Aν και μάλλον θα βγω οφ τοπικ θα προσπαθήσω να το κρατήσω όμως μέσα στα όρια(Προκαταβολικά συγγνώμη mods και αν δεν είναι για εδώ διαγράψτε το
)
Να πιάσουμε λίγο το κομμάτι των ακαδημιών τουλάχιστον από τη δική μου εμπειρία (να πω οτι είμαι κάτω των 30, συνεπώς δεν έχω εικόνα για το σήμερα έχω εικόνα όμως για το 2005-2013). Προσωπικά ήμουν σε τοπικές ομάδες και έχω παίξει μέχρι την Α' ΕΣΚΑ , στην πρώτη δε που ξεκίνησα τα μπασκετικά μου βήματα δεν μπορώ να πω ότι δεν δουλέψαμε πράγματα, υπήρχαν αμέτρητες ώρες με dribble drills, με δύο μπάλες, με crossovers ανάμεσα σε κώνους,ασκήσεις τύπου κορόιδο, footwork κτλ.Στο σουτ πριν την μετάβαση στις μπασκέτες με το κανονικό ύψος, υπήρξε πολύ έντονη προσπάθεια καλής μηχανικής με τη χρήση μια ξύλινης επιφάνειας την οποία μας την έδεναν στο χέρι στήριξης της μπάλας ώστε να σουτάρουμε με το ένα χέρι, σουτ μπροστά από εκπαιδευτικά εμπόδια ώστε να φτιάξουμε την καμπύλη, τελειώματα και με τα δύο χέρια στο ζωγραφιστό, κάτω από την μπασκέτα, eurosteps , pivotάρισμα, floater,hook , όλα εκτός από το τρίποντο(κράτα το αυτό).
Σωματικά/αθλητικά επίσης υπήρχαν πάντα τα suicides, πακέτο κάμψεις/κοιλιακών/ραχιαίων κράτημα σε μονόζυγο/δίζυγο και όποιος συνέχιζε το καλοκαίρι, η ''προετοιμασία" ήταν φωτιά , είχε μέχρι και προπονήσεις σε γήπεδο στίβου με sprint και αντοχή.
Όσον αφορά την τακτική, motion και άγιος ο Θεός, συνεχόμενη κίνηση, ξεμαρκαρίσματα και έμφαση στους αιφνιδιασμούς 2-1, 3-1,3-2, 4-2.
Και ξαφνικά έρχεται το πρώτο μεγάλο σοκ, 2008 καλοκαιρινό μίνι τουρνουά, υπήρχε ''κανονισμός'' τότε που επέτρεπε την άμυνα ΜΕΤΑ το κέντρο, η ιδέα ήταν ο χειριστής να κατεβάζει τη μπάλα ανενόχλητος μέχρι το κέντρο ώστε να εξοικειωθεί με τον χειρισμό της μπάλας, περνάω το κέντρο και τσουπ παγίδα
. Σταματάω την ντρίμπλα, δεν ξέρω τι να κάνω τη μπάλα , δεν έρχεται κανένας κοντά να πασάρω, προφανώς κάνω λάθος (βήματα για όποιον ενδιαφέρεται, *Τότε αν έκανες jump stop (πράγμα που έκανα για να κερδίσω λίγο χώρο) δεν είχες δικαίωμα να έχεις πόδι pivot, άρα ή πάσα ή σουτ). Ο προπονητής μου είναι έξαλλος με τον αντίπαλο προπονητή για χρήση άμυνας που απαγορεύεται ρητά σε αυτές τις ηλικίες.
Αλλάζω κάποιες ομάδες και στην τελευταία (2011) έρχεται το δεύτερο μεγάλο σοκ. Καμία προπόνηση εξειδικευμένα πάνω σε dribble,shoot,κάποιο fundamental του παιχνιδιού εκτός από τη θέση τριπλής απειλής και τη γωνία πάσας, παίρνω ένα πακέτο σημειώσεων με 13 επιθετικά συστήματα , 3 επαναφορές και 3 στυλ άμυνας (μια από αυτές είναι η ζώνη
, θυμάσαι τι σου είπα για το τρίποντο ; Εξακολουθεί να ισχύει, δεν μας αφήνουν να επιχειρήσουμε τρίποντα ούτε καν στη προθέρμανση πριν την αρχή της προπόνησης.) Να πω εδώ, οτι έχω αρχίσει ήδη να μισώ το μπάσκετ μιας και πλέον η δουλειά μου είναι συγκεκριμένη (ευτυχώς για εμένα είμαι pg άρα συμμετέχω σε όλες τις δράσεις, ο κακόμοιρος sg και sf μετά από ένα cross ή ένα ξεμαρκάρισμα για όλο το υπόλοιπο play είναι βιδωμένοι, αγκυροβολημένοι στο τρίποντο που δεν τους επιτρέπεται να το σουτάρουν έτσι και αλλιώς
) και ουσιαστικά ''παίζω'' για να περάσω τη μπάλα στον ψηλό. Καλοκαίρι 2012, νέο μίνι τουρνουά ο ίδιος προπονητής που ένα μήνα πριν δεν ήθελε να δει τρίποντο ούτε στην προθέρμανση, τώρα έχει την απαίτηση να τα ΒΑΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
, πώς σκατά ;
Και αυτά ήταν τα προβλήματα των ακαδημίων, 1) Δεν υπάρχει κοινή γραμμή, 2)Τεράστια βαρύτητα στην τακτική και όχι στα βασικά κομμάτια του παιχνιδιού, 3) Προπονητές που αψηφούν τι επιτρέπεται και τι όχι γιατί απλά θέλουν να νικήσουν.
Λόγω της πρώτης ομάδας που όντως έδωσε βαρύτητα στα skills είχα εξαιρετική ραχιαία και reverse και έσπαγα κάθε πίεση, έχω στείλει και τον Μουράτο περίπατο σε ματς εναντίων των Αγίων Αναργύρων με killer crossover και μετά έβαλα τη μπάλα στον πισινό μου γιατί; Γιατί δεν είχα τρίποντο...
Κάπου εδώ όμως αρχίζουν και οι ευθύνες των παικτών. Πάνω κάτω παρόμοιες καταστάσεις είχαν και οι προηγούμενες φουρνιές, δεν είναι όλα θέμα ταλέντου ή τύχης να είσαι σε καλή ομάδα μέχρι τα εφηβικά σου χρόνια. Είναι η δουλειά. Η μεγάλη διαφορά είναι, τότε οι παίκτες ήθελαν να είναι πρώτα από όλα μπασκετμπολίστες, τώρα θέλουν να είναι Lifestylers. Τότε έπαιρνες μεταγραφή στον ΟΣΦΠ,ΠΑΟ και έλεγες πρέπει να γίνω βασικός, τώρα παίρνεις μεταγραφή εκεί και λες μπόμπα λεφτά,μοντέλα,καλή ζωή, δέσαμε γαϊδαράκο.
Όσον αφορά την Εθνική το έχω πει παλαιότερα και θα το ξανά πω.Η Εθνική δεν είναι υποχρέωση, είναι προνόμιο! Αν δεν το αντιληφθούν αυτό οι παίκτες θα κάνουμε την ίδια συζήτηση. Αυτά
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο