βήματα εκτός φάσης έγραψε: ↑Παρ Μαρ 20, 2026 2:31 pm
tarp7 έγραψε: ↑Παρ Μαρ 20, 2026 1:00 pm
Δεν συμφωνώ ότι παίζουμε καλύτερα με το πίτερς. Με το πίτερς έχουμε πρόβλημα στα ριμπάουντ , άλλα και επιθετικά είναι ασταθείς
Με τον Πίτερς μέσα στην πεντάδα συνήθως βλέπουμε χειρότερη άμυνα και σίγουρα μικρότερη αποτελεσματικότητα στα ριμπάουντ γιατί δεν έχει την αντίληψη να πάρει τη σωστή θέση στη ρακέτα, ούτε την αθλητικότητα για να υπερισχύσει των αντιπάλων και πολλές φορές ούτε τη διάθεση να κάνει μπλοκ άουτ. Επιθετικά η ομάδα γίνεται πιο στατική (κακό για την ικανότητά του να παίρνει πάσες για ελεύθερα σουτ από τα 6,75) και προβλέψιμη αφού πέρα από το δυνατό σουτ του δεν έχει την ικανότητα του Βεζένκοφ στην κίνηση χωρίς τη μπάλα και δυστυχώς ούτε τα τελειώματά του. Σε πολλές φάσεις μέσα στην αντίπαλη ρακέτα που για τον Βεζένκοφ είναι ψωμοτύρι μετά από ασίστ, ο Πίτερς ή θα αστοχήσει με ή χωρίς πίεση ή θα χάσει την μπάλα στις προσποιήσεις ή θα φάει τάπα από τον προσωπικό αντίπαλο. Δεν υπάρχει σύγκριση. Το βλέπουμε και τώρα που εναλλάσονται οι δύο παίκτες στη θέση τέσσερα, το είδαμε ακόμη περισσότερο το '24 με τον Πίτερς να μπαίνει στα παπούτσια του Σάσα για κανα δίμηνο στην αρχή της σεζόν και μετά να τον παίρνει η κατηφόρα μαζί με την ομάδα. Έπρεπε να έρθουν άρον άρον οι Πετρούσεφ-Ράιτ και να τον βγάλουν εκτός βασικής πεντάδας για να αναστραφεί η καθοδική πορεία και να φτάσει ο Ολυμπιακός στο φάιναλ φορ με μειονέκτημα έδρας.
Καλό θα ήταν όταν κάνουμε σχόλια που αφορούν το παρελθόν, αυτά να ανταποκρίνονται όσο πιο κοντά γίνεται στην πραγματικότητα.
Η ομάδα του 23-24 δεν απέτυχε επειδή ο Πίτερς απέτυχε να πιάσει τα στάνταρ του Σάσα όπως το παρουσιάζεις. Η τότε ομάδα έχασε πολύ σε δυναμική λόγω της ταυτόχρονης απουσίας των δύο καλύτερων της παικτών Σάσα και Σλούκα, και κυρίως επειδή δεν αντικαταστάθηκε επαρκώς ο δεύτερος (η δημιουργία του) και όχι ο πρώτος.
Ελλείψει Σλούκα, κύριος πόλος δημιουργίας ήταν ο Φαλ από το ζωγραφιστό και η ομάδα άγγιξε ίσως και καλύτερους αυτοματισμούς από αυτούς του 22-23 (να θυμίσω πάρε-βάλε συνεργασίες μεταξύ Φαλ-Πίτερς). Γι αυτό ακριβώς το λόγο (αυτοματισμοί) δύο τελείως ετερόφωτοι παίκτες, ο Πίτερς και ο Κάνααν, έδειχναν καλύτεροι από ότι είναι και είχαν στο πρώτο μισό της σεζόν πάνω από 50% στο τρίποντο και αν δεν κάνω λάθος πάνω από 15 πόντους μ.ο., ο καθένας!
Το πρόβλημα ήταν ότι όταν δεν ρόλαραν οι αυτοματισμοί δεν υπήρχε ο παίκτης που θα δημιουργήσει για τον εαυτό του, καθώς τον Θωμά και τον Μακίσικ τους έπαιζαν under του ελέους. Γι αυτό και η γνωστή ατάκα του Παπ περί έλλειψης επιθετικού ταλέντου!
Η first unit με Θωμά-Κάνααν-Παπ-Πίτερς-Φαλ έπαιζε πάρα πολύ ωραίο μπάσκετ. Οταν, όμως, πάταγε η second unit στο παρκέ πίναμε θάλασσα. Ο Γκος έβγαζε συνέχεια μυϊκούς τραυματισμούς, μια έλειπε ο Φαλ και έπαιζε ο Μιλου 30 λεπτά και το ανάποδο.
Οι τραυματισμοί και το πολύ σφιχτό ροτέισον που θύμισε αυτό στην αρχή της φετινής σεζόν, όπου ο κόουτς βασίστηκε αποκλειστικά σε ένα μικρό πυρήνα παικτών που αποτελούνταν από τον Ουόκαπ-Κάνααν-Παπ-Πίτερς-Φαλ-Μακίσικ και κατά δεύτερο λόγο στους Γκος και Μιλου, έκανε την ομάδα να μοιάζει πολύ αδύναμη επιθετικά.
Αμυντικά, όμως, είχαμε την πιο σκληρή ομάδα των τελευταίων ετών. Δεν είχαμε κανένα πρόβλημα στο ριμπάουντ ελεω Πιτερς γιατί τον κάλυπτε ο Φαλ και γενικά τα παιχνίδια τα κερδίζαμε από την άμυνα μας.
Ο Πετρούσεφ ήρθε για να αντικαταστήσει την μπαρούφα του Μπι με τον Σίκμα. Ο Ράιτ για να αντικαταστήσει τον τραυματία Μιλου. Αυτοί οι δύο κάνανε φοβερό δίδυμο γιατί ο Ραιτ όπως φαίνεται και στην Ζαλγκίρις θέλει ένα δυνατό κορμί δίπλα του (Τουμπέλις) καθώς είναι πολύ αδύναμος στην άμυνα στο low post.
Κανένας Πετρούσεφ δεν έφαγε την θέση του Πίτερς στην first unit. Έπεσαν τα νούμερα του, όπως είναι και λογικό, γιατί από εκεί που έπαιζε 30 λεπτά, άρχισε να παίζει 20. Βάλε τον Σάσα να παίζει 20 λεπτά να δούμε αν θα γράφει τα ίδια νούμερα.
Τελικά ο Πετρούσεφ δεν έφτασε τις προσδοκίες που υπήρχαν γι αυτόν, όπου στην σειρά με την Μπάρτσα μειώθηκε ο ρόλος του μετά το game 2 (αν δεν κάνω λάθος) και στην Α1 και το φ4 ήταν ανύπαρκτος. Ο Ραιτ έχασε την θέση του με την επιστροφή του Μιλου προς το τέλος της σεζόν και στην Α1. Οπότε αυτό το πολλά υποσχόμενο δίδυμο είχε άδοξη κατάληξη.
Ο Πίτερς επηρεάστηκε από την γενική πτώση στην απόδοση της ομάδας προς το τέλος της σεζόν λόγω του ότι το δίδυμο Πετρούσεφ - Ράιτ χρησιμοποιήθηκε όλο και λιγότερο από τα playoff και μετά.
Ελπίζω να σε κάλυψα.
Αν το μπασκετ του μπαρτζωκα θελει τετοιο γκαρντ να αλλαξει το μπασκετ του,νισαφι.
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο