ΝΒΑ Playoffs 2026

[nikolas_asteri]

Με Λουκα και Ουέμπι να εναλλάσσονται στα πρωταθλήματα θα δώσει πολύ ψωμάκι ο soulliss

[ssoulliss]

Ο Garnett δεν θα υπήρχε στη σημερινή εποχή. Θα τον αντιμετώπιζαν ως σχιζοφρενή. Είπαμε, στοργή και προδερμ. Καταλαβαίνω ότι σε ενοχλεί, το ίδιο κι εμένα, αλλά θα τη φάμε στη μάπα αυτή τη συμπεριφορά και όχι μόνο από αυτούς.

Όσο για τους Σονικς, ήταν ανέκαθεν αγαπητοί στο κοινό. Δε θυμάμαι άτομο που να τους αντιπαθούσε. Να ξέρεις πως, όταν με το καλό επανέλθουν, θα υπάρξει κόντρα με την Οκλαχόμα.

Στο θέμα του SGA, διάβασα ότι απάντησε νομικά στον Underdog. Θα σου πω τη γνώμη μου. Εδώ ταιριαζει η φράση " όποιος έχει την μύγα, μυγιαζεται". Οφείλει να αναλογιστεί κι ο ίδιος τις ευθύνες του. Είναι τεχνίτης και παιχταρας, δεν έχει ανάγκη τα καραγκιοζιλικια που κάνει με το flopping. Το γεγονός ότι και άλλοι τα κάνουν δεν το δέχομαι ως δικαιολογία, ούτε για τον συγκεκριμένο ούτε για κανέναν. Δεν είναι ωραίο για έναν πιτσιρικά που βλέπει μπάσκετ να μαθαίνει ότι το θέατρο επιβραβεύεται και είναι μαγκιά. Ούτε ζήλια υπάρχει για μένα, ούτε τίποτα. Απλά, του πετούν κατάμουτρα την αλήθεια. Καλά θα κάνει να τη δει και να την αντιμετωπίσει, γιατί ως παίχτης είναι ωραίος. Και για τον Laimbeer είχε βγει ηλεκτρονικό παιχνίδι και του εσουρναν διάφορα. Δεν τα άξιζε; Μπορεί να βοηθούσε την ομάδα μας αλλά ξεπερνούσε πολλές φορές τα όρια.

Μα ούτε και εγώ αντιπαθούσα τους Sonics το αντίθετο, απλά εχθές έγραψα ότι πλέον λέγετε και γράφετε ως επιχείρημα για τη σημερινή ομάδα η τότε μετοκόμιση. Για τον Garnett συμφωνώ αλλά μου λείπουν τέτοιοι παίκτες να σου πω την αλήθεια (ή όπως ήταν ο Payton) ας μην είναι οι καλύτεροι

Ο Underdog επειδή το ανέφερα και εχθές, παρόλο που τον "βλέπω", δεν κάνει τυχαία αυτά που κάνει. Καταλαβαίνω από τη μία αυτό που λες ότι ο αθλητής δε θα πρέπει να ασχολείται με αυτά, από την άλλη όμως σε κάποιες περιπτώσεις που υπερβαίνουν την πλάκα και τον χαβαλέ με την πιθανότητα να είναι στημμένος, θα πρέπει να μπαίνουν κάποια πράγματα στη θέση τους.

* Στα φρέσκα κουλούρια, ο Underdog, με χιούμορ αρκετές φορές - οπαδός των Knicks όμως - κάτοικος μια μεγάλης πόλης έφτιαξε ένα κοροϊδευτικό παιχνίδι το οποίο παίρνει πλέον νομικές διαστάσεις. Θα το έκανε (ο Underdog) π.χ. για τον Brunson και τις δικές του βουτιές, για την πόλη της ομάδας του; Γιατί δεν το έκανε παλαιότερα π.χ. για τον Harden;

Για τον Laimbeer ειλικρινά το αγνοούσα αυτό , ωστόσο πιστεύω ότι είναι ανόμοια πράγματα. Ο Laimbeer είχε αρκετές φορές (όχι λίγες) αλήτικη συμπεριφορά εντός παρκέ, ήθελε αρκετές φορές να προξενίσει τραυματισμό στον αντιπάλο - όσο καλός παίκτης και να ήταν - θα έλεγα ότι ένα παιχνίδι κοροϊδευτικό, εν τέλει είναι παρωνυχίδα. Όταν σταμάτησε είχε βγει το Τρίποντο με τίτλο η μέρα που πανηγυρίζει το ΝΒΑ ή κάτι αντίστοιχο. Δε φαντάζομαι ότι θα γίνει το ίδιο για τον SGA.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν είναι hating η επισήμανση των αρνητικών πραγμάτων. Είναι ομαδάρα η Οκλαχόμα; Σίγουρα. Έχει χτιστεί με μεθοδικό τρόπο; Σαφέστατα. Παίζει καλή άμυνα; Ναι. Την αντιμετωπίζουν με επιείκεια κάποιες φορές; Ναι. Επιλέγει το flopping ο σταρ της παραπάνω από άλλους; Κι αυτό είναι σωστό. Δεν καταλαβαίνω λοιπόν γιατί η αλήθεια είναι εμπάθεια.

Στα ελληνικά φόρα που ασχολούνται με το ΝΒΑ πάντως - πίστεψε με ακούω την πλειοψηφία αυτών - λέγετε ότι "οι Thunder είναι ο θάνατος του μπάσκετ" ή "είναι μπασκετικά σιχάματα" ή "διαμαρτύρονται συνέχεια στους διαιτητές" ή "είναι κωλοχώρι του ΝΒΑ" ή " ο SGA είναι άχρηστος και φλοπάρει¨κ.ο.κ.

Πρέπει να πέσει πολύ στρίμωγμα για να ψελλιστεί μια πρόταση που να έχει έναν καλό λόγο για αυτούς.

Με Λουκα και Ουέμπι να εναλλάσσονται στα πρωταθλήματα θα δώσει πολύ ψωμάκι ο soulliss

Για το Σλοβένο προφανώς αναφέρεσαι είτε στο προσεχές NBA Europe ή με την επιστροφή του στη Γιουρο-λίγα, σωστά;

[ggr]

Για τον Garnett συμφωνώ αλλά μου λείπουν τέτοιοι παίκτες να σου πω την αλήθεια (ή όπως ήταν ο Payton) ας μην είναι οι καλύτεροι



Για τον Laimbeer ειλικρινά το αγνοούσα αυτό , ωστόσο πιστεύω ότι είναι ανόμοια πράγματα. Ο Laimbeer είχε αρκετές φορές (όχι λίγες) αλήτικη συμπεριφορά εντός παρκέ, ήθελε αρκετές φορές να προξενίσει τραυματισμό στον αντιπάλο - όσο καλός παίκτης και να ήταν - θα έλεγα ότι ένα παιχνίδι κοροϊδευτικό, εν τέλει είναι παρωνυχίδα. Όταν σταμάτησε είχε βγει το Τρίποντο με τίτλο η μέρα που πανηγυρίζει το ΝΒΑ ή κάτι αντίστοιχο. Δε φαντάζομαι ότι θα γίνει το ίδιο για τον SGA.


Στα ελληνικά φόρα που ασχολούνται με το ΝΒΑ πάντως - πίστεψε με ακούω την πλειοψηφία αυτών - λέγετε ότι "οι Thunder είναι ο θάνατος του μπάσκετ" ή "είναι μπασκετικά σιχάματα" ή "διαμαρτύρονται συνέχεια στους διαιτητές" ή "είναι κωλοχώρι του ΝΒΑ" ή " ο SGA είναι άχρηστος και φλοπάρει¨κ.ο.κ.

Τη μόνη διαδικτυακή εκπομπή που βλέπω είναι οι Underdogs, οι οποίοι δεν καταφεύγουν σε τέτοιες υπερβολές. Αναγνωρίζουν την αξία της ομάδας.

Για τον Μπιλαρο δεν το θυμάμαι αυτό το τεύχος του Τρίποντο. Ήταν αλητεία ο άτιμος. Τουλάχιστον η ομάδα του 2004 έπαιζε σκληρή μεν αλλά καθαρή άμυνα.

Αν σου λείπει εσένα μία ο KG, εμένα μου λείπει 10! Ήταν ο λόγος που έβλεπα ανελλιπώς παιχνίδια των Σέλτικς παλιότερα. Ξέχασε τους αυτούς τους παίχτες, δυστυχώς δεν θα υπάρξουν ξανά, δεν τους θέλει και το ίδιο το ΝΒΑ.

[fklmta77]

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι δεν είναι hating η επισήμανση των αρνητικών πραγμάτων. Είναι ομαδάρα η Οκλαχόμα; Σίγουρα. Έχει χτιστεί με μεθοδικό τρόπο; Σαφέστατα. Παίζει καλή άμυνα; Ναι. Την αντιμετωπίζουν με επιείκεια κάποιες φορές; Ναι. Επιλέγει το flopping ο σταρ της παραπάνω από άλλους; Κι αυτό είναι σωστό. Δεν καταλαβαίνω λοιπόν γιατί η αλήθεια είναι εμπάθεια.

Αντιγράφω από chat gpt: "Hating είναι η συστηματική έκφραση εμπάθειας, κακίας ή επιθετικότητας απέναντι σε κάποιον". Με βάση το παραπάνω, αυτό που περιγράφεις, σίγουρα δεν είναι hating. Όπως δεν είναι hating να γράψεις "δεν μου αρέσει ο τάδε παίκτης" ή ο τάδε παίκτης "τσοκάρει πολύ συχνά στα πλέι οφ".
Αν ωστόσο, κάποιος επαναλαμβάνει μέρα παρά μέρα πόσο απαίσιος φλόπερ είναι ο SGA ή πόσο συστηματικά ευνοείται από το σύστημα η Οκλαχόμα (που σιγά την υποστήριξη που έχει εντωμεταξύ), χωρίς ποτέ παραδέχεται ότι μιλάμε για έναν από τους κορυφαίους παίκτες και συλλόγους των τελευταίων χρόνων, είναι νομίζω στα όρια του hating.

Όσο για τον Γκαρνέτ που γράφει και ο Souliss, προσωπικά τον θυμάμαι σε 2 σειρές τελικών με Lakers να είναι χαρακτηριστικά κακός και αυτή του η εικόνα έχει επισκιάσει κάθε άλλη, στη δική μου μνήμη.

[ggr]

Όσο για τον Γκαρνέτ που γράφει και ο Souliss, προσωπικά τον θυμάμαι σε 2 σειρές τελικών με Lakers να είναι χαρακτηριστικά κακός και αυτή του η εικόνα έχει επισκιάσει κάθε άλλη, στη δική μου μνήμη.

To 2008 έπαιξε πολύ καλά αλλά το 2010 έκανε και καλά και κακά παιχνίδια. Τον κέρδισε στα σημεία ο Γκασόλ το 2010 και ήταν ένας σημαντικός λόγος που ηττήθηκε η Βοστώνη. Προερχόταν από την επέμβαση στο γόνατο και δεν είχε βρει πλήρως τα πατήματα του. Το 2011 ας πούμε ήταν σε πιο καλή κατάσταση.By the way, ο έβδομος αγώνας των τελικών του 2010 είναι από τους αγαπημένους μου αγώνες τελικών, γεμάτος σκληραδα και σασπένς.

[big_lebowski]

Αντε που είσαστε?
Έχω φτιάξει ποπ κορν κ περιμένω τη συνέχεια εδώ

[Nkoulaf]

Για πηγαίνετε στο topic των Spurs και πείτε μου, κάνεις cash out τώρα ή δεν κάνεις? Μόνο τους Knicks δεν ήθελα αντιπάλους.

[ggr]

Και να λοιπόν που έχουμε επανάληψη των τελικών του 1999. Ας δούμε μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία.

- Το 1999 οι Σπερς είχαν πάει σαρώνοντας στους τελικούς, με μια ήττα στον πρώτο γύρο και δύο σκούπες στους επόμενους απέναντι σε Lakers, Blazers. Τώρα, πήγαν οι Νικς με σχεδόν τον ίδιο τρόπο.

- Οι δύο ομάδες φαίνονται πλήρεις, ενώ τότε οι Knicks έπαιζαν χωρίς τον Ewing και με τον Johnson τραυματία.

- Το Σαν Αντόνιο τότε ήταν γεμάτο βετεράνους και ο ηγέτης τους ήταν ο μοναδικός νέος. Χάρη σε αυτόν βέβαια κέρδισαν. Τώρα, η Νέα Υόρκη είναι η πιο έμπειρη.

- Είναι η πρώτη φορά που έχουμε ίδιο ζευγάρι σε τελικούς και κύπελλο την ίδια χρονιά.

- Η Νέα Υόρκη έχει χάσει και τις δύο φορές που βρήκε στους τελικούς ομάδα από το Τέξας. Αντίθετα, οι Σπερς έχουν κερδίσει 2 φορές ομάδα από τη Νέα Υόρκη ή την ευρύτερη περιοχή της (1999,2003). Να δούμε αν θα αλλάξει φέτος αυτό.

Θεωρώ πως όλα είναι ανοιχτά. Το Σαν Αντόνιο σίγουρα πήρε ψυχολογική ώθηση από τους τελικούς της Δύσης αλλά και η Νέα Υόρκη δεν είναι αμελητέα ποσότητα. Έχει φορμαριστει την κατάλληλη στιγμή, ματσαρει καλά με τους Σπερς και δείχνει ικανή να πάει μέχρι το τέρμα. Δυσκολεύομαι να προβλέψω νικητή, 50-50 θα πω και πιθανότατα θα χρειαστούν έξι αγώνες τουλάχιστον. Θέλω πάντως να κερδίσουν οι Νικς .

[Fitz]

Τι ματσαρα και χθες.

Πόσο clutch οι Spurs, κάθε φορά που πλησίαζε ή πέρασε και μπροστά η OKC, βρίσκαν απίθανα καλάθια και παίξαν αφενός φοβερές προσωπικές άμυνες, αλλά ήταν και υπερβολικά συγκεντρωμένοι στα ριμπάουντ.

Οι τελικοί θα είναι φοβεροί, περιμένω αν θα ακολουθήσουν σε σκληράδα οι Knicks, αφού αυτοί οι τελικοί της Δύσης ήταν ο,τι σκληρότερο έχει υπάρξει φέτος.

[mixalisgate7]

Οι Σπερς εμφανίστηκαν πιο αποφασισμένοι και με περισσότερες λύσεις και κατάφεραν να πετάξουν εκτός τελικών τους Θάντερ. Κομβική στιγμή του ματς το μπλοκ του Kornet στον Hartenstein ενώ το σκορ είναι 97-91 και έγειρε οριστικά την πλάστιγγα υπέρ του Σαν Αντόνιο καθώς δεν έπεσε η διαφορά στους 4 και στη συνέχεια σκόραραν. Από την OKC μόνο ο SGA στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων ενός τέτοιου αγώνα. Λίγα πράγματα από τον Chet Holmgren. Εύχομαι να έχουμε συναρπαστικούς τελικούς και η καλύτερη ομάδα να πάρει τον τίτλο.

[fklmta77]

Δεν είναι ότι το απέκλεια φυσικά, αλλά η αλήθεια είναι ότι πίστευα πως οι Θάντερ, έστω και δύσκολα, θα πέρναγαν. Ευτυχώς, διαψεύστηκα! Το ματς ξεκίνησε ως συνήθως, με τους Σπερς να παίρνουν κεφάλι αλλά τους Θάντερ σταδιακά να ροκανίζουν τη διαφορά και να περνάνε και μπροστά. Το παιχνίδι έδειχνε να γλιστρά από τα χέρια του Σαν Αντόνιο. Τότε, με τους συμπαίκτες του να μοιάζουν χαμένοι, είναι το σημείο που βγαίνει μπροστά ο Φοξ και με προσωπικά καλάθια, κρατάει την ομάδα του ζωντανή. Έχω την αίσθηση ότι τα καλάθια αυτά του Φοξ, παρότι σημειώθηκαν στο τέλος του α ημιχρόνου, ήταν, ίσως, τα καθοριστικότερα του παιχνιδιού αφού ανέκοψαν τη φόρα των Θάντερ και έκαναν τους υπόλοιπους Σπερς να αναθαρρήσουν. Η 3η περίοδος κύλησε με τις ομάδες κοντά στο σκορ ώσπου, με το ξεκίνημα της 4ης, με δύο συνεχόμενα 3ποντα από τον Κ.Τζόνσον (δεν του το χα!) και από ένα των Fox και Wembanyama οι Σπερς ξαναέχτισαν διαφορά και παρά τις προσπάθειες του Αλεξάντερ και κυρίως του καταπληκτικού C.Wallace (4/5 τρίποντα και 14 πόντους στην 4η), το προβάδισμα των Σπερς διατηρήθηκε ως το τέλος. Βοήθησαν σε αυτό και τα συνεχόμενα επιθετικά ριμπάουντ των σπιρουνιών. Πήγε έτσι στράφι η τρομερή εμφάνιση του S.G.A που πάντως ο Ντεϊνιό, στο μοναδικό του ίσως λάθος στη σειρά, δεν φρόντισε να ξεκουράσει λίγο περισσότερο (δεν βοήθησε βέβαια κ η εξέλιξη του σκορ σ' αυτό), με αποτέλεσμα στο τέλος να μοιάζει εξουθενωμένος.
Όσο για τον τελικό, θα συμφωνήσω με ggr, οι πιθανότητες είναι 50-50. Η Νέα Υόρκη είναι πολύ πολύ σκληρή ομάδα. Ο Μπράνσον είναι ψυχάρα - το ίδιο και οι Ανιουνόμπυ, Τάουνς (πολύ παρεξηγημένος, παρεμπιπτόντως). Αν έπρεπε, ωστόσο, υποχρεωτικά να χρήσω κάποιον φαβορί, θα έχριζα τους Νικς - άσχετα αν (πολύ) βαθιά μέσα μου, θεωρώ ότι το πρωτάθλημα αυτό δεν γίνεται να μην πάει στο Σαν Αντόνιο!

[fklmta77]

Οι Σπερς εμφανίστηκαν πιο αποφασισμένοι και με περισσότερες λύσεις και κατάφεραν να πετάξουν εκτός τελικών τους Θάντερ. Κομβική στιγμή του ματς το μπλοκ του Kornet στον Hartenstein ενώ το σκορ είναι 97-91 και έγειρε οριστικά την πλάστιγγα υπέρ του Σαν Αντόνιο καθώς δεν έπεσε η διαφορά στους 4 και στη συνέχεια σκόραραν. Από την OKC μόνο ο SGA στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων ενός τέτοιου αγώνα. Λίγα πράγματα από τον Chet Holmgren. Εύχομαι να έχουμε συναρπαστικούς τελικούς και η καλύτερη ομάδα να πάρει τον τίτλο.

Ακριβώς. Στην επίθεση των Σπερς σκοράρει ο Καστλ, η διαφορά πάει στους 6 και άντε γεια! Εντωμεταξύ ο Κορνέτ, τρέχει όσο μπορεί για να προλάβει τον Γερμανό. Δεν χρειάζεται να κάνει κάτι άλλο ο συμπαθής Λουκ - που πάντως, είναι θετικός σε όλα τα μας που έχει παίξει. Και με τη φάση αυτή μόνο, τα βγαλε τα λεφτά του!

[SteveNashidis]

Η φάση που τελείωσε το ματς ήταν η τάπα του Κορνέτ. Εκεί οι ΟΚC κατέρρευσαν ψυχολογικά. Ήταν αρκετά κουρασμένοι και ο προπονητής τους ξόδεψε το τελευταίο ταιμ αουτ του 5 λεπτά πριν το τέλος του παιχνιδιού. Οι Σπερς βρήκαν λύσεις από το πουθενά και δεν έχασαν ποτέ την αυτοσυγκέντρωση τους ακόμα και όταν άρχισαν τα γνωστά τους οι μπλε.

Είμαστε με Knicks. Είμαστε με Μπράνσον και Μπριτζις. Εξαιρετικά σκληρή σειρά αυτή των τελικών.

Δημιουργούμε νέο thread για τους τελικούς ΝΒΑ!

[ggr]

Όσο για τον τελικό, θα συμφωνήσω με ggr, οι πιθανότητες είναι 50-50. Η Νέα Υόρκη είναι πολύ πολύ σκληρή ομάδα. Ο Μπράνσον είναι ψυχάρα - το ίδιο και οι Ανιουνόμπυ, Τάουνς (πολύ παρεξηγημένος, παρεμπιπτόντως). Αν έπρεπε, ωστόσο, υποχρεωτικά να χρήσω κάποιον φαβορί, θα έχριζα τους Νικς - άσχετα αν (πολύ) βαθιά μέσα μου, θεωρώ ότι το πρωτάθλημα αυτό δεν γίνεται να μην πάει στο Σαν Αντόνιο!

Η ιστορία δεν είναι με το μέρος των Σπερς στο ηλικιακό κομμάτι. Οι δύο νεαρές ομάδες που πήγαν τελικό (1995 Ματζικ, 2007 Καβς) έχασαν με sweep. Εννοείται πως δε θα χάσουν 4-0, αν τελικά χάσουν, αλλά να δούμε αν θα σπάσουν την παράδοση.

[ssoulliss]

Thunder-Spurs 103-111 (3-4)

Φινάλε μιας μεγάλης σειράς, με το καλύτερο παιχνίδι να είναι αυτό - όχι ότι το πρώτο πάει πίσω - αλλά πριν λίγες ώρες νομίζω ότι είδαμε κατάθεση δυνάμεων και ψυχής και από τις 2 ομάδες. Με τη γνωστή τους φόρα σε αυτή τη σειρά οι Spurs μπήκαν πιο δυνατά προηγήθηκαν στα μισα της 1ης περιόδου με 11-18 με Castle στους 8 πόντους και 1΄αργότερα με οδηγό τον Vassell στο 13-27. Ωστόσο οι Thunder βρήκαν αντίδραση και μείωσαν στο 25-32, χωρίς όμως να ελέγχουν το ρυθμό του αγώνα. Στη 2η περίοδο είδαμε το ίδιο σκηνικό οι Spurs έφτασαν στο 33-44 στο 17', ωστόσο από εκεί και ύστερα ο SGA πήρε φωτιά, ο Jaylin Williams πολύτιμες λύσεις και φτάσαμε αρχικά στο 44-46 στο 20 και στο 53-49 - για το πρώτο καλό προσπέρασμα των Thunder στον αγώνα. Ωστόσο με 7 σερί πόντους των φιλοξενούμενων το ημίχρονο έκλεισε με 53-56, χωρίς ο Wenbanyama να είναι ιδιαίτερα καλός - ήταν αντίθετα οι Fox & Champagnie.

Στην επα΄νάληψη με κορυφαίο τον Champagnie η διαφορά έφτασε στο 65-76 στο 31' και πάρολη την τέραστια προσπάθεια του SGA με 31 πόντους οι Spurs δεν έχασαν σε κανένα σημείο την ψυχραιμία τους και διατηρήθηκαν μπροστά με 72-77 (3' έμειναν χωρίς εντός πεδίας, το μέγιστο διάστημα σε αυτό το παιχνίδι) στο 33' και η περίοδος έκλεισε με 77-80. Στην 4η περίοδο οι Spurs βρήκαν ψυχραιμία, πολλούς πρωταγωνιστές (οι Johnson & Harper από 2 μεγάλα τρίποντα ο καθένας) και μεγάλη ευστοχία στα τρίποντα (6/10) σε συνδυασμό με την κόπωση του SGA (μόλις 4 πόντοι) έγειραν την πλάστιγγα υπέρ τους. Ο μόνος που διασώθηκε σε αυτήν την περίοδο ήταν ο Wallace με 14 πόντους από τους συνολικά 17.

* Καλύτερος όλων ο Champagnie με τεράστιο παιχνίδι, κομβικότατος ο Fox με μεγάλα καλάθια όταν έπρεπε, εξαιρετικός ο Vassell ενώ ο Castle παρότι υπέφερε από το παιχνίδι του SGA έχει θετικό πρόσημο. Ο Wenbanyama είναι "presence" (που λένε και στο χωριό μου) για την ομάδα του, αλλά σε καμμία περίπτωση δεν ήταν αυτός που οδήγησε την ομάδα του σήμερα στη νίκη (διαβάζω τα μέσα και νομίζω ότι έχω δει άλλο παιχνίδι ).

* Να δώσω μια διαφορετική προσέγγιση, δε συμφωνώ πως το παιχνίδι κρίθηκε στην τάπα του Kormet στον Hartenstein - είναι γενικά ατσούμπάλος στα τελειώματα του - περισσότερο πιστεύω ότι κρίθηκε στον έλεγχο τον ριμπάουντς και κυρίως στο κλείδωμα του Chet (4 πόντοι) από την άμυνα των Spurs. Θα μπορούσα να το περιγράψω ως 7 παιχνίδια με αδιάκοπο μπασκετικό bulling προς αυτόν, ο οποίος ενώ είχε πολύ καλά Play-offs στη σειρά αυτή ήταν αρνητικός.

* Αν το δούμε ψυχρά οι απουσίες των Thunder έπαιξαν τεράστιο ρόλο, έλειπε ο 2ος καλύτερος παίκτης (o Williams) και ο 6ος τους και η αποκάλυψη της σεζόν (ο Mitchell), ωστόσο αυτά είναι μέσα στο παιχνίδι και θα πρέπει να τα λαμβάνουμε ως δεδομένα και όχι ως δικαιολογίες.

* Πρέπει να δώσουμε έναν πόντο στον Mitch Johnson (ας το κάνουν και οι παίκτες του, καλό θα είναι) ο οποίος εμφάνισε μια νεανικότατη ομάδα πανέτοιμη για 7ο παιχνίδι και μάλιστα εκτός έδρας, στην έδρα του πρωταθλητή . Έναν ακόμη πόντο για το πως οι παίκτες του εξουδετέρωσαν τον Holmgren και ιδιαίτερα οι κοντοί - εντάξει ο Wenbanyama ήταν εξ'αρχής πρόβλημα για εκείνον - ιδιαίτερα στις μονομαχίες κοντά στο καλάθι.

* Με τους Spurs Θα συνεχίσουμε και στο άλλο τόπικ, οι Thunder παραμένουν για εμένα η καλύτερη ομάδα όταν είναι πλήρεις και μένει να δούμε αν ο Presti πατήσει το κουμπί κάποιας ανταλλαγής. Βρήκαν το λαχείο στον McCain - ίσως αυτό να ήταν και η σταγόνα που ξεχείλησε το ποτήρι για τον Morey των 76ers - έχουν μια πολύ καλά δουλεμένη περιφέρεια με παίκτες μέτριους θεωρητικά αλλά από πολύ μεγάλο μέταλλο και το ερώτημα είναι τι θα κάνουν με κάποιους από τους Dort, Chet και Jalen Williams.

* Μπράβο στους Spurs πανάξιοι νικητές, δικαιότατα επέστρεψαν, καλή επιτυχία στους...Knicks!!!