Eθνική Ομάδα - Προκριματικά Qatar 2027 - GRE-MNE-POR-ROM

[big_lebowski]

Θα μπορούσε επίσης η ΕΟΚ να χρησιμοποιησει το κανόνα του νατουραλιζε καλύτερα από το να κάνει.. "εξυπηρέτηση ",σωστά?

[SteveNashidis]

Θα μπορούσε επίσης η ΕΟΚ να χρησιμοποιησει το κανόνα του νατουραλιζε καλύτερα από το να κάνει.. "εξυπηρέτηση ",σωστά?

Έστω ότι συμφωνώ με αυτό το παράδοξο και έστω ότι παραβλέπω ότι χτυπήθηκαν και άλλες πόρτες για νατουραλιζέ.

Έχουμε σενάριο λοιπόν όπου ο χ,ψ,z Αμερικανός γίνεται Νατουραλιζέ για τα παράθυρα της Εθνικής και παίζει στην χ,ψ,z oμάδα Euroleague/Eurocup εξωτερικού.

Γίνεται αυτόματα ο ίδιος παίκτης μήλο της έριδος για όλες τις ελληνικές ομάδες;;; Και μετά πηγαίνει όντως σε αυτές της ομάδες γιατί του προσφέρουν περισσότερα λεφτά.

Εξακολουθεί να είναι "εξυπηρέτηση" ή χρησιμοποιείτε ο κανόνας του νατουραλιζέ σωστά;

[big_lebowski]

Προφανώς κ γίνεται μηλο της εριδας, κανόνας της αγοράς είναι αυτό

Το θέμα είναι όμως πως θα έχει γίνει με κριτήρια που θα εξυπηρετούν την εθνική πρωτίστως (η βούληση δλδ ειναι διαφορετικη).Τουτέστιν ποιότητα κ διαθεσιμότητα

[pan24]

Θα μπορούσε επίσης η ΕΟΚ να χρησιμοποιησει το κανόνα του νατουραλιζε καλύτερα από το να κάνει.. "εξυπηρέτηση ",σωστά?

Θα μπορούσε βέβαια τώρα έχουμε άλλο θέμα.
Ο νατουραλιζέ μας είναι ο Ντόρσει αφου ως νατουραλιζέ μετράει.
Μπορούμε να βρούμε για νατουραλιζέ κάποιον καλύτερο του Ντόρσει;

Γιατί να κάνουμε νατουραλιζέ κάποιον και να τον πληρώσουμε ότι χρειαστεί για να έρχεται να παίζει μόνο όταν δεν παίζει ο Ντόρσει (που αν είναι παίκτης Ευρωλίγκας συνήθως όποτε δε μπορεί ο ένας δε θα μπορεί ούτε ο άλλος) φαίνεται κάπως περίεργο.

Μα πως θα έπαιρναν λιγότερα στο εξωτερικό και πόσα;

Όταν ο παγκίτης της Α1 που ειναι ο 10-15ος παίκτης παίρνει από βασικό μισθό μέχρι 1,5 χιλιάρικο, οι ενδιάμεσοι παίρνουν 30-50 χιλιάδες και κάποιοι ελάχιστοι μπορεί και να πλησιάζουν τα 100 για τι μιλάμε;

Θα πλήρωναν για να παίξουν;

Ούτε καν διαπραγματευτική δύναμη έχουν γιατί οι τιμές για αυτούς είναι πάνω κάτω οι ίδιες και υπάρχουν επιλογές σε αυτό το επίπεδο.

Αν μια ομάδα κάνει προσφορά σε έναν 30.000 δεν υπάρχει περίπτωση να του δώσει 50.000 οτι και να ζητήσει.
Σου φαίνεται μικρή η διαφορά αλλά είναι 65% πάνω. Σα να λέμε να κάνει μια ομάδα Ευρωλίγκας προσφορά σε έναν 2εκ και να τον κλείσει τελικά με 3,3.

Αν μια ομάδα δε τα βρει με τον Χρηστίδη για δεύτερο 5αρι και έστω ότι δεν υπάρχει άλλο 5αρι ελεύθερο η επιλογή δεν είναι Χρηστίδης ή κάποιος από το εφηβικό, υπάρχει και η επιλογή να πάρει ξένο 2ο 5αρι και Έλληνα σε κάποια άλλη θέση.

Προφανώς διαφωνούμε στο αν οι Έλληνες παίκτες πληρώνονται υπεραξία ή όχι. Ωστόσο η ουσία αυτού που λέω μένει η ίδια: όταν ο Έλληνας ξέρει ότι είτε δουλέψει για να βελτιωθεί είτε όχι, πάντα λόγω του περιορισμού στους ξένους θα βρίσκει συμβόλαια, δεν έχει κίνητρο να δουλέψει. Ενώ αν ήξερε ότι δεν έχει "εξασφαλισμένη" θέση λόγω διαβατηρίου, θα είχε μεγαλύτερο κίνητρο να βελτιωθεί ώστε να μπορεί να βρίσκει θέση στο ρόστερ κάποιας ομάδας.

Στην εξασφαλισμένη θέση διαφωνώ γιατί σχετίζεται άμεσα με τα λεφτά.

Ένας οποιοσδήποτε καθημερινός άνθρωπος αν πει ότι δέχομαι να δουλέψω οπουδήποτε με όσα λίγα λεφτά και να είναι όποιες και αν είναι οι συνθήκες, και αυτός εξασφαλισμένη θέση θα έχει από την άποψη ότι πάντα θα βρίσκει μια δουλειά να κάνει.

Αλλά δεν είναι αυτό λόγος να σταματήσει να προσπαθεί. Θα ήταν αν κάνοντας ότι να'ναι μπορούσε να βγάλει αρκετά λεφτά για να του εξασφαλίσουν ότι θα ζει καλά, αλλά αυτό δε συμβαίνει.

Το ότι ένας Έλληνας παίκτης που θα φτάσει να παίξει επαγγελματικά σχεδόν πάντα θα βρει μια θέση σε Α1-Α2-Β Εθνική δε θεωρώ πως είναι κίνητρο για να μη δουλέψει να βελτιωθεί γιατί η μεγάλη πλειοψηφία αυτών πληρώνονται ως κακοπληρωμένοι/μέτρια πληρωμένοι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Μόνο που ο υπάλληλος μπορεί να ζει από αυτή τη δουλειά για πολλές δεκαετίες ενω ο αθλητής μέχρι τα 35 του πάνω κάτω.

Ξαναλέω εξαίρεση όσοι από το μπάσκετ βγάλουν εκατομμύρια ή έστω μερικές εκατοντάδες χιλιάδες αλλά πόσοι είναι αυτοί;

[BillyPao]

Θα μπορούσε επίσης η ΕΟΚ να χρησιμοποιησει το κανόνα του νατουραλιζε καλύτερα από το να κάνει.. "εξυπηρέτηση ",σωστά?

Θα μπορούσε βέβαια τώρα έχουμε άλλο θέμα.
Ο νατουραλιζέ μας είναι ο Ντόρσει αφου ως νατουραλιζέ μετράει.
Μπορούμε να βρούμε για νατουραλιζέ κάποιον καλύτερο του Ντόρσει;

Γιατί να κάνουμε νατουραλιζέ κάποιον και να τον πληρώσουμε ότι χρειαστεί για να έρχεται να παίζει μόνο όταν δεν παίζει ο Ντόρσει (που αν είναι παίκτης Ευρωλίγκας συνήθως όποτε δε μπορεί ο ένας δε θα μπορεί ούτε ο άλλος) φαίνεται κάπως περίεργο.

Προφανώς διαφωνούμε στο αν οι Έλληνες παίκτες πληρώνονται υπεραξία ή όχι. Ωστόσο η ουσία αυτού που λέω μένει η ίδια: όταν ο Έλληνας ξέρει ότι είτε δουλέψει για να βελτιωθεί είτε όχι, πάντα λόγω του περιορισμού στους ξένους θα βρίσκει συμβόλαια, δεν έχει κίνητρο να δουλέψει. Ενώ αν ήξερε ότι δεν έχει "εξασφαλισμένη" θέση λόγω διαβατηρίου, θα είχε μεγαλύτερο κίνητρο να βελτιωθεί ώστε να μπορεί να βρίσκει θέση στο ρόστερ κάποιας ομάδας.

Στην εξασφαλισμένη θέση διαφωνώ γιατί σχετίζεται άμεσα με τα λεφτά.

Ένας οποιοσδήποτε καθημερινός άνθρωπος αν πει ότι δέχομαι να δουλέψω οπουδήποτε με όσα λίγα λεφτά και να είναι όποιες και αν είναι οι συνθήκες, και αυτός εξασφαλισμένη θέση θα έχει από την άποψη ότι πάντα θα βρίσκει μια δουλειά να κάνει.

Αλλά δεν είναι αυτό λόγος να σταματήσει να προσπαθεί. Θα ήταν αν κάνοντας ότι να'ναι μπορούσε να βγάλει αρκετά λεφτά για να του εξασφαλίσουν ότι θα ζει καλά, αλλά αυτό δε συμβαίνει.

Το ότι ένας Έλληνας παίκτης που θα φτάσει να παίξει επαγγελματικά σχεδόν πάντα θα βρει μια θέση σε Α1-Α2-Β Εθνική δε θεωρώ πως είναι κίνητρο για να μη δουλέψει να βελτιωθεί γιατί η μεγάλη πλειοψηφία αυτών πληρώνονται ως κακοπληρωμένοι/μέτρια πληρωμένοι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Μόνο που ο υπάλληλος μπορεί να ζει από αυτή τη δουλειά για πολλές δεκαετίες ενω ο αθλητής μέχρι τα 35 του πάνω κάτω.

Ξαναλέω εξαίρεση όσοι από το μπάσκετ βγάλουν εκατομμύρια ή έστω μερικές εκατοντάδες χιλιάδες αλλά πόσοι είναι αυτοί;

Εγώ πιστεύω ότι ο περιορισμός στους ξένους είναι που δε δίνει κίνητρο στους Έλληνες παίκτες να βελτιωθούν. Για αυτό και βλέπεις παίκτες όπως ο Μουράτος να έχουν 30% στα τρίποντα και με το ζόρι 70% στις βολές, σέντερ να είναι εντελώς άτεχνοι και νωθροί κλπ.

[big_lebowski]

Γιατί να κάνουμε νατουραλιζέ κάποιον και να τον πληρώσουμε ότι χρειαστεί για να έρχεται να παίζει μόνο όταν δεν παίζει ο Ντόρσει (που αν είναι παίκτης Ευρωλίγκας συνήθως όποτε δε μπορεί ο ένας δε θα μπορεί ούτε ο άλλος) φαίνεται κάπως περίεργο

Γιατί όπως φαίνεται τον χρειαζόμαστε (για αυτό έβαλα και τη διαθεσιμότητα στα προαπαιτουμενα)
Επίσης για μένα δεν είναι ανάγκη να είναι EL παίκτης.Οι Τούρκοι κάνανε τον Φλυν πχ.Μπορει να είναι κάποιος όπως ο Μπάρτλει η κάποιος από ΠΑΟΚ η Άρη τώρα που ανεβάζουν μπάτζετ και φέρνουν ποιοτικούς παικτες η ακόμα και κάποιος που ξεχωρίζει κι εκτός EL .

[SteveNashidis]

Γιατί να κάνουμε νατουραλιζέ κάποιον και να τον πληρώσουμε ότι χρειαστεί για να έρχεται να παίζει μόνο όταν δεν παίζει ο Ντόρσει (που αν είναι παίκτης Ευρωλίγκας συνήθως όποτε δε μπορεί ο ένας δε θα μπορεί ούτε ο άλλος) φαίνεται κάπως περίεργο

Γιατί όπως φαίνεται τον χρειαζόμαστε (για αυτό έβαλα και τη διαθεσιμότητα στα προαπαιτουμενα)
Επίσης για μένα δεν είναι ανάγκη να είναι EL παίκτης.Οι Τούρκοι κάνανε τον Φλυν πχ.Μπορει να είναι κάποιος όπως ο Μπάρτλει η κάποιος από ΠΑΟΚ η Άρη τώρα που ανεβάζουν μπάτζετ και φέρνουν ποιοτικούς παικτες η ακόμα και κάποιος που ξεχωρίζει κι εκτός EL .

O Ντόρσεϊ δεν θα έπρεπε να ορίζεται Νατουραλιζε. Σημείωση.


Σχολιο για εξυπηρέτηση σε Μυστακίδη, Hiao, Αγγελόπουλο σε 3.2.1...... . Οκ σταματώ εδώ. Είναι ανούσια συζήτηση.

-Προτείνω την κατάργηση του όρου Νατουραλιζε από FIBA.
-Ή την προσθήκη κανονισμού να μην λογίζεται γηγενής ο Νατουραλιζε στα εθνικά πρωταθλήματα.

[big_lebowski]

Ναι ο Ντορσει κακώς λογίζεται ως νατουραλιζε

Τώρα για το άλλο, αν το κριτήριο ήταν σωστό ελάχιστοι θα μίλαγαν.Εγω πχ έχω φέρει παλιότερα ως παράδειγμα τον Williams Goss .Ιδανικός θα ήταν κι ας επαιζε στον Ολυμπιακό
Δεν αναφέρομαι σε εξυπηρέτηση για την ελληνοποίηση αυτή καθεαυτή ,αυτά είναι για τους κακοπροαιρετους.Εξυπηρετηση τη κάνει η ιδιοτέλεια στα κριτήρια

[nikolas_asteri]

Το πρόβλημα δεν είναι στο μπάσκετ ή στον αθλητισμό γενικότερα. Είναι βαθιά κοινωνικό. Ειδικός δεν είμαι, ούτε έξυπνος, ούτε όμορφος, ούτε πλούσιος. Ένας τιποτένιος είμαι. Αλλά τι έχω να περιμένω, από ποιόν και γιατί; Είμαστε βυθισμένοι πνευματικά σε ένα βούρκο, απελπισμένοι οικονομικά, στερημένοι με πολλά σύνδρομα κατωτερότητας, μάθαμε να επιβιώνουμε επιδιώκοντας το εύκολο και το γρήγορο χρήμα. Να ανελιχθούμε επαγγελματικά και κοινωνικά με κάθε τρόπο και τίμημα, με πελατειακές σχέσεις και συνδιαλλαγές. Να φροντίζουμε για την προβολή μας και την όμορφη επίπλαστη εικόνα μας, αδιαφορώντας για προσωπική μας εσωτερική βελτίωση και ανάπτυξη. Όλα για τη ευκολία μας και τη ανώδυνη καλοπέρασή μας. Τα ζόρικα, τα επίπονα, τα απαιτητικά τα αφήνουμε για τους άλλους που αγωνίζονται, που κουβαλάνε το δικό τους σταυρό, για τους διαφορετικούς, τα εύκολα θύματα, αυτούς με το σταυρό στο χέρι, και εμείς αρκούμαστε στο να τους ασκούμε κριτική εκ του ασφαλούς, να τους δείχνουμε με το δάκτυλο, να τους κουτσομπολεύουμε, να περνάμε καλά βρε αδερφέ και να πάνε όλοι να….. Αυτοί είμαστε. Δεν αξίζουμε να πάρουμε τίποτε περισσότερο από αυτό που βάζουμε στο τραπέζι. Είμαστε πνευματικά και ψυχικά ζόμπι που ρουφάμε το αίμα του διπλανού μας μέχρι την επόμενη έξοδό μας και αναζήτηση θηράματος για να το κατασπαράξουμε μέσα στο σκοτάδι. Αυτό μας κάνει να νιώθουμε καλύτεροι, ανώτεροι και πιο ολοκληρωμένοι από τους άλλους, γεμάτοι. Είναι γιατί μέσα στο σκοτάδι κρύβουμε την εσωτερική μας ασχήμια. Αφού δεν έχουμε το θάρρος να αναζητήσουμε το δικό μας φως, γιατί να μη το στερήσουμε από το διπλανός μας; Αυτοί είμαστε….

Tι ακριβώς εξηγεί αυτό για το μπάσκετ όμως;

Δηλαδή οκ, χάσαμε από τη Ρουμανία, κακώς χάσαμε, μπορούμε να μιλήσουμε (και μιλάμε δλδ) για παραγωγική διαδικασία, για 6+6 Ελλήνων παικτών, για ακαδημίες, για το πώς δουλεύουν οι ομάδες, για το αν οι μικροί παίζουν, για το αν η Εθνική στα παράθυρα είναι κανονική εικόνα του ελληνικού μπάσκετ, για το αν ο νατουραλιζέ είναι άλλοθι ή αν πρέπει να χρησιμοποιείται σαν "εργαλείο" όπως κάνουν άλλοι.

Αλλά το άλμα από το "με την αμπαλίαση που μας δέρνει βάλαμε 8 πόντους στην τέταρτη περίοδο" στο "είμαστε πνευματικά ζόμπι που ρουφάμε το αίμα του διπλανού μας" πρέπει να είναι κάποιου είδους ρεκορ σε ένα φόρουμ που αρέσκεται σε τέτοια . Αλλά βασικά δεν βοηθάει να καταλάβουμε τίποτα. Δηαλδή αυτό που λές μπορείς να το κολλήσεις παντού: στην Εθνική, στην εφορία, στο σχολείο, στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στην πολυκατοικία κλπ. Άρα τελικά δεν εξηγεί τίποτα.

Αν το θέμα είναι κοινωνικό, οκ, ας το κάνουμε κοινωνικό. Πχ ποια είναι τα κίνητρα των σωματείων; Ποια είναι η σχέση σχολείου-αθλητισμού; Ποιοι προπονητές δουλεύουν σωστά στις μικρές ηλικίες; Γιατί οι ομάδες προτιμούν έτοιμες λύσεις; Τι θεωρούμε επιτυχία στις ακαδημίες; Προτιμάμε να βγάλουμε έναν παικταρά κάθε 10 χρόνια ή να έχουμε μαζικά καλύτερη βάση παικτών;

Και για τους νατουραλιζέ το ίδιο. Το ερώτημα δεν είναι αν χ νατουραλιζέ "κρύβει την εσωτερική μας ασχήμια". Τι κάνουμε ώστε σε 5-10 χρόνια να μη συζητάμε πάλι τα ίδια;

Εμένα μου άρεσε το γραπτό σου γιατί έχει πλάκα η απαισιοδοξία στο γράψιμο, αλλά ως ανάλυση είναι λίγο "τεμπέλικη"; Αν όλα εξηγούνται από το ότι "αυτοί είμαστε", τότε ούτε διάγνωση μπορούμε να κάνουμε, ούτε λύση να βρούμε.

[Archangel]

Το πρόβλημα δεν είναι στο μπάσκετ ή στον αθλητισμό γενικότερα. Είναι βαθιά κοινωνικό. Ειδικός δεν είμαι, ούτε έξυπνος, ούτε όμορφος, ούτε πλούσιος. Ένας τιποτένιος είμαι. Αλλά τι έχω να περιμένω, από ποιόν και γιατί; Είμαστε βυθισμένοι πνευματικά σε ένα βούρκο, απελπισμένοι οικονομικά, στερημένοι με πολλά σύνδρομα κατωτερότητας, μάθαμε να επιβιώνουμε επιδιώκοντας το εύκολο και το γρήγορο χρήμα. Να ανελιχθούμε επαγγελματικά και κοινωνικά με κάθε τρόπο και τίμημα, με πελατειακές σχέσεις και συνδιαλλαγές. Να φροντίζουμε για την προβολή μας και την όμορφη επίπλαστη εικόνα μας, αδιαφορώντας για προσωπική μας εσωτερική βελτίωση και ανάπτυξη. Όλα για τη ευκολία μας και τη ανώδυνη καλοπέρασή μας. Τα ζόρικα, τα επίπονα, τα απαιτητικά τα αφήνουμε για τους άλλους που αγωνίζονται, που κουβαλάνε το δικό τους σταυρό, για τους διαφορετικούς, τα εύκολα θύματα, αυτούς με το σταυρό στο χέρι, και εμείς αρκούμαστε στο να τους ασκούμε κριτική εκ του ασφαλούς, να τους δείχνουμε με το δάκτυλο, να τους κουτσομπολεύουμε, να περνάμε καλά βρε αδερφέ και να πάνε όλοι να….. Αυτοί είμαστε. Δεν αξίζουμε να πάρουμε τίποτε περισσότερο από αυτό που βάζουμε στο τραπέζι. Είμαστε πνευματικά και ψυχικά ζόμπι που ρουφάμε το αίμα του διπλανού μας μέχρι την επόμενη έξοδό μας και αναζήτηση θηράματος για να το κατασπαράξουμε μέσα στο σκοτάδι. Αυτό μας κάνει να νιώθουμε καλύτεροι, ανώτεροι και πιο ολοκληρωμένοι από τους άλλους, γεμάτοι. Είναι γιατί μέσα στο σκοτάδι κρύβουμε την εσωτερική μας ασχήμια. Αφού δεν έχουμε το θάρρος να αναζητήσουμε το δικό μας φως, γιατί να μη το στερήσουμε από το διπλανός μας; Αυτοί είμαστε….

Tι ακριβώς εξηγεί αυτό για το μπάσκετ όμως;

Δηλαδή οκ, χάσαμε από τη Ρουμανία, κακώς χάσαμε, μπορούμε να μιλήσουμε (και μιλάμε δλδ) για παραγωγική διαδικασία, για 6+6 Ελλήνων παικτών, για ακαδημίες, για το πώς δουλεύουν οι ομάδες, για το αν οι μικροί παίζουν, για το αν η Εθνική στα παράθυρα είναι κανονική εικόνα του ελληνικού μπάσκετ, για το αν ο νατουραλιζέ είναι άλλοθι ή αν πρέπει να χρησιμοποιείται σαν "εργαλείο" όπως κάνουν άλλοι.

Αλλά το άλμα από το "με την αμπαλίαση που μας δέρνει βάλαμε 8 πόντους στην τέταρτη περίοδο" στο "είμαστε πνευματικά ζόμπι που ρουφάμε το αίμα του διπλανού μας" πρέπει να είναι κάποιου είδους ρεκορ σε ένα φόρουμ που αρέσκεται σε τέτοια . Αλλά βασικά δεν βοηθάει να καταλάβουμε τίποτα. Δηαλδή αυτό που λές μπορείς να το κολλήσεις παντού: στην Εθνική, στην εφορία, στο σχολείο, στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στην πολυκατοικία κλπ. Άρα τελικά δεν εξηγεί τίποτα.

Αν το θέμα είναι κοινωνικό, οκ, ας το κάνουμε κοινωνικό. Πχ ποια είναι τα κίνητρα των σωματείων; Ποια είναι η σχέση σχολείου-αθλητισμού; Ποιοι προπονητές δουλεύουν σωστά στις μικρές ηλικίες; Γιατί οι ομάδες προτιμούν έτοιμες λύσεις; Τι θεωρούμε επιτυχία στις ακαδημίες; Προτιμάμε να βγάλουμε έναν παικταρά κάθε 10 χρόνια ή να έχουμε μαζικά καλύτερη βάση παικτών;

Και για τους νατουραλιζέ το ίδιο. Το ερώτημα δεν είναι αν χ νατουραλιζέ "κρύβει την εσωτερική μας ασχήμια". Τι κάνουμε ώστε σε 5-10 χρόνια να μη συζητάμε πάλι τα ίδια;

Εμένα μου άρεσε το γραπτό σου γιατί έχει πλάκα η απαισιοδοξία στο γράψιμο, αλλά ως ανάλυση είναι λίγο "τεμπέλικη"; Αν όλα εξηγούνται από το ότι "αυτοί είμαστε", τότε ούτε διάγνωση μπορούμε να κάνουμε, ούτε λύση να βρούμε.

Κατά τη ταπεινή μου γνώμη, το κατά πόσο μία ανάλυση μπορεί να χαρακτηριστεί, "τεμπέλικη", "βαθιά", "ρηχή", "επιδερμική" κ.ο.κ, είναι καθαρά υποκειμενικό και θέμα διάθεσης και αντίληψης. Χαίρομαι που η απαισιοδοξία στο γράψιμο μου βγάζει πλάκα, δηλαδή κάτι αισιόδοξο. Δεν ήταν πάντως στις προθέσεις μου. Με ταπεινότητα και σεβασμό λέω την άποψη μου

[pan24]

Θα μπορούσε βέβαια τώρα έχουμε άλλο θέμα.
Ο νατουραλιζέ μας είναι ο Ντόρσει αφου ως νατουραλιζέ μετράει.
Μπορούμε να βρούμε για νατουραλιζέ κάποιον καλύτερο του Ντόρσει;

Γιατί να κάνουμε νατουραλιζέ κάποιον και να τον πληρώσουμε ότι χρειαστεί για να έρχεται να παίζει μόνο όταν δεν παίζει ο Ντόρσει (που αν είναι παίκτης Ευρωλίγκας συνήθως όποτε δε μπορεί ο ένας δε θα μπορεί ούτε ο άλλος) φαίνεται κάπως περίεργο.


Στην εξασφαλισμένη θέση διαφωνώ γιατί σχετίζεται άμεσα με τα λεφτά.

Ένας οποιοσδήποτε καθημερινός άνθρωπος αν πει ότι δέχομαι να δουλέψω οπουδήποτε με όσα λίγα λεφτά και να είναι όποιες και αν είναι οι συνθήκες, και αυτός εξασφαλισμένη θέση θα έχει από την άποψη ότι πάντα θα βρίσκει μια δουλειά να κάνει.

Αλλά δεν είναι αυτό λόγος να σταματήσει να προσπαθεί. Θα ήταν αν κάνοντας ότι να'ναι μπορούσε να βγάλει αρκετά λεφτά για να του εξασφαλίσουν ότι θα ζει καλά, αλλά αυτό δε συμβαίνει.

Το ότι ένας Έλληνας παίκτης που θα φτάσει να παίξει επαγγελματικά σχεδόν πάντα θα βρει μια θέση σε Α1-Α2-Β Εθνική δε θεωρώ πως είναι κίνητρο για να μη δουλέψει να βελτιωθεί γιατί η μεγάλη πλειοψηφία αυτών πληρώνονται ως κακοπληρωμένοι/μέτρια πληρωμένοι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Μόνο που ο υπάλληλος μπορεί να ζει από αυτή τη δουλειά για πολλές δεκαετίες ενω ο αθλητής μέχρι τα 35 του πάνω κάτω.

Ξαναλέω εξαίρεση όσοι από το μπάσκετ βγάλουν εκατομμύρια ή έστω μερικές εκατοντάδες χιλιάδες αλλά πόσοι είναι αυτοί;

Εγώ πιστεύω ότι ο περιορισμός στους ξένους είναι που δε δίνει κίνητρο στους Έλληνες παίκτες να βελτιωθούν. Για αυτό και βλέπεις παίκτες όπως ο Μουράτος να έχουν 30% στα τρίποντα και με το ζόρι 70% στις βολές, σέντερ να είναι εντελώς άτεχνοι και νωθροί κλπ.

Αν και δε θα μείνω σε μεμονωμένα χαρακτηριστικά γιατί θα δεις ακόμα και παίκτες NBA με 30% τρίποντο ή κάτω από 70% βολές, που για να έφτασαν εκεί δε μπορείς να πεις ότι δε δουλεύουν, θα πω ότι είναι πρόβλημα τύπου κότας και αβγού.

Οι Έλληνες παίκτες δε δουλεύουν (λόγω οποιασδήποτε αιτίας) οπότε έχουμε χαμηλού επιπέδου Έλληνες στην Α1 και την Εθνική ή μήπως δεν παράγουμε (για διάφορους λόγους) ποιοτικούς παίκτες οπότε οι Έλληνες που παίζουν στο πρωτάθλημα και την Εθνική είναι χαμηλού επιπέδου;
Δηλαδή μήπως ο κάθε Μουράτος, Χρηστίδης, Χατζηδάκης, Καλαιτζάκης κλπ δουλεύει αλλά αυτό είναι το μέγιστο επίπεδο που μπορεί να φτάσει;

Μου φαίνεται πολύ απλοική η προσέγγιση/λογικό άλμα το ότι έχουμε περιορισμό ξένων-->οι παίκτες έχουν εγγυημένη θέση-->οι παίκτες δε δουλεύουν.

Να πληρώνονταν εκατομμύρια να το ακούσω αλλά το 90% αυτών βγάζει όσα βγάζει ένας υπάλληλος της ηλικίας τους. Σε πολλές περιπτώσεις δε (Β Εθνική και κάποιες φορές και Α2) έχουν και άλλη δουλειά γιατί δε φτάνουν να ζήσουν από όσα βγάζουν από το μπάσκετ.
Offtopic, το ίδιο και με προπονητές ακόμα και κάποιοι Α1. Ένα τέτοιο παράδειγμα ο Σερέλης, τουλάχιστον όσο ήταν στο Λαύριο ήταν και υπάλληλος στο λιμάνι του Λαυρίου.

Πως να το πω, και οι φυλακισμένοι έχουν εγγυημένο φαγητό αλλά δε βλέπεις ανθρώπους να κάνουν ουρά να μπουν φυλακή για να τρώνε τσάμπα.

[nikolas_asteri]

Δηλαδή μήπως ο κάθε Μουράτος, Χρηστίδης, Χατζηδάκης, Καλαιτζάκης κλπ δουλεύει αλλά αυτό είναι το μέγιστο επίπεδο που μπορεί να φτάσει;

Επίσης θα ήθελαν να είναι τουλάχιστον στο επίπεδο που να τους θέλουν ομάδες που δίνουν πολλά. Δεν είναι θα κάτσουν στο συμβόλαιο που παίρνουν από το Μαρούσι.

[BillyPao]

Εγώ πιστεύω ότι ο περιορισμός στους ξένους είναι που δε δίνει κίνητρο στους Έλληνες παίκτες να βελτιωθούν. Για αυτό και βλέπεις παίκτες όπως ο Μουράτος να έχουν 30% στα τρίποντα και με το ζόρι 70% στις βολές, σέντερ να είναι εντελώς άτεχνοι και νωθροί κλπ.

Αν και δε θα μείνω σε μεμονωμένα χαρακτηριστικά γιατί θα δεις ακόμα και παίκτες NBA με 30% τρίποντο ή κάτω από 70% βολές, που για να έφτασαν εκεί δε μπορείς να πεις ότι δε δουλεύουν, θα πω ότι είναι πρόβλημα τύπου κότας και αβγού.

Οι Έλληνες παίκτες δε δουλεύουν (λόγω οποιασδήποτε αιτίας) οπότε έχουμε χαμηλού επιπέδου Έλληνες στην Α1 και την Εθνική ή μήπως δεν παράγουμε (για διάφορους λόγους) ποιοτικούς παίκτες οπότε οι Έλληνες που παίζουν στο πρωτάθλημα και την Εθνική είναι χαμηλού επιπέδου;
Δηλαδή μήπως ο κάθε Μουράτος, Χρηστίδης, Χατζηδάκης, Καλαιτζάκης κλπ δουλεύει αλλά αυτό είναι το μέγιστο επίπεδο που μπορεί να φτάσει;

Μου φαίνεται πολύ απλοική η προσέγγιση/λογικό άλμα το ότι έχουμε περιορισμό ξένων-->οι παίκτες έχουν εγγυημένη θέση-->οι παίκτες δε δουλεύουν.

Να πληρώνονταν εκατομμύρια να το ακούσω αλλά το 90% αυτών βγάζει όσα βγάζει ένας υπάλληλος της ηλικίας τους. Σε πολλές περιπτώσεις δε (Β Εθνική και κάποιες φορές και Α2) έχουν και άλλη δουλειά γιατί δε φτάνουν να ζήσουν από όσα βγάζουν από το μπάσκετ.
Offtopic, το ίδιο και με προπονητές ακόμα και κάποιοι Α1.

Πως να το πω, και οι φυλακισμένοι έχουν εγγυημένο φαγητό αλλά δε βλέπεις ανθρώπους να κάνουν ουρά να μπουν φυλακή για να τρώνε τσάμπα.

Νομίζω ότι είναι υπερβολή το να συγκρίνονται τα λεφτά που παίρνει ένας Έλληνας παίκτης μικρομεσαίας ομάδας με έναν μέσο υπάλληλο. Σχετικά με το ερώτημα σου, ας υποθέσουμε ότι δεν παράγουμε ποιοτικούς παίκτες όποτε οι Έλληνες που παίζουν στο πρωτάθλημα και την Εθνική είναι χαμηλού επιπέδου. Γιατί λοιπόν δεν παράγουμε ποιοτικούς παίκτες; Αυτό είναι που θέλει ανάλυση.

[pan24]

Αν και δε θα μείνω σε μεμονωμένα χαρακτηριστικά γιατί θα δεις ακόμα και παίκτες NBA με 30% τρίποντο ή κάτω από 70% βολές, που για να έφτασαν εκεί δε μπορείς να πεις ότι δε δουλεύουν, θα πω ότι είναι πρόβλημα τύπου κότας και αβγού.

Οι Έλληνες παίκτες δε δουλεύουν (λόγω οποιασδήποτε αιτίας) οπότε έχουμε χαμηλού επιπέδου Έλληνες στην Α1 και την Εθνική ή μήπως δεν παράγουμε (για διάφορους λόγους) ποιοτικούς παίκτες οπότε οι Έλληνες που παίζουν στο πρωτάθλημα και την Εθνική είναι χαμηλού επιπέδου;
Δηλαδή μήπως ο κάθε Μουράτος, Χρηστίδης, Χατζηδάκης, Καλαιτζάκης κλπ δουλεύει αλλά αυτό είναι το μέγιστο επίπεδο που μπορεί να φτάσει;

Μου φαίνεται πολύ απλοική η προσέγγιση/λογικό άλμα το ότι έχουμε περιορισμό ξένων-->οι παίκτες έχουν εγγυημένη θέση-->οι παίκτες δε δουλεύουν.

Να πληρώνονταν εκατομμύρια να το ακούσω αλλά το 90% αυτών βγάζει όσα βγάζει ένας υπάλληλος της ηλικίας τους. Σε πολλές περιπτώσεις δε (Β Εθνική και κάποιες φορές και Α2) έχουν και άλλη δουλειά γιατί δε φτάνουν να ζήσουν από όσα βγάζουν από το μπάσκετ.
Offtopic, το ίδιο και με προπονητές ακόμα και κάποιοι Α1.

Πως να το πω, και οι φυλακισμένοι έχουν εγγυημένο φαγητό αλλά δε βλέπεις ανθρώπους να κάνουν ουρά να μπουν φυλακή για να τρώνε τσάμπα.

Νομίζω ότι είναι υπερβολή το να συγκρίνονται τα λεφτά που παίρνει ένας Έλληνας παίκτης μικρομεσαίας ομάδας με έναν μέσο υπάλληλο. Σχετικά με το ερώτημα σου, ας υποθέσουμε ότι δεν παράγουμε ποιοτικούς παίκτες όποτε οι Έλληνες που παίζουν στο πρωτάθλημα και την Εθνική είναι χαμηλού επιπέδου. Γιατί λοιπόν δεν παράγουμε ποιοτικούς παίκτες; Αυτό είναι που θέλει ανάλυση.

Και όμως δεν είναι υπερβολή, εξήγησα γιατί.
Ο Έλληνας παίκτης μικρομεσαίας ομάδας Α1 που είναι στις θέσεις 10-15 του ροτέισον μπορεί να παίρνει από βασικό μέχρι 1-2 χιλιάρικα, ανέφερα και το παράδειγμα από επίσημες δηλώσεις με το 1,5 του Καραγιαννίδη όταν ήταν ο 3ος ψηλός του Προμηθέα.
Ο Έλληνας παίκτης ομάδας Α1 που έχει σημαντικό ρόλο παίρνει περισσότερα αλλά για να έχει σημαντικό ρόλο είναι επειδή η απόδοση του το δικαιολογεί οχι επειδή πρέπει να κλείσουν οι θέσεις του ρόστερ με διαβατήρια.

Το γιατί δε παράγουμε ποιοτικούς παίκτες είναι μια τεράστια συζήτηση που έχει γίνει και αλλού χωρίς να μπορεί να καταλήξει εύκολα σε κάποιο συμπέρασμα, δεν είναι μόνο ένας ο λόγος. Ξεκινάει από το πως δουλεύονται σε μικρές ηλικίες και φτάνει μέχρι κοινωνικούς-οικονομικούς παράγοντες όπως κάποια που αναφέρθηκαν και εδώ για τις νέες γενιές που ασχολούνται λιγότερο με τον αθλητισμό σε σχέση με παλαιότερα και τα σχετικά.

[tarp7]

Θα μπορούσε βέβαια τώρα έχουμε άλλο θέμα.
Ο νατουραλιζέ μας είναι ο Ντόρσει αφου ως νατουραλιζέ μετράει.
Μπορούμε να βρούμε για νατουραλιζέ κάποιον καλύτερο του Ντόρσει;

Γιατί να κάνουμε νατουραλιζέ κάποιον και να τον πληρώσουμε ότι χρειαστεί για να έρχεται να παίζει μόνο όταν δεν παίζει ο Ντόρσει (που αν είναι παίκτης Ευρωλίγκας συνήθως όποτε δε μπορεί ο ένας δε θα μπορεί ούτε ο άλλος) φαίνεται κάπως περίεργο.


Στην εξασφαλισμένη θέση διαφωνώ γιατί σχετίζεται άμεσα με τα λεφτά.

Ένας οποιοσδήποτε καθημερινός άνθρωπος αν πει ότι δέχομαι να δουλέψω οπουδήποτε με όσα λίγα λεφτά και να είναι όποιες και αν είναι οι συνθήκες, και αυτός εξασφαλισμένη θέση θα έχει από την άποψη ότι πάντα θα βρίσκει μια δουλειά να κάνει.

Αλλά δεν είναι αυτό λόγος να σταματήσει να προσπαθεί. Θα ήταν αν κάνοντας ότι να'ναι μπορούσε να βγάλει αρκετά λεφτά για να του εξασφαλίσουν ότι θα ζει καλά, αλλά αυτό δε συμβαίνει.

Το ότι ένας Έλληνας παίκτης που θα φτάσει να παίξει επαγγελματικά σχεδόν πάντα θα βρει μια θέση σε Α1-Α2-Β Εθνική δε θεωρώ πως είναι κίνητρο για να μη δουλέψει να βελτιωθεί γιατί η μεγάλη πλειοψηφία αυτών πληρώνονται ως κακοπληρωμένοι/μέτρια πληρωμένοι ιδιωτικοί υπάλληλοι. Μόνο που ο υπάλληλος μπορεί να ζει από αυτή τη δουλειά για πολλές δεκαετίες ενω ο αθλητής μέχρι τα 35 του πάνω κάτω.

Ξαναλέω εξαίρεση όσοι από το μπάσκετ βγάλουν εκατομμύρια ή έστω μερικές εκατοντάδες χιλιάδες αλλά πόσοι είναι αυτοί;

Εγώ πιστεύω ότι ο περιορισμός στους ξένους είναι που δε δίνει κίνητρο στους Έλληνες παίκτες να βελτιωθούν. Για αυτό και βλέπεις παίκτες όπως ο Μουράτος να έχουν 30% στα τρίποντα και με το ζόρι 70% στις βολές, σέντερ να είναι εντελώς άτεχνοι και νωθροί κλπ.

Τον τολιόπουλο που άξιζε φέτος να παίξει και στην ευρωλίγκα δεν τον βάζατε να παίξει, μόνο κάτι σκόρπια λεπτά.