρώσεις, δε σημαινει οτι ολοι χορεύουν σε ρυθμούς YMCA)

2ον υπάρχει ιστορικό παράδειγμα αλλαγης καθεστωτος σε μια χωρα εν μεσω πολέμου και μεσω μερικής και ευκαιριακής "συνεργασίας" με το "εχθρο". Και αυτό το παράδειγμα είναι η συνεργασια του Λενιν με τους Γερμανους το 1917 εν μεσω πολεμου Γερμανιας-Ρωσίας χωρίς οι 2 πλευρές να έχουν τα ιδια κίνητρα. Δεν το ειπα για να κατηγορησω τους κομμουνιστές αλλά για να δείξω ότι τα μανιχαϊστικά σχήματα δεν είναι τόσο παραγωγικά όταν αναλύουμε μία κατάσταση.

Τελος αμφισβήτησα οτι σε σχέση ειδικά με το Ισραήλ, το Ιραν είναι το αμυνόμενο μέρος. Εθεσα κάποια πολύ λογικά ερωτήματα επ αυτού αλλά απάντηση δεν πήρα.

Η κουβέντα μπερδεύτηκε αν θέλεις την γνώμη μου στο σημείο που αντί να πεις την γνώμη σου ή να απαντήσεις σε αυτά που είχαν ειπωθεί εδώ ανάφερες για το τι ισχυρίζονται κάποιοι Αριστεροί μπλέκοντας αναπόφευκτα (και αχρείαστα νόμίζω) την συζήτηση.
Και αυτό ενώ κανείς δεν αμφισβητεί ότι το καθεστώς του Χομεϊνι ήταν αυταρχικό και ότι πολλοί Ιρανοί υπέφεραν, εκτελέστηκαν, αυτοεξορίστηκαν και πολλοί χάρηκαν που πέθανε ο Χομεϊνι.
Επίσης δεν προκύπτει από κάπου ότι υπάρχουν Ιρανοί που χαίρονται όμως με την επέμβαση και του βομβαρδισμούς των ΗΠΑ, Ισραήλ. Επί του δεύτερου κομματιού είναι που δεν έχεις τοποθετηθεί.
Για την Χεζμπολάχ και τους Χούθι το κομμάτι που αναφέρθηκες μάλλον χάθηκε μέσα στα κείμενα, έχεις ένα δίκιο φυσικά για την δράση τους, για το Ισραήλ και την επιβίωση του έχει νόημα η αντίδραση τους, τα κίνητρα των ΗΠΑ είναι που είναι περισσότερο ασαφή.

Αρχικα τοποθετήθηκα απαντώντας κυρίως στο πρωτο σχόλιο που εκανε ο Leon Man. Και κατά τη γνώμη μου εξήγησα οτι τα δίπολα που θελουν καποιοι να δημιουργησουν δεν βρίσκουν αντιστοιχηση στον πραγματικό κόσμο. Το ότι έγραψα για τις πορείες και εβαλα τον προσδιορισμό "των αριστερων" ισως ήταν λάθος διοτι μπορεί να τσίγκλισε καποιους και δημιούργησε αυτόματα αντανακλαστικά χωρίς λόγο. Κατα τη γνώμη μου πάντως δε εξετράπη καμία συζήτηση και απλά κατατέθηκαν διαφορετικες απόψεις στον διάλογο.

Τώρα για ποιους Ιρανούς μιλάμε, εντός ή εκτός της χώρας; Εκτός της χώρας έχω πλείστα παραδείγματα και απλών ανθρώπων που μια χαρά χαίρονται. Εντός της χώρα επίσης υπήρξαν πανηγυρισμοί (περιορισμενοι προφανως) για τον θανατο του Χαμενεϊ. Ειναι επιβεβαιωμένο αυτό. Οπως επιβεβαιωμένος και προφανής είναι ο φόβος που νιώθει αυτη τη στιγμή η πλειοψηφία των ανθρωπων που μολις πριν 1 μηνα σφαγιαστηκαν κατά δεκαδες χιλιάδες! Αλλά αυτό για κάποιον λόγο το ξεχνάμε όλοι.

Στο τελευταιο κομματι συμφωνούμε. Τα κίνητρα των ΗΠΑ είναι όντως ασαφή. Αλλά όπως λέει και μια αγαπημένη μου κομμουνίστρια φίλη "Όσο για το ρόλο των Αμερικανών; Ναι, προφανώς οι Αμερικάνοι έχουν συμφέροντα στην περιοχή. Κάθε άρχουσα τάξη που δίνει μια ελευθερία το κάνει για να αποκομίσει κάτι. Ο Τρότσκυ έλεγε ότι η εργατική και η αστική τάξη 9 στις 10 φορές έχουμε αντίθετα συμφέροντα αλλά μόνο οι ακραίοι αριστεριστές θα αρνηθούν την αναγκαιότητα της μίας φοράς που τα συμφέροντά μας συμβαδίζουν."

Τώρα το τι θα γίνει προσωπικά δεν το ξέρω. Όντας ρεαλιστής, εύχομαι πραγματικά μέσα απ όλο αυτό το σκηνικό να ξημερώσει εστω μία λίγο καλύτερη μέρα για τον λαό του Ιράν.

[IouliosKaisaras]

Όταν πέσαμε για ύπνο στις 6 Οκτωβρίου του 2023, το Ιράν είχε, υπό τον έμμεσο έλεγχο μέσω των συμμάχων του, όλη τη Λωρίδα της Γάζας, καθώς και μεγάλα τμήματα του Ιράκ, της Συρίας, του Λιβάνου και της Υεμένης.

Δυόμισι χρόνια μετά, όλοι αυτοί οι σύμμαχοι του Ιράν είτε έχουν διαλυθεί εντελώς είτε έχουν αποδυναμωθεί σε απίστευτο βαθμό.

Και νομίζω πως εδώ κρύβεται ο λόγος της επίθεσης του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Με το καθεστώς σε μεγάλη αδυναμία, τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό, βλέπουν μια μοναδική ευκαιρία να αποκτήσουν πλήρη έλεγχο όλης της Μέσης Ανατολής.

[βήματα εκτός φάσης]

Συμφωνώ γενικά με αυτά που λέτε, προφανώς δεν γίνεται να υπάρχει μία καθολική αρχή που να λύνει όλες αυτές τις ιστορικές περιπτώσεις ειδικά αφού το τι είναι "κακό" είναι (κατά βάση) υποκειμενικό. Συμφωνώ επίσης ότι πρέπει να βλέπουμε ποια συμφέροντα εξυπηρετούνται κάθε φορά και από ποιους.

Αλλά εκεί που δυσκολεύομαι είναι στο εξής. Το ότι τα φαινόμενα είναι σύνθετα και εμπλέκονται και μακροχρόνιες ιστορίες από πίσω, δεν σημαίνει ότι δεν έχουμε καμία ηθική υποχρέωση απέναντι στην αδικία. Έτσι κινδυνεύουμε να μετατρέψουμε τη μη επέμβαση από στάση "επιφυλακτικότητας" σε στάση αδιαφορίας. Όταν η γειτόνισσα τρώει το ξύλο της αρκούδας, δεν μπορούμε να μην επέμβουμε και να πούμε "είναι δικό τους θέμα". Δεν θα είμαστε ουδέτεροι σε αυτή την περίπτωση, απλώς αφήνουμε την αδικία να συνεχίζεται. Με ανάλογο τρόπο, το να λέμε ότι κάθε λαός πρέπει μόνος του να αποτινάξει τον τύραννο, μου ακούγεται κάπως σαν το "γιατί έμενε μαζί του τότε;". Δηλαδή σαν να μεταφέρουμε όλο το βάρος στο θύμα και να ξεπλένουμε τη δική μας ευθύνη ως παρατηρητές.

Προφανώς δεν πιστεύω ότι κάθε εξωτερική επέμβαση είναι δίκαιη γιατί πολλές φορές η δήθεν "απελευθέρωση" είναι απλώς σκέτος ιμπεριαλισμός με ηθικό περιτύλιγμα. Αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ούτε το άλλο άκρο, ότι στο όνομα της πολυπλοκότητας ή της αυτοδιάθεσης οι "απ'έξω" δεν έχουμε καμία υποχρέωση.

Η προσωπική μου γνώμη είναι ότι έχουμε υποχρέωση να αντιδράσουμε απέναντι στην αδικία και όταν το κάνουμε πρέπει να το κάνουμε με τον δικό μας τρόπο ώστε να συνάδει με τις δικές μας ανθρωπιστικές αρχές, αξίες και κοσμοαντίληψη. Από αυτό καταλαβαίνει κανείς ότι δεν είναι σώφρον επιλογή να θέσουμε τον εαυτό μας και την υποχρέωση αυτή στην υπηρεσία αλλότριων συμφερόντων που στοχεύουν να αντικαταστήσουν μια άδικη πραγματικότητα με μια ακόμη, γιατί αυτό είναι που πάει να γίνει στο Ιράν σήμερα από τους Αμερικανούς και τους υποτελείς τους στο Ισραήλ ή στο ΝΑΤΟ (από το καθεστώτα "Επστάιν" σύμφωνα με τον αφορισμό ενός δημοσιολόγου), μια αλλαγή καθεστώτος για την εξυπηρέτηση των γεωπολιτικών τους συμφερόντων απέναντι στην Κίνα και τη Ρωσία (δευτερευόντως), οι προεκτάσεις της οποίας φτάνουν μέχρι και την οριστική παγίωση των συνεπειών από τη γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα. Ακριβώς επειδή υπάρχει μια πολυπλοκότητα στα πράγματα οφείλουμε να μην γινόμαστε οι χρήσιμοι ηλiθιοι που νομιμοποιούμε με την αφέλειά μας τέτοιους σχεδιασμούς γιατί δεν έχουμε να κερδίσουμε τίποτα ούτε εμείς, ούτε οι υποψήφιοι για απελευθέρωση, ούτε η ανθρωπότητα συνολικά.

[Αλέξανδρος Τ.]

Αξιοπερίεργο είναι το γεγονός ότι οι λαοί που φαίνεται να χρειάζονται την απελευθέρωση δια βομβαρδισμών και αιματηρών καρατομησεων, ζουν σε κρατη που ΠΑΝΤΑ ανήκουν στους "εχθρούς" κάποιων συγκεκριμένων κρατών. Σα να βλέπεις ταινία της Μαρβελ.

Θα ακούσουμε ποτέ για επέμβαση προς απελευθέρωση του λαού της Σαουδικής Αραβιας; Δε νομιζω.

Γενικά, λόγω οριενταλισμου, τεινουν πολλοι θα θεωρούν λαους ανημπορους κακομοιρηδες που χρειάζονται τη βοηθεια του "δυτικου" ωστε να ζήσουν πολιτισμένα. Στο μεταξυ, όλα επιτρέπονται, ο σκοπός αγιάζει τα μεσα. Κι αν φονευθουν εκατονταδες κοριτσακια δεν εχει σημαδια, ημείς αγωνιζόμεθα δια την φεμινιστικήν απελευθέρωσιν της Ιρανής από τον βίαιο γάμο της με τον Μουλά. Σίγουρα, αυτός είναι ο στόχος μας κι οχι δικαιολογία!

[ssoulliss]

Εμείς ως χώρα βιώσαμε κάτι αντίστοιχο - με παραδοχή ότι κάθε περίπτωση είναι διαφορετική - από το 1944 έως το 1949. Δηλαδή με την απελευθέρωση από τους Ναζί/Γερμανούς με τη βοήθεια των μεγάλων δυνάμεων, τα Δεκεμβριανά, το παλάτι και εν τέλει τον καταστροφικό εμφύλιο. Ενώ όλη η Ευρώπη ανοικοδομούνταν και έμπαινε σε ρυθμούς ανάπτυξης και ευημερίας, εμείς παίζαμε μπουνιές μεταξύ μας επειδή οι ξένες δυνάμεις ήθελαν να ελέγξουν την επόμενη ημέρα στη χώρα.

Κάτι τέτοιο θα γίνει με το Ιράν τώρα. Κάτι αντίστοιχο ως αλληλουχία γεγονότων συμβαίνει - δυστυχώς - στις περισσότερες περιπτώσεις τέτοιων εισβολών χωρίς κανείς να λογοδοτεί. Επίσης μας διαφεύγει ότι τα "δυτικά" κράτη έχουν ξεκινήσει ένα γαϊτανάκι εξοπλισμών το οποίο σημαίνει ότι αυτά τα όπλα κάπου θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν. Ο Trump εξελέγει με σαφέστατη ατζέντα: Αναθεωρητισμός και αύξηση των στρατιωτικών δαπανών των χωρών (αρχικά του ΝΑΤΟ) ωστόσο και τα δύο παραπάνω αν τα συνδυάσεις οδηγούν σε πολεμικές συρράξεις.

Γενικά πάντως το τελευταίο δίμηνο έχουμε:

- Βαλλιστική επίθεση των ΗΠΑ στη βόρεια Νιγηρία ώστε να πληγούν στρατηγικές θέσεις της Boko Haram.

- Εισβολη και απαγωγή από τις ΗΠΑ του Maduro στο Caracas της Βενεζουέλα.

- Εισβολή του Πακιστάν στο Αφγανιστάν με αεροπορικές επιδρομές αρχικά και πιο γενικευμένη σύρραξη τώρα. Σε αυτήν την περίπτωση θα αναφέρω πως δεν ασχολείται ουδείς ή τουλάχιστον κανείς δυτικός. Το Πακιστάν είναι εχθρός της Ινδίας - η οποία ανήκει στους BRICS - και εσχάτως υπέγραψε μεγάλη εμπορική συμφωνία με τις ΗΠΑ του Trump.

- Βαλλιστική επίθεση των ΗΠΑ στην Τεχεράνη με σκοπό τη δολοφονία του Khamein και ξέσπασμα πολέμου.

Και ταυτόχρονα συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία, η μεγάλη γενοκτονία και ο εμφύλιος στο Σουδάν και γενικά αν ανατρέξεις στο διαδίκτυο θα συμπεράνεις ότι τα φτωχά μέρη του πλανήτη ζουν με το δάκτυλο στη σκανδάλη.

[Ευγενές αέριο]

αν ανατρέξεις στο διαδίκτυο θα συμπεράνεις ότι τα φτωχά μέρη του πλανήτη ζουν με
το δάκτυλο στη σκανδάλη.

https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_o ... _conflicts

[Leon Man]

Αντιγράφω από το Πρώτο Θέμα (https://www.protothema.gr/world/article ... n-adolfos/)

"Μεγάλο ενθουσιασμό έδειξε ο Ρεζά Παχλαβί, ο γιος του του τελευταίου σάχη της Περσίας, για την προοπτική να αρχίσει και η Γερμανία τις επιθετικές ενέργειες κατά του καθεστώτος της Τεχεράνης και καλωσόρισε την προοπτική.
Μόνο που οι συνομιλητές του δεν ήταν αντιπρόσωποι του καγκελάριου της Γερμανίας, Φρίντριχ Μερτς, όπως του παρουσιάστηκαν, αλλά Ρώσοι φαρσέρ.
Το δίδυμο των Ρώσων φαρσέρ, Βόβαν και Λέξους, δεν έκανε καμία προσπάθεια να είναι πειστικοί. Η προφορά τους είναι χαρακτηριστικά ρωσική, ενώ ένας από τους δύο συστήθηκε ως... «Αδόλφος», φορώντας μάλιστα περούκα και μουστάκι που παρέπεμπαν στον Χίτλερ.
Και όμως ο Παχλαβί έπεσε στην παγίδα.
Ακόμη περισσότερο, ο Παχλαβί έδειξε πολύ ενθουσιασμένος για το ενδεχόμενο να αρχίσει και η Γερμανία τους βομβαρδισμούς μαζί με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ (η συζήτηση έγινε πριν αρχίσει η επίθεση στις 28 Φεβρουαρίου).
Είναι σημαντικό οι ΗΠΑ και το Ισραήλ να μην είναι απομονωμένοι «σε αυτή τη σταυροφορία», είπε χαρακτηριστικά και εξέφρασε τη χαρά του για το ότι η Γερμανία ακολουθεί «σκληρή στάση» έναντι του Ιράν.
Όσο για το μέλλον, ο Παχλαβί δηλώνει έτοιμος: «Όταν επιτέλους πέσει αυτό το καθεστώς, είμαστε έτοιμοι να καλύψουμε το κενό που δημιουργήθηκε»"

Να και το βίντεο στο Youtube (η εικόνα δεν είναι πολύ καλή).
Αυτό το νούμερο θέλει να κυβερνήσει :