Κάνω ένα μίνι μπάσιμο στα της κατηγορίας, να επισημάνω ότι στις Ισπανία, Ιταλία, Γαλλία και Τουρκία ο κανονισμός επιτρέπει 2 Αμερικανούς.
* Στην Τουρκία δεν υπάρχουν κοινοτικοί αλλά μπορεί να βρεις Αζέρους ή κάποιον Σύριο ή Ιορδανό (sic)

.
* Στη Γαλλία οι κοινοτικοί και οι της συμφωνίας του Cotonou είναι αρκετοί από τις γαλλικές αποικίες κυρίως, αλλά επικρατεί σοβαρά και το εγχώριο στοιχείο. Επί παραδείγματι παίζουν ο Diot και ο Moermann από παλιούς γνώριμους.
* Στην Ισπανία ισχύουν τα ίδια με τη Γαλλία, με ορισμένους κοινοτικούς να είναι αρκετά γνωστοί μας π.χ. ο Αργεντίνος Garino, ο Ουρουγουανός Granger και ο Σουηδός Borg. Το πρωτάθλημα εδώ είναι αρκετά υψηλού επιπέδου καλύτερο από πολλά 1ης κατηγορίας της Ευρώπης. Δεν μπορώ να πω όμως ότι οι Ισπανοί ξεχωρίζουν και ιδιαίτερα.
* Στην Ιταλία πάλι έχουμε όσους κοινοτικούς θέλεις, βλέπουμε γνωστές εγχώριες φάτσες π.χ. o Cinciarini και οι κοινοτικοί είναι λίγοι, βρίσκεις π.χ. κάποια παιδιά από την Αλβανία και μετά ισχύει εδώ όπως και στις παραπάνω χώρες η συμφωνία του Cotonou
** Στη Γερμανία αν δεν κάνω λάθος οι ξένοι είναι 6 ανεξαρτήτως εθνικότητας, κάτι που ισχύε ανέκαθεν. Νομίζω ότι οι ομάδες έχουν κατά κόρον 6 Αμερικανούς.
Όλες οι παραπάνω χώρες σε θέματα οργάνωσης, γηπέδων και marketing είναι έτη φωτός μπροστά στα συγκεκριμμένα πρωταθλήματα (ίσως όχι η Τουρκία). Εμείς εδώ καλό θα ήταν να "τρέχαμε" με 2 ξένους για π.χ. μια 5ετία (σα 5ετές πλάνο) και μετά να αποφασιζόταν η αύξηση ή η μείωση μέσω συμφωνίας κυριών. Δεν μπορείς να απαγορεύσεις σε μια ομάδα να φέρει όσους κοινοτικούς θέλει αλλά οφείλεις να ακούσεις τις ομάδες και τους εδώ παίκτες.
Ο "φιλατέ μου το χέρι" όμως από τη στιγμή που έχει εγκαταστήσει με την ανοχή των ομάδων τις "άγριες κάρτες"

, βρίσκει και τα κάνει άρα κοινώς τους λέει αν δε γουστάρετε σωπάστε ή φύγετε (πέστε 2/3 κατηγορίες).
Κάποτε η Α2 ήταν και γαμώ τα πρωταθλήματα...