Ιράν, εξελίξεις, κατάσταση, γνώμες

[Conan1982]

Δεν έχουμε πλοίο να στείλουμε. Ο Κίμων είναι το μοναδικό και είναι στην Κύπρο οι ΜΕΚΟ είναι στην ουσία ανυπεράσπιστες και οι ίδιες και δεν μπορούν να προσφέρουν αντιβαλλιστική προστασία. Εδώ πριν λίγο καιρό και καλά που υπήρχαν άλλα πλοία να προστατέψουν την ΜΕΚΟ. Από πλοία ότι ήταν να στείλουμε το στείλαμε.

Η Δεύτερη Belharra η Νέαρχος έχει περάσει ήδη τα πρώτα trials, κανονικά είναι να έρθει τον Οκτώβρη εδώ, μάλλον για ''έκτακτη" ανάγκη έρχεται και πιο γρήγορα. Έχουμε πλοία να στείλουμε και δεν είναι μονο ο Κίμων κάτω είναι και η φρεγάτα Ψαρά που είναι (κλάσης MEKO 200HN) που κάνει δουλειά και μάλιστα πολύ (έχει πάνω της τον Κένταυρο επίσης) έχει και άλλα πλοία η Ελλάδα που έχουν πάρει τις αναβαθμίσεις (πχ τον Κένταυρο).

Η Ψαρα είναι μαζί με τον Κιμων που την προστατεύει. Δυστυχώς οι ΜΕΚΟ εχουν πολύ λίγα μέτρα προστασίας απέναντι σε σύγχρονα μέσα, δεν υπάρχει περίπτωση να σταλούν κοντά στο Ιράν. Το Κένταυρος είναι εξειδικευμένο για drones.

[papp7]

Η Δεύτερη Belharra η Νέαρχος έχει περάσει ήδη τα πρώτα trials, κανονικά είναι να έρθει τον Οκτώβρη εδώ, μάλλον για ''έκτακτη" ανάγκη έρχεται και πιο γρήγορα. Έχουμε πλοία να στείλουμε και δεν είναι μονο ο Κίμων κάτω είναι και η φρεγάτα Ψαρά που είναι (κλάσης MEKO 200HN) που κάνει δουλειά και μάλιστα πολύ (έχει πάνω της τον Κένταυρο επίσης) έχει και άλλα πλοία η Ελλάδα που έχουν πάρει τις αναβαθμίσεις (πχ τον Κένταυρο).

Η Ψαρα είναι μαζί με τον Κιμων που την προστατεύει. Δυστυχώς οι ΜΕΚΟ εχουν πολύ λίγα μέτρα προστασίας απέναντι σε σύγχρονα μέσα, δεν υπάρχει περίπτωση να σταλούν κοντά στο Ιράν. Το Κένταυρος είναι εξειδικευμένο για drones.

Από εμένα μακάρι, μαζί σου σε αυτό, απο το στόμα σου και στου Μητσοτάκη το αυτί

[βήματα εκτός φάσης]

Ποιοί είναι οι Ιρανοί που ζητούν να βομβαρδίσουν το λαό τους

Του Άρη Χατζηστεφάνου – Εφημερίδα των Συντακτών

Η συνεχής παρουσία στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων Ιρανών που στηρίζουν τον βομβαρδισμό της χώρας τους προκαλεί ερωτήματα όχι μόνο για το πώς γίνεται η επιλογή των καλεσμένων, αλλά και για το ποιες ομάδες φτάνουν να εμφανίζονται ως «γνήσιοι» εκπρόσωποι του ιρανικού λαού στις δυτικές κοινωνίες.

«Κάποιοι λένε ότι το Ιράν δεν αποτελεί απειλή για τις ΗΠΑ. Είστε σοβαροί; Αυτοί δεν έστειλαν να δολοφονήσουν τον Τραμπ;» αναρωτιόταν με τη γνωστή θεατράλε παρουσία της η Μασίν Αλινετζάντ, η Ιρανή αντικαθεστωτική που εμφανίζεται εδώ και μήνες σε όλα τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα παρουσιάζοντας ψευδή στοιχεία και εκλιπαρώντας να βομβαρδίσουν τη χώρα της. Και δεν είναι η μόνη. Από την Αθήνα μέχρι το Λονδίνο οι τηλεοπτικοί σταθμοί παρουσιάζουν σε καθημερινή βάση Ιρανούς που στηρίζουν τους αμερικανικούς και ισραηλινούς βομβαρδισμούς. Παρ’ όλα αυτά έρευνα που δημοσιοποίησε το ιρανο-αμερικανικό συμβούλιο πριν από την επίθεση δείχνει ότι οι Ιρανοί που διαμένουν στις ΗΠΑ έστω και με οριακή διαφορά (49,3% έναντι 48,9%) καταδίκαζαν τον πόλεμο – και το ποσοστό πιστεύεται ότι αυξήθηκε αισθητά στη συνέχεια.

Η ψευδής εικόνα των ΜΜΕ έρχεται να προστεθεί στην επιχείρηση προπαγάνδας που, όπως αποκάλυψε η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, έστησαν μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ δημιουργώντας εκατοντάδες ψεύτικους λογαριασμούς «Ιρανών» σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίοι υποτίθεται ζητούν την επιστροφή της μοναρχίας των Παχλαβί.

Παρ’ όλα αυτά αν το 50% των μελών της ιρανικής διασποράς στις ΗΠΑ στήριζε τον βομβαρδισμό, ενώ δεκάδες Ιρανοί διαδήλωναν σε ευρωπαϊκές χώρες φωνάζοντας «Μπίμπι (Νετανιάχου) σε ευχαριστούμε», προκύπτει ένα άλλο ερώτημα: εκπροσωπούν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι τον λαό στο εσωτερικό του Ιράν;

Η ταυτότητα των προσφύγων
Οι άνθρωποι που εγκαταλείπουν μια χώρα κατά τη διάρκεια σημαντικών γεγονότων είναι συνήθως οι ηττημένοι μιας πολιτικής αντιπαράθεσης. Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει ότι έχουν κάθε φορά προοδευτικό ή αντιδραστικό πολιτικό πρόσημο. Μπορούμε με σχετική βεβαιότητα να υποθέσουμε ότι όσοι εγκατέλειψαν τη Ρωσία μετά την επανάσταση του 1917 σχετίζονταν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με το αυταρχικό καθεστώς της τσαρικής Ρωσίας, όπως και οι πρόσφυγες της κουβανικής επανάστασης του 1953 συνδέονταν με τη δικτατορία του Μπατίστα. Αντίστοιχα (και πολιτικά αντίστροφα) οι Ελληνες κομμουνιστές που κατευθύνθηκαν στο πρώην ανατολικό μπλοκ μετά τον τερματισμό του Εμφυλίου για να γλιτώσουν από τα αντίποινα του ελληνικού κράτους είχαν συγκεκριμένη πολιτική ταυτότητα, όπως και οι πολιτικοί εξόριστοι της χούντας των συνταγματαρχών.

Επιπροσθέτως, καθώς ένα πολιτικό σύστημα εξελίσσεται μαζί του εξελίσσεται και η ταυτότητα των προσφύγων της χώρας. Αλλα χαρακτηριστικά είχαν λόγου χάρη όσοι εγκατέλειπαν την επαναστατική Ρωσία του Λένιν και άλλα όσοι ήθελαν να φύγουν από τη Σοβιετική Ενωση του Στάλιν. Αντίστοιχα δεν μπορούμε να συγκρίνουμε του Ιρανούς οπαδούς του Παχλαβί, που έφυγαν πανικόβλητοι αμέσως μετά την ιρανική επανάσταση, με όσους εγκατέλειψαν τη χώρα την επόμενη περίοδο, όταν το θρησκευτικό καθεστώς στρεφόταν λόγου χάρη και εναντίον των κομμουνιστών που αρχικά συμμετείχαν στην επανάσταση.

Στην περίπτωση της ιρανικής διασποράς, εξηγούσε πρόσφατα ο Βρετανός δημοσιογράφος Ααρον Μπαστανί, μπορείς να καταλάβεις αυτές τις αλλαγές παρατηρώντας τους Ιρανούς που κατέληξαν στις ΗΠΑ και σε αυτούς που έφτασαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές στη Βρετανία. Στην πρώτη περίπτωση, εξηγούσε, έχουμε πρώην στελέχη του μοναρχικού καθεστώτος του Παχλαβί που μετακινήθηκαν προς την Καλιφόρνια μετά το 1979 και σήμερα αποτελούν τον σκληρό ιδεολογικό πυρήνα που ζητά την ανατροπή του καθεστώτος στην Τεχεράνη. Αντίθετα, στη Βρετανία οι παλαιότεροι πρόσφυγες έχουν πολύ πιο μετριοπαθείς τάσεις, ενώ μια νέα γενιά ανθρώπων που ήρθαν τα πέντε ή δέκα τελευταία χρόνια ζητούν και πάλι την ανατροπή της ιρανικής ηγεσίας με κάθε δυνατό μέσο.

Διαλέγοντας από το καλάθι της διασποράς
Ενώ λοιπόν τα πολιτικά χαρακτηριστικά προσφύγων ακόμη και από την ίδια χώρα αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου, το ποια ομάδα θα παρουσιαστεί ως «η φωνή της διασποράς» στο εξωτερικό συχνά καθορίζεται από τη χώρα υποδοχής τους.

Στην περίπτωση των Κουβανών προσφύγων είναι γνωστό ότι η CIA στήριξε τα πιο ακροδεξιά στοιχεία από τα οποία αρχικά στρατολόγησε και τις δυνάμεις για την αποτυχημένη εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων το 1961. Από αυτή τη στήριξη (που σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Μπιλ Μόγερς δινόταν και σε ομάδες που είχαν πραγματοποιήσει τρομοκρατικές επιθέσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ) προέκυψε ο ακροδεξιός χαρακτήρας της κοινότητας των Κουβανών που σήμερα κυριαρχεί στο Μαϊάμι.

Επίσης στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου οι ίδιες αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες αγκάλιασαν την ουκρανική διασπορά, γνωρίζοντας ότι ανάμεσά της υπήρχαν όχι απλώς συνεργάτες του Χίτλερ, αλλά, όπως έγραφε ένα στέλεχος της CIA, «άνθρωποι για τη βρόμικη δουλειά» την οποία ούτε οι ναζί ήθελαν να κάνουν. Παρεμπιπτόντως, όπως και στην περίπτωση της Κούβας η CIA έστειλε αρκετούς Ουκρανούς εθνικιστές σε βέβαιο θάνατο στην επιχείρηση Red Sox που στόχο είχε την ανάπτυξη ένοπλων ομάδων κατασκοπίας και σαμποτάζ στο εσωτερικό της πρώην ΕΣΣΔ. Η σημαντικότερη «προσφορά» όμως δινόταν στο εσωτερικό των ΗΠΑ, όπου η στήριξη κάθε ουκρανικής οργάνωσης που καταδίκαζε τη Σοβιετική Ενωση γέννησε και το ρεύμα αναθεωρητισμού στο εσωτερικό των κοινοτήτων τους στην Αμερική.

Οπως εξηγούσε βέβαια ο Ιρανός Μοχάμεντ Αλί Μοτζαραντί σε συνέντευξή του στο Novara Media, τον τελικό λόγο για το ποιος θα εμφανιστεί ως εκπρόσωπος της διασποράς τον έχουν πλέον τα μέσα ενημέρωσης. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα αμερικανικά ΜΜΕ όχι μόνο αγνοούν τις φωνές Ιρανών που αντιτίθενται στον πόλεμο, αλλά δεν δίνουν τον λόγο ούτε σε όσους στήριξαν τις αριστερές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του 2023. Αντίθετα, τα μικρόφωνα είναι πάντα ανοιχτά για όσους έχουν κάτι να πουν για τις πρόσφατες κινητοποιήσεις, στις οποίες σύμφωνα με τον ίδιο είχαν παρεισφρήσει «φασιστικά στοιχεία», αναγκάζοντας τμήμα του αντιπολεμικού και φεμινιστικού κινήματος να άρει τη στήριξή του.

Ο ίδιος ο Μοτζαραντί δέχτηκε πρόσφατα μπαράζ διαδικτυακών επιθέσεων και απειλών για την ίδια του τη ζωή, ενώ το Instagram τού έκοψε κάθε πηγή εσόδων για τις αναρτήσεις του – πιθανότατα γιατί δεν εξέφραζε αυτό που τα δυτικά ΜΜΕ θεωρούν «γνήσιο Ιρανό».

Σε κάθε διεθνή σύγκρουση ακολουθεί και ο κλασικός πόλεμος προπαγάνδας και επικοινωνίας, όπου διάφορες πολιτικές ομάδες παρουσιάζονται ως «εκπρόσωποι» ενός λαού, ακόμη κι αν δεν έχουν πραγματική κοινωνική βάση. Η υπενθύμιση του ρόλου των εξόριστων ελίτ ή των γεωπολιτικών συμφερόντων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων από τον Χατζηστεφάνου είναι χρήσιμη για να κατανοούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο διακινούνται ως αδιαμφισβήτητες «αλήθειες» αυτές οι αφηγήσεις.

[Conan1982]

Ποιοί είναι οι Ιρανοί που ζητούν να βομβαρδίσουν το λαό τους

Του Άρη Χατζηστεφάνου – Εφημερίδα των Συντακτών

Η συνεχής παρουσία στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων Ιρανών που στηρίζουν τον βομβαρδισμό της χώρας τους προκαλεί ερωτήματα όχι μόνο για το πώς γίνεται η επιλογή των καλεσμένων, αλλά και για το ποιες ομάδες φτάνουν να εμφανίζονται ως «γνήσιοι» εκπρόσωποι του ιρανικού λαού στις δυτικές κοινωνίες.

«Κάποιοι λένε ότι το Ιράν δεν αποτελεί απειλή για τις ΗΠΑ. Είστε σοβαροί; Αυτοί δεν έστειλαν να δολοφονήσουν τον Τραμπ;» αναρωτιόταν με τη γνωστή θεατράλε παρουσία της η Μασίν Αλινετζάντ, η Ιρανή αντικαθεστωτική που εμφανίζεται εδώ και μήνες σε όλα τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα παρουσιάζοντας ψευδή στοιχεία και εκλιπαρώντας να βομβαρδίσουν τη χώρα της. Και δεν είναι η μόνη. Από την Αθήνα μέχρι το Λονδίνο οι τηλεοπτικοί σταθμοί παρουσιάζουν σε καθημερινή βάση Ιρανούς που στηρίζουν τους αμερικανικούς και ισραηλινούς βομβαρδισμούς. Παρ’ όλα αυτά έρευνα που δημοσιοποίησε το ιρανο-αμερικανικό συμβούλιο πριν από την επίθεση δείχνει ότι οι Ιρανοί που διαμένουν στις ΗΠΑ έστω και με οριακή διαφορά (49,3% έναντι 48,9%) καταδίκαζαν τον πόλεμο – και το ποσοστό πιστεύεται ότι αυξήθηκε αισθητά στη συνέχεια.

Η ψευδής εικόνα των ΜΜΕ έρχεται να προστεθεί στην επιχείρηση προπαγάνδας που, όπως αποκάλυψε η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz, έστησαν μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ δημιουργώντας εκατοντάδες ψεύτικους λογαριασμούς «Ιρανών» σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, οι οποίοι υποτίθεται ζητούν την επιστροφή της μοναρχίας των Παχλαβί.

Παρ’ όλα αυτά αν το 50% των μελών της ιρανικής διασποράς στις ΗΠΑ στήριζε τον βομβαρδισμό, ενώ δεκάδες Ιρανοί διαδήλωναν σε ευρωπαϊκές χώρες φωνάζοντας «Μπίμπι (Νετανιάχου) σε ευχαριστούμε», προκύπτει ένα άλλο ερώτημα: εκπροσωπούν οι συγκεκριμένοι άνθρωποι τον λαό στο εσωτερικό του Ιράν;

Η ταυτότητα των προσφύγων
Οι άνθρωποι που εγκαταλείπουν μια χώρα κατά τη διάρκεια σημαντικών γεγονότων είναι συνήθως οι ηττημένοι μιας πολιτικής αντιπαράθεσης. Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει ότι έχουν κάθε φορά προοδευτικό ή αντιδραστικό πολιτικό πρόσημο. Μπορούμε με σχετική βεβαιότητα να υποθέσουμε ότι όσοι εγκατέλειψαν τη Ρωσία μετά την επανάσταση του 1917 σχετίζονταν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο με το αυταρχικό καθεστώς της τσαρικής Ρωσίας, όπως και οι πρόσφυγες της κουβανικής επανάστασης του 1953 συνδέονταν με τη δικτατορία του Μπατίστα. Αντίστοιχα (και πολιτικά αντίστροφα) οι Ελληνες κομμουνιστές που κατευθύνθηκαν στο πρώην ανατολικό μπλοκ μετά τον τερματισμό του Εμφυλίου για να γλιτώσουν από τα αντίποινα του ελληνικού κράτους είχαν συγκεκριμένη πολιτική ταυτότητα, όπως και οι πολιτικοί εξόριστοι της χούντας των συνταγματαρχών.

Επιπροσθέτως, καθώς ένα πολιτικό σύστημα εξελίσσεται μαζί του εξελίσσεται και η ταυτότητα των προσφύγων της χώρας. Αλλα χαρακτηριστικά είχαν λόγου χάρη όσοι εγκατέλειπαν την επαναστατική Ρωσία του Λένιν και άλλα όσοι ήθελαν να φύγουν από τη Σοβιετική Ενωση του Στάλιν. Αντίστοιχα δεν μπορούμε να συγκρίνουμε του Ιρανούς οπαδούς του Παχλαβί, που έφυγαν πανικόβλητοι αμέσως μετά την ιρανική επανάσταση, με όσους εγκατέλειψαν τη χώρα την επόμενη περίοδο, όταν το θρησκευτικό καθεστώς στρεφόταν λόγου χάρη και εναντίον των κομμουνιστών που αρχικά συμμετείχαν στην επανάσταση.

Στην περίπτωση της ιρανικής διασποράς, εξηγούσε πρόσφατα ο Βρετανός δημοσιογράφος Ααρον Μπαστανί, μπορείς να καταλάβεις αυτές τις αλλαγές παρατηρώντας τους Ιρανούς που κατέληξαν στις ΗΠΑ και σε αυτούς που έφτασαν σε διαφορετικές χρονικές στιγμές στη Βρετανία. Στην πρώτη περίπτωση, εξηγούσε, έχουμε πρώην στελέχη του μοναρχικού καθεστώτος του Παχλαβί που μετακινήθηκαν προς την Καλιφόρνια μετά το 1979 και σήμερα αποτελούν τον σκληρό ιδεολογικό πυρήνα που ζητά την ανατροπή του καθεστώτος στην Τεχεράνη. Αντίθετα, στη Βρετανία οι παλαιότεροι πρόσφυγες έχουν πολύ πιο μετριοπαθείς τάσεις, ενώ μια νέα γενιά ανθρώπων που ήρθαν τα πέντε ή δέκα τελευταία χρόνια ζητούν και πάλι την ανατροπή της ιρανικής ηγεσίας με κάθε δυνατό μέσο.

Διαλέγοντας από το καλάθι της διασποράς
Ενώ λοιπόν τα πολιτικά χαρακτηριστικά προσφύγων ακόμη και από την ίδια χώρα αλλάζουν με το πέρασμα του χρόνου, το ποια ομάδα θα παρουσιαστεί ως «η φωνή της διασποράς» στο εξωτερικό συχνά καθορίζεται από τη χώρα υποδοχής τους.

Στην περίπτωση των Κουβανών προσφύγων είναι γνωστό ότι η CIA στήριξε τα πιο ακροδεξιά στοιχεία από τα οποία αρχικά στρατολόγησε και τις δυνάμεις για την αποτυχημένη εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων το 1961. Από αυτή τη στήριξη (που σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Μπιλ Μόγερς δινόταν και σε ομάδες που είχαν πραγματοποιήσει τρομοκρατικές επιθέσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ) προέκυψε ο ακροδεξιός χαρακτήρας της κοινότητας των Κουβανών που σήμερα κυριαρχεί στο Μαϊάμι.

Επίσης στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου οι ίδιες αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες αγκάλιασαν την ουκρανική διασπορά, γνωρίζοντας ότι ανάμεσά της υπήρχαν όχι απλώς συνεργάτες του Χίτλερ, αλλά, όπως έγραφε ένα στέλεχος της CIA, «άνθρωποι για τη βρόμικη δουλειά» την οποία ούτε οι ναζί ήθελαν να κάνουν. Παρεμπιπτόντως, όπως και στην περίπτωση της Κούβας η CIA έστειλε αρκετούς Ουκρανούς εθνικιστές σε βέβαιο θάνατο στην επιχείρηση Red Sox που στόχο είχε την ανάπτυξη ένοπλων ομάδων κατασκοπίας και σαμποτάζ στο εσωτερικό της πρώην ΕΣΣΔ. Η σημαντικότερη «προσφορά» όμως δινόταν στο εσωτερικό των ΗΠΑ, όπου η στήριξη κάθε ουκρανικής οργάνωσης που καταδίκαζε τη Σοβιετική Ενωση γέννησε και το ρεύμα αναθεωρητισμού στο εσωτερικό των κοινοτήτων τους στην Αμερική.

Οπως εξηγούσε βέβαια ο Ιρανός Μοχάμεντ Αλί Μοτζαραντί σε συνέντευξή του στο Novara Media, τον τελικό λόγο για το ποιος θα εμφανιστεί ως εκπρόσωπος της διασποράς τον έχουν πλέον τα μέσα ενημέρωσης. Σύμφωνα με τον ίδιο, τα αμερικανικά ΜΜΕ όχι μόνο αγνοούν τις φωνές Ιρανών που αντιτίθενται στον πόλεμο, αλλά δεν δίνουν τον λόγο ούτε σε όσους στήριξαν τις αριστερές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις του 2023. Αντίθετα, τα μικρόφωνα είναι πάντα ανοιχτά για όσους έχουν κάτι να πουν για τις πρόσφατες κινητοποιήσεις, στις οποίες σύμφωνα με τον ίδιο είχαν παρεισφρήσει «φασιστικά στοιχεία», αναγκάζοντας τμήμα του αντιπολεμικού και φεμινιστικού κινήματος να άρει τη στήριξή του.

Ο ίδιος ο Μοτζαραντί δέχτηκε πρόσφατα μπαράζ διαδικτυακών επιθέσεων και απειλών για την ίδια του τη ζωή, ενώ το Instagram τού έκοψε κάθε πηγή εσόδων για τις αναρτήσεις του – πιθανότατα γιατί δεν εξέφραζε αυτό που τα δυτικά ΜΜΕ θεωρούν «γνήσιο Ιρανό».

Σε κάθε διεθνή σύγκρουση ακολουθεί και ο κλασικός πόλεμος προπαγάνδας και επικοινωνίας, όπου διάφορες πολιτικές ομάδες παρουσιάζονται ως «εκπρόσωποι» ενός λαού, ακόμη κι αν δεν έχουν πραγματική κοινωνική βάση. Η υπενθύμιση του ρόλου των εξόριστων ελίτ ή των γεωπολιτικών συμφερόντων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων από τον Χατζηστεφάνου είναι χρήσιμη για να κατανοούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο διακινούνται ως αδιαμφισβήτητες «αλήθειες» αυτές οι αφηγήσεις.

Ακόμα κι έτσι βέβαια είναι εντυπωσιακό αν περίπου οι μισοί Ιρανοί που μένουν εκτός είναι υπέρ του πολέμου αυτού.

[Leon Man]

Ποιοί είναι οι Ιρανοί που ζητούν να βομβαρδίσουν το λαό τους



Σε κάθε διεθνή σύγκρουση ακολουθεί και ο κλασικός πόλεμος προπαγάνδας και επικοινωνίας, όπου διάφορες πολιτικές ομάδες παρουσιάζονται ως «εκπρόσωποι» ενός λαού, ακόμη κι αν δεν έχουν πραγματική κοινωνική βάση. Η υπενθύμιση του ρόλου των εξόριστων ελίτ ή των γεωπολιτικών συμφερόντων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων από τον Χατζηστεφάνου είναι χρήσιμη για να κατανοούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο διακινούνται ως αδιαμφισβήτητες «αλήθειες» αυτές οι αφηγήσεις.

Ακόμα κι έτσι βέβαια είναι εντυπωσιακό αν περίπου οι μισοί Ιρανοί που μένουν εκτός είναι υπέρ του πολέμου αυτού.

Εγώ θα συμπλήρωνα πως είναι εντυπωσιακό που για την επίτευξη των πολιτικών τους πεποιθήσεων (ανατροπή καθεστώτος) επιλέγουν τον δρόμο της καταστροφής της χώρας τους (ανθρώπινες ζωές, υποδομές, πλουτοπαραγωγικοί πόροι κ.α.).
Τι θα λέγαμε εμείς, για παράδειγμα, αν μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τη δολοφονική καταστολή της, άρχιζαν (θεωρητικά πάντα) να βομβαρδίζουν την Αθήνα;

[Conan1982]

Ακόμα κι έτσι βέβαια είναι εντυπωσιακό αν περίπου οι μισοί Ιρανοί που μένουν εκτός είναι υπέρ του πολέμου αυτού.

Εγώ θα συμπλήρωνα πως είναι εντυπωσιακό που για την επίτευξη των πολιτικών τους πεποιθήσεων (ανατροπή καθεστώτος) επιλέγουν τον δρόμο της καταστροφής της χώρας τους (ανθρώπινες ζωές, υποδομές, πλουτοπαραγωγικοί πόροι κ.α.).
Τι θα λέγαμε εμείς, για παράδειγμα, αν μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και τη δολοφονική καταστολή της, άρχιζαν (θεωρητικά πάντα) να βομβαρδίζουν την Αθήνα;

Γιατί όμως επιθυμούν την ανατροπή του καθεστώτος είναι το ερώτημα; Κρίνουν προφανώς ότι τα θετικά θα υπερτερήσουν των αρνητικών. Δηλαδή εμείς από την μια είμαστε κάθετοι στο ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ δεν νομιμοποιούνται να το κάνουν, εξετάζοντας το όμως από την δική μας οπτική και το που οδηγείται ο κόσμος με τον Τραμπ. Αυτοί έχουν ένα στενότερο πλαίσιο, το πως επηρεάζει ο πόλεμος το Ιράν.
Σκέψεις κάνω, σαν γεγονός πάντως αν το νούμερο είναι αληθινό μου φαίνεται εντυπωσιακό. Καταρχήν από την Ισλαμική επανάσταση έχουν περάσει πόσα, πάνω από 40 χρόνια, δεύτερον δεν ήταν από μια ρόδινη κατάσταση, παρ' όλο που το Ιράν ήταν πιο κοσμικό, υπήρχε και τότε αυταρχισμός και καταστολή.

[nikolas_asteri]

Σκέψεις κάνω, σαν γεγονός πάντως αν το νούμερο είναι αληθινό μου φαίνεται εντυπωσιακό.

Δεν ξέρω αν μπορούμε να δίνουμε πολλή βάση στους "του εξωτερικού" πάντως. Κάνε μία βόλτα στην Αστόρια και θα καταλάβεις

[Conan1982]

Σκέψεις κάνω, σαν γεγονός πάντως αν το νούμερο είναι αληθινό μου φαίνεται εντυπωσιακό.

Δεν ξέρω αν μπορούμε να δίνουμε πολλή βάση στους "του εξωτερικού" πάντως. Κάνε μία βόλτα στην Αστόρια και θα καταλάβεις

Ναι, λέω αν ισχύει το νούμερο, την βόλτα πάντως ...μπορώ να την κάνω, εδώ εννοείς σωστά: https://www.facebook.com/astoriacinema/?locale=el_GR

[big_lebowski]

O (διορισμένος από τον Τραμπ) διευθυντής του εθνικού κέντρου αντιτρομοκρατιας των ΗΠΑ παραιτήθηκε λόγω του πολέμου διότι δε θεωρεί το Ιράν κίνδυνο για τις ΗΠΑ και πιστεύει πως απλά συρθηκαν πίσω από το Ισραηλ

[βήματα εκτός φάσης]

Ποιοί είναι οι Ιρανοί που ζητούν να βομβαρδίσουν το λαό τους



Σε κάθε διεθνή σύγκρουση ακολουθεί και ο κλασικός πόλεμος προπαγάνδας και επικοινωνίας, όπου διάφορες πολιτικές ομάδες παρουσιάζονται ως «εκπρόσωποι» ενός λαού, ακόμη κι αν δεν έχουν πραγματική κοινωνική βάση. Η υπενθύμιση του ρόλου των εξόριστων ελίτ ή των γεωπολιτικών συμφερόντων των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων από τον Χατζηστεφάνου είναι χρήσιμη για να κατανοούμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο διακινούνται ως αδιαμφισβήτητες «αλήθειες» αυτές οι αφηγήσεις.

Ακόμα κι έτσι βέβαια είναι εντυπωσιακό αν περίπου οι μισοί Ιρανοί που μένουν εκτός είναι υπέρ του πολέμου αυτού.

Εντάξει, όχι και τόσο αν λάβουμε υπόψη την ιδεολογική αφετηρία τους και το γεγονός ότι, σύμφωνα με το άρθρο, στην πλειονότητά τους βρέθηκαν στις ΗΠΑ (γιατί γι' αυτούς συγκεκριμένα μιλάει) ακριβώς επειδή ήταν υποστηρικτές του προηγούμενου καθεστώτος. Λογικό ναι, εντυπωσιακό όχι. Το εντυπωσιακό είναι μάλλον το αντίστροφο.

[Conan1982]

Ακόμα κι έτσι βέβαια είναι εντυπωσιακό αν περίπου οι μισοί Ιρανοί που μένουν εκτός είναι υπέρ του πολέμου αυτού.

Εντάξει, όχι και τόσο αν λάβουμε υπόψη την ιδεολογική αφετηρία τους και το γεγονός ότι, σύμφωνα με το άρθρο, στην πλειονότητά τους βρέθηκαν στις ΗΠΑ (γιατί γι' αυτούς συγκεκριμένα μιλάει) ακριβώς επειδή ήταν υποστηρικτές του προηγούμενου καθεστώτος. Λογικό ναι, εντυπωσιακό όχι. Το εντυπωσιακό είναι μάλλον το αντίστροφο.

Εμένα μου φαίνεται λίγο αυθαίρετο το συμπέρασμα ότι αποτελείται κυρίως από όσους έφυγαν επειδή ήταν υποστηρικτές του προηγούμενου καθεστώτος.
Βρήκα αυτό το λινκ που δείχνει την εξέλιξη του αριθμού των μεταναστών από το Ιράν στις ΗΠΑ από το 1980 έως σήμερα:
https://www.pewresearch.org/short-reads ... americans/

Ψάχνωντας βρήκα γενικά ότι πριν την επανάσταση υπήρχαν περίπου 51,000 Ιρανοί φοιτητές στις ΗΠΑ!
https://www.migrationpolicy.org/article ... ugees-home
Μάλιστα ήταν περισσότεροι από κάθε άλλη χώρα πλην προφανώς των Αμερικάνων φοιτητών!

Ενώ υπήρχαν και περίπου 34.000 μετανάστες ήδη.
Μέχρι το 1990 είχαν φτάσει τους 220.000, στην συνέχεια υπήρχαν οικογενειακές επανενώσεις, συνέχιση των ροών για να φτάσουμε στους 445,000 το 2024 (δεν λογαριάζονται όσων τα παιδιά γεννήθηκαν εκεί).

Εντάξει για να φύγουν κάποιος λόγος υπήρχε, όμως δεν βλέπω πως προκύπτει ότι όλοι αυτοί είναι υποστηρικτές του πρωτύτερου καθεστώτος, επίσης βάσει του άρθρου το 79% των Ιρανών άνω των 25 έχουν τουλάχιστον τελειώσει ένα κολλέγιο και επειδή ο όρος χρησιμοποιείται και για όσους έχουν γεννηθεί στις ΗΠΑ, το 76 όσων δεν έχουν γεννηθεί έχει επίσης τουλάχιστον πτυχίο από κολλέγιο.

Προσωπικά μου φαίνεται παράλογο κάποιος να επιθυμεί τον πόλεμο στην πατρίδα του έστω και αν έχει φύγει από εκεί επειδή είναι υποστηρικτής ενός καθεστώτος που έχει πέσει πριν το 1980. Μπορώ να δεχτώ ότι το ποσοστό που αναφέρει είναι λάθος ως προς το ότι οι μισοί θέλουν ή δεν θέλουν τον πόλεμο.

[tarp7]

https://www.ieidiseis.gr/kosmos/719365/ ... -techerani

Στην τελική συνεδρία των συνομιλιών, το Ιράν συμφώνησε σε μια παύση τριών έως πέντε ετών στον εγχώριο εμπλουτισμό, αλλά οι ΗΠΑ στην απογευματινή συνεδρία, μετά από διαβουλεύσεις με τον Τραμπ, απαίτησαν μια δεκαετή παύση. Στην πράξη, το Ιράν δεν είχε κανένα μέσο για να εμπλουτίσει εγχώρια λόγω του βομβαρδισμού των εργοστασίων εμπλουτισμού του το 2015.

Το Ιράν είχε επίσης κάνει μια προσφορά για αυτό που οι μεσολαβητές περιέγραψαν ως οικονομικό μπόνους, με τις ΗΠΑ να έχουν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε ένα μελλοντικό πυρηνικό πρόγραμμα για πολιτικούς σκοπούς.

Σε αντάλλαγμα, σχεδόν το 80% των οικονομικών κυρώσεων σε βάρος του Ιράν θα είχε αρθεί, συμπεριλαμβανομένων των παγωμένων περιουσιακών στοιχείων στο Κατάρ, ένα αίτημα που είχε διατυπώσει το Ιράν στις συνομιλίες του 2025.

Ο μεσολαβητής του Ομάν πίστευε ότι η προσφορά για μηδενική αποθήκευση ουρανίου υψηλού εμπλουτισμού ήταν μια σημαντική πρόοδος που σήμαινε ότι μια συμφωνία ήταν εφικτή

[tarp7]

Με ποιανού απόφαση συμμετέχουμε στο πόλεμο
Ελληνικοί Patriot κατέρριψαν ιρανικούς πυραύλους στη Σαουδική Αραβία
Σύμφωνα με ανακοινωση του ΓΕΕΘΑ: «Γνωρίζεται ότι την Πέμπτη 19 Μαρτίου 2026 και πρωινές ώρες η Πυροβολαρχία Κατευθυνόμενων Βλημάτων PATRIOT της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), στο πλαίσιο της συμμετοχής της στην αποστολή της διεθνούς πρωτοβουλίας «IntegratedAir Missile Defense (IAMD) Concept» για την υποστήριξη της αεράμυνας του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας , έβαλε 2 βλήματα και κατέρριψε 2 βαλλιστικούς πυραυλικούς στόχους αντίστοιχα, σύμφωνα με τους ισχύοντες Κανόνες Εμπλοκής. Η δύναμη συνεχίζει κανονικά την αποστολή της».

[Conan1982]

Με ποιανού απόφαση συμμετέχουμε στο πόλεμο
Ελληνικοί Patriot κατέρριψαν ιρανικούς πυραύλους στη Σαουδική Αραβία
Σύμφωνα με ανακοινωση του ΓΕΕΘΑ: «Γνωρίζεται ότι την Πέμπτη 19 Μαρτίου 2026 και πρωινές ώρες η Πυροβολαρχία Κατευθυνόμενων Βλημάτων PATRIOT της Ελληνικής Δύναμης Σαουδικής Αραβίας (ΕΛΔΥΣΑ), στο πλαίσιο της συμμετοχής της στην αποστολή της διεθνούς πρωτοβουλίας «IntegratedAir Missile Defense (IAMD) Concept» για την υποστήριξη της αεράμυνας του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας , έβαλε 2 βλήματα και κατέρριψε 2 βαλλιστικούς πυραυλικούς στόχους αντίστοιχα, σύμφωνα με τους ισχύοντες Κανόνες Εμπλοκής. Η δύναμη συνεχίζει κανονικά την αποστολή της».

Δεν είναι κάτι καινούριο αυτό, θέλω να πως δεν τους στείλαμε τώρα εξαιτίας του πολέμου, είναι κάτι χρόνια εκεί για να υποστηρίξουν την άμυνα της Σαουδικής Αραβίας, αρχική αιτία ήταν οι Χούθι από την Υεμένη και παρατεινόταν η παραμονή τους.Εφόσον είναι εκεί στο πλαίσιο της αμυντικής συνεργασίας προφανώς δεν θα άφηναν και τους πυραύλους του Ιράν.
Άλλο το αν έπρεπε να είναι εξ' αρχής εκεί στην...δημοκρατική Σαουδική Αραβία.

[IQsis]

Με ποιανού απόφαση συμμετέχουμε στο πόλεμο
Ελληνικοί Patriot κατέρριψαν ιρανικούς πυραύλους στη Σαουδική Αραβία

Σίγουρα όχι με απόφαση του ελληνικού λαού. Με του Predator κατά πάσα πιθανότητα.