Δεν μας χαντάκωσε ο Φουρνιέ συγκεκριμένα.
Απο την αρχή φάνηκε ότι πήγαμε για τουρισμό. Καπου ήμασταν σχεδον νταμπλ σκορ στο 30-15 περίπου.
Κάποιοι ήταν επιεικώς μέτριοι.
Άμυνα μηδεν.
Κλασικα σκοτωμένα τρίποντα απο Μακ μετά απο γύρω γυρω όλοι 20 δευτερολέπτων.
Πάσες στα χερια των αντιπαλων απο Μακ και γκάφες Παπ.
Τζοζεφ ψιλομέτριος, Νίλι κοντά στα στάνταρ του.
Απλά μας έμεινε ως τελευταία γεύση η τελευταία φάση με 4 επαναφορα απο κέντρο με Νίλι να μην μπορεί να βρει κανενα για πασα(μετα από ταιμ για οδηγιες του κοουτσ) και να δινει στον Μιλου για μην του μεινει στα χερια.
Ο Μιλου εκανε νεα φειντ αγουει σουτ σχεδον απο το κέντρο για διώξει την καυτή πατάτα και αυτο ηταν.
Α πριν 10 δευτερα προηγουμασταν με 1 αλλά μας πέρασε ο pg τους νομιζω και πηγε απο τον κεντρικο και εβαλε λει απ.
Κοινώς οπως κανουμε συνηθως στα δυσκολα κλεισιματα τα καναμε ολα λαθος.
Αυτα θυμαμαι, αυτα μου μεινανε, κλασικό παιχνιδι που μας κλείνουν την μοτιον, μακαρι να περασουν κανα δυο μερες και να διαγραφει απο τις μυαλο μας.








BasketForum – Ιστορικό Αρχείο