Η κουβέντα για τις ανανεώσεις των παικτών του Ολυμπιακού μού θυμίζει λίγο τις εποχές των απότομων αναπροσαρμογών στο Salary Cap του NBA και τις ανισότητες που αυτές προκαλούσαν.
Με την πάροδο των ετών, πολλοί παίκτες που είχαν υπογράψει πολυετή συμβόλαια για τη δική τους εξασφάλιση, κατέληξαν να νιώθουν τρομερά αδικημένοι. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αντιδρούν με αποχές από τις προπονήσεις, δημόσιες κόντρες με τις διοικήσεις και, εν γένει, με τη δημιουργία εκρηκτικού κλίματος.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα από τα 90s ήταν ο Pippen και ο Kemp. Ήταν τρομερά υποαμειβόμενοι για χρόνια, με αποτέλεσμα τελικά να αποχωρήσουν από τις ομάδες στις οποίες είχαν προσφέρει τα καλύτερα αγωνιστικά τους χρόνια χωρίς να αμειφθούν αντίστοιχα. Έτσι, πήραν τα μεγάλα συμβόλαια στις επόμενες ομάδες τους, όντας όμως αγωνιστικά πλέον στην άλλη πλευρά του λόφου (για τον Shawn, βέβαια, δεν ήταν απλώς κατηφόρα, αλλά «βουτιά από ψηλά σε μολυβένια θάλασσα»).
Αν σκεφτούμε ότι ο Kemp είχε χαμηλότερο μισθό από τον Frank Brickowski και ο Pippen από τον Luc Longley, είχαν απόλυτο δίκιο οι παίκτες να αισθάνονται ριγμένοι που είχαν δει κοντόφθαλμα την κατάσταση όταν υπέγραφαν τα συμβόλαιά τους. Από την άλλη, οι ομάδες τους, που βρίσκονταν επίσης μυωπικά εστιασμένες σε "win now" mode, προτιμούσαν αντί για αναπροσαρμογές των ήδη δεσμευμένων παικτών τους, να ρίξουν το έξτρα χρήμα σε «κομμάτια» που θα τους βοηθούσαν άμεσα στην κατάκτηση του τίτλου και το αύριο θα το έβλεπαν όταν ξημέρωνε.
Στο τέλος, οι παίκτες πήραν αναδρομικά τα λεφτά τους, οι καινούργιες τους ομάδες τραβούσαν τα μαλλιά τους, και οι προηγούμενες έχαναν ορισμένους από τους καλύτερους παίκτες τους, αλλά και τη χημεία που είχαν δημιουργήσει.
Από περιέργεια, υπολόγισα τη μετατροπή σε ευρώ του μισθού που είχε ο Pippen την τελευταία του σεζόν στους Bulls, προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό και αφαιρώντας τους φόρους, και το αποτέλεσμα έδειξε ότι έπαιρνε περίπου 2,85 εκατομμύρια σημερινά ευρώ.
Αν λοιπόν ο Walkup γκρινιάζει μια φορά για τα εκατομμύρια που βλέπει να κυκλοφορούν τριγύρω του, ο Pippen θα έπρεπε κανονικά να κάνει ντου στα γραφεία της Dubai, αφού ένας από τους κορυφαίους όλων των εποχών στην ιστορία του αθλήματος κατέληξε να κοστολογείται στο prime του λιγότερο από έναν βετεράνο της Euroleague ώστε να πάει στα Εμιράτα για ένσημα.
Με την πάροδο των ετών, πολλοί παίκτες που είχαν υπογράψει πολυετή συμβόλαια για τη δική τους εξασφάλιση, κατέληξαν να νιώθουν τρομερά αδικημένοι. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αντιδρούν με αποχές από τις προπονήσεις, δημόσιες κόντρες με τις διοικήσεις και, εν γένει, με τη δημιουργία εκρηκτικού κλίματος.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα από τα 90s ήταν ο Pippen και ο Kemp. Ήταν τρομερά υποαμειβόμενοι για χρόνια, με αποτέλεσμα τελικά να αποχωρήσουν από τις ομάδες στις οποίες είχαν προσφέρει τα καλύτερα αγωνιστικά τους χρόνια χωρίς να αμειφθούν αντίστοιχα. Έτσι, πήραν τα μεγάλα συμβόλαια στις επόμενες ομάδες τους, όντας όμως αγωνιστικά πλέον στην άλλη πλευρά του λόφου (για τον Shawn, βέβαια, δεν ήταν απλώς κατηφόρα, αλλά «βουτιά από ψηλά σε μολυβένια θάλασσα»).
Αν σκεφτούμε ότι ο Kemp είχε χαμηλότερο μισθό από τον Frank Brickowski και ο Pippen από τον Luc Longley, είχαν απόλυτο δίκιο οι παίκτες να αισθάνονται ριγμένοι που είχαν δει κοντόφθαλμα την κατάσταση όταν υπέγραφαν τα συμβόλαιά τους. Από την άλλη, οι ομάδες τους, που βρίσκονταν επίσης μυωπικά εστιασμένες σε "win now" mode, προτιμούσαν αντί για αναπροσαρμογές των ήδη δεσμευμένων παικτών τους, να ρίξουν το έξτρα χρήμα σε «κομμάτια» που θα τους βοηθούσαν άμεσα στην κατάκτηση του τίτλου και το αύριο θα το έβλεπαν όταν ξημέρωνε.
Στο τέλος, οι παίκτες πήραν αναδρομικά τα λεφτά τους, οι καινούργιες τους ομάδες τραβούσαν τα μαλλιά τους, και οι προηγούμενες έχαναν ορισμένους από τους καλύτερους παίκτες τους, αλλά και τη χημεία που είχαν δημιουργήσει.
Από περιέργεια, υπολόγισα τη μετατροπή σε ευρώ του μισθού που είχε ο Pippen την τελευταία του σεζόν στους Bulls, προσαρμοσμένο στον πληθωρισμό και αφαιρώντας τους φόρους, και το αποτέλεσμα έδειξε ότι έπαιρνε περίπου 2,85 εκατομμύρια σημερινά ευρώ.
Αν λοιπόν ο Walkup γκρινιάζει μια φορά για τα εκατομμύρια που βλέπει να κυκλοφορούν τριγύρω του, ο Pippen θα έπρεπε κανονικά να κάνει ντου στα γραφεία της Dubai, αφού ένας από τους κορυφαίους όλων των εποχών στην ιστορία του αθλήματος κατέληξε να κοστολογείται στο prime του λιγότερο από έναν βετεράνο της Euroleague ώστε να πάει στα Εμιράτα για ένσημα.
BasketForum – Ιστορικό Αρχείο